Edebiyatta Din Etkisi
İlahiyatçıları değil, sıradan Hıristiyan erkek ve kadınları hedef alan geniş bir dini yazı çıktısı da vardı. Bu tür kitaplar Reformdan ve hatta matbaanın icadından önce gelir. Bakire Meryem veya Tesbih üzerine, dindar olmayanlara yönelik ve yerel dilde yazılmış meditasyonlar, on beşinci ve on altıncı yüzyılın başlarında İngiltere’de basıldı.
Reform, bir birey ile Tanrı arasındaki ilişkinin kişisel doğasına yaptığı vurguyla, bu tür adanmışlık işlerine olan talebi büyük ölçüde artırdı. Dualar, İncil bölümlerinin açıklamaları, basitleştirilmiş teoloji ve vaazlar biçiminde matbaalardan çıktılar ve her kitapçıda ve birçok evde bulunacaklardı. Bu eserlerden bazıları, zamanlarının en çok satanları oldu.
Birkaçı hala hatırlanıyor ve bir tanesi, The Pilgrim’s Progress gerçekten popüler bir klasik olarak varlığını sürdürüyor. Birkaç tane daha, The Whole Duty of Man ve Taylor’s Holy Living (1650), örneğin adlarıyla hatırlanır, ancak büyük ölçüde okunmaz. Diğerleri tamamen unutulmuş; Stanhope’un Mezmurlar’ın on yedinci yüzyıl sonlarındaki versiyonu bunlardan biridir ve yine de on sekizinci yüzyılın başlarında tüm telif hakları arasında ticari açıdan en değerli olanlardan biriydi.
Edward dönemindeki ilk hareketlerden Metodizme ve III. On sekizinci yüzyılın başlarındaki anonim bir ticaret eleştirmeni, ticaretin “mamon-tekelinden” yazmıştı, ancak bu, sıkı bir şekilde Protestan bir Tanrı inancına dayanan bir tekeldi.
Laik kitaplar arasında en popüler olanlar, on sekizinci yüzyıl evanjeliklerinin, türkülerin, kitapların ve almanakların kınanacaklarıydı. Baladlar, kitapçıklardaki çoğu malzeme gibi, büyük ölçüde sözlü olarak aktarılan halk hikayelerinden türemiştir, bazıları tamamen kurgu, bazıları ise gevşek bir şekilde uzak tarihi olaylara ve karakterlere dayanmaktadır.
Robin Hood, Guy of Warwick, Christendom’un Yedi Şampiyonu ve daha birçokları, popüler hayal gücünde hayatta kaldı ve kâr elde etme potansiyellerini fark eden yayıncılar tarafından basılı forma dönüştürüldü.
Kış Masalı’nda Shakespeare, Autolycus’u basılı baladların tipik bir satıcısı olarak sunar; şarkıları söyledi ve ardından basılı metinleri sattı, böylece dinleyicileri kendileri için söyleyebildi.
1550 ile 1800 yılları arasında basılan türkülerin çok azı gerçek halk şiiri olmasına rağmen, basılı yayın için yazıldıkları için gerçek halk geleneklerine dayanıyordu. Milyonlarca basıldı; sadece bir avuç, çoğu benzersiz kopyalarda, on binlerce basımdan hayatta kaldı.
Chapbook’lar baladın düzyazı eşdeğerleridir. Baladlar tek sayfalık geniş sayfalara basılırken, kitapçıklar on iki sayfaya korkunç bir şekilde basılmış küçük broşürlerdi.
edebiyat ve din ilişkisi kısaca
Edebiyat-Din İlişkisi kısa
Edebiyat din ilişkisi kısaca eodev
Edebiyat-Din İlişkisi örnekleri
Edebiyat ve din
edebiyat-din ilişkisi ders notları
Edebiyatın Tarih ve Din ile İlişkisi
Din ve edebiyat İlişkisi 5 madde
Eski hikayeler burada da bulunur, ancak yüzyıllar boyunca stoka yeni hikayeler eklendi. Robinson Crusoe, birinci sınıf kitaplarda yer alması nedeniyle ünü resmi edebiyat okurlarının kapalı dünyasının çok ötesine geçen birçok kurmaca kahramandan sadece biridir. Bu tür kitaplar 17. yüzyılda zaten yaygındı ve 1750’lerde kitapçıkların üretimi kitap ticareti içinde önemli bir endüstriydi.
Seküler kitapların büyük ölçekli üretimi, 1790’larda Hannah More ve diğer evanjeliklerin saldırılarına dayanamasa da, bunlar endüstri öncesi İngiltere’nin yaşayan popüler geleneklerinin ve medya olarak baskıya artan bağımlılığın canlı bir kanıtı olarak kaldılar.
Pek çok ders kitabı kuşkusuz çocuklar tarafından okunmuştur ve bazen yanlış bir şekilde öncelikle çocuk kitapları olarak kabul edilmiştir. On sekizinci yüzyılın ortalarından itibaren, gerçekten de özellikle çocuk pazarını hedefleyen kitaplar yayınlandı ve bu da yayıncılık ticaretinin ticari olarak önemli bir parçası haline geldi.
Chapbook’lar ve baladlar, muhtemelen on sekizinci yüzyılın sonundan önce kitlesel pazar için üretilen en büyük basılı malzeme kategorileriydi, ancak popülaritesi almanak tarafından neredeyse rekabet ediliyordu. Bir günlüğün, bir cep referans kitabının ve bir dizi astrolojik kehanetin özelliklerini birleştiren Almanaklar, türküler ve kitapçıklar gibi milyonlarca basıldı ve onlar gibi sadece yüzlerce hayatta kaldı.
Moore veya Partridge gibi en popüler astrologların Almanakları, birbirini izleyen yıllık baskılarda en çok satanlardı ve orijinal adlarını kurucularının ölümünden çok sonra bile korudu. Kırtasiyeciler Şirketi almanak basım tekelinde olduğunu iddia etti ve matbaacılar arasındaki bazı yoksul üyelerine iş sağlamak için bunu kullandı.
Bununla birlikte, on sekizinci yüzyılın ortalarında, almanak tekeli hem taşralı korsanların hem de yasal kafalı yayıncıların tehdidi altındaydı. Bu tekel 1780’de yasadışı ilan edildiğinde, Şirket kitap ticaretinde merkezi organizasyon organı olarak resmi rolünün son kalıntısını da kaybetti. Ancak almanak, yalnızca astrolojik tahminlerden ibaret değildi.
Ayrıca, sıradan insanları büyük ölçüde ilgilendiren günlük meseleler hakkında çok sayıda değerli bilgi içeriyordu. Tarım ve veterinerlik meseleleri burada ön plana çıktı ve almanak bu konularda daha geniş bir bilginin yayılmasında bir rol oynadı. Hayvanlar kadar insanlar için de tıbbi ilaçlar birçok almanakta bulunuyordu ve pekâlâ on yedinci veya on sekizinci yüzyıldaki bir taşra doktorunun dikkatinden daha zararlı olmayabilirdi.
Popüler edebiyatın ve din eserlerinin patlamasının ortasında, ilim ve edebiyat eserlerinin ticari önemi çok azdı. Gerçekten de, Britanya’da on yedinci yüzyıla kadar çok az bilimsel yayın vardı ve o zaman bile bu tür eserler ancak büyük zorluklarla yayınlandı.
Oxford ve Cambridge, üniversite baskılarını 1660 ile 1700 arasında daha sağlam bir temele oturttular, ancak her ikisi de bir dizi önemli bilimsel çalışma üretmiş olsa da, ikisi de okul ders kitapları için yeni yaratılan pazardan yararlanabildikleri on dokuzuncu yüzyıla kadar ticari olarak başarılı olmadılar.
Ticari yayıncılar bazen bilinçli yayıncılığa giriştiler, ancak nadiren kitapları satın almak isteyenlerden önceden toplanan yayın öncesi aboneliklerin desteği olmadan. Para genellikle kitabı üzerinde çalıştığı süre boyunca yazarı desteklemek için ve aynı zamanda yayın masrafları için kullanıldı.
Ticari yayıncılığın çetin dünyasında, bilimin hizmetine ilişkin uçarı fikirlere pek yer yoktu. Aynı düşünceler dergiler için de geçerliydi. Almanya’da bilimsel dergilerin zaten yaygın olduğu bir zamanda, İngiltere’de yalnızca Kraliyet Cemiyeti tarafından 1667’de kurulduğundan beri desteklenen Felsefi İşlemler vardı.
Edebi yayıncılık, bilgili yayıncılıkla aynı sorunların çoğuyla karşı karşıya kaldı: küçük bir pazar, sınırlı ilgi ve düşük kar. Elbette bir şair, oyun yazarı veya romancı, bir yayıncı bulmakta bir bilim adamı veya klasik bir bilim adamından daha az zorluk çekmiştir. Kuşkusuz edebi değere sahip birkaç yazar popüler en çok satanlar haline geldi, ancak çok daha fazlası olmadı.
