Bir referans grubu, ait olduğumuz belirli bir gruptan ziyade genellikle kendisiyle özdeşleştiğimiz bir kategoridir.
Örneğin, bir iletişim sorumlusu, medyadaki bireylerle, onlarla herhangi bir doğrudan temas kurmadan kimliğini belirleyebilir. Bu bağlamda, bireyin katılmayı planladığı grubun bir parçası olarak algıladığı kişilere karşı davranışını ve tutumunu değiştirebilmesi için ileriye dönük sosyalleşme meydana gelmektedir.
Örneğin, bankacı olan insanlar kısa sürede kendilerini bir grup bankacısının parçası hissederler ve bu grupla özdeşleşmelerine yardımcı olacak fikirler ve yaşam tarzları üstlenirler. Muhafazakâr, “bankacı” bir tarzda giyinme eğilimindedirler, hatta “doğru” mağazalardan “doğru” giysilere sahip olduklarından emin olmak için diğer bankacıların patronluk yaptığı mağazalardan kıyafetlerini bile alırlar.
Diğer bankacılar ve müşterilerle kaynaşabilmek için ülke kulüpleri ve mezun dernekleri gibi kuruluşlara katılırlar. Sonunda, bankacılar grubuna katıldıklarında benimsedikleri normlar ve değerler içselleştirilir; çevrelerindeki dünyayı bankacılar olarak görür ve yargılarlar.
Olumlu ve olumsuz referans gruplarını da ayırt edebiliriz. Olumlu referans grupları, taklit etmek istediğimiz insanlardan oluşur. Negatif referans grupları, takip etmek istemediğimiz bir model sunar. Bu nedenle, bir yazar ciddi kurgu üreten yazarlarla olumlu olarak özdeşleşebilir, ancak magazin dergileri için yazan gazetecileri olumsuz bir referans grubu olarak düşünebilir.
Gruplar aslında bireylerden oluşsa da, bireyler de büyük ölçüde ait oldukları gruplar tarafından sosyalleşme süreciyle yaratılır. Bu gruplardan küçük grup genellikle bir birey üzerinde en güçlü doğrudan etkiye sahiptir.
Küçük Gruplar
Küçük grup terimi, gerçekten bir araya gelen ve tüm üyelerin birbirini tanıması için yeterince az üye içeren aileler, akran grupları ve çalışma grupları gibi birçok türde sosyal grubu ifade eder. Olası en küçük grup, yalnızca iki üye içeren bir ikili gruptur. Nişanlı bir çift, tıpkı bir uçağın pilotu ve yardımcı pilotu gibi bir ikilidir.
George Simmel (1950), etkileşim sürecinde bir grubun büyüklüğünün önemini vurgulayan ilk sosyologdur. Küçük grupların, grup büyüdükçe ortadan kaybolan kendine özgü nitelikleri ve etkileşim kalıpları olduğunu öne sürdü.
Örneğin, çiftler grup büyüklüklerindeki değişime direnirler: Bir yandan, bir üyenin kaybı grubu yok eder, diğer üyeyi yalnız bırakır. Öte yandan, bir üçlü veya üçüncü bir üyenin eklenmesi belirsizlik yaratır çünkü ikiye karşı bir ittifak olasılığını ortaya çıkarır.
Üçlüler, bir üyenin diğer ikisi arasındaki anlaşmazlıkları çözmeye yardımcı olabileceği durumlarda daha kararlıdır. Örneğin, üç diplomat açık denizde balıkçılık hakları konusunda müzakere ederken, üçlünün bir üyesi diğer ikisi arasındaki çıkmaza son verecek bir taviz verebilir.
Dernek nedir
Dernek kurmak ne işe yarar
Dernekler
Dernek kurma hakkı
Dernekler Kanunu
Dernek ve Vakıfların özellikleri
www.dernekler.gov.tr tüzük
Dernek Tüzüğü nedir
Bu işe yaramazsa, üçüncü kişi bir uzlaşma sağlamak için diğer ikisinin argümanlarını analiz etmeye çalışabilir. Triadlar içinde değişen çiftlerin oluşumu, grubun istikrara kavuşmasına yardımcı olabilir. Bir grup üyesinin zayıfladığı görüldüğünde, iki çift üyeden biri sık sık ittifakı bozacak ve izole edilmiş olan kişiyle yeni bir tane oluşturacaktır.
Bu genellikle oyun oynayan çocuk grupları arasında görülür. İttifakların değişmediği ve konfigürasyonun sürekli olarak bire karşı ikiye bölündüğü üçlülerde, grup istikrarsız hale gelir ve sonunda dağılabilir.
Aldous Huxley’in Cesur Yeni Dünya romanında, dünyanın politik örgütlenmesi, ebediyen savaşan üç siyasi güç tarafından tanımlanıyordu. Bir güç kaybediyor gibi görünürken, diğerlerinden biri geçici bir ittifakla yardımına koşacak, böylece dünya çapında siyasi istikrarı sağlarken aynı zamanda sonsuz bir savaşı mümkün kılacaktı.
Hiçbir güç bir başkasının tamamen yenilgisini göze alamaz çünkü hayatta kalan diğer güç o zaman hayatta kalan ikilinin daha güçlüsü olabilir.
Bir grup büyüdükçe, içindeki ilişki sayısı artar, bu da genellikle alt grupların oluşmasına yol açar – daha büyük grup içinde parçalanma grupları. Bir grubun beş ila yediden fazla üyesi olduğunda, spontane konuşma bir bütün olarak grup için zorlaşır. O zaman iki çözüm mevcuttur: Grup alt gruplara ayrılabilir (partilerde gayri resmi olarak olduğu gibi) veya iletişimi kontrol etmenin resmi bir yolunu benimseyebilir (örneğin Robert’in Düzen Kurallarının kullanımı).
Bu nedenlerden dolayı, küçük gruplar yeni üyelerin eklenmesine direnme eğilimindedir çünkü artan büyüklük grubun doğasını tehdit eder. Ek olarak, yeni üyelerin grup normlarına karşı sosyalleşmeye direneceğine ve böylece grup geleneklerini ve değerlerine zarar vereceğine dair bir korku olabilir.
Genel olarak bakıldığında, küçük gruplar, büyük gruplara göre yeni üyelerin kesintiye uğramasına çok daha açıktır ve yeni üyelerin eklenmesi genellikle etkileşim modellerinde ve grup normlarında değişikliklere yol açar.
Büyük Gruplar: Dernekler
Muhtemelen hepimiz sahip olduğumuz çeşitli küçük grupları belirleyip tarif edebilecek olsak da, bizi etkileyen büyük gruplarla aynı süreci takip etmekte zorlanabiliriz. Büyük kuruluşların ve hükümetlerin patronları veya çalışanları olarak, her zaman büyük grupların bir parçası olarak faaliyet gösteriyoruz. Bu nedenle, sosyologlar, toplumun işleyişini anlamak için büyük grupları olduğu kadar küçük grupları da incelemelidir.
Modern bir toplumun faaliyetlerinin çoğu, büyük ve resmi olarak organize edilmiş gruplar aracılığıyla gerçekleştirilir. Sosyologlar, bu grupları, açıkça tanımlanmış hedefleri ve işleri yapmanın resmi yollarını içeren, kasıtlı olarak özel ilgi grupları oluşturan dernekler olarak adlandırırlar.
Dernekler arasında devlet daireleri ve kurumları, işletmeler ve fabrikalar, işçi sendikaları, okullar ve kolejler, kardeşlik ve hizmet grupları, hastaneler ve klinikler ve bahçecilikten antika toplamaya kadar çeşitli hobiler için kulüpler bulunmaktadır.
Hedefleri, fakirlere yardım etmek, hastaları iyileştirmek veya kar etmek gibi çok geniş ve genel olabilir veya otomobil lastikleri üretmek veya insanlara Çince konuşmayı öğretmek gibi oldukça spesifik ve sınırlı olabilir. Muazzam bir dernek çeşitliliği bulunmasına rağmen, bunların tümü, temelde gayri resmi bir yapıya sahip bir dereceye kadar resmi yapı ile karakterize edilir.
