Endüktivizm ve Hipotetik-Tümdengelimli Bilim Görüşü
- Mill’in Endüktivizmi
- Keşif Bağlamı
- Mill’in Endüktif Yöntemleri
- Çoklu Nedensellik ve Hipotetik-Tümdengelim Yöntemi
- Gerekçe Bağlamı
- Nedensel İlişkiler ve Tesadüfi İlişkiler
- İndüksiyonun Gerekçesi
- Jevons’un Hipotetik tümdengelimci Görüşü
John Stuart Mill (1806–73), saygın bir ekonomist, tarihçi ve filozof olan babası James Mill’den yoğun eğitim aldı. Öğretim, üç yaşında başlayan Yunanca’dan psikoloji ve ekonomi teorisine kadar uzanıyordu. Mill, East India Company (1823–58) ile ilişkilendirildi ve 1865’te Parlamento’ya seçildi ve burada kadınların oy hakkı ve İrlanda’da arazi kullanım hakkı reformu için çalıştı. Faydacılık felsefesini destekleyen çok sayıda kitap ve makale yayınladı.
Yaşlı Mill oğluna kanıt toplamanın ve tartmanın önemini etkiledi ve John Stuart sonuçlar ve kanıtlar arasındaki bağlantıyı değerlendirmek için tümevarımsal teknikler formüle etmeye çalıştı. Bilimlerin metodolojisinde örtük olanın nedensel bağlantının kanıtı kuralları olduğunu keşfetti. Mill bilim felsefesini, Herschel ve Whewell’e olan borcunu kabul ettiği System of Logic’te (1843) ortaya koydu.
William Stanley Jevons (1832–82), 1866’da Manchester Üniversitesi’nde Mantık ve Politik Ekonomi Profesörü olarak atandı ve ardından Londra’daki University College’da ders verdi. Mantığa ve olasılık teorisine katkıda bulundu ve istatistiksel yöntemlerin meteoroloji ve ekonomide uygulanmasına öncülük etti. Jevons, Whewell geleneğindeki hipotetik tümdengelimci bilim görüşü adına Mill’in tümevarımına karşı çıktı.
Mill’in Endüktivizmi
Endüktivizm, tümevarımsal argümanlar biliminin önemini vurgulayan bir bakış açısıdır. En kapsayıcı haliyle, hem keşif bağlamı hem de gerekçelendirme bağlamı hakkında bir tezdir. Keşif bağlamına gelince, tümevarımcı görüş, bilimsel araştırmanın gözlem ve deneylerin sonuçlarından gelen tümevarımsal bir genelleme meselesidir. Gerekçelendirme bağlamına gelince, tümevarımcı görüş, bilimsel bir yasanın veya teorinin ancak lehine olan kanıtın tümevarım şemalarına uyması halinde haklı gösterilebileceğidir.
John Stuart Mill’in bilim felsefesi, tümevarımcı bakış açısının bir örneğidir. Mill, hem bilimsel yasaların keşfedilmesinde hem de bu yasaların müteakip gerekçelendirilmesinde tümevarımsal argümanların rolü hakkında bazı aşırı iddialarda bulundu.
Tümevarım örnek
Tümevarım yöntemi Nedir
Tümevarım Nedir
Tümevarım tümdengelim araştırma yöntemleri
Tümdengelim
Tümdengelim Nedir
Tümevarım, tümdengelim
Tümdengelim filozofları
Keşif Bağlamı
Mill’in Endüktif Yöntemleri. Mill, diğerleri arasında Duns Scotus, Ockham, Hume ve Herschel tarafından tartışılan belirli endüktif yöntemler adına etkili bir propagandacıydı. Öyle ki, bu yöntemler deneysel araştırmanın “Değirmen Yöntemleri” olarak bilinmeye başladı.
Mill, bilimsel kanunların keşfedilmesinde bu yöntemlerin önemini vurguladı. Gerçekten de, Whewell ile bir tartışma sırasında Mill, bilimin bildiği her nedensel yasanın “bu yöntemlerden birine veya diğerine indirgenebilen süreçlerle” keşfedildiğini iddia edecek kadar ileri gitti.
Mill, dört tümevarım yöntemini tartıştı. * Arka sayfadaki Tabloda gösterilebilirler. Mill, Fark Yöntemi’nin dört yöntemden en önemlisi olduğunu savundu. Bu şemanın özet ifadesinde, A durumu ve a olgusunun nedensel olarak ilişkili olduğunu ancak iki durum bir ve yalnızca bir durumda farklılık gösterdiğinde gözlemledi.
İki örneğin açıklaması, ya farklı yerlere ya da farklı zamanlara ya da her ikisine birden atıfta bulunur. Ancak, uzay ve zamandaki konumu koşullar listesinden çıkarmak için a priori bir neden olmadığından, bir fenomenin oluşumuna göre farklılık gösteren iki durumun da yalnızca bir durumda farklılık göstermesi mümkün değildir.
Diğer bir zorluk, Mill’in yöntemle ilgili özet beyanında tüm koşulların eşit olmasıdır. Örneğin, nitrogliserinin neden bir seferde patladığını ve diğerinde patladığını açıklamak için, yalnızca maddenin nasıl işlendiğini değil, aynı zamanda gökyüzündeki bulutların sayısını ve güneş lekesi aktivitesinin kapsamını da belirtmek gerekir. Tüm koşullar eşit olsaydı, bir örnek yalnızca belirli bir zamanda tüm evrenin durumunu açıklayarak yeterli bir şekilde belirlenebilirdi.
Mill bunun farkındaydı. Bir keşif yöntemi olarak Fark’ın yararlılığının, herhangi bir özel araştırma için, yalnızca az sayıda koşulun dikkate alınması gerektiği varsayımına bağlı olduğunu kabul etti. Ancak, bu varsayımın kendisinin deneyimle gerekçelendirildiğini savundu. Mill, araştırmanın az sayıda durumla sınırlı olmasına rağmen, birçok durumda Fark Metodu şemasının tatmin olduğunu iddia etti.
Bu böyle olabilir. Ama o zaman nedensel ilişkilerin keşfi, şemaya uyan değerlerin yalnızca bir tanımlamasından fazlasını içerir. Bu yöntemi bilimsel araştırmada kullanmak için, belirli bir fenomenin oluşumuyla hangi koşulların ilgili olabileceği hakkında bir hipotez oluşturulmalıdır.
Ve ilgili koşullarla ilgili bu hipotez, şemanın uygulanmasından önce formüle edilmelidir. Bu nedenle, Mill’in Fark Metodu uygulamasının nedensel ilişkileri ortaya çıkarmak için yeterli olduğu iddiası reddedilmelidir. Öte yandan, bir durumun bir fenomenle ilgili olduğu varsayıldığında, Fark Yöntemi, varsayımı kontrollü deneyler aracılığıyla test etmek için değerli bir teknik belirtir.
Mill, Fark Metodunu nedensel ilişkileri keşfetmenin en önemli aracı olarak gördü. Anlaşma Yöntemi adına yaptığı iddialar daha mütevazı idi. Anlaşma Yöntemi’nin bilimsel yasaların keşfi için yararlı bir araç olduğunu savundu. Ancak bu yöntemin önemli sınırlamalara tabi olduğunu kabul etti.
Bir sınırlama, yöntemin nedensel ilişkilerin araştırılmasında, ancak ilgili koşulların doğru bir envanteri çıkarılmışsa etkili olmasıdır. Her durumda mevcut olan ilgili bir durum göz ardı edilirse, Anlaşma Yönteminin uygulanması araştırmacıyı yanıltabilir. Bu nedenle, Başarılı Fark uygulamaları gibi Anlaşmanın başarılı uygulamaları, yalnızca ilgili koşullarla ilgili önceki hipotezler temelinde mümkündür.
Anlaşma Yöntemi için ek bir sınırlama, çok sayıda nedenin iş başında olma olasılığından kaynaklanmaktadır. Mill, belirli bir fenomen türünün, farklı durumlarda farklı koşulların etkisi olabileceğini kabul etti.
Örneğin yukarıdaki şemada, B’nin a ve örneklerinde a’ya ve D’nin de a örneğinde a’ya neden olması mümkündür. Bu olasılık var olduğu için, kişi yalnızca A’nın a’nın nedeni olmasının olası olduğu sonucuna varabilir. Mill, birden fazla nedenin mevcut olma olasılığını tahmin etmenin olasılık teorisinin bir işlevi olduğunu kaydetti ve belirli bir korelasyon için, bu olasılığın, koşulların daha ileri olduğu ek durumlar dahil edilerek azaltılabileceğine dikkat çekti. değişkendir ve yine de korelasyon kalır.
Mill, çok sayıda neden olasılığının, Farklılık Yöntemi ile ulaşılan sonuçların doğruluğuna şüphe uyandırmayacağına inanıyordu. Farkın belirli bir argümanı için en azından bu durumda, A’nın ya a’nın nedeni olduğu ya da diğer durumlarda onu üreten neden tamamen farklı olsa bile, nedeninin vazgeçilmez bir parçası olduğu kesindir.
Ama “bu durumda bir nedenden” bahsetmek ne anlama geliyor? Mill, daha önce bir nedeni, hem değişmez hem de koşulsuz olarak belirli bir türden bir sonuç tarafından takip edilen bir durum veya bir dizi koşul olarak tanımlamıştı.
