Blog

Sosyolojik Sapkınlık TeorileriOn dokuzuncu yüzyılın sonlarında Émile Durkheim'ın öncü çabalarından bu yana sosyologlar cansız davranış sorunuyla ilgileniyorlar. Aslında, bu sorunu anlamaya yönelik en önemli sosyolojik yaklaşımlardan biri doğrudan onun çalışmasından kaynaklanmaktadır. Anomi teorisi denir.Anomi TeorisiDurkheim, 1893'te Toplumda Çalışma Bölümü'nü yayınladı. İçinde, uygunsuz davranışın yalnızca ihlal ettiği belirli ahlaki kodla ilişkili olarak anlaşılabileceğini savundu: “Bir eylemin ortak vicdanı şok ettiğini söylememeliyiz çünkü öyle. suçtur, daha çok ortak vicdanı şok ettiği için suçludur ”.Durkheim, insanlar arasında çok az sosyal ayrımın olduğu ve herkesin aşağı yukarı aynı görevleri yerine getirdiği küçük, izole toplumlarda ortak vicdanın veya ahlaki kuralın birey üzerinde son derece güçlü bir tutuma sahip olduğunu kabul etti.Bu tür mekanik olarak bütünleşmiş toplumların, paylaşılan normlar ve değerler açısından örgütlendiğine inanıyordu: Tüm üyeler, ahlaki koda eşit şekilde bağlıdır. Bu nedenle, kurallara aykırı davranışlar, toplumun tüm üyeleri tarafından kişisel bir tehdit olarak hissedilir.Toplum daha karmaşık hale geldikçe, yani iş daha çok sayıda ve giderek uzmanlaşan görevlere bölündükçe, sosyal organizasyon bireylerin karşılıklı bağımlılığı tarafından sürdürülür. Başka bir deyişle, iş bölümü daha özelleştikçe ve farklılaştıkça, toplum organik olarak daha entegre hale gelir. Ekonomik karşılıklı bağımlılıktan ziyade ahlaki fikir birliği ile bir arada tutulur.Elbette paylaşılan bir ahlaki kod varlığını sürdürür, ancak bireysel davranışı tanımlamada daha geniş ve daha az güçlü olma eğilimindedir. Örneğin, Cheyenne Kızılderilileri arasındaki siyasi liderler, ikna ederek ve ahlaki bir örnek oluşturarak halklarına önderlik ettiler.Cheyenne'lerin tersine, az sayıda modern Amerikalı, halkın retorik çağrısına rağmen, liderlerinden örnek bir ahlaki davranış beklemektedir. Siyasi liderlerimiz hakkında onurlu olmayan davranışlar ortaya çıktığında şaşkınlık ifade ediyor, ancak öfke duymuyoruz.Politik liderliğin model davranış yoluyla değil, resmi kurumsallaşmış kanallar aracılığıyla uygulandığının farkındayız. Bizimki gibi oldukça karmaşık, hızla değişen toplumlarda, bazı kişiler ahlaki fikir birliğinin zayıfladığını hisseder. Bazı insanlar aidiyet duygusunu, anlamlı bir sosyal bütüne katılma hissini kaybederler. Bu tür bireyler şaşkın, korkmuş ve yalnız hissederler.Durkheim, değerlerin ve normların çok az etkiye sahip olduğu ve kültürün artık davranış için yeterli yönergeler sağlamadığı normsuzluk durumuna atıfta bulunmak için anomi terimini kullandı. 1. bölümde tartıştığımız gibi, anominin intiharın başlıca nedeni olduğunu buldu. Robert Merton bu kavram üzerine inşa etti ve Amerikan toplumunda genel bir sapma teorisi geliştirdi.Anomi Nedir Anomi örnekleri Durkheim anomi PDF Merton anomi teorisi Anomi Durkheim türkiye'de anomi örnekleri Anomie Durkheim Merton sapma kuramıGerinim TeorisiRobert K. Merton (1938, 1969), Amerikan toplumunun, bu başarıya ulaşmak için meşru araçları kullanmanın önemini vurgulamakta başarısız olurken, parasal başarının önemini aşırı vurgulayarak bireyleri sapkınlığa ittiğine inanmıştır.Sosyal sınıf yapısında uygun konumlarda bulunan bireyler, başarıya ulaşmak için ellerinde birçok meşru araca sahiptir. Ancak, elverişsiz pozisyonlarda bulunanlar bu tür imkanlardan yoksundur. Bu nedenle, finansal başarı hedefi, önemli çevresel kaynaklara eşit olmayan erişimle birleştiğinde sapma yaratır.Şekil 7-3'ün gösterdiği gibi, Merton bu türden ortaya çıkan dört tür sapma tanımlamıştır. Her tür, fedakar bireyin bir uyumunu temsil eder; yani, bir kişinin uğraştığı sapkınlık biçimi, büyük ölçüde onun sosyal yapı içinde işgal ettiği konuma bağlıdır.Spesifik olarak, başarıya ulaşmak için meşru, kurumsallaşmış araçların bireyin erişebilirliğine bağlıdır. Bu nedenle, yenilikçiler olarak adlandırılan bazı kişiler, kültürel olarak onaylanmış başarı hedefini kabul ederler, ancak ona ulaşmanın sapkın yollarını bulurlar. Dolandırıcılar, zimmete geçirenler, banka soyguncuları, dolandırıcı reklamcılar, uyuşturucu satıcıları, şirket suçluları, dolandırıcı politikacılar, polisler - her biri mevcut olan her şeyi kullanarak "öne çıkmaya" çalışıyor.Ritüalistler, başarının önemini asla başaramayacaklarını fark ettiklerinde reddeden veya önemini küçümseyen ve bunun yerine kuralları her zamankinden daha kesin bir şekilde takip etmeye ve uygulamaya odaklanan bireylerdir. Öngörülebilir bir gelire sahip istikrarlı bir işleri olduğu için işgücü içinde kalıyorlar ancak mesleki güvenliklerini tehlikeye atabilecek riskleri almayı reddediyorlar. Pek çok ritüelci, genellikle hükümet bürokrasileri gibi büyük kurumlarda saklanır.Başka bir grup insan da başarıya ulaşma araçlarından yoksundur, ancak ritüelcilerin kurumsal güvenliğine sahip değildir. Geri çekilmeciler, toplumdan tamamen geri çekilen ve kültürel olarak meşru hedefler peşinde koşmayı bırakan insanlardır. Onlar, toplumun kenarlarında yaşayan dalkavuklar ve sokak halkına artık işlev veremeyen uyuşturucu ve alkol bağımlılarıdır.Son olarak isyancılar var. İsyancılar, hem kendileri için haksız bir toplumsal düzen olduğu hedeflerini hem de onlara ulaşmanın kurumsallaşmış yollarını reddederler. İsyancılar, destekleyebilecekleri ve kabul edebilecekleri hedefler ve kurumlarla eski sosyal düzeni yıkmaya ve yenisini inşa etmeye çalışıyor.Merton’un teorisi sosyologlar arasında oldukça etkili hale geldi. Yararlıdır çünkü toplumun gücü dahilinde olan sapkın davranışların dışsal nedenlerini düzeltmek için vurgular. Teorinin zayıflığı, tüm sosyal tabakalar arasında ve Amerikan toplumundaki hemen hemen tüm sosyal gruplarda meydana gelen belirli türden sapmaların varlığını açıklayamamasıdır: örneğin, çocuk alkolizmi, uyuşturucu bağımlılığı ve aile içi şiddet (eş dövüşü) ing ve çocuk istismarı).Kontrol TeorisiKontrol teorisinde, insanlar arasındaki sosyal bağlar davranışlarını belirlemede önemlidir. Sapmaya neyin sebep olduğunu sormak yerine, kontrol teorisyenleri şunu soruyor: Sapmaya neden olanın, uygunluğa neden olan şeyin yokluğu olduğuna inanırlar. Onlara göre uyum, birey üzerindeki kontrolün doğrudan bir sonucudur.Bu nedenle, sosyal kontrolün olmaması sapmaya neden olur. Bu teoriye göre, insanlar ebeveynleri, öğretmenleri ve akranlarıyla yakın bağları yoksa normları ihlal etmekte özgürdür. Bu bağlılıklar, geleneksel bir yaşam tarzıyla bağlantılı değerler oluşturmalarına yardımcı olur.Bu bağlılıklar ve geleneksel normların kabulü olmadan, diğer insanların görüşleri önemli değildir ve birey, sosyal onaylanmama korkusu olmaksızın normları ihlal etmekte özgürdür. Bu teori, başkalarının onaylanmamasının sapkın eylemleri ve suçları önlemede önemli bir rol oynadığını varsayar.