Dönüştürülebilir Tahviller
Bu, çok ilginç bir özelliğe sahip bir tahvil türüdür. Bir şirketin kredi notu yüksek değilse ve bu nedenle makul bir faiz oranı için uygun değilse, o şirketin tahvil satması aşırı derecede pahalı olacaktır.
Yatırımcıların ve borç verenlerin çok farklı risk/ödül ilişkileri olduğunu unutmayın. Bir yatırımcı, çok yüksek bir ödül alma umuduyla çok yüksek bir risk alabilir. Bir borç veren asla faiz oranından fazlasını kazanamaz ve bu nedenle çok yüksek bir risk alan bir borç veren, yüksek bir ödül beklentisi olmadan her şeyini kaybedebilir. Dönüştürülebilir tahvil, borç veren için risk/ödül ilişkisini değiştirir.
Tahvil, şirketin aksi takdirde ödemek zorunda kalacağı yüzde 12 yerine, belki de yüzde 7 gibi nispeten düşük bir faiz oranıyla satılmaktadır. Tahvilin sahibi, tahvili daha sonraki bir tarihte adi hisse senedine çevirme hakkına sahiptir. Şirket uygun bir faiz oranına sahiptir ve artık işini genişletebilir.
Dönüştürülebilir tahvillerin sahipleri, şirket başarılı olursa ve hisse senedi fiyatı, grev fiyatı olarak adlandırılan önceden belirlenmiş bir eşik fiyatının üzerine çıkarsa, başarının ödüllerinde bir miktar faiz ve pay alırlar.
Dönüştürülebilir tahvillerin fiyatları, önemli finansal yayınlardaki tahvil fiyat tablolarında ekstra CV sembolü ile listelenmiştir.
Kıdemli borç. Bu, iflas durumunda faiz ödemeleri alma ve şirketin varlıklarına erişim konusunda sahiplerine diğer tüm tahvil ihraçlarının sahiplerine göre öncelik veren bir tahvil ihracıdır.
Sermaye Benzeri Borç
Bu tür borç sahipleri, birinci derece borç sahiplerinden daha az önceliğe sahiptir. Bu ikincil pozisyon ve bunun sonucunda ortaya çıkan daha yüksek risk pozisyonu nedeniyle, bu borcun sahipleri, kıdemli borç sahiplerinden daha yüksek bir faiz oranı alacaklardır.
Önemsiz Tahviller
Çoğu şirketin ve menkul kıymetlerinin kredibilitesi, Standard & Poor’s ve Moody’s gibi çeşitli kuruluşlar tarafından derecelendirilir. Genellikle en yüksek üç veya dört notu olan tahviller yatırım yapılabilir olarak sınıflandırılır. Bu kategorideki tahviller, emeklilik fonları ve çok muhafazakar yatırımcılar için tavsiye edilmektedir.
Bu yüksek notlara hak kazanmayan tahviller, çok daha küçük bir uygun alıcı havuzuna sahiptir. Sonuç olarak, önemli ölçüde daha yüksek faiz oranları ödemek zorundadırlar ve bu nedenle “yüksek getiri” olarak sınıflandırılırlar. Bir şirketin kredibilitesi azaldıkça, artan oranda daha yüksek faiz oranları nedeniyle tahvillerinin getirisi artan oranda artar. Tahviller çok yüksek getirili, daha düşük kaliteli bir statüye ulaştığında, “önemsiz” tahviller olarak bilinirler.
Eşitlik
Adi ve imtiyazlı hisse satışı, esasen kalıcı bir finansman şeklidir. Aynı zamanda geri ödeme gerektirmeyen bir finansman şeklidir. Fon toplamaya ek olarak, hisse senedinin sahipliğini genişletmek, oy yoğunluğunu azaltmak ve hisse senedini borsa amaçları için daha likit hale getirmek amacıyla hisse senedi ihraç edilebilir.
Öz sermaye genel başlığı altında burada dikkati hak eden özellikle önemli üç kategori vardır:
1. Girişim sermayesi
2. Tercih edilen hisse senedi
3. Adi hisse senedi
Tahvil Nedir
Tahvil örneği
Tahvil nereden alınır
Tahvil çeşitleri
Tahvil özellikleri
Tahvil Nasıl alınır
Tahvil getiri Hesaplama
Tahvil ihracı Nedir
Girişim Sermayesi
Risk sermayesi sağlayan yatırımcılar genellikle bir fikirden fazlasını değil, belki de bir iş planıyla destekleniyor. Bu tür bir finansman elde etmek için, bir şirketin kurucuları, fikir ve pazarlanabilir ürün arasındaki boşluğu etkili bir şekilde kapatabileceklerini gösteren bir tür sicile veya kimlik bilgilerine sahip kişiler olmalıdır. Girişim sermayesi finansmanı en çok yüksek teknoloji fikirleri için kullanılabilir.
Girişim sermayesi finansörleri, erken aşamadaki yatırım fonlarının çok değerli bir kaynağıdır. Finanse ettikleri şirketler, müdürler veya destekçileri, kredileri kişisel olarak garanti etmeye istekli yüksek net değerli kişiler olmadıkça, herhangi bir banka kredisine aday değildir.
Risk sermayesi finansmanı arayan kişilerin başa çıkması gereken bir dizi temel sorunu olacaktır. Girişim sermayesi yatırımcıları, şirket başarılı olursa, başarısı olası diğer başarısızlıklarının bedelini ödesin diye öz sermayeden büyük bir pay isteyecektir. Paralarının nasıl harcanacağıyla yakından ilgilenecekler.
Öte yandan, şirket kurucularının çok iyi bir alternatifi olmayabilir ve ayrıca uygulanabilir bir iş yaratmak için yönetim ve pazarlama becerilerine sahip olmayabilirler. Bu nedenle, şirket kurucularının bir “melek” yatırımcısı yoksa, risk sermayesi çok değerli bir seçenektir.
Bir “melek” yatırımcı genellikle, daha geleneksel yatırım firmaları için çekici görünmeyebilecek birçok yeni girişimi finanse eden yüksek net değerli bir bireydir. Böyle bir yatırımcı genellikle yeni kurulan şirketin yönetim ekibine rehberlik eder ve gerekli yönetim ve pazarlama becerilerini sağlar.
Tercih Edilen Hisse Senedi
Tercihli hisse senedi, genellikle önemli, öngörülebilir nakit akışı olan olgun işletmelerle ilişkilendirilen karma bir öz sermaye sınıfıdır. Şirketin sabit varlıklara çok yüksek yatırımları olabilir ve borç ihraçları yoluyla para toplama yeteneği sınırlı olabilir. İmtiyazlı hissedarlar, belirtilen, garanti edilmeyen bir temettü alırlar.
Nakit sıkıntısı olduğu dönemlerde, imtiyazlı hisse senedi sahipleri, adi hissedarlar herhangi bir temettü alamadan önce tam temettülerini alırlar. İmtiyazlı hissedarlar, adi hissedarların aksine genellikle oy kullanma hakkına sahip değildir, ancak hisse senetlerini adi hisse senedine dönüştürme seçeneğine sahip olabilirler. Borç faiz ödemeleri ihraççı için vergiden düşülebilirken, tercih edilen temettüler öyle değildir. Bu nedenle, şirket için bu oldukça pahalı bir finansman şeklidir.
Adi Hisse senedi
İlk kez halka açılacak bir şirket, ilk halka arz veya halka arz yapacaktır. Şirket halka açılarak hem önemli miktarda nakit toplayabilir hem de hisse senedi için bir pazar yaratabilir. Bu, mevcut sahiplerin (şirketin kurucuları ve risk sermayedarları) sahip olduğu hisse senetlerinin likit bir varlık haline geleceği ve sonunda bir kısmını satmalarına olanak sağlayacağı anlamına gelir.
Halka açılmak çok pahalı. SEC başvuruları ve yasal harcamalar yüz binlerce dolara mal olabilir. Ek olarak, mevcut sahiplerin öz sermayesi, muhtemelen etkin kontrolü kaybedecekleri noktaya kadar seyreltilecektir.
Birçok halka açık şirket, fon toplamak, hisse senedinin likiditesini iyileştirmek ve hisseleri çalışanların kullanımına sunmak için yıllar içinde yatırımcılara ek hisse ihraç eder.
