En \u00c7ok Al\u0131nt\u0131 Yap\u0131lan Bir Makale Denemeden Nas\u0131l Yaz\u0131l\u0131r?<\/span><\/strong><\/h3>\n\u00c7ok al\u0131nt\u0131 yap\u0131lan “Hipokampus ve Davran\u0131\u015f” adl\u0131 makalenin arkas\u0131ndaki ki\u015fisel hikaye, baz\u0131 ayr\u0131nt\u0131larla ilgilidir. Bu 8 y\u0131ll\u0131k yolculu\u011fun k\u0131vr\u0131mlar\u0131 ve d\u00f6n\u00fc\u015fleri, psikolojideki bir\u00e7ok \u00f6nemli konunun tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir ba\u011flam olu\u015fturur. En b\u00fcy\u00fck vurgu, al\u0131nt\u0131lar\u0131n ve bunlar\u0131n ne anlama geldi\u011finin analizine verilir, ancak bu ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak, tarihin yorumlanmas\u0131, fikirlerin \u00e7al\u0131nmas\u0131, heveslerin ve modalar\u0131n \u00e7al\u0131nmas\u0131, akran de\u011ferlendirmesinin olas\u0131 tehlikeleri ve di\u011ferleri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte ilgisiz sorunlara yol a\u00e7ar.<\/span><\/p>\nHipokampal lezyonlar\u0131n davran\u0131\u015fsal etkileri ile ilgili literat\u00fcr g\u00f6zden ge\u00e7irildi ve bir lezyonun \u00fcniter bir a\u00e7\u0131k \u00fcretti\u011fi sonucuna var\u0131ld\u0131. Tamamen tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir d\u00fczeyde bu eksiklik, ister \u00f6\u011frenilmi\u015f ister \u00f6\u011frenilmemi\u015f olsun, bask\u0131n bir tepkiyi engelleme becerisinden olu\u015fur. Hipokampal fonksiyon hakk\u0131ndaki bir\u00e7ok hipotezin verilerle tutars\u0131z oldu\u011fu veya ba\u015fka \u015fekilde yetersiz oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. 4 fikir, literat\u00fcrdeki sonu\u00e7larla genel olarak destekleniyor gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir ve bunlar esasen yukar\u0131daki a\u00e7\u0131\u011f\u0131n olas\u0131 nedenleri hakk\u0131nda biraz farkl\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015fleri temsil etmektedir. Bunlardan 3’\u00fcnde, hipokampusun ister Pavlovian, S-R ba\u011f\u0131 bast\u0131rmas\u0131, isterse dikkat ve \/ veya uyar\u0131 girdisinin engellenmesi gibi engelleyici bir i\u015flevi oldu\u011fu varsay\u0131lmaktad\u0131r. 4. fikirde, hipokampusun i\u015fleyen bir haf\u0131za mekanizmas\u0131nda \u00e7ok \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131lmaktad\u0131r. <\/span><\/p>\nSo\u011fuk sava\u015f s\u0131ras\u0131nda, sosyalist \u00fclkelerden Bat\u0131’ya ka\u00e7an insanlar\u0131n kapitalizme “ayaklar\u0131yla oy verdikleri” iddia ediliyordu. Benzetme yapmak gerekirse, yazarlar bir makaleye at\u0131f yapma gere\u011fini hissettiklerinde, asl\u0131nda makalenin s\u00f6ylem konusu ve bir b\u00fct\u00fcn olarak bilim i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu oylarlar. Al\u0131nt\u0131lar, generaller yerine siperdeki insanlar taraf\u0131ndan yap\u0131lan “mavi yakal\u0131” bir etki indeksidir ve genellikle ders kitaplar\u0131nda bulunanlardan farkl\u0131 bir tarih resmi \u00e7izerler.<\/span><\/p>\nPsikolojide, di\u011fer alanlarda oldu\u011fu gibi, en \u00e7ok al\u0131nt\u0131 yap\u0131lan makaleler, alan\u0131n temel sorunlar\u0131ndan \u00e7ok y\u00f6ntemler veya prosed\u00fcrler hakk\u0131ndad\u0131r. Bunun ba\u015fl\u0131ca nedeni, bu t\u00fcr konular\u0131n genellikle uzmanla\u015fma alanlar\u0131n\u0131 kesmesi ve bu nedenle k\u00fc\u00e7\u00fck bir dar uzman grubuna hitap eden tipik bir \u00f6zl\u00fc makaleden \u00e7ok daha geni\u015f bir kitleye hitap etmesidir. Her hal\u00fckarda, \u00e7ok al\u0131nt\u0131lanan bir makale yazmak i\u00e7in so\u011fukkanl\u0131l\u0131kla yola \u00e7\u0131kacak olsayd\u0131n\u0131z, en iyi bahsiniz, ki\u015filik veya motivasyon i\u00e7in ka\u011f\u0131t kalem testi tasarlamak veya revize etmek, yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir y\u00f6ntemi geli\u015ftirmek, yeni bir kelime veya kelime \u00f6be\u011fi yap\u0131n veya istatistikleri uygulaman\u0131n yeni bir yolunu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn. Ve bu i\u015fin i\u00e7indeyken, ayn\u0131 zamanda borsada d\u00fc\u015f\u00fck sat\u0131n al\u0131p y\u00fcksek satarak da \u00e7ok zengin olabilirsiniz.<\/span><\/p>\nFarkl\u0131 bir yol izleyen ve do\u011fas\u0131 gere\u011fi metodolojik olmaktan ziyade deneysel veya teorik olan \u00e7ok say\u0131da al\u0131nt\u0131 yap\u0131lan makalelerden olu\u015fan bir s\u00fcr\u00fc \u00fcreten nispeten az say\u0131daki insandan biri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorum. “The Hippocampus and Behavior” a ek olarak ortalama 150 olmak \u00fczere her biri en az 120 kez al\u0131nt\u0131 yap\u0131lan be\u015f tane daha sa\u011flam yay\u0131n\u0131m var. Bu nedenle, pop\u00fcler y\u00f6ntem d\u0131\u015f\u0131 makalelerin nas\u0131l yaz\u0131laca\u011f\u0131 konusunda uzman olmal\u0131y\u0131m. Asl\u0131nda, bu vakalar\u0131n hi\u00e7birinde bilin\u00e7li olarak \u00e7ok al\u0131nt\u0131lanan bir makale yazmaya ba\u015flamad\u0131m. Bu konuyla ilgili herhangi bir kal\u0131c\u0131 bilgi beynimde bulunuyorsa, bu, korpus kallozum ile temas etmeyen bir sa\u011f hemisfer b\u00f6lgesinde yer almal\u0131d\u0131r. Bu durumda, “Hipokampus ve Davran\u0131\u015f” \u0131n nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131n hikayesini anlat\u0131rken tesad\u00fcfen ortaya \u00e7\u0131kabilir. 1959-1960 akademik y\u0131l\u0131nda Ann Arbor’da ba\u015flar.<\/span><\/p>\nMichigan \u00dcniversitesi’nde psikoloji onur program\u0131nda son s\u0131n\u0131f \u00f6\u011frencisi olarak, benden bir profes\u00f6r\u00fcn rehberli\u011finde ara\u015ft\u0131rma yapmay\u0131 i\u00e7eren bir tez yazmam istendi. O zamanlar bilinmeyen gen\u00e7 bir sinirbilimci olan ve o zamanlar neredeyse hi\u00e7 kimsenin duymad\u0131\u011f\u0131 bir beyin yap\u0131s\u0131 olan hipokampus hakk\u0131nda bula\u015f\u0131c\u0131 bir co\u015fkuyla hareket eden Bob Isaacson ile \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 se\u00e7tim. Bir \u015foktan ka\u00e7\u0131nma problemini \u00f6\u011frendiklerinde hayvanlarda hipokampal elektriksel aktiviteyi inceliyordu.<\/span><\/p>\nDick Johnson (y\u00fcksek lisans \u00f6\u011frencisi) ve ben, \u00f6nce hipokamp\u00fcs\u00fcn bu t\u00fcr davran\u0131\u015flara dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlememiz gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck. Yani, e\u011fer hayvanlar\u0131n problemi \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in bir su ayg\u0131r\u0131na ihtiyac\u0131 olmasayd\u0131, o zaman g\u00f6revin \u00f6\u011frenilmesi s\u0131ras\u0131nda hipokampal elektriksel aktiviteyi incelemek zaman kayb\u0131 olurdu. Anatomist Robert Moore’dan hipokampusun nas\u0131l \u00e7\u0131kar\u0131laca\u011f\u0131n\u0131 bize g\u00f6stermesi i\u00e7in konu\u015fan Bob’u ikna etmeyi ba\u015fard\u0131k.<\/span><\/p>\nBob, o y\u0131l Noel tatili i\u00e7in Florida’ya u\u00e7madan \u00f6nce, baz\u0131 fareleri ve eski bir mekik kutusunu toplad\u0131. Kar\u0131m Dorothy ve ben Ann Arbor’da kald\u0131k ve baz\u0131 s\u0131\u00e7anlarda hipokampal lezyonlar, di\u011ferlerinde neokortikal veya kontrol lezyonlar\u0131 yapt\u0131k. Hayvanlar ameliyattan kurtulurken, aparat\u0131 ba\u011flad\u0131m ve nas\u0131l kullanaca\u011f\u0131m\u0131 buldum. Sonra fareleri e\u011fittim ve derin bronzla\u015fm\u0131\u015f Bob Florida’dan d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcnde, deney esasen tamamlanm\u0131\u015ft\u0131.<\/span><\/p>\nSu ayg\u0131r\u0131 kamp\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, s\u0131\u00e7anlar\u0131n mekik kutusunda \u015foklardan ka\u00e7\u0131nmay\u0131 \u00f6\u011frenmesini engellemedi. Bunun yerine, hipokampal hasar\u0131 olan fareler asl\u0131nda normallerden \u00fcst\u00fcnd\u00fc! Ortaya \u00e7\u0131kan makale bir sansasyon yaratm\u0131\u015f ve 200’den fazla al\u0131nt\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015f olsa da, asl\u0131nda g\u00f6nderildi\u011fi ilk dergi taraf\u0131ndan yay\u0131nlanmas\u0131 reddedildi. Science’\u0131n edit\u00f6rleri ve ele\u015ftirmenleri (“generaller”), psikoloji alan\u0131ndaki \u00e7a\u011fda\u015f ara\u015ft\u0131rmac\u0131lardan a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131 bir dalga boyundayd\u0131.<\/span><\/p>\nBu zamana kadar, 1967 tarihli g\u00f6zden ge\u00e7irme makaleme hakim olacak fikrin kaba ve son derece ge\u00e7ici bir versiyonunu \u00e7oktan \u00e7\u00f6zm\u00fc\u015ft\u00fcm. Hipokampal hasar\u0131 olan fareler deklan\u015f\u00f6r kutusunu \u00e7ok h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde \u00f6\u011frendi, ancak bu davran\u0131\u015f\u0131 s\u00f6nd\u00fcrmekte \u00e7ok yava\u015ft\u0131lar. Bu nedenle hipokampus engelleyici g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu ya da davran\u0131\u015f\u0131 a\u00e7\u0131ktan ziyade kapatmakla ilgiliydi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ayn\u0131 fikir e\u015fzamanl\u0131 olarak Mason Hall’da zindan benzeri bodrum laboratuvar\u0131 alt\u0131m\u0131zda bulunan Robert (“Mac”) McCleary taraf\u0131ndan form\u00fcle ediliyordu. Michigan’da y\u00fcksek lisansa kabul edildim ve Mac’in ara\u015ft\u0131rma asistan\u0131 olarak atand\u0131m.<\/span><\/p>\nSubcallosal korteks hasar\u0131n\u0131n \u015foktan ka\u00e7\u0131nma \u00f6\u011frenimi \u00fczerindeki etkilerini inceliyordu ve bu b\u00f6lgenin yan\u0131t inhibisyonuna arac\u0131l\u0131k etti\u011fine ikna oldu. Mac’i “subcallosal korteks” in hipokampal sistemin hayati bir par\u00e7as\u0131 olan “septal b\u00f6lge” ile e\u015fanlaml\u0131 oldu\u011funa ikna etmeyi ba\u015fard\u0131. B\u00f6ylece, Mac ve ben septohipokampal sistemin temelde inhibe edici oldu\u011fu konusunda hemfikirdik. Ama “engelleme” ile tam olarak neyi kast ettik? \u0130\u015fin \u00f6z\u00fc buydu. Genel olarak Mac, engellemenin davran\u0131\u015f\u0131n motor ucuna benden \u00e7ok daha yak\u0131n oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu.<\/span><\/p>\n
\nDerleme Tezi<\/span> yazd\u0131rma sipari\u015fi veya<\/span> di\u011fer t\u00fcm dan\u0131\u015fmanl\u0131k<\/span> talepleriniz i\u00e7in,<\/span> hemen sayfan\u0131n alt\u0131ndaki formu doldurarak veya whatsapp destek hatt\u0131m\u0131zdan bize ula\u015f\u0131n.<\/span><\/a><\/span><\/span><\/p>\n
\n