Erü endüstri Akademik Kadro

Modern Hegel yok. Wittgenstein ve Heidegger ile birlikte, büyük filozofların çağı sona ermiş görünüyor. Ve bu talihsiz bir tesadüften daha fazlası gibi görünüyor: Çağımızın ruhsal durumu, bu tür filozoflara yer bırakmıyor gibi görünüyor. Karl-Otto Apel, "'büyük düşünürler' kategorisinin" geçmişte kaldığını iddia etti.Ve felsefeye yaklaşımımızın daha az monolojik, daha az tekbenciliğe dönüştüğü için yas tutmalı mıyız - felsefede de takım yalnız bireyin yerini almaya başlıyor?Takım çalışmasında bu tür ısrarın felsefe tarzı için sonuçları vardır. Heidegger'in Beitriige'i gibi bir çalışma hala bazı filozoflarımızı büyülese de, felsefenin mutlu bir şekilde geride bıraktığı monolojik düşünce türünü temsil etmiyor mu?Heidegger, kuşkusuz felsefi düşüncenin doğasına ilişkin çok farklı bir anlayışa sahipti. Diyalojik felsefe çağrısında bulunan Jaspers'e yazdığı bir mektupta karşı çıktı: "Ancak, monologların oldukları gibi kalmalarına izin verilseydi, çok şey kazanılmış olurdu. Neredeyse bana öyle geliyor ki, onlar [gerçek monologlar] değiller. Bunun için henüz yeterince güçlü değiller.Jaspers'e gelince, "'büyük düşünürler' kategorisi" ile bu kadar yakından bağlantılı olan böyle bir sözde güç, muhtemelen baştan çıkarıcı görünecektir. Rescher, "Amerikan felsefesinin gelişimi bugünkü yolunda devam ederse, geleceğin tarih yazımında görüldüğü gibi, bireyin rolü, farklı türlerin, eğilimlerin ve düşünce eğilimlerinin açıklayıcı bir dipnotun konusu olacaktır. Bu noktada metnin ana gövdesinin ithaf edilmesi gerekecektir. "Filozofun kendisini devam eden bir çalışma topluluğunun bir üyesi olarak sunmasını, yayınlanan çalışmanın (tercihen son zamanlarda) iddia edilenleri destekleyen veya onlara meydan okuyan literatüre atıfta bulunmasını bekliyoruz.Bugün hangi filozof, Spinoza'nın Etiği veya Wittgenstein'ın Tractatus tarzıyla iletilen duruştan kaçar, burada bu tarzın özel çekiciliği, soğuk bir omuza kolay iletilebilirlik taleplerine dönme biçimine bağlanır ve tek mantıklı düşünceyi kutlar gibi görünür?Bugün hakim olan felsefi çalışma tarzı geniş bir okuyucu kitlesini davet etmiyor. Daha çok, kolejlerimizin ve üniversitelerimizin fildişi kulelerinde çalışan benzer şekilde ilgilenen profesyonellerden oluşan küçük gruplar arasında devam eden felsefi bir konuşmanın parçası olarak bu tür çalışmaları sunma eğilimindedir.Apel, "insan iletişiminin kurumsallaşmasından" söz etti. Günümüz felsefe dünyasının çok önemli bir parçası olan iletişimin kurumsallaşması, sadece e-postayı ve interneti düşünün - bazı isimlerin hala diğerlerinden daha fazla sayılmadığı anlamına gelmez.Rescher'dan bir kez daha alıntı yapacak olursak: "Ayrı kalelere dağılmış, önde gelen bireyler sadık dostları veya düşmanları yerel olarak takip ediyor. geniş, dahili olarak çeşitlendirilmiş topluluktur. Çağdaş Amerikan filozoflarının en etkili olanı bile, çok kalabalık bir denizdeki bir başka,  biraz daha büyük bir  balık olarak adlandırılır.Akademik Bir EndüstriEğer felsefi dehanın, tek başına büyük düşünürün ortadan kaybolması, ulaşım ve iletişimdeki ilerlemelerin tetiklediği felsefenin profesyonelleşmesinin bir zayiatı gibi görünecekse, eşit derecede önemli olan, günümüz felsefe dünyasının ikinci bir özelliğidir: gündem genişlemesi.Rescher'e göre, "Teori çeşitliliği ve doktrinsel uyumsuzluk, günün sırasıdır ve tek açık ara bağlantı coğrafi yakınlıktır. Her doktrin, her teori, her yaklaşım adanmışlarını topluluğun tamamında bir yerlerde bulur. daha büyük sorunlar önemli bir çoğunluk yoktur. "Rescher, bir dizi eğilimi anlatmaya devam ediyor, bunların en önemlisi tarihsel çalışmalardaki yükseliş - 1992'de tüm Ph.D.'nin üçte biri. bu ülkedeki tezler öncelikle tarihi konularla ilgiliydi.Rescher'in bugün "üretken ve çeşitlendirilmiş bir ürün yelpazesi" ile önemli bir endüstri olarak felsefe tanımına geri dönmeme izin verin, her yıl verilen doktora sayısındaki düşüşün de gösterdiği gibi, emin olmak için, tüm beşeri bilimlerin biraz savunmaya geçmesi gibi, ancak yine de makul (ancak azalan) istihdam fırsatları sunmakta ve nispeten düşük ücreti önemli ölçüde boş zamanla telafi etmektedir.Rescher'in işaret ettiği gibi, Amerikan felsefe dünyasında yüz çiçeğin çiçek açmasına izin verilir: Bütün toplumlar, "artık felsefi olarak kabul edilen, kimsenin bir nesil önce böyle düşünmeyi hayal bile edemeyeceği sorunların peşinden koşmaya adanmıştır.