Emeklilik Planı Türleri
Çalışanlar, emekli olduklarında şirketten fon almaya hak kazandıklarında emeklilik planına hak kazanırlar. Plan, çalışanların emeklilik fonuna para yatırmasını gerektirmiyorsa, plan primsizdir.
Çalışanlar tarafından bir miktar ödeme gerektiren planlara katkı planları denir. Finanse edilen bir emeklilik planında, işveren bağımsız bir kuruluşa para gönderir ve bu kuruluş daha sonra yatırımları ve çalışanlara yapılan fon ödemelerini yönetir. İşveren emeklilik fonlarının kontrolünü elinde tutuyorsa, plana fonsuz denir.
Bu son terimlerin, işverenin emeklilik planına ödenecek fonların miktarı ve zamanlamasına ilişkin kararlarına atıfta bulunan fon politikası ile karıştırılmaması gerektiğini unutmayın. Emeklilik varlıkları emeklilik yükümlülüklerini aşarsa plan fazla fonlanır, ancak tersi doğruysa yetersiz fonlanır.
İki ana emeklilik planı türü vardır: tanımlanmış katkı planları ve tanımlanmış fayda planları. Tanımlanmış bir katkı planında, işveren (bazen de çalışan) emeklilik fonuna, işveren ve çalışanlar arasındaki anlaşmanın belirlediği miktar ve zamanlamada o kadar para yatırmayı taahhüt eder.
Emeklilik planı, fonları çalışan emekli olana kadar yatırım yapmak için kullanır. Çalışanın emekli olduktan sonra ne kadar para alacağı, işverenin plana ne kadar katkıda bulunduğuna ve planın yatırımlarını ne kadar iyi yönettiğine bağlıdır. Emeklinin alacağı garanti bir miktar para yoktur.
Tanımlanmış katkı planlarının muhasebeleştirilmesi ve raporlanması kolaydır. Muhasebeci, işverenin plana ne kadar katkıda bulunması gerektiğini tespit eder ve bu kısa vadeli borcu kaydeder.
Firma daha sonra bu parayı emeklilik planına öder ve muhasebeci nakit çıkışını ve kısa vadeli borçlardaki azalmayı kaydeder. Buradaki kilit nokta, ticari işletmenin emekli çalışanların hak ettiği kadar uzun vadeli bir borcu olmamasıdır, çünkü firma böyle bir yükümlülük altına girmemiştir.
Starbucks’ın tanımlanmış katkı planıyla ilgili açıklamasını gösterir. Starbucks, emeklilik planının mekaniği hakkında kısa bir açıklama sağlar ve emeklilik planına yapılan nakit katkı tutarlarını açıklar. Bu, tanımlanmış bir katkı planı kapsamında tüm hikayeyi anlatır. Bu planlar gizli borç içermediğinden, onlar hakkında biraz daha fazla şey söyleyebiliriz.
bireysel emeklilik
bireysel emeklilik hesaplama
emeklilik
bireysel emeklilik 10 yıl sonra ayrılma
bireysel emeklilik sorgulama
Tanımlanmış bir fayda planı, işverenin, çalışanlar emekli olduklarında, işveren ile çalışanlar arasındaki anlaşma ile belirlenen tutarları ödemeyi taahhüt ettiği bir plandır. İşveren, ERISA ve PGBC gerekliliklerine tabi olarak, emeklilik planına nakit katkı paylarının ne kadar ve ne zaman ödeneceğine karar vermede önemli bir esnekliğe sahiptir.
Tanımlanmış katkı planlarından farklı olarak, tanımlanmış fayda planları, aslında çalışanlarına belirli garantili tutarları ödemeyi vaat ettikleri için işverenleri uzun vadeli yükümlülüklerle karşı karşıya bırakır. Bu yükümlülüğü ve yıldan yıla maliyetleri ölçmek muhasebeciler için büyük bir zorluktur.
Bu emeklilik borcunun takdir edilmesi, emeklilik maliyetlerine ve emeklilik varlıkları ile emeklilik yükümlülüklerinin uygun olmayan şekilde netleştirilmesine ilişkin bazı keyfi kuralları da kavraması gereken yatırımcılar ve alacaklılar için kritik öneme sahiptir.
Tanımlanmış katkı planları ile tanımlanmış fayda planları arasındaki muazzam farkı çabucak kavramak için General Mills’in açıklamasını okuyun. Bu açıklamanın karmaşıklığına ve Starbuck’ın basit açıklamasına dikkat edin.
Yıllık raporunun (10K) bu dipnotunda General Mills, tanımlanmış fayda planını kısaca açıklamaktadır. Daha sonra, emeklilik varlıklarının gerçeğe uygun değerini ve bileşenleri de dahil olmak üzere öngörülen fayda yükümlülüğünü ifşa eder ve ardından bunları emeklilik planının “fon durumu” olarak adlandırılan şeye netleştirir.
General Mills daha sonra hesaplarda tanınmayan üç kalem sağlar. Daha sonra bu çeşitli bileşenleri hesaplarken yaptığı varsayımları açıklar. Son olarak, firma, emeklilik maliyeti olarak kabul ettiği şeyi bu hesaplamanın arkasındaki çeşitli ayrıntıları göstererek belirtir.
OPEB’lerin muhasebeleştirilmesi, tanımlanmış sosyal yardım planlarının muhasebeleştirilmesiyle hemen hemen aynıdır. Çoğu ABD şirketi bu sağlık hizmetleri ve diğer planlar için nakit ayırmaz, dolayısıyla varlıkların gerçeğe uygun değeri sıfırdır; General Mills bu gözlemin bir istisnasıdır.
Ayrıca tipik bir dizi açıklama içerir. OPEB’lerin muhasebesi, tanımlanmış sosyal yardım planlarına çok benzediği için, dipnot çizelgelerinde ikisinin birlikte rapor edilebileceğine dikkat edin.
Bu iki plan türü arasındaki temel fark, işçiler emekli olduğunda planda yeterli varlığa sahip olmama riskini kimin üstlendiğidir. Tanımlanmış fayda planlarında, risk şirkete aittir. Bir eksiklik varsa, işveren farkı kapatmak zorundadır. Tanımlanmış katkı planlarında risk çalışanlara aittir. Bir eksiklik olduğunda, işçiler emeklilik yıllarında daha az nakit elde eder.
Kurumsal Emeklilikte Öne Çıkanlar
Bu açıklamalar, emeklilik ve OPEB’lerle ilgili son kurumsal olayları anlamamıza yardımcı oluyor. Bu bölümün ilerleyen kısımlarında daha ayrıntılı olarak tartışacağım gibi, emeklilik maliyetleri, firmanın çalışanlarına vaat ettiklerinin, faiz oranının ve emeklilik planındaki değişikliklerin bir fonksiyonudur. Ayrıca emeklilik fonu getiri sağladığı için bu kazanımlar emeklilik maliyetini düşürür.
Birkaç ay önce Northwest Airlines, emeklilik maliyetlerinin dördüncü çeyrekte 700 milyon doları aşacağını bildirdi.6 Chevron Texaco, 500 milyon dolarlık bir emeklilik maaşı alacak.
Özellikle, zayıf finansal piyasalar emeklilik fonlarının kazançlarını azaltacak ve dolayısıyla emeklilik maliyetlerini artıracaktır. Cassell Bryan-Low, emeklilik fonlarının bu kırılganlığının AMR, Delta Air Lines, Avaya, Goodyear, General Motors, Delphi, Navistar ve Ford üzerinde büyük bir etkisi olacağını savunuyor.
Bilançolar da saldırı altında. PBGC, fonlanmayan emeklilik borçlarının 2000’de 26 milyar $’dan 2001’de 111 milyar $’a yükseldiğini belirtiyor. Emeklilik borçlarındaki bu dört kat artış, ticari şirketlerden herhangi biri emeklilik planlarına nakit pompalayamazsa, kurumsal Amerika’da ve Wall Street’te bazı potansiyel olarak dramatik sorunların habercisidir. veya ekonomi, emeklilik varlıklarından iyi getiriler elde etmek için yeterince toparlanır.
General Motors yakın zamanda emeklilik fonuna 2,6 milyar dolar eklediğinden, nakit akışı tablosu da ciddi şekilde etkilenebilir.10 IBM, 4 milyar dolara yakın katkıda bulundu, Ford neredeyse 1 milyar dolar verecek ve diğer birçok şirket bunu telafi etmek zorunda kalacak.
Bu fikirler aynı zamanda son yıllarda neden bu kadar çok şirketin emeklilik planlarını değiştirdiğini anlamamıza da yardımcı oluyor. Örneğin, IBM 2000 yılında geleneksel tanımlanmış sosyal emeklilik planından nakit dengesi planına geçeceğini duyurdu. Son zamanlarda Delta Air Lines da aynısını yaptı.
Geleneksel tanımlanmış fayda planları, emekli maaşlarını çalışanların son çalışma yıllarının bir fonksiyonu olarak belirlerken, nakit dengesi planları, emeklilik ödemelerini çalışanın firmadaki tüm kariyeri boyunca kazanılan ortalama maaş temelinde hesaplar. Bu değişiklik, çalışanlara sağlanan faydaları azaltmakta ve dolayısıyla firmalar için emeklilik maliyetlerini azaltmaktadır.
Yine bir başka taktik, Navistar’ın son zamanlarda yaptığı gibi, firmanın hisselerini satarak yetersiz finanse edilen bir emeklilik planını kullanmaktır. Bu, zayıf bir emeklilik planı almanın ve onu zayıflatmanın ilginç bir yoludur. Yönetim, emeklilik planından sadece nakit çekmekle kalmaz, böylece emekliler için daha az nakit olur, aynı zamanda emeklilik planı, şirketin daha az değerli ve çeşitlendirilmemiş hissesi ile bırakılır.
