Doğrudan AlıntılarDenklem, alıntıların benimseyenlere, doğrudan alıntıların yenilikçilere ve dolaylı alıntıların taklitçilere karşılık geldiği sonsuz pazarda yeniliklerin yayılması için Bass denkleminden başka bir şey değildir. Bass modeliyle bağlantı ara sıra değildir, çünkü her makale, fikir pazarına girişi alıntı sayısıyla ölçülen yeni bir üründür.Denklem, zaman gecikmesinin 1/γ ̃ olduğu ve qj /γ ̃'nin birinci dereceden otoregresif parametre olduğu, atıf dinamiğinin birinci dereceden otoregresif modelidir. Tüm geçmiş alıntılara eşit ağırlık verenin aksine, son alıntılara daha fazla ağırlık verir.Ölçümler büyük γ ̃ verdiğinden, bilimsel yayınların atıf dinamiklerinin daha gerçekçi bir tanımını sağlar. Benzer modeller önerildi ve Facebook kurulum kararlarının dinamiklerinin de kümülatif popülerlikten ziyade son zamanlara yönelik önyargılı olduğunu gösterdi.Denklemler aynı yıl yayınlanan makalelerin atıf dinamiklerini nitel olarak benzerdir ve yalnızca makalenin uygunluğu ηj tarafından belirlenen ölçekte farklılık gösterirken, farklı disiplinlerdeki makaleler için atıf dinamikleri R0 tarafından belirlenen ölçeğe göre farklılık gösterir.Tüm makalelerin atıf yörüngesi, yayın sayısındaki farklı büyüme oranları nedeniyle farklı disiplinler arasında biraz farklılık gösteren B(t) faktörü tarafından belirlenir.Bunu takip eden atıf dinamiğini analiz etmek için A ̃(t) yaşlanma fonksiyonuna A0e−δt üssü ile kabaca yaklaşırız, orada yerine koyarız ve geliriz.Daha sonra göstereceğimiz gibi, çoğu makale için γ ̃ −qj > 0 ve γ ̃ −qj >> δ. Denklemler 3.30 ve 3.31, bir j makalesinin atıf dinamiklerinin, yavaş olan e−δt ve hızlı olan e−(γ̃ −qj )t olmak üzere iki üstelin etkileşimi tarafından yönetildiğini gösterir.∼ 1/(γ ̃ − qj ) süreli geçici bir dönemden sonra, dolaylı alıntılar doğrudan alıntıları izler, öyle ki genel alıntı oranı doğrudan alıntılar tarafından yönetilir.Dolaylı alıntılar, doğrudan alıntıların temettüleri olarak görünür, sonrakilerin her biri ∼ qj dolaylı alıntı getirir. Uzun zaman sınırında, toplam alıntı sayısı γ ̃−qj−δ doygunluğa yaklaşır.γ ̃ − qj < 0'ın tersi durumda, kontrolden çıkma davranışını tahmin edin. Bu durumda bir makalenin atıf alma oranı zaman içinde hızlanmakta ve uzun zaman sınırında katlanarak artmaktadır.Bireysel Makalelerin Atıf DinamikleriÖzet Geliştirilen atıf dinamikleri modeli, eskime işlevi, eskime işlevi ve makalenin uygunluğu gibi ampirik işlevleri ve parametreleri belirlemek için ölçümlerle karşılaştırılır. Yaşlanma fonksiyonunun evrensel olduğunu, yani aynı yıl içinde yayınlanan bir alandaki tüm makaleler için aynı olduğunu bulduk.Bununla birlikte, eskime işlevi, önceki alıntıların sayısına bağlıdır. Bu beklenmedik bulgu, bizi atıf dinamiklerinin ağ yönüne daha yakından odaklanmaya ve sadece atıf ağındaki her makalenin en yakın komşularını değil, aynı zamanda bir sonraki en yakın komşularını da dikkate almaya sevk etti.Güncellenen model, bir makalenin atıf dinamikleri ile komşuları (ağ sınıflandırması) arasındaki korelasyonları hesaba katar. Geliştirilen atıf dinamiği modeli birkaç ampirik fonksiyon ve parametre içermektedir. Bu bölümün amacı bunları ölçmektir. Ayrıca modelimiz çeşitli varsayımlar içermektedir. Bu varsayımların doğrulanması söz konusudur.Geliştirilen model, j makalesinin atıf dinamiğinin uygunluk ηj, eskime işlevi A ̃(t) ve eskime işlevi T(t) tarafından belirlendiğini belirtir.Doğrudan alıntı nasıl yapılır APA
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı örneği
Doğrudan alıntı örnekleri
Dolaylı ve doğrudan alıntı
Doğrudan alıntı Nedir
Makale içindeki alıntıdan alıntı yapma
APA alıntı yapmaÖlçümlerimizi organize etmek için, A ̃ (t ) ve T (t ) fonksiyonlarının aynı yıl yayınlanan tüm makaleler için aynı olduğu ve referans analizinden bulunanlara eşit olduğu varsayımından yola çıktık. Ölçümleri yaptıktan sonra, bu varsayımı yeniden değerlendireceğiz.A ̃(t), T (t) ve ηj'yi belirlemenin basit yolu, bağımsız makalelerin alıntı dinamiklerini ölçmek, doğrudan ve dolaylı alıntılar arasında ayrım yapmak ve ηj'yi bir uydurma parametresi ve A ̃(t),T(t)'yi aşağıdaki gibi kullanarak dinamiklerini ayarlamaktır. uydurma fonksiyonları.Böyle bir yaklaşımı gösterir. 25 yılda 100 alıntı toplayan bir Fizik makalesi için doğrudan ve dolaylı alıntıların dinamiklerini gösterir. Düzgün bir alıntı gidişatına sahip bu kadar iyi alıntılanmış bir makale için, uydurma prosedürü çalışmalıdır. Ancak, uzun süre içinde 10-50 alıntı toplayan sıradan makaleler için, bu tür makalelerin alıntı yörüngeleri çok gürültülü olduğundan, uydurma prosedürü iyi çalışmaz.Gürültüyü en aza indirmek için, benzer makale gruplarının ortalama atıf dinamiklerini dikkate aldık, yani aynı araştırma alanına ait, aynı yıl içinde yayınlanan ve uzun süre içinde aynı sayıda Kj∞ atıf alan makaleler. . Burada j indeksi, tek bir kağıt yerine bir grup kağıt anlamına gelir.Örtük varsayımımız, her gruptaki makalelerin aynı uygunluğa sahip olduğu ve alıntı yörüngelerinin aynı A ̃(t) ve T (t ) işlevleri tarafından yönetildiği idi. Bu nedenle, böyle bir gruptaki makalelerin ortalama atıf oranı, yani belirli bir uygunluk değerine sahip bir makalenin olasılıksal atıf oranına iyi bir vekildir.Kdir(t)'nin zamana bağımlılığını gösterir, kümülatif bir ortalama j sayısı 25 yılda sırasıyla 10, 20, 30 ve 100 alıntı toplayan dört Fizik makalesi grubu için doğrudan alıntılar. Farklı gruplar için K d i r (t ) yörüngeleri niteliksel olarak benzerdir ve ölçeklendirmeden sonra hepsi tek bir eğri üzerine çöker.A ̃(t)'nin verildiği yerde Farklı uygunluğa sahip makaleler için doğrudan alıntı yörüngelerinin çöküşü, alıntılar için yaşlanma fonksiyonunun A ̃(t) uygunluğa bağlı olmadığı anlamına gelir. Buna göre, bu fonksiyon referanslar için eskitme fonksiyonu ile ilgilidir.Dolaylı AtıflarGrafikler K i ndir (t ), gösterilen makalelerin j grubu için kümülatif dolaylı alıntı sayısı. Bu yörüngeleri Kindir(t) = t kj(τ)dτ ilişkisini kullanarak yerleştirdik.m(t − τ) 1984'te yayınlanan tüm Fizik makalelerinin ortalama alıntı sayısı ve Tj (t ) = T0j e−γj (t −τ ) referans çalışmalarımızda bulunan eskime fonksiyonudur. Uyum parametreleri γj ve T0j idi.Uydurma prosedürü, beklendiği gibi, tüm makale grupları için aynı zaman sabitini γ = 1,2 yr-1 verdi ve referans çalışmalarımızda bulunana eşitti. Ancak, T0j'nin her grup için farklı olması bizi şaşırttı. Bu, T0j'nin atıf sayısının uzun süreli sınırına, Kj∞ bağlı olduğu anlamına gelir.Bu beklenmedik T0(K) bağımlılığı, modelimizin eksik olduğunu gösterir. Olağan şüpheliler, makalenin atıf dinamikleri ile atıf ağındaki komşuları arasındaki korelasyonlardır (ağ dilinde bunlara derece-derece korelasyonları veya sınıflandırma denir). Gerçekten de, bir makalenin atıf dinamiğini en yakın komşularının atıf dinamikleriyle birleştirir.
GENEL KAYNAKÇALAR
Çok sayıda katkıda bulunan bilim adamı tarafından yaklaşık on yıllık bir emeği temsil etti. Girişine göre, ‘mümkün olduğunca, yazarlarını, başlıklarını ve baskılarını, ilgili kritik konularla birlikte, kitap biçiminde (İngilizce veya Latince olarak) hala geçerli olabilecek tüm yazıların kronolojik sırayla kaydetmeyi amaçladı. 1900’e kadar Britanya İmparatorluğu’nun yerlileri tarafından biraz edebi ilgiye sahip olduğu söylenir.
Bir başka deyişle, İngiliz edebiyatı araştırmaları için, edebi öneme sahip yazarları ve yazıları kapsayan, 600’den başlayıp 1900’e kadar itibarlarını kazandığı düşünülen yazarlarla biten hem birincil hem de ikincil materyallerin bir kaydıydı.
İngilizce çalışmaları için CBEL’in önemini abartmak imkansızdır. Kendini hemen edebiyat bilginlerinin başvuru kaynağı olarak kabul ettirdi. 1957’de George Watson tarafından düzenlenen tek ciltlik bir Ek, yeni baskıları ve eleştirileri kaydederek yayınlandı.
Ek, dikkatini ilk baskıda yer alan yazarlarla sınırlandırdı ve yirminci yüzyıl edebiyatı alanına girmeye çalışmadı. Bu, George Watson tarafından düzenlenen ve 1969 ile 1977 yılları arasında beş cilt olarak yayınlanan New Cambridge Bibliography of English Library’ye (NCBEL) bırakıldı. NCBEL, İngiliz edebiyatının kapsamını, ünü 1950’de kurulan yazarlara kadar getiriyor.
CBEL’den bu yana otuz yıl boyunca edebiyat hakkında yazılan büyük artış, NCBEL editörünü çok daha katı bir İngiliz edebiyatı tanımı benimsemeye ve orijinal eserde yer bulan felsefe, tarih ve eğitim gibi konulara ayrılmış bölümleri atlamaya zorladı. Tanım ve yöntemdeki kaçınılmaz değişikliklere rağmen, George Watson’ın Giriş’inde belirttiği gibi, yeni çalışmanın CBEL için tasarlanmış temel ilkeleri oldukça yakından takip edebilmesi F.W.Bateson’ın çalışmasına bir övgüdür.
CBEL ve NCBEL’in İngiliz edebiyatının seçici bibliyografyaları olduğu vurgulanmalıdır. Konuyla ilgili yazılan her şeyi kesinlikle kaydetmeye çalışmazlar. Buna rağmen, bunların hatırı sayılır bir kısmı, birçok kısa bibliyografik kılavuzun yayınlanmasını teşvik etti.
Dikkate değer bir örnek, 1958’de George Watson tarafından düzenlenen, açıklamasız Concise Cambridge İngiliz Edebiyatı Bibliyografyası idi. Açıklamalı bibliyografyalar veya anlatı biçiminde bibliyografyalar üretmek için birçok girişimde bulunuldu. İkincisinin göze çarpan bir örneği, F.W.Bateson ve H.T.Meserole, İngiliz ve Amerikan Edebiyatı Rehberi’dir.
Bu çalışma, şimdi daha fazla gözden geçirmeye ihtiyaç duysa da, yazarların en iyi basımları ve onlar hakkındaki başlıca biyografik ve eleştirel yazılar ile İngiliz edebiyatı üzerine daha genel tarihi ve eleştirel eserler için paha biçilmez bir temel kılavuz oluşturmaktadır. Diğer anlatı bibliyografyaları genellikle belirli dönemlere veya belirli edebi biçimlere ayrılmıştır.
Kaynakça Nasıl yazılır
Kaynakça örnek
Kaynakça nedir
Kaynakça Nasıl yazılır örnek
Kitap Kaynakçası Nasıl yazılır
Kitap Kaynakçası Nasıl yazılır örnek
Kaynakça Nasıl yazılır APA
Kaynakça gösterme
Yirminci yüzyılda Britanya’da W.W.Greg ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Fredson Bowers gibi önde gelen şahsiyetler altında analitik ve tanımlayıcı bibliyografyanın gelişmesi, bireysel yazarların iyi betimleyici bibliyografyalarının üretimini teşvik etti.
1951’de Rupert Hart-Davis tarafından başlatılan ve daha sonra Oxford University Press tarafından devralınan mükemmel ‘Soho Bibliyografyaları’ serisi, birkaç yazarın eserlerinin ayrıntılı bibliyografyalarını yayınladı. Belirli yazarların tanımlayıcı bibliyografyalarının diğer dikkate değer örnekleri vardır.
Elbette, belirli yazarların geriye dönük ikincil bibliyografyalarına da ihtiyaç vardır. İdeal olarak bunlar, yazarla ilgili kitapları, makaleleri ve tezleri listelemelidir. Yazarın kendi yazılarının bir kontrol listesini de içerebilseler de, birincil işlevleri biyografik ve eleştirel tartışmaları kaydetmektir.
Yayınlardaki büyük artışın etkisi, hiçbir yerde, tüm dönemlerin edebi şahsiyetleri hakkındaki yazı selini akademisyenler için belgelemeye çalışan yeni bibliyografyaların sürekli akışından daha belirgin değildir.
Bu bibliyografyaların kütüphanelere hazır bir satış bulması, bilim adamlarının etkili büyük ölçekli araştırmaları gerçekleştirmede karşılaştıkları sorunların farkında olduklarını göstermektedir. David Gilson’ın A Bibliography of Jane Austen gibi birkaç eser, hem birincil hem de ikincil bibliyografyaların işlevlerini etkili bir şekilde birleştirir.
İNGİLİZCE ÇALIŞMALARININ GÜNCEL KAYNAKÇALARI
Büyük ölçekli retrospektif bibliyografyaların gelişimi, tanınmış bir üniversite disiplini olarak İngilizce çalışmalarının büyümesiyle bağlantılıysa, yeterli güncel bibliyografyaların gelişimi de öyleydi. İngilizce çalışmalarının ilk çok mütevazı güncel bibliyografyası İngiliz Derneği tarafından başlatıldı. 1906’da kurulan İngiliz Derneği, Şubat 1908’den itibaren ‘İngiliz edebiyatı ve dili üzerine son kitapların kısa bir Bibliyografyası’nı içeren bir Bülten yayınladı.
Liste, yeni kitaplar ve süreli makaleler belirtilerek istikrarlı bir şekilde genişledi. Öğeler ağırlıklı olarak İngilizce olmasına rağmen, yalnızca İngilizce eserlerle sınırlı değildi, aynı zamanda Fransızca ve Almanca eserleri de içeriyordu. Bibliyografya, 1934 yılına kadar güncel bir farkındalık aracı olarak yayınlanmaya da devam etti.
Bibliyografyanın Bülteninde yayınlanmasından kısa bir süre sonra İngiliz Derneği, geçen yıl İngilizce çalışmalarında yapılan çalışmaları sistematik olarak kaydetmek için daha iddialı bir girişim planlamaya başladı. Fikir ilk olarak 1913’te ortaya atıldı, ancak savaşın patlak vermesi 1921’e kadar yayınlanmasını erteledi. O yıl, Kasım 1919–Kasım 1920’yi kapsayan İngiliz Çalışmalarında Yıl Çalışması’nın ilk cildi yayınlandı.
Yılın Çalışması, ‘Yıl boyunca yurtiçinde ve yurtdışında yapılan ilgili İngilizce çalışmalarının kapsamlı bir raporu’ olarak planlandı. Aslında, İngilizce çalışmaları alanındaki her şeye referanslar dahil etme anlamında kapsamlı bir kayıt üretme amacı, Year’s Work tarafından hiçbir zaman ciddi bir şekilde de takip edilmedi.
Times Literary Supplement’in 1924 tarihli erken bir incelemesi, “son derece iyi ve kötü pek çok şeyi içeren Amerikan akademik yayınlarının selinin gizlice filtrelendiğini” minnetle kabul etti.
Gözden geçiren, Year’s Work’ün asıl amacının, öğrencinin “belirli bir dönemde bir İngiliz veya bir yabancı tarafından yazılmış olan değerli hemen hemen her şeyi yıldan yıla keşfetmesini” sağlamak olarak algıladı. Bu esasen seçici ve değerlendirici işlev günümüze kadar devam etmiştir ve yine de Year’s Work’ü diğer genel İngilizce çalışmaları bibliyografyalarından da ayırmaktadır.
