HS 1—KONSEPT AŞAMA TEHLİKE İNCELEMESİBu ilk çalışmada, malzemelerin ve operasyonun temel tehlikeleri belirlenir ve SHE kriterleri belirlenir. Tüm ÇSG konularının yeterince ele alınmasını sağlamak için hangi bilgilerin gerekli olduğunu ve gerekli çalışmaların programını tanımlar. Kapsanan hususlar, reaksiyon kinetiği, toksisite verileri, çevresel etki ve daha fazla değerlendirmeye ihtiyaç duyan herhangi bir özel proses özelliğini içerebilir.Ayrıca ilgili mevzuattan kaynaklanan kısıtlamalar tespit edilir. Kalan tehlike çalışmalarından hangisinin (ikiden altıya kadar) yapılması gerektiğine de karar verilebilir. Bu erken aşamada, doğasında var olan SHE12,13 ilkelerini tasarım içinde uygulamak da önemlidir. Bu, süreçteki potansiyel tehlikeleri ortadan kaldırmayı, önlemeyi veya azaltmayı amaçlar.HS 2—ÖN-UÇ MÜHENDİSLİK TASARIMI (BESLEME) VEYA PROJE TANIMLAMA AŞAMASINDA HAZİDBu çalışma, tipik olarak, ayrıntılı tasarıma dahil edilmesi gereken tehlike tanımlama ve risk değerlendirmesi, işletilebilirlik ve kontrol özelliklerini ve kapsanması gereken özel çevresel özellikleri kapsar.
Tasarım hala esnek olacağından ve SIL'leri azaltacak ve böylece süreci basitleştirecek basit tasarım değişiklikleri uygulanabileceğinden, herhangi bir güvenlik enstrümanlı sistemin (SIS) güvenlik bütünlüğü seviyelerinin (SIL'ler)14,15 bu çalışma sırasında ele alınması önemlidir. tasarım.HS 2'nin sonunda, tasarım ve borulama ve enstrümantasyon diyagramlarının (P&ID'ler) geliştirme düzeyi “tasarım için onaylanmıştır” (AFD). Tüm ana özelliklerin eklenmesi gerekirdi, ancak daha ince olanlar eklenmez. Daha bariz hatalar için AFD diyagramlarını bir kontrol listesi kullanarak incelemek faydalı olacaktır. Bu bölümün son bölümünde bir örnek verilmiştir.HS 3—DETAYLI TASARIM TEHLİKE ÇALIŞMASIBu normalde, tehlike ve işletilebilirlik problemlerinin tanımlanmasını amaçlayan bir firma tasarımının ayrıntılı bir incelemesini içerir. Rölyef ve blöf çalışmaları, alan sınıflandırması, kişisel koruma ve uygunsa manuel kullanım bu aşamaya dahil edilebilir. HAZOP çalışmaları normalde bu aşamada yapılır.HS 4—İNŞAAT/TASARIM DOĞRULAMASIBu inceleme inşaat aşamasının sonunda yapılır. Donanımın amaçlandığı gibi inşa edildiğinden ve tasarımcının amacına aykırı herhangi bir ihlal bulunmadığından emin olmak için kontrol edilir. Ayrıca ayrıntılı tasarım tehlike çalışmasından alınan eylemlerin dahil edildiğini ve çalıştırma ve acil durum prosedürlerinin kontrol edildiğini doğrular.HS 5—DEVREYE ALMA ÖNCEKİ GÜVENLİK İNCELEMESİBu, operasyon grubunun başlatma için hazırlığını inceler ve tipik olarak eğitimi, son çalıştırma prosedürlerini, hazırlık prosedürlerini ve fonksiyon testi, temizlik ve temizleme dahil olmak üzere başlatmaya hazır olmayı kapsar. Şirket ve yasal standartlara uygunluğun teyidi bu aşamada, örneğin ABD'deki OSHA PSM mevzuatı kapsamında gerekli olan Başlangıç Öncesi Güvenlik İncelemesi (PSSR) kapsamında yapılır.HS 6—PROJE KAPANIŞ/BAŞLANGIÇ SONRASI İNCELEMEÜretim aşamasına birkaç ay kala gerçekleştirilen bu çalışma, önceki beş çalışmadan öne çıkan tüm sorunların tamamlandığını doğrular ve gelecekteki tasarım çalışmalarına faydalı geri bildirim verebilecek dersleri arar.Bu altı çalışmaya ek olarak, iki tane daha dahil edilebilir. Bunlara genellikle yukarıda kullanılan numaralandırma şemasına uyması için çalışma sıfır ve çalışma yedi olarak atıfta bulunulur.6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği Kanunu
Risk DEĞERLENDİRMESİ yapılırken hangi çalışanlar özellikle ele alınmalıdır
Tehlikeli sınıfta işyeri hekimi çalışma süresi
İşyeri hekimi çalışma saatleri yönetmeliği
Tam zamanlı işyeri hekimi bulundurma Zorunluluğu
Risk değerlendirmesi pdf
İş Sağlığı ve Güvenliği
İşyeri hekimi aylık çalışma SüresiHS 0—DOĞASI OLARAK DAHA GÜVENLİ VEYA DAHA AZ KİRLETİCİ SİSTEMLERİN HAZIRLANMASIÇalışma sıfır, konsept aşamasından önce Araştırma ve Teknik Departmanlar arasında gerçekleşir. Nihai tasarımın bir parçası olmaları için doğası gereği daha güvenli ve daha yeşil fikirleri mümkün olduğunca erken belirlemeye ve birleştirmeye çalışır.HS 7—YIKILMA/TERK EDİLMESİ İNCELEMELERİBu çalışma, nihai kapatmadan önce gerçekleştirilebilir ancak çalışmanın amacı, yıkım sürecinde ele alınması gereken konuları belirlemektir. Temizlik yöntemleri ve standartları, boyut küçültme, çalışma envanterlerinin geri kazanılması ve geri dönüştürülmesi, ekipmanın geri dönüştürülmesi, geri dönüştürülemeyen malzemelerin/ekipmanın güvenli bir şekilde imha edilmesi ve ekipman veya toprakta potansiyel olarak zararlı/toksik malzemelerin yeri gibi konuları ele almalıdır. Ek olarak, bazı ekipmanların diğer ekipmanları desteklediğini akılda tutarak, kaldırma cihazlarının/braketlerinin bütünlüğünü, erişim yollarını ve çıkarma sırasını ele almalıdır.TEHLİKE ÇALIŞMALARINA GENEL BAKIŞHS 1 6'nın proje yaşam döngüsü ile ilişkisi gösterilmektedir. Deneyimler, HS 1 ve 2'nin kullanımının, temel kavramsal konuların projenin başlangıcında ele alınmasını ve HAZOP çalışmasına bırakılmamasını sağladığını göstermektedir. HS 1 ve 2'nin kullanılması HAZOP çalışmasını daha kolay ve hızlı hale getirir.HAZOP, tehlike tanımlama için en esnek tekniklerden biri olsa da, HAZOP'u desteklemek için ayrıntılı tasarım aşamasında kullanılabilecek başka tanımlama ve değerlendirme teknikleri de vardır.HAZOP çalışması seçilen teknik olduğunda, kullanımı karmaşıklık, doğal tehlikeler veya operasyonun maliyetleri temelinde gerekçelendirilmelidir. HAZOP çalışması yeni prosesler, tehlikeli prosesler veya karmaşık prosesler için ideal olmakla birlikte, daha az faydası olsa da basit ve tekrar eden tasarımlarda eşit olarak kullanılabilir. Tesisin modifikasyon veya kullanım değişikliği için kullanılmasından da önemli faydalar bulunabilir.Tehlike tanımlaması için kullanılan teknikler ve bunların genel bir risk değerlendirmesi süreciyle ilişkisi hakkında daha fazla bilgi Pitblado16 ve Crawley ve Tyler tarafından verilmektedir.HS 2 İÇİN AÇIKLAYICI KONTROL LİSTESİHS 2'nin sonunda, ayrıntılı tasarım çalışması başlamadan önce ortak sorunların dikkate alındığından ve ele alındığından emin olmak için kullanılacak bir kontrol listesi örneği.• İnşaatın borulama malzemeleri kodlara uygun mu?
• Spesifikasyon araları doğru yerde mi? Yüksek-düşük basınçlıdır
Arayüzler tanımlandı ve doğru tedavi verildi mi?
• Kütle dengesi kontroller tarafından ölçülüp elde ediliyor mu?
• Herhangi bir kontrol parametresi bağımsız doğrulama gerektiriyor mu?
• Koruyucu sistemler (ve uygun olduğunda SIS) bilinen tehlikelere karşı yeterli koruma sağlıyor mu?
• SIS kapatmalarının ön alarmları var mı?
• Başlatma ve kapatma sırasındaki düşük akış koşulları ele alındı mı?
Herhangi bir havalandırma, geri dönüşüm hattı ve baypas gerekli mi?
• İzolasyon standartları risklere uygun mu?
• Gecikme, borulama kodlarına uygun mu?
• Bakım havalandırmaları ve tahliyeleri gösteriliyor mu?
• Gemilerde, giriş için özel özelliklere ihtiyaç duyabilecek kapanlar var mı?
• Borularda veya ekipmanda olası yerleşim noktaları var mı?
• Uygun şekilde aşırı basınç koruması uygulandı mı?
• Belirtilen aşırı/düşük basınç tahliyesi “yeterli” görünüyor mu?
• Kabartma koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? uyumsuz olabilir
Sistemde malzemeler karışıyor mu?
• Havalandırma delikleri güvenli bir yere mi gidiyor?
• Kanalizasyonlar güvenli bir yakalama sistemine gidiyor mu?
• Havalandırma koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? Uyumsuz malzemeler havalandırma sistemine karışabilir mi?
• Drenaj koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? Uyumsuz malzemeler drenaj sistemine karışabilir mi?
• Ana parametreler (basınç, sıcaklık, akış ve seviye) yeterince kontrol ediliyor mu ve sorunları değerlendirmek için yeterli teşhis var mı?
• Çizgi eğimleri gösteriliyor mu ve bunlar uygun mu?
• Hatlarda dren gerektirebilecek cepler var mı?
• S veya E gereksinimleri için herhangi bir yerde sıvı yakalama setleri gerekli mi?
ATEX Direktifleri: Patlama Güvenliği ve Düzenlemesi Avrupa Yaklaşımı
Bu direktiflerin patlama tehlikesi (gaz, buhar, sis veya toz patlamaları) olan şirketler ve patlayıcı ortamlarda kullanılması amaçlanan ekipman üreticileri üzerinde etkisi olacaktır. Direktiflerin en geç 1 Temmuz 2003 tarihine kadar Avrupa Birliği’nin her üye devletinin ulusal yasalarına dahil edilmesi gerekiyordu. Bunlar ortak bir Avrupa pazarına ulaşmanın örnekleridir. Bu yazıda, Avrupa ATEX Direktiflerinin arka planı tartışılacak ve potansiyel olarak patlayıcı ortamlarda kullanılması amaçlanan ekipmanın kullanıcıları ve üreticileri üzerindeki etkisi vurgulanacaktır.
Avrupa direktiflerinin kökeni, Avrupa Birliği’nin kurulduğu 1957 yılına dayanmaktadır. Amaç, mallar, hizmetler, insanlar ve sermaye için ortak bir pazar elde etmektir. Aslında, üye ülkeler arasındaki ticaret, bir üye devlet içindeki ticaretle aynı olmalıdır (bu nedenle şimdi Avrupa’da ‘euro’ ile ödeme yapıyoruz).
Bu, ortak mevzuat gerektirir, çünkü aksi takdirde yerel mevzuattaki farklılıklar, bir şirketin ürünlerini çeşitli üye ülkelerde satarken rekabet gücünde farklılıklara neden olabilir. Proses güvenliği ile ilgili olarak, her üye devletin kendi güvenlik talebini gerçekleştirmek için kendi güvenlik kuralları vardı. Her üye devlet yüksek talep edilen bir güvenlik düzeyine sahip olsa da, farklılıklar hala önemliydi.
Özellikle sanayinin bu güvenlik düzeyine nasıl ulaşması gerektiği konusunda. Patlayıcı ortamlarda kullanılacak güvenlik cihazları ve cihazları üreticileri için bu, farklı üye ülkeler için ürünlerini satabilmek ve müşterileri tarafından kullandırabilmek için farklı testler ve sertifika prosedürleri uygulamak zorunda oldukları anlamına geliyordu. Bu nedenle, ortak pazarın diğer alanlarında (örneğin gıda kalitesi ve güvenliği konusunda) yapılanlara göre güvenlik mevzuatında uyumlaştırmaya ihtiyaç duyulmuştur.
AB içinde uyumlaştırılmış mevzuata ulaşmak için, Avrupa Komisyonu’nun Bakanlar Konseyi’ne yeni bir direktif önerisi sunması normal bir uygulamadır. Avrupa Topluluğu bir üye devlet için mevzuat öngöremeyeceğinden, yeni mevzuatın yönlerinin tanımlanacağı bir yönerge hazırlayacaktır. Avrupa üye devletleri arasında bu direktiflerin kendi yasalarına uygulanması konusunda anlaşmaya varılmıştır. Etkili bir şekilde, bu şekilde Avrupa direktifleri mevzuat haline gelir.
1985 yılına kadar, yeni direktifler için teklifin tüm teknik detayları, yani direktifi yürürlüğe koymak için kullanılması amaçlanan tüm test yöntemlerini ve sertifikasyon prosedürlerini içermesi gerekiyordu. Bu, büyük bir güçlük yarattı, çünkü bu, teknik olmayan Bakanlar Kurulu içinde teknik bir tartışma yapılmasını gerektiriyordu.
Bunun yanında, bir direktifin yürürlüğe girmesinin tek yolu Konsey’in oybirliğiyle alacağı oydu. Bu süreç, özellikle yeni direktiflerin içeriği ve anlaşmalar başta olmak üzere birçok sorunu beraberinde getirdi.
ATEX Yönetmeliği
Atex Sertifikası Nedir
Atex Sertifikası. Nasıl Alınır
Atex Nedir
Atex Sertifikası nereden Alınır
ATEX Eğitimi
Ex-proof Nedir
1985’ten itibaren bu sorun, direktiflerin doğası değiştirilerek çözülmüştür: artık direktifin amacının verildiği ve gerekirse test yöntemlerine ve sertifikasyon prosedürlerine atıfta bulunulan bir çerçeve vermektedirler. Bu test yöntemleri ve sertifikasyon prosedürleri daha sonra alt komiteler tarafından geliştirilir. Avrupa direktiflerinin türetildiği bu yeni sürece “Yeni Yaklaşım” adı verilir.
Gazlar, buharlar ve tozlardan kaynaklanan patlama tehlikelerine ilişkin proses güvenliği alanında, EC iki direktif ortaya koymuştur:
- 1999/92/EC Direktifi
- Direktif 94/9/EC
Bu direktiflere genel olarak ATEX direktifleri denir (ATEX, ATmosphBres Patlayıcılar anlamına gelir) ve normal olarak Avrupa anlaşmasında ilgili madde numaraları ile anılır. Bu nedenle, 1999/92/EC direktifine ATEX 137, 94/9/EC direktifine ATEX 95 denir.
Direktifler için gerekli olan test yöntemleri ve sertifikasyon prosedürleri, EC Teknik Komitesi TC305 tarafından geliştirilmektedir.
Her iki direktif de resmi mevzuattır, çünkü her üye devlet bu direktifleri en geç 1 Temmuz 2003 tarihine kadar kanunlarına dahil etmek zorundadır. 1999/92/EC Direktifi için bir geçiş dönemi mevcuttur: işverenler Direktife en geç 1 Temmuz’dan önce uymalıdır, Mevcut süreçler için 2006. Yeni süreçler (yani 30 Haziran 2003’ten sonra başlayan) Direktife derhal uymalıdır.
DİREKTİF
ATEX 137 direktifi, “patlayıcı ortamlardan potansiyel olarak risk altında olan işçilerin güvenlik ve sağlık korumasını iyileştirmek için minimum gereksinimleri” verir. Her iki direktifte de patlayıcı bir atmosfer aşağıdaki özelliklere sahiptir:
1. yanıcı maddeler (gazlar, buharlar, sisler veya tozlar şeklinde)
2. hava ile karıştırılmış
3. atmosferik koşullar altında (kabaca konuşulur: -20 ila 60 “C arasındaki sıcaklıklar ve 0,8 ila 1,1 bar arasındaki basınçlar)
4. Ateşlemeden sonra yanma, yanmamış karışımın tamamına yayılır.
Bu yönlerden herhangi biri başarısız olursa, atmosfer, direktif anlamında patlayıcı bir atmosfer olarak kabul edilmez (bu nedenle, ATEX direktifleri kapsamına girmez).
Normalde, diğer davaların çoğu başka mevzuat kapsamında olduğu için bu bir sorun olmamalıdır. Bu nedenle ATEX direktiflerinin mevcut herhangi bir mevzuatın yerini alması amaçlanmamıştır, ancak halihazırda yürürlükte olan güvenlik kurallarına bir ek oluşturmayı amaçlamıştır. Örneğin, yüksek basınç altında çalışan prosesler Basınçlı Ekipman Direktifi (PED) ile ilgilidir.
Ayrıca, direktifin asgari gereklilikleri verdiği ve her üye devlete direktifin kanuna uygulanması sırasında daha fazla gereklilik ekleme seçeneği bıraktığı da belirtilmelidir. Hatta bazı Avrupa ülkeleri (Almanya ve Fransa gibi) bunu yapmıştır.
ATEX 137 direktifinin geçerli olmadığı bazı istisnalar vardır:
- Hastaların doğrudan tıbbi tedavisi için ve tedavi sırasında kullanılan alanlar
- Gaz yakıt yakan cihazların kullanımı (bunun için başka bir yönerge mevcuttur) Patlayıcıların veya kimyasal olarak kararsız maddelerin üretimi, taşınması, kullanılması, depolanması ve taşınması
- Maden çıkarma endüstrileri (diğer direktifler yürürlüktedir)
- Potansiyel olarak patlayıcı bir atmosferde kullanılması amaçlanan taşıma araçları hariç olmak üzere, kara, su ve hava yoluyla taşıma araçlarının kullanımı
Daha önce de belirtildiği gibi, direktif işçilerin sağlık ve güvenliğinin korunması için gereklilikler sağlar ve bu nedenle işverenler için önemlidir. Kısaca, bu direktiften doğan yükümlülükleri şunlardır:
- Patlamaların önlenmesi ve korunması
- Risk analizlerinin yapılması
- (Potansiyel) patlayıcı ortamları belirlemek için alan sınıflandırması Sertifikalı ekipman ve patlamaya karşı koruma sistemlerinin kullanımı
- Patlama Güvenlik Belgesi Yazma
