Envanter Yöntemi Seçimi
FIFO, LIFO, özel tanımlama ve ortalama maliyetin tümü kabul edilebilir envanter yöntemleridir. Firmalar bu yöntemlerden birini seçmekte ve bunu dönemler boyunca tutarlı bir şekilde uygulamakta özgürdür. İlginç bir şekilde, GAAP, varsayılan maliyet akışının gerçek mal akışına karşılık gelmesini gerektirmez.
Örneğin süpermarketler, eski ürünlerini rafların önüne koyarlar, böylece daha yeni alınan ürünler daha önce satılsınlar; bu, müşterilere sunulan malların genel tazeliğini korumaya yardımcı olur. Bu durumda, mallar aslında FIFO bazında akar. Ancak, süpermarketlerin mali tablolarının hazırlanmasında FIFO kullanmaları zorunlu değildir.
Bu durum, yöneticiler tarafından envanter yönteminin seçiminde dikkate alınan faktörler hakkında bir soru ortaya çıkarmaktadır. LIFO ve FIFO en farklı sonuçları verdiğinden, aşağıdaki tartışma bunlara odaklanmaktadır.
Vergiler
Çeşitli envanter yöntemlerini göstermek için kullandığımız örnek, yükselen fiyatlar dönemi ile karakterize edildi. Birçok endüstri, envanter maliyetlerinde onlarca yıl enflasyon yaşadı. Bu dönemlerde, LIFO, satılan malın maliyetine yakın zamanda elde edilen daha yüksek stok maliyetlerini atar.
Elbette, satılan malın daha yüksek maliyeti, daha düşük rapor edilen gelirle sonuçlanır. Böylece, enflasyonist dönemlerde LIFO seçimi, hem rapor edilen vergi öncesi geliri hem de gelir vergilerini azaltır. IRS’ye daha küçük bir çek yazılacağı için, rapor edilen net gelir FIFO’ya göre daha düşük olsa bile, LIFO kullanımı aslında bir firmanın nakit akışını arttırır.
Genelde firmaların finansal raporlama ve vergiler için aynı muhasebe ilkesini seçmeleri gerekmez. Mali tablolar ve vergi beyannameleri farklı amaçlara hizmet ettiğinden, bu mantıklıdır. Ancak LIFO, bu genel kuralın bir istisnasıdır. LIFO vergi amaçlı kullanılıyorsa, finansal raporlama için kullanılmalıdır.
Birçok firma, ilgili vergi tasarruflarını elde etmek için LIFO’yu kullanarak vergi beyannamelerini hazırlar ve bu nedenle mali tabloları için kullanmaları gerekir.
Uygulama Maliyetleri
Ayrıntılarla ilgilenmemize gerek olmamasına rağmen, özellikle küçük firmalar için LIFO’nun uygulanmasının FIFO’dan veya ortalama maliyetten daha maliyetli olduğunu unutmayın. Bu, büyük firmaların neden LIFO’yu küçük firmalardan daha sık benimseme eğiliminde olduklarını açıklamaya yardımcı olabilir. Yöneticiler, LIFO’dan elde edilen vergi tasarruflarını uygulama maliyetleriyle dengelemelidir.
Aralıklı envanter
Aralıklı Envanter Yöntemi örneği
Sürekli Envanter Yöntemi
SATILAN ticari mallar MALİYETİ hesabında yer alan unsurlar
Aralıklı Envanter Yöntemi SATILAN malın maliyeti
Envanter yöntemleri
STMM hesaplama formülü
Aralıklı envanter yöntemi net satışlar
Finansal Tablo Bilgilerinin Kalitesi
LIFO ve FIFO, envanter, satılan malın maliyeti ve net gelir için farklı mali tablo numaralarına neden olur. Hangi yöntem en yararlı bilgiyi verir? Cevap net değildir. FIFO’nun bitiş envanteri hesaplaması, bir firmanın en son satın alma maliyetlerine dayanmaktadır.
Bu nedenle, bilançodaki stok tutarının cari değere çok yakın olması muhtemeldir. Buna karşılık, LIFO’nun sona eren envanteri, başlangıç envanterinin ve en erken satın almaların maliyetlerine dayanmaktadır. Bunun her yıl gerçekleştiğini ve başlangıç envanterinin yıllar öncesinden ileriye taşınan bileşenleri içerebileceğini unutmayın. Bu nedenle, yükselen bir fiyat döneminde LIFO bitiş envanter değerleri önemli ölçüde düşük gösterilebilir.
Öte yandan, LIFO, mevcut envanter maliyetlerini gelirlerle eşleştirdiği için daha bilgilendirici gelir tablosu numaraları sağlar. LIFO kapsamında satılan malların maliyeti, en son satın almaların maliyetlerinden oluşur. Bu maliyetler, tükendiğinde envanteri değiştirmek için gerekli olan yaklaşık tutarlardır.
Bu nedenle, LIFO, eşleştirme ilkesiyle daha tutarlıdır. Ayrıca, LIFO kapsamındaki brüt kar, diğer giderleri karşılamak ve net gelir sağlamak için kullanılabilen envanter satışlarından elde edilen kaynakların yararlı bir ölçüsüdür. Yöneticiler daha sonra brüt kar ölçüsünü “harcanabilir” kaynakların bir göstergesi olarak görebilirler.
LIFO ve Kredi Sözleşmeleri
Önceki bölümlerde bahsedildiği gibi, birçok firmanın belirli seviyelerde finansal oranları korumalarını gerektiren kredi anlaşmaları vardır. Cari oran bir örnektir. Fiyatların yükseldiği bir dönemde, LIFO’nun daha düşük bir envanter rakamına neden olduğu göz önüne alındığında, mevcut varlıklar da daha düşük olacaktır.
Bu, daha düşük bir cari oran ve daha büyük bir kredi sözleşmesi ihlali olasılığı ile sonuçlanır. Bir dizi başka oran da benzer şekilde etkilenecektir. LIFO’yu benimserken, yöneticiler LIFO kullanımının mevcut finansal oranları ihlal eden finansal oran seviyelerine yol açmayacağından emin olmalıdır. kredi anlaşmaları
LIFO ve Yönetim Tazminatı
LIFO, fiyatların yükseldiği bir dönemde rapor edilen net geliri azalttığı için, LIFO, rapor edilen gelire dayalı ikramiyeleri olan yöneticilerin ücretlerini de azaltabilir. Bu, yönetimin LIFO’yu benimseme motivasyonunu sınırlayabilir.
LIFO ve Hisse Senedi Fiyatları LIFO, fiyatların yükseldiği bir dönemde rapor edilen net gelirin düşmesine neden olur. Bazı yöneticiler, borsanın daha düşük bir gelir akışına olumsuz tepki vereceğinden korkabilir.
Bununla birlikte, daha sofistike bir görüş, LIFO’nun daha düşük vergilerle sonuçlandığını ve dolayısıyla bir firmanın nakit akışını artırdığını kabul eder. Artan nakit akışı, firmaya ve hissedarlarına fayda sağlar ve daha yüksek hisse senedi fiyatları ile sonuçlanmalıdır. LIFO’nun benimsenmesine borsa tepkisi konusunda belirsizdir.
Envanter Yöntemlerinin Fiili Kullanımı Muhasebe Eğilimleri ve Teknikleri
600 büyük ABD şirketinin finansal raporlama uygulamalarını tespit etmek için yıllık bir anket yapar. Çeşitli envanter yöntemlerini kullanan firma sayısını gösterir.
FIFO en sık kullanılan yöntemdir ve onu ortalama maliyet yöntemiyle üçüncü sırada yer alan LIFO takip eder. Birçok firma birden fazla envanter yöntemi kullandığı için toplam firma sayısı ankete katılan 600’ü aşıyor. Sonuçların büyük şirketler için olduğunu unutmayın. şirketler; belirtildiği gibi, LIFO’nun uygulanması nispeten pahalı olduğundan, küçük işletmeler LIFO’yu daha az kullanır. Ayrıca, LIFO Amerika Birleşik Devletleri dışında yaygın olarak kullanılmaz.
Stokların Maliyetin veya Piyasanın Düşük Değerinde Değerlemesi
GAAP, stokların daha düşük maliyet veya piyasa (LCM) ile değerlenmesini gerektirir. Stok maliyeti, daha önce tartışılan maliyet akışı varsayımlarından birine dayalı olarak belirlenir. Piyasa, bilanço tarihinde firmanın envanterini değiştirmek için gerekli olan miktar olan cari yenileme maliyeti olarak tanımlanır.
LCM kuralı, ikame maliyetindeki bir düşüşün, envanterin firmaya olan faydasının azaldığını gösterdiği mantığına dayanmaktadır. Muhafazakarlık, bu tür bir kaydı satış zamanına ertelemek yerine, bu kaybın hemen finansal tablolara yansıtılması gerektiğini belirtir. Envanter piyasaya yazıldığında, zarar bazen gelir tablosunda ayrı olarak açıklanır, ancak daha sık olarak, satılan malın maliyetine dahil edilir.
