Değerlemeyi Etkileyen Risk
Risk, değerlemeyi etkileyen en önemli değişkenlerden biridir. Dikey eksende getiri ve yatay eksende risk içeren bir x-y ekseni grafiği tasavvur edin. Ardından, grafikte sol alt köşeden başlayıp sağ üst köşeye doğru yükselen bir çizgi çizin.
Çizgi, risk ve getiri arasındaki ilişkiyi, dikey çizgide risk ve yatayda getiri ile temsil eder. Sol alt köşe gibi risk düşük olduğunda getiri de düşüktür. Sağ üst köşe gibi risk yüksek olduğunda getiri de yüksektir.
Değerlemede, düşük risk, getirilerin daha kesin ve bugünkü değerin daha yüksek olduğu anlamına gelir. Öte yandan, daha yüksek risk, mevcut değerin daha düşük olduğu anlamına gelir. Risk, tahmini gelecekteki kazançları bugüne getirmek için kullanılan iskonto veya kapitalizasyon oranına yansıtılır.
Risk birçok kaynaktan gelir. Daha önemli faktörlerden bazıları ekonomi, pazar, rakipler ve hatta şirketin ürünlerine olan taleptir.
Yöntemler
Değerleme yöntemleri dört kategoriye ayrılabilir: varlıklar, satışlar ve gelir, piyasa karşılaştırmaları ve iskonto edilmiş nakit akışı. Son ikisi, kullanılan birincil değerleme yöntemleridir.
Varlığa Dayalı Değerlemeler
Varlığa dayalı değerlemeler en ihtiyatlı yöntemlerdir. En önemli dört tanesi şunlardır:
• Düzeltilmiş Net Defter Değeri: Bu yöntem, değerlemeyi varlığın tarihsel maliyetine veya net defter değerine dayandırır.21 Bu değer daha sonra gerektiği gibi ayarlanabilir, örneğin aşırı amortisman ve LIFO (son , ilk çıkar) rezervler ve fonlanmayan emeklilik ve emeklilik yardımları için aşağı doğru.
Maddi varlıklar, değerlemesi ilk ve en kolay olanlardır. Genellikle amortisman sonrası hedefin mali tablolarına yansıyan bir satın alınmış değeri vardır. Müşteri listeleri ve patentler gibi maddi olmayan varlıklar daha zordur. Bunlar satın alınmamış olabilir ve kolayca belirlenebilir bir piyasa değeri olmayabilir.
• İkame Maliyeti: Bu yaklaşım, tek başına veya bir başkasını tamamlamak için kullanılabilir. Örneğin, yenileme maliyeti düzeltilmiş net defter değeri yerine kullanılabilir veya düzeltilmiş net defter değerini kontrol etmek için kullanılabilir. Yakında tartışacağım tasfiye değerini tahmin etmek için başlangıç noktası olarak da kullanılabilir.
Defter değeri birkaç yıllık amortismanı yansıtabileceğinden, bu yöntem genellikle düzeltilmiş net defter değerinden daha yüksek bir değerle sonuçlanır. Amortismana tabi değer, varlığı değiştirmenin maliyetinin altında olabilir.
Sonuç olarak, satıcılar müzakerelere başlarken bu yöntemi tercih ediyor. Değerleme uzmanlarının çoğu bu yönteme karşı çıkar, bunun yerine herhangi bir yenileme maliyetini amortisman ve eskime yoluyla ayarlamayı tercih eder.
Bir yıl önce satın alınan yazılımı düşünün. Halihazırda tamamen amortismana tabi tutulmuş olabilir ve düzeltilmiş net defter değeri yöntemine göre sıfır değeri gösterebilir. Yazılımı değiştirmek için yeni yazılım satın almanın bir miktar maliyeti olacaktır.
Bu maliyet, yenileme maliyeti olacaktır. Ancak, yeni yazılımın birçok yeni özelliği olacağı için bu gerçekçi bir sayı olmayabilir. Değiştirilmiş değiştirme maliyeti yönteminde, yeni yazılımın maliyeti, bu özellikleri içermeyen eski yazılımı yansıtacak şekilde azaltılacaktır.
Sistematik olmayan Risk Nedir
Sistematik risk Nedir
Ekonomide değeri belirleyen unsurlar
Net şirket değeri hesaplama
Sistematik olmayan risk türleri
Sistematik risk türleri
Finansal riskler Nelerdir
Risk Türleri Nelerdir
• Tasfiye Değeri: Bu aynı zamanda muhafazakar bir yaklaşımdır çünkü işletmenin faal bir işletme olarak değerini göz ardı eder. Bunun yerine, şirket feshedilirken bir açık artırmada satılırsa bu varlıkların ne getireceğine bakar.
Bu muhtemelen düşük bir rakamdır. Bununla birlikte, genellikle alıcılar ve satıcılar tarafından müzakereler için bir temel hat numarası veya taban olarak hesaplanır ve kullanılır.
Tasfiye değeri, varlıkların nakit olarak satılması durumunda ne getireceği tahmin edilerek hesaplanır. Belirtildiği gibi, varlıkların düzenli veya zorunlu olarak satıldığı varsayılabilir. Varsayılan süre ne kadar kısa olursa, muhtemelen o kadar az para alınacaktır.
Tüm yükümlülükler alınan nakitten düşülür. Buna değerleme ücretleri, emlak ücretleri, aracılık komisyonları, avukatlık ücretleri ve muhasebe ücretleri gibi varlıkların satış maliyetleri dahildir.
• Teminatlı Kredi Değeri: Bu yaklaşımda ters hesaplama yapılır. Örneğin, bankalar arsa ve alacakların değerinin yüzde 90’ına kadar borç verecektir.
Bu nedenle, bu tür varlıkların değeri, üzerlerindeki herhangi bir kredinin değerin yüzde 90’ında olduğu varsayımına dayanmaktadır. Bir banka bir arazi parçası için 90.000$ borç vermişse, bu yaklaşıma göre ödenmemiş bakiye ödenmiş olsa bile değerin 100.000$ olduğu varsayılır.
Yüzde daha düşük olmakla birlikte, benzer bir hesaplama envanter için yapılır. Bankalar genellikle ham maddelere, yarı mamullere veya bitmiş ürünlere bağlı olarak yalnızca yüzde 10-60 oranında kredi vermeye isteklidir. Bu yüzde aynı zamanda tarihsel ciro ve satılabilirliğe de bağlıdır.
Satış ve Gelir Bazlı Değerlemeler
Hedefin satışlarına veya gelirine dayalı iki değerleme yöntemi vardır:
• Fiyat/Kazanç Oranları: Bu yöntem, hedef hisse senedi fiyatını işlem görmüş olarak kabul eder ve hedefin hisse başına kazancına böler.22 Böylece, hedef hisse senedi 10 dolardan işlem görürse ve geçen yıl hedef hisse başına 5 dolar kazandıysa, oranı 2’dir.
Elde edilen bu oran daha sonra öngörülen kazançlarla çarpılır. Hedef 10 milyon dolar kazanmayı öngörüyorsa, değeri 20 milyon dolar olacaktır. Yöntem genellikle halka açık şirketler için kullanılır.
Alıcı, bir hedef için ne kadar ödemeye istekli olduğunu belirlemek için bu oranı tersine çevirebilir. Örneğin, devralanın, kazancın yatırıma bölünmesiyle ölçülen 5’lik bir yatırım getirisi (ROI) istediğini varsayalım. Ayrıca, yukarıdaki rakamların hala geçerli olduğunu varsayalım. Bu durumda, satın alan, yatırım getirisi hedefini gerçekleştirmek için ne kadar ödemeye istekli olduğunu belirleyebilir.
İlgili bir yaklaşım, karşılaştırmalı fiyat-kazanç oranı yöntemidir. Bu yaklaşıma göre, devralan, sektördeki benzer şirketlerin fiyat-kazanç oranını belirler. Alıcı daha sonra bu değeri hedefin satışlarıyla çarpar. Aynı sektördeki başka bir şirket yakın zamanda 5 fiyat-kazanç oranıyla satın alınmışsa, aynı oranın aynı sektördeki bir hedef için geçerli olduğu varsayılır.
• Temel Kurallar: Yöneticiler genellikle hızlı, gayri resmi değerlemeleri belirli bir şirkete dayandırmak yerine sektör çapındaki formüllere dayalı olarak yaparlar. Bu yöntemler genellikle satış, kazanç ve müşteri katlarına dayalıdır.
Bunlara örnek olarak, radyo ve televizyon istasyonlarının işletme nakit akışının 8 ila 12 katına satış yaptıkları, sigorta acentelerinin yıllık komisyonlarının yüzde 150’sine satış yaptıkları ve otomotiv tamir tesislerinin aylık ortalama makbuzların 3 katına sattığı inancı verilebilir. Bunlar hızlı analiz için yararlı kurallardır, ancak kaba tahminler vermekten daha fazlası için güvenilmemelidir.
