Haklar ve Görevler
Rousseau’nun bakış açısı genellikle bireysel haklar ve görevler ile ilgili bir tartışma ile ilişkilendirilir. Rousseau ve haklar arasındaki bağlantı, toplulukları geliştirmenin ve sürdürmenin belki de en iyi yolunun, topluluk üyelerinin belirli haklara sahip olduğunu kabul etmek olduğu varsayımında yatmaktadır. Bu kavramların çoğu zaman (bazıları hatalı olarak söylese de) etik ilişkilerin iki zıt fakat tamamlayıcı yönünü temsil ettiği varsayılır.
Bir hak fikri, bir bireyin yalnız bırakılma hakkı da dahil olmak üzere başkaları tarafından nasıl muamele görmeyi bekleyebileceği ile ilgilidir! Görev, başkalarına karşı yükümlülüklerimizi ifade eder. Hepimiz insan hakları terminolojisine aşina olsak da, bir hak fikrinin nasıl yorumlanması gerektiği konusunda önemli tartışmalar vardır.
Örneğin, hakları tartıştığımızda, bir şey yapma hakkından mı yoksa bir şey alma hakkından mı bahsediyoruz? Bazı durumlarda birincisi, benim yapabileceğim anlamda müsamahakâr olabilir; Bununla birlikte, ikincisi, belki de daha çok yetkilendirme ile ilgilidir. Bir ebeveyn olarak çocuğumu devlet eğitiminden çekme ve onun yerine evde okula gönderme hakkım olabilir, ancak NHS’de ücretsiz doğurganlık tedavisi alma hakkım olması gerektiği anlamında çocuk sahibi olma hakkım var mı? Bireysel hakların doğası ve nasıl korunacakları bu nedenle oldukça karmaşıktır.
Finansal muhasebede, bir dizi finansal hesap sağlama uygulaması, bir yetkilendirme hakkına dayanmaktadır. Hissedarlar şirketin sahibi olduklarından, mülkiyet hakları onlara paralarının ve kaynaklarının nasıl kullanıldığı hakkında bilgi edinme hakkı verir. Ancak, şirketlerin diğer insan haklarına dayalı olarak diğer paydaşlara bilgi üretme görevlerinin olup olmadığını araştıran önemli bir literatür var.
Ancak sorun, bundan birkaç yüz yıl sonra doğabilecek olanlar da dahil olmak üzere, insanların tam olarak hangi haklara sahip olması gerektiğini belirlemektir! Bu fikir aslında göründüğü kadar saçma değil. Örneğin, çevre tartışmasıyla ilgili olarak, mevcut nüfusun gezegenin yönetimi için gelecek nesillere karşı herhangi bir görevi olup olmadığını düşünün? O halde, elbette, neden kendimizi insan haklarıyla sınırlayalım? Hayvanların da hakları yok mu?
Bir an için insan haklarına bağlı kalalım ve etik ve topluluklarla ilgili daha fazla sorunu çözmemize yardımcı olup olmayacağını görelim. Kapsamlı bir insan hakları listesi oluşturmaya yönelik belki de en iyi bilinen girişimlerden biri İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi’dir. Bildirge, Birleşmiş Milletler Genel Kurulunun tüm insanlar için temel haklar olması gerektiğini iddia ettiği 30 maddeyi özetliyor.
10 Aralık 1948’de Birleşmiş Milletler tarafından kabul edilmiştir ve Uluslararası İnsan Hakları Beyannamesi’nin temelini oluşturmaktadır. Bu bölümün tam beyanı verilmiştir. Piyasa Ahlakı ve Muhasebenin İşlevini düşündüğümüzde bu konuya Bölüm II’de tekrar döneceğiz; ancak şimdilik Ek 1’deki listeye bir göz atın ve aşağıdaki soruları göz önünde bulundurun.
İlk olarak, konu bilgi almak olduğunda şirket hissedarları belirli haklara sahip olabilirken, şirketin ürettiği kârlar üzerinde ne ölçüde hakları olduğunu düşünüyorsunuz? Bir organizasyonun sahiplerinin kâr etme hakları var mı ve varsa kârın ne kadarına hak kazanıyorlar? İkinci olarak, beyanda belirtilen haklardan herhangi birinin, bir kuruluş sahiplerinin yatırımlarından geri dönüş alma haklarıyla çelişip çelişmediğini düşünün.
260 Haklar
260 Haklar Hesabı
260 hesaba amortisman ayrılır mi
260 Haklar Hesabı nasıl kapatılır
Marka patent giderleri muhasebe kaydı
264 Özel Maliyetler
1 yıllık lisans bedeli muhasebe kaydı
Patent muhasebe kaydı
İnsan Hakları Bildirgesi’nde biraz daha duralım ve haklar ve etik hakkında başka neler öğrenebileceğimize bir bakalım. Kutu 4.2, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Bildirgesi’nin beş maddesini içermektedir. Maddelerden hangilerini evrensel insan hakları olarak kabul edersiniz, hangileri değildir? Muhtemelen çoğuyla aynı fikirde olduğunuzu tahmin ediyoruz.
Nüfusun geniş bir kesiminin bildirgede belirtilen temel hakların çoğuna sahip olabileceklerini hissetmeleri, iş etik konusunda düşünüldüğünde aslında oldukça bilgilendiricidir, çünkü bazı durumlarda temel haklar konusunda fikir birliğine varmanın mümkün olduğunu düşündürür. değerler ve bu etik tamamen kültürel ve göreceli olmayabilir.
Buna daha sonra tekrar döneceğiz; bununla birlikte, piyasadaki geleneksel muhasebe uygulamalarının çoğu, 3. maddeye ve sözleşme özgürlüğü hakkına ve 17. maddeye, yani mülk sahibi olma hakkına dayanmaktadır. Sanırım bu, neden belirli bir şekilde davranmalıyım sorusuna yanıt olarak, bir yanıt olabilir, çünkü hepimiz yapmamız gereken belirli şeyler olduğu konusunda hemfikir olabiliriz.
Şimdi Kutu 4.3’e bir göz atın. Bu kutu, beyannameden beş makale daha içerir. Bu listeye kaydolmaya hazır mısınız yoksa masum hayatları kurtarmak için şüpheli teröristlere insanlık dışı davranmanın caiz olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Sığınma talebinde bulunan kişilere ülkenizin sınırlarını açmaktan memnun musunuz? Herkesin iş bulma hakkı var mıdır ve heteroseksüel aile birimi toplumun doğal ve temel grup birimi midir? Bu sefer bazılarınızın bu haklardan bir veya iki tanesine katılmayacağını tahmin edeceğiz. Öyleyse soru şu: Bir topluluk olarak hangi hakların uygulanacağına nasıl karar vereceğiz?
Bu nedenle, tartışmanın önemli bir parçası, bireysel hakların nasıl belirleneceği ve uygulanacağıdır. Bu bölümde bu konuya geleneksel, tarihsel yanıtı ele alacağız; ancak bir sonraki bölümde Jürgen Habermas’ın çalışmasına baktığımızda bu tartışmayı akılda tutmaya çalışın.
İki on yedinci yüzyıl İngiliz filozofu Thomas Hobbes ve John Locke’un çalışmaları, bu sorular hakkında düşünme biçimimiz üzerinde özellikle büyük bir etkiye sahip olmuştur. Thomas Hobbes gibi filozoflar, insanın doğal durumuyla ilgili bazı temel varsayımlardan yola çıkarak bu soruyu ele almaya çalıştılar.
Örneğin, saldırıya uğramama hakkımızın bedenlerimizin doğasına, acı hissetmelerine ve yaşamın yalnızca belirli koşullar altında devam etmesine bağlı olduğunu iddia edebiliriz; bireylerin de aynı nedenlerle yeme ve içme hakkına sahip olduğunu iddia edebiliriz.
Ancak Hobbes, Leviathan adlı ünlü bir çalışmasında oldukça farklı bir konumdan yola çıktı. Bireylerin öncelikle kendi çıkarları ve esenlikleri ile ilgilenmeye yönelik doğal bir eğilimi olduğunu varsaydı. Ünlü bir şekilde, bu doğal özgürlüğün herkes tarafından takip edilmesi durumunda bunun “herkesin herkese karşı savaşına” yol açacağını söyledi.
Hobbes, bu doğal durum oldukça kaba ve muhtemelen kısa bir varoluşa yol açacağı için, doğal özgürlüğümüzden isteyerek vazgeçeceğimizi, hakların uygulanması ve üzerimizde sosyal bir formda yükümlülükler yaratması için bazı güç ve yetkileri devlete devredeceğimizi öne sürdü.
Başka bir deyişle, Hobbes insanların doğal olarak kendi çıkarlarıyla ilgilendiklerini, dizginlenmemiş kişisel çıkarların kendi çıkarlarına uygun olmadığının ve aslında bireysel özgürlüğü güvence altına almanın en iyi yolunun paradoksal olarak devletin gücüne boyun eğmek olduğunun farkında olduklarını iddia etti. Burada yapmak istediğimiz, bireyin hakları ile toplumların nasıl yönetildiği arasındaki bağı ortaya koymaktır.
