Blog

Psikoloji ödev, tez, proje, makale, rapor yazdırma siparişi veya diğer tüm danışmanlık talepleriniz için, hemen sayfanın altındaki formu doldurarak veya whatsapp destek hattımızdan bize ulaşın.Korelasyon YöntemiKorelasyon yönteminde, araştırmacılar değişkenler arasında var olan ilişkileri araştırırlar. Bağımsız bir değişkeni değiştirmek yerine, deneyciler değişkenin mevcut öznitelikleriyle ilgilenir. Örneğin, psikoloji laboratuvarındaki araştırma katılımcılarında deneysel olarak stres yaratmak ve etkilerini gözlemlemek yerine, araştırmacılar polis memurları, yarış arabası sürücüleri veya sınav kaygısından muzdarip üniversite öğrencileri gibi stresli durumlarda zaten işlev gören insanları inceleyebilirler.İlişkilendirme yönteminin deneysel yöntemden farklı bir başka yolu, ilişkisel yaklaşımda araştırma katılımcılarının deney ve kontrol gruplarına atanmamasıdır. Bunun yerine, yaş, cinsiyet, doğum sırası, saldırganlık düzeyi veya nevrotiklik derecesi gibi bağımsız bir değişkene göre farklılık gösteren araştırma katılımcıları, kişilik testi yanıtları veya iş performansı gibi bazı bağımlı değişkenlerdeki performanslarıyla karşılaştırılır. Korelasyon Yöntemini UygulamakKorelasyon yöntemini uygulayan araştırmacılar, değişkenler arasındaki ilişkiyle - bir değişkendeki davranışın diğer değişkenin bir işlevi olarak nasıl değiştiği veya farklılaştığı ile ilgilenirler. Örneğin, doğum sırası saldırganlıkla ilgili mi? Bir IQ testinde yüksek puan alan kişiler, düşük puan alanlardan daha iyi bilgisayar bilimcileri mi olur? Bu tür soruların cevapları sadece araştırmada değil, aynı zamanda bir kişinin başarı şansı hakkında tahminlerde bulunulması gereken uygulamalı durumlarda da yararlıdır. Girdiğiniz üniversiteye giriş sınavları, standartlaştırılmış test puanlarının değişkenleri ile sınıf başarısı arasındaki ilişkiyi gösteren ilişkisel araştırmalara dayanmaktadır.İnsan kişiliğinin çeşitli yönleri üzerinde çok sayıda korelasyonel araştırma yapılmıştır. Henry Murray tarafından formüle edilen ve daha sonra David McClelland tarafından incelenen bir kavram olan başarı ihtiyacını düşünün. Bu konudaki araştırmaların çoğu, ölçülen başarı ihtiyacının seviyesi ile bir dizi başka değişken üzerindeki performansı karşılaştırdı.Örneğin, araştırmacılar, başarı ihtiyacı yüksek olan kişilerin üniversitede başarı ihtiyacı düşük olanlardan daha yüksek notlar alıp almadıklarını belirlemek istediler. Psikologlar deneysel yöntemi kullanmayı seçebilir ve çocukların başarı ihtiyacını artırdığı bilinen teknikler konusunda eğitilmiş yetişkinler tarafından yetiştirileceği bir deney tasarlayabilirdi. Yıllar sonra, çocuklar üniversiteye gittiklerinde, başarı gereksinimi yüksek olanların notları, başarı gereksinimi düşük olanların notlarıyla karşılaştırılabilirdi. Elbette, böyle bir deneyin düşünmenin saçma olduğunu görebilirsiniz.Araştırmacılar, korelasyon yöntemini kullanarak bir grup üniversite öğrencisinin başarı-ihtiyaç seviyelerini ölçtüler ve bunları öğrencilerin notlarıyla karşılaştırdılar. Bağımsız değişken (yüksekten düşüğe farklı başarı ihtiyacı seviyeleri) manipüle edilmemiş veya değiştirilmemiştir. Araştırmacılar mevcut verilerle çalıştılar ve başarı ihtiyacı yüksek olan öğrencilerin, başarı ihtiyacı düşük olan öğrencilerden daha yüksek notlar aldıklarını buldular.Yazı dizisi boyunca kişilik araştırmalarında korelasyonel yöntemin birçok örneğini, özellikle de değerlendirme tekniklerinin geliştirilmesi ve uygulanmasına ilişkin tartışmalarda göreceğiz. Değerlendirme cihazlarının güvenilirliği ve geçerliliği, tipik olarak korelasyon yöntemi ile belirlenir. Ek olarak, kişiselliğin birçok yönü, diğer değişkenlerle ilişkilendirilerek incelenmiştir.Korelasyon KatsayısıKorelasyonun birincil istatistiksel ölçüsü, iki değişken arasındaki ilişkinin yönü ve gücü hakkında kesin bilgi sağlayan korelasyon katsayısıdır. İlişkinin yönü olumlu veya olumsuz olabilir. Bir değişkendeki yüksek puanlar diğer değişkendeki yüksek puanlara eşlik ediyorsa yön olumludur. Bir değişkendeki yüksek puanlar diğer değişkendeki düşük puanlara eşlik ediyorsa yön olumsuzdur.Korelasyon katsayıları -1,00 (mükemmel bir pozitif korelasyon) ile -1,00 (mükemmel bir negatif korelasyon) arasında değişir. Korelasyon katsayısı -1.00 veya -1.00'a ne kadar yakınsa, ilişki o kadar güçlüdür ve bir değişken hakkında diğerinden o kadar güvenli tahminler yapabiliriz.Sebep ve sonuç. Korelasyon yönteminin birincil sınırlaması, neden ve sonuç ile ilgilidir. Sırf iki değişken yüksek bir korelasyon gösterdiğinden, birinin diğerine neden olduğu sonucu çıkmaz. Gerçekten böyle bir ilişki olabilir, ancak araştırmacılar, iyi kontrol edilmiş, sistematik bir deneyde yapabilecekleri gibi, birinin var olduğu sonucuna otomatik olarak varamazlar.Bir psikoloğun korelasyonel yöntemi uyguladığını ve iki kişilik değişkeni olan utangaçlık ve benlik saygısı arasında güçlü bir negatif ilişki bulduğunu varsayalım: Utangaçlık seviyesi ne kadar yüksekse, benlik saygısı seviyesi o kadar düşüktür. Tersine, utangaçlık seviyesi ne kadar düşükse, öz saygı seviyesi o kadar yüksek olur.İlişki açıktır: Utangaç insanlar, özgüven ölçülerinde düşük puan alma eğilimindedir. Bununla birlikte, utangaç olmanın insanların düşük özgüvene sahip olmasına neden olduğunu kesin olarak çıkaramayız. Bunun tam tersi de olabilir — düşük özgüven insanların utangaç olmasına neden olur. Veya fiziksel görünüm veya ebeveyn reddi gibi başka bir değişken, hem utangaçlığa hem de düşük benlik saygısına neden olabilir.Korelasyonel araştırmalardan sonuç çıkarma konusundaki bu kısıtlama, amacı belirli nedenleri belirlemek olan araştırmacılar için zorluklar sunmaktadır. Bununla birlikte, amacı gerçek dünyadaki davranışı tahmin etmek olan uygulayıcılar için korelasyon yöntemi daha tatmin edicidir. Örneğin, başarı ihtiyacına dayanarak üniversitede başarıyı tahmin edebilmek için, yalnızca iki değişkenin yüksek bir korelasyona sahip olduğunu belirlememiz gerekir.Bir üniversite başvurusu, başarı ihtiyacına yönelik bir testte yüksek puan alırsa, üniversitede iyi notlar alacağını tahmin edebiliriz. Bu durumda, başarı ihtiyacı düzeyinin iyi bir akademik performansa neden olup olmadığını belirlemekle ilgilenmiyoruz, sadece iki değişkenin ilişkili olup olmadığı ve birinin diğerinden tahmin edilip edilemeyeceği ile ilgileniyoruz.Çoğu bilim insanı bunları kullansa da, teoriler bazen aşağılayıcı terimlerle anılır. "Sonuçta," diyorlar, "bu sadece bir teori!" Pek çok insan bir teorinin belirsiz, soyut ve spekülatif olduğunu düşünür, gerçekte bir önsezi veya tahminden başka bir şey değildir ve bir gerçeğin tam tersi.Araştırma kanıtı olmayan bir teorinin spekülasyon olduğu doğrudur. Bununla birlikte, bir tür açıklayıcı çerçeve veya bağlamda düzenlenmedikçe, bir yığın araştırma verisi anlamsız olabilir.Bir teori, deneysel verileri anlamlı bir şekilde basitleştirmek ve tanımlamak için bir çerçeve sağlar. Bir teori, verileri karşılıklı ilişkilerinde temsil eden bir tür harita olarak kabul edilebilir. Verilere düzen getirmeye, onları bir modele uydurmaya çalışır.Teoriler, belirli bir fenomen sınıfını (bizim durumumuzda, kişiliğe ilişkin davranışlar ve deneyimler) açıklamak için kullanılan ilkeler kümesidir. Kişilik teorileri yararlı olacaksa, test edilebilir olmalı ve çeşitli önermeleri üzerine araştırmayı teşvik edebilmelidir. Araştırmacılar, teorinin yönlerinin kabul edilip edilmeyeceğini belirlemek için deneyler yapabilmelidir.Kişilik teorileri, bu verileri tutarlı bir çerçevede düzenleyerek kişiliğin verilerini netleştirebilmeli ve açıklayabilmelidir. Teoriler ayrıca davranışı anlamamıza ve tahmin etmemize yardımcı olmalıdır. Test edilebilen ve davranışı açıklayabilen, anlayabilen ve tahmin edebilen bu teoriler, daha sonra insanların davranışlarını, duygularını ve duygularını zararlıdan yararlıya, istenmeyenden arzulanana doğru değiştirmelerine yardımcı olmak için uygulanabilir.Psikoloji ödev, tez, proje, makale, rapor yazdırma siparişi veya diğer tüm danışmanlık talepleriniz için, hemen sayfanın altındaki formu doldurarak veya whatsapp destek hattımızdan bize ulaşın.