{"id":9165,"date":"2022-03-02T13:24:21","date_gmt":"2022-03-02T10:24:21","guid":{"rendered":"https:\/\/bestessayhomework.com\/tr\/?p=9165"},"modified":"2022-03-02T13:24:21","modified_gmt":"2022-03-02T10:24:21","slug":"odullu-eserler-edebiyat-alaninda-tez-yaptirma-edebiyat-tez-yaptirma-ucretleri-edebiyat-odevleri-edebiyat-odev-ucretleri","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bestessayhomework.com\/tr\/odullu-eserler-edebiyat-alaninda-tez-yaptirma-edebiyat-tez-yaptirma-ucretleri-edebiyat-odevleri-edebiyat-odev-ucretleri\/","title":{"rendered":"\u00d6d\u00fcll\u00fc Eserler \u2013 Edebiyat Alan\u0131nda Tez Yapt\u0131rma \u2013 Edebiyat Tez Yapt\u0131rma \u00dccretleri \u2013 Edebiyat \u00d6devleri \u2013 Edebiyat \u00d6dev \u00dccretleri"},"content":{"rendered":"

\u00d6d\u00fcll\u00fc Eserler <\/span><\/strong><\/h3>\n

Benjamin kentin yeni deneyimi oldu\u011funu, Engels’in 1844’te \u0130ngiltere’de \u0130\u015f\u00e7i S\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n Durumu adl\u0131 kitab\u0131nda Londra i\u00e7in kaydetti\u011fi deneyim oldu\u011funu belirtiyor: sald\u0131rgan, ac\u0131mas\u0131z kay\u0131ts\u0131zl\u0131k, her insan\u0131n kendi \u00f6zel i\u015flerinde duygusuz konsantrasyonu haline gelir.<\/span><\/p>\n

Ancak burada, Engels’in \u015foke olmu\u015f, hatta \u00f6fkeli bir burjuva erkek gibi tepki verdi\u011fini belirtmeliyiz. S\u00f6zlerinin arkas\u0131nda, sosyal stat\u00fcs\u00fcn\u00fcn kalabal\u0131k taraf\u0131ndan kaydedilmedi\u011fine dair ger\u00e7ek bir \u015fikayet duygusu var. Ancak bu, modern bilincin karakteristik bir yay\u0131l\u0131m\u0131 haline gelebilir, ancak b\u00f6yle bir bilin\u00e7te ve bir tan\u0131m tarz\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrken, ki\u015finin anonimli\u011finin tan\u0131nmas\u0131na \u00f6fkeden \u00e7ok kendini k\u00fc\u00e7\u00fcmseyen ironi e\u015flik eder.<\/span><\/p>\n

Bu, Corbi\u00e8re ve Laforgue gibi daha sonraki Frans\u0131z \u015fairlerinin geli\u015ftirdi\u011fi tondur. En eksiksiz ifadesi T.S.Eliot’un \u015fiirinde bulunabilir.<\/span><\/p>\n

Bu noktada ulusal s\u0131n\u0131rlar\u0131 a\u015ft\u0131\u011f\u0131m a\u015fikar olacak. Bunun da, me\u015fru olarak, belirgin bi\u00e7imde modern oldu\u011fu iddia edilebilir. Ayn\u0131 \u015fekilde, elbette, on dokuzuncu y\u00fczy\u0131l\u0131n sonundaki \u0130ngiliz \u015fiiri de neredeyse tamamen geriye d\u00f6n\u00fckt\u00fcr ve ister bi\u00e7imlerini, ister dilini, ister konusunu ele alal\u0131m, bu b\u00f6yledir.<\/span><\/p>\n

Thomson ve Hopkins d\u0131\u015f\u0131nda, \u015fehir hakk\u0131nda yazma giri\u015fimleri yaln\u0131zca 1890’larda Ernest Dowson, Arthur Symons ve Richard Le Gallienne gibi \u015fairlerle; ve sunduklar\u0131 \u015fey, s\u00fct ve su izlenimcili\u011finden biraz daha fazlas\u0131d\u0131r. Geri kalan\u0131 i\u00e7in, \u015fehir hi\u00e7 var olmam\u0131\u015f olabilir. \u0130ngiltere, k\u0131rsal de\u011ferler a\u00e7\u0131s\u0131ndan tan\u0131mlanmaya devam ediyor ve “k\u00f6kl\u00fc” bir toplumun canl\u0131 ve iyi oldu\u011funa dair genel bir alg\u0131 var.<\/span><\/p>\n

Bu, 1896’dan 1913’e kadar \u00f6d\u00fcll\u00fc \u015fair Alfred Austin taraf\u0131ndan durmadan yinelenir. Bunu, zaman\u0131n en iyi \u0130ngiliz \u015fairleri Thomas Hardy ve Edward Thomas’\u0131n bu mitin yetersizliklerini ara\u015ft\u0131r\u0131p, onunla ilgili memnuniyetsizliklerini kaydettiklerini izler.<\/span><\/p>\n

Bu nedenle T.S.Eliot, modern \u015fiirin herhangi bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131n merkezine gelmelidir. Bir yabanc\u0131 olarak, \u015fehirdeki g\u00f6\u00e7men olarak Eliot, zaman\u0131n hi\u00e7bir \u0130ngiliz \u015fairinin yapamayaca\u011f\u0131 kadar etkisini kaydetmeyi ba\u015fard\u0131. Ve bir Avrupa ziyaret\u00e7isi olarak, Frans\u0131z \u015fairlerin \u015fehir deneyimleriyle y\u00fczle\u015fmeye al\u0131\u015ft\u0131klar\u0131n\u0131 fark etti. Bu pek merak edilecek bir \u015fey de\u011fil. 1789’dan sonra Frans\u0131z \u015fairlerin k\u00f6kl\u00fc, k\u0131rsal de\u011ferler mitine ba\u011flanmalar\u0131 pek olas\u0131 de\u011fildi.<\/span><\/p>\n

Ku\u015fkusuz Baudelaire’in kente olan hayranl\u0131\u011f\u0131 ve kent \u015fiirlerinde benimsedi\u011fi tavr\u0131 karakterize eden \u00e7ekicilik ve tiksinti kar\u0131\u015f\u0131m\u0131, on dokuzuncu y\u00fczy\u0131l sonraki Frans\u0131z \u015fiiri i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkili oldu. \u015eehre g\u00f6\u00e7 etmesiyle Eliot, d\u00f6neminin tipik bir \u00f6rne\u011fiydi. Ancak, k\u00f6kl\u00fc bir k\u00fclt\u00fcre y\u00f6nelik \u00f6zel Amerikan \u00f6zlemi, i\u00e7inde modernist \u015fiirin belirleyici bir ifadesi olan eski ve yeni, k\u00f6kl\u00fc ve k\u00f6ks\u00fcz aras\u0131nda gerilimler yaratt\u0131.<\/span><\/p>\n

\n

Nobel \u00d6d\u00fcl\u00fc<\/a> alan Kitaplar Listesi<\/span>
\nNobel Edebiyat \u00d6d\u00fcl\u00fc alan kitaplar y\u0131llara g\u00f6re<\/span>
\nPulitzer \u00f6d\u00fcll\u00fc Kitaplar listesi<\/span>
\nNobel Edebiyat \u00d6d\u00fcl\u00fc alan Kitaplar<\/span>
\nT\u00fcrk edebiyat\u0131nda \u00f6d\u00fcl alan romanlar<\/span>
\nNobel \u00f6d\u00fcll\u00fc kitaplar Vikipedi<\/span>
\nNobel \u00d6d\u00fcll\u00fc T\u00fcrk Kitaplar<\/span>
\nEdebiyat \u00d6d\u00fcll\u00fc Kitaplar<\/span><\/p>\n

\n

Kendisinden \u00f6nceki James gibi, Eliot da Amerika’n\u0131n “bi\u00e7imlenmemi\u015f” toplumundan ka\u00e7mak i\u00e7in Avrupa’ya geldi. Avrupa’ya yerle\u015fme hakk\u0131n\u0131 savundu\u011fu William Dean Howells’e yazd\u0131\u011f\u0131 \u00fcnl\u00fc bir mektupta James, “bir romanc\u0131n\u0131n ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 \u015fey t\u00f6reler, gelenekler, adetler, al\u0131\u015fkanl\u0131klar, bi\u00e7imler, olgunla\u015fm\u0131\u015f ve yerle\u015fik her \u015fey \u00fczerindedir” demi\u015fti.<\/span><\/p>\n

James, Avrupa k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fc ve \u00f6zellikle \u0130ngiliz k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fc kehribar rengine sabitlenmi\u015f olarak g\u00f6rmeyi se\u00e7ti. Bu sabitlik r\u00fcyas\u0131yla kademeli olarak hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131na u\u011framas\u0131, 1880’lerin ve 1890’lar\u0131n romanlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131, Prenses Casamassima ile ba\u015flayarak, tercih edilen bir k\u00fclt\u00fcr\u00fcn kaybedilmesi ve bu k\u00fclt\u00fcr\u00fcn “yeni”nin tipik olarak oldu\u011fu “yeni baya\u011f\u0131l\u0131k” taraf\u0131ndan gasp edilmesi i\u00e7in uzun bir a\u011f\u0131t. \u015fehir ve onun k\u00fcstah, anonim enerjileri ile ili\u015fkili. Bu, Pound ve Eliot i\u00e7in kal\u0131b\u0131 belirler.<\/span><\/p>\n

Harvard’da y\u00fcksek lisans \u00f6\u011frencisi olan Eliot’a, The Problem of Christians’\u0131 (1913) kesinlikle bildi\u011fi Josiah Royce \u00f6\u011fretti. Orada, Royce \u015funu belirtiyor:<\/span><\/p>\n

Bir topluluktaki bir\u00e7ok benli\u011fin psikolojik birli\u011fi, meydana gelen veya en az\u0131ndan meydana geldi\u011fi varsay\u0131lan uzun bir sosyal s\u00fcrecin bilinciyle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Toplulu\u011fun haf\u0131zas\u0131 ne kadar zenginse ve ya\u015fam\u0131na ait olarak g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc tarihsel s\u00fcre\u00e7ler ne kadar geni\u015fse, di\u011fer \u015feyler e\u015fit oldu\u011funda, onun bir topluluk oldu\u011fu, \u00fcyelerinin bir \u015fekilde ve arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bir oldu\u011fu bilinci o kadar zengin olur.<\/span><\/em><\/p>\n

Royce ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak topluluk fikrini Avrupa’ya odaklad\u0131 ve bu fikir, kendi toplumlar\u0131n\u0131n “k\u00f6ks\u00fczl\u00fc\u011f\u00fc” olarak g\u00f6rd\u00fckleri \u015feye deh\u015fetle bakan Amerikal\u0131lar aras\u0131nda geni\u015f \u00e7apta payla\u015f\u0131ld\u0131.<\/span><\/p>\n

Avrupa ve \u0130ngiliz ger\u00e7ekliklerinin \u015fokunun, Pound’da oldu\u011fu gibi Eliot’ta da bu kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc bir tepki yaratmas\u0131n\u0131n nedeni budur. Ve onlar\u0131 her \u015feyden \u00e7ok \u015fok eden \u015fey, James’in kederli s\u00f6zleriyle “hain y\u0131llar”\u0131n haz\u0131rland\u0131\u011f\u0131 o felaket olan B\u00fcy\u00fck Sava\u015ft\u0131. Sava\u015f, k\u00fclt\u00fcr r\u00fcyas\u0131yla ilgili bir hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n uyanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131.<\/span><\/p>\n

Bir bak\u0131ma Eliot, hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n olas\u0131l\u0131klar\u0131na \u00e7oktan al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131. ‘J.Alfred Prufrock’un A\u015fk \u015eark\u0131s\u0131’n\u0131n (1917) Laforguian ironileri, onun \u015fehrin sokaklar\u0131nda dola\u015fan ve kendine yabanc\u0131la\u015fmas\u0131 ve d\u00fcnyaya yabanc\u0131la\u015fmas\u0131 neredeyse g\u00f6r\u00fcnmez fl\u00e2neur’\u00fcn ac\u0131 verici, komik bir \u015fekilde kendinin fark\u0131nda olan yetersizliklerine dokunmas\u0131na izin verir. di\u011ferlerini tehdit eden, bir dizi bilin\u00e7 fibrilasyonu olarak kaydedilir.<\/span><\/p>\n

B\u00fct\u00fcn bir yenge\u00e7 bile de\u011fil, sadece pen\u00e7eleri. Prufrock’un bir \u015fehir caddesinde y\u00fcr\u00fcrken ayaklar\u0131n\u0131 seyrederken (ya da otel pencerelerinden e\u011filen adamlar\u0131n onu bu \u015fekilde g\u00f6rece\u011fini hayal ederken) d\u00fc\u015f\u00fcncelerinin bu y\u00f6ne kayd\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsaysak bile, g\u00f6r\u00fcnt\u00fc, komik, kendinden i\u011frenen, kederli, ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak uymayan, sadece saklanmak isteyen, bir k\u00fclt\u00fcre, bir toplulu\u011fa ba\u011flanamayan biri duygusu \u00fcretir.<\/span><\/p>\n

“Prufrock”un tonu, Arthur Symons’un Laforgue’un karakteristik tonuna ili\u015fkin a\u00e7\u0131klamas\u0131na yak\u0131nd\u0131r: “Ayet tetikte, endi\u015feli, sallanan, kasten belirsiz, retorikten o kadar nefret ediyor ki, g\u00fcl\u00fcn\u00e7 bir \u015fekilde bariz olan\u0131 tercih ediyor ve keskinli\u011fini onda buluyor”.<\/span><\/p>\n

Eliot, bu s\u00f6z\u00fcn geldi\u011fi Symons’un Edebiyatta Sembolist Hareketi’ni okumu\u015ftu ve Laforgue’un ka\u00e7\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya da ertelenmi\u015f f\u0131rsatlar \u015fiirine duydu\u011fu al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f ilgiyi bilirdi. Ancak bu, bireysel bilince odaklanm\u0131\u015ft\u0131. Sava\u015f, endi\u015fenin b\u00fct\u00fcn bir k\u00fclt\u00fcre yay\u0131lmas\u0131n\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131yor gibiydi.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u00d6d\u00fcll\u00fc Eserler Benjamin kentin yeni deneyimi oldu\u011funu, Engels’in 1844’te \u0130ngiltere’de \u0130\u015f\u00e7i S\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n Durumu adl\u0131 kitab\u0131nda Londra i\u00e7in kaydetti\u011fi deneyim oldu\u011funu belirtiyor: sald\u0131rgan, ac\u0131mas\u0131z kay\u0131ts\u0131zl\u0131k, her insan\u0131n kendi \u00f6zel i\u015flerinde duygusuz konsantrasyonu haline gelir. Ancak burada, Engels’in \u015foke olmu\u015f, hatta \u00f6fkeli bir burjuva erkek gibi tepki verdi\u011fini belirtmeliyiz. S\u00f6zlerinin arkas\u0131nda, sosyal stat\u00fcs\u00fcn\u00fcn kalabal\u0131k taraf\u0131ndan kaydedilmedi\u011fine dair…
Devam\u0131<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":8367,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"om_disable_all_campaigns":false,"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[20127,20126,20128],"tags":[20136,20132,20130,20134,20135,20129,20131,20133],"class_list":["post-9165","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nobel-edebiyat-odulu-alan-kitaplar-yillara-gore","category-nobel-odulu-alan-kitaplar-listesi","category-turk-edebiyatinda-odul-alan-romanlar","tag-edebiyat-odullu-kitaplar","tag-nobel-edebiyat-odulu-alan-kitaplar","tag-nobel-edebiyat-odulu-alan-kitaplar-yillara-gore","tag-nobel-odullu-kitaplar-vikipedi","tag-nobel-odullu-turk-kitaplar","tag-nobel-odulu-alan-kitaplar-listesi","tag-pulitzer-odullu-kitaplar-listesi","tag-turk-edebiyatinda-odul-alan-romanlar"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t