EMEKLİLİK GİDERLERİ VE YÜKÜMLÜLÜKLERİ
Emeklilik planları ya tanımlanmış katkı planları ya da tanımlanmış fayda planlarıdır. Tanımlanmış bir katkı emeklilik planı, genellikle bir çalışanın mevcut maaşının bir yüzdesi olan ve firmanın bir emeklilik fonuna katkıda bulunması gereken periyodik tutarı belirtir. Çalışanın emeklilik maaşı, emeklilik fonunun aldığı katkı paylarını ne kadar iyi yatırdığına bağlıdır.
Her halükarda, işverenin tek yükümlülüğü, üzerinde anlaşılan katkıları plana yapmaktır. Gerçekte, çalışan, emeklilik fonunun yatırım performansının tüm risklerini ve getirilerini üstlenir. Tanımlanmış katkı planlarının finansal raporlama etkileri, doğrudan ve tartışmasızdır.
Tanımlanmış sosyal yardım planları ise, aksine, çalışanların emekli olduklarında alacakları faydaları belirtir. İşveren, bu faydaların ödenmesi için fon ayırmak için bir emeklilik fonuna periyodik katkılarda bulunur. Gelir vergisi kuralları ve diğer devlet düzenlemeleri bu dönemsel katkıların tutarlarını etkiler.
Tanımlanmış fayda planları, emeklilere ödenecek emekli maaşlarının dolar tutarını belirlediğinden, emeklilik fonu yatırımlarıyla ilgili tüm risk ve getirileri işveren üstlenir. Örneğin, emeklilik fonu varlıkları, üzerinde anlaşmaya varılan faydaları ödemeye yetmiyorsa, işveren ek ödemeler yapmak zorundadır.
Öte yandan, emeklilik fonunun varlıkları, yardım için gereken tutarları aşarsa, işveren katkı paylarını azaltabilir ve hatta bazı durumlarda fazla fonları emeklilik fonundan çekebilir.
Tanımlanmış sosyal yardım planlarının, güçlü işçi sendikası temsiline sahip ABD endüstrilerinde özellikle popüler olduğu kanıtlanmıştır. Sendikalar genellikle üyelerine güvenlik ve düşük risk sunan iş sözleşmelerini tercih eder.
Bu sektörlerdeki yöneticiler de işgücü maliyetlerinin nakit etkisini erteleyen iş sözleşmelerini tercih etme eğilimindeydiler. Bu nedenle, tanımlanmış fayda planları otomobil, kimya, makine, çelik, kağıt ve ulaşım endüstrilerinde yaygındır. Sendika temsilciliği daha az olan firmalar arasında mevcut eğilim, tanımlanmış fayda planlarından tanımlanmış katkı planlarına doğru bir eğilim olmuştur.
Tipik bir tanımlanmış fayda emeklilik planında işveren, emeklilik planı ve emekliler arasındaki ilişkileri gösterir. İşveren, emeklilik fonuna katkı sağlar ve emeklilik fonu, işverenin iş sözleşmelerinde belirtildiği gibi nihayetinde emeklilere ödeme yapar.
Ancak tanımlanmış bir katkı planından farklı olarak, işverenin emeklilik yükümlülüğü, emeklilik planının taahhüt ettiği faydaları ödemektir. Esasen işverenin hak sahiplerine karşı bir yükümlülüğü vardır ve emeklilik fonunun kendisi sadece bir aracıdır.
Menfaat Yükümlülüklerinin Ölçülmesi
Bethlehem Steel’in emeklilik yükümlülüklerinin ölçümünü açıklar. Emeklilik yardımları gelecek yıllarda ödeneceğinden, gelecekteki ödemelerin tahmin edilmesi ve uygun bir faiz oranı kullanılarak bugünkü değerlerine indirilmesi gerekmektedir. Bethlehem Steel, emeklilik yükümlülüklerini ölçmek için yüzde 7,375’lik bir iskonto oranı kullanıyor.
İskonto oranlarındaki küçük değişiklikler mevcut değerlerde büyük değişikliklere neden olduğundan, emeklilik yükümlülüklerini değerlendirirken bir iskonto oranı seçimi çok önemlidir. Analistler genellikle aşağıdaki genel kuralı kullanırlar: Varsayılan iskonto oranındaki yüzde birlik bir değişiklik, yaklaşık yüzde 20’ye neden olur. Emeklilik yükümlülüklerinin değerlemesindeki değişikliktir.
malulen emeklilik
malulen emeklilik şartları tablosu
engelli emeklilik tablosu
malulen emeklilik şartları 2022
malulen ne demek
maluliyet raporu
malulen emeklilik maaşı
maluliyet nedir
Bethlehem Steel’in üç bugünkü değer ölçümü rapor ettiğini gözlemleyin. Kazanılmış fayda yükümlülüğü, çalışanların firmadan emeklilikten önce ayrılsalar bile geri alınamaz haklara sahip oldukları miktarları gösterir.
Birikmiş fayda yükümlülüğü, mevcut maaş seviyelerine dayalı olarak, çalışanların bugüne kadar kazanmış oldukları emeklilik faydalarının tutarını gösterir. bu emekli maaşlarını belirleyecek.
Bethlehem Steel’in açıklamaları, şirketin faydalarının yüzde 97’sinin 1997 sonunda kazanıldığını gösteriyor (5.030$ kazanılmış fayda 5.185$ birikmiş fayda yüzde 97). Gelecekteki beklenen maaş seviyelerinin hesaplamaya dahil edilmesi, emeklilik yükümlülüğünü sadece altı artırıyor. yüzde (5.495$ öngörülen fayda 5.185$ birikmiş fayda yüzde 106). Bu ilişkiler, Bethlehem Steel’in istikrarlı ve olgun bir işgücüne sahip olduğu gerçeğini yansıtıyor.
Emeklilik Giderlerinin Ölçümü
Emeklilik gideri raporlanan gelir tablosunun aşağıdaki şekilde tanımlanan bileşenlerini gösterir:
- “Normal maliyet” olarak da adlandırılan hizmet maliyeti, çalışanların cari yıl içinde kazandıkları gelecekteki emeklilik faydalarının değeridir.
- Faiz maliyeti, yıl için öngörülen fayda yükümlülüğünün faizidir. Öngörülen fayda yükümlülüğünün, gelecekteki ödemelerin iskonto edilmiş değeri olan bugünkü bir değer olduğunu hatırlayın. Her yıl bu şimdiki değer, ödeme tarihi yaklaştıkça artar.
- Plan varlıklarının getirisi, planın varlıklarından beklenen getiri için emeklilik giderinde bir azalmadır. Bu bileşen, fiili değil, beklenen getiriye dayanır, böylece emeklilik maliyetleri yatırım değerlerindeki değişikliklerden ciddi şekilde etkilenmez.
- Diğer kalemler (net), mevcut emeklilik raporlama standartları benimsendiğinde mevcut olan yükümlülüklerin sistematik amortismanını, emeklilik yardımlarında müteakip değişikliklerden kaynaklanan yükümlülükleri, emeklilik değerlemesinin altında yatan çeşitli varsayımlardaki revizyonları ve diğer faktörleri içerir.
EMEKLİLİK RAPORLAMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ
Emeklilik raporlaması, finansal muhasebede bir tartışma alanı olmaya devam ediyor. Temel konular, (1) emeklilik yükümlülüklerinin ve harcamalarının ölçülmesinde kullanılan varsayımlar, (2) emeklilik yükümlülüklerinin uygun tanımı ve (3) emeklilik fonlarının emeklilik fonlarının kullanılıp kullanılmadığı üzerinde odaklanmaktadır. işveren firmalardan farklı kuruluşlardır.
Varsayımlar
Emeklilik yükümlülüklerinin tahmin edilmesinin temelinde çok sayıda aktüeryal ve ekonomik varsayım yatmaktadır. Aktüeryal varsayımlar (çalışan devir hızı, hizmet ömürleri, uzun ömür vb.) oldukça standartlaştırılmıştır ve tartışmasızdır. Başlıca ihtilaflar, ekonomik varsayımlarla, özellikle gelecekteki emeklilik faydalarını iskonto etmek için kullanılan varsayılan faiz oranı ve emeklilikten beklenen getiri oranıyla ilgilidir. varlıkları planlayın.
İşverenlerin, emeklilik ve diğer emeklilik sonrası sosyal yardım yükümlülüklerinin yıllık ölçümlerini yaparken, potansiyel olarak önemli olan tüm varsayımları yeniden değerlendirmeleri gerekmektedir. 1990’lı yıllarda yüksek kaliteli tahvillerin faiz oranlarında yaşanan düşüşler sonucunda pek çok şirket, varsayılan iskonto oranlarının yeterliliğini yeniden değerlendirme ihtiyacı duymuştur.
Bu yükümlülükleri ölçmek için daha düşük faiz oranları kullanmak, mevcut değerlerini arttırır, ancak diğer yandan, gelecekteki ekonomik koşullarla ilgili aynı beklentilere dayandıkları için ilgili varsayımların da revize edilmesi gerekebilir.
Örneğin, daha düşük uzun vadeli faiz oranları, genellikle daha düşük beklenen enflasyon oranları ile ilişkilidir ve bu, varsayılan maaş ilerlemesi oranlarının ve sağlık bakım maliyeti trend oranlarının da aşağı doğru revize edilmesi gerektiğini önerebilir.
Eğer öyleyse, bu değişiklikler ilgili yükümlülükleri azaltır. Sonuç olarak, faiz oranı değişikliklerinin etkileri, emeklilik ve diğer emeklilik sonrası yükümlülükler üzerinde dengeleyici (olumlu ve olumsuz) etkileri olan çeşitli ilgili varsayımlarda revizyonlar yaratabilir.
