Elbette Marx, felsefenin nasıl gerçekleştirileceğini bildiğini düşünüyordu. Az önce alıntılanan sözleri aynı anda filozoflara ve politik aktivistlere tavsiye olarak sundu.
Proletarya, felsefenin maddi silahlarını proletaryada bulması gibi, felsefede de entelektüel silahlarını bulacaktı. Felsefenin gerçekleşmesi (ve eşzamanlı Aufhebung) insanlığın evrensel özgürleşmesini oluşturacaktı.
Ne yazık ki böyle bir bilgim yok ve sözlerimi, Marx’ın verebileceğini düşündüğü türden bir tavsiye olarak kastetmiyorum. Aydınlanma felsefesinin aşırı ahlaki vurgusuyla ilgili çekincelerim dışında, Dumarsais’in tarif ettiği şekliyle felsefenin temsil ettiği türden düşünceleri ve Aydınlanmanın radikal geleneği tarafından temsil edildiği şekliyle- uzlaştırma ile- eleştirmeyi de kastediyorum. ment günümüze kadar düşündü.
Hem felsefe hem de toplum maalesef hala dünyanın değiştirilebilmesi için farklı yorumlanması gereken aşamadadır. Radikal Aydınlanma geleneğiyle ilgili en büyük şikayetim bu bakımdan yalnızca apaçık olanıdır – temsilcilerinin çok az olduğu ve işlerin gidişatı üzerindeki etkilerinin çok zayıf olduğudur.
Aydınlanma düşüncesinin modaya uygun eleştirilerine, “akıl” ın sadece başka bir güç modu olduğunu ve felsefeciler (veya entelektüeller) sınıfının, bilimsel iddialarıyla, insanlığı onun altına sokmaya çalışan bir başka rahiplik olduğunu söyleyen özellikle uzağız.
Bu suçlamaları, içlerinde gerçek olmadığı için değil, Aydınlanma ilkelerinin eleştirisi olmadığı için reddediyorum. Aksine, sadece bu ilkeleri değil, aynı zamanda önemli ölçüde Aydınlanma toplum ve tarih anlayışını da önceden varsayarlar. Gerçekte, aydınlatıcıları sadece kendi kendilerine tayin ettikleri tarihsel görevlerini yerine getirememekle suçlarlar.
Foucault, Aydınlanma’nın gerçek başarısını “bir ethos, ne olduğumuzun eleştirisinin bir ve aynı zamanda bize dayatılan sınırların tarihsel analizi olduğu felsefi bir yaşam” olarak tanımlarken kesinlikle haklıdır ve onların ötesine geçme olasılığı olan bir deneydir.
Ancak (Foucault’nun yaptığı gibi) insanlar bu ruhla yaşadıklarında, aydınlanmanın olgun yetişkinliğini aradıklarını söylememeliyiz. Aksine, bunu çoktan başardılar ve aklın bakış açısına yönelik daha ileri arayışları, olgun yetişkinler tarafından ele geçirilmesi gereken insanlık durumudur.
Herder halk bilimi
Gösterimci kuram halk bilimi
İdeolojik halk bilimi Kuramı
Halk bilimi Kuramları
Halk Bilimi Kuramları ders notları
Halk bilimi KURAMLARI test
Yayılma Kuramı
Halk bilimi Kuramları ve Araştırma Yöntemleri pdf
Engel, şimdi on sekizinci yüzyılda olduğu gibi, dünyanın bu aydınlanmış ethosun düşmanları tarafından yönetilmesi ve bu nedenle onu paylaşanların burada Foucault’nun “felsefi yaşam” dediği şeyi gerçek yaşamlarına entegre edememesidir. Bunun nedeni, Diderot’un diyaloğunun zaten dramatik bir şekilde açıklığa kavuşturduğu gibi, en aydınlanmış bireylerin bile pratik yaşamı, yansıtıcı aklın talepleriyle asgari düzeyde bile uyumlu olan bir topluma ait olmamasıdır.
Bununla birlikte, bana öyle geliyor ki, Aydınlanma’nın son zamanlarda moda olan iç eleştirilerinin arkasındaki gerçek motivasyon, çoğu kez Aydınlanma tarafından ortaya çıkan ilerici nedenlerin başarısız olmasından başka bir şey değildi ya ilerlemeyi bıraktılar ya da başka bir şekilde ( Marksist sosyalizm vakası) genellikle nihai tarihsel yok oluşla karşılaştığı düşünülür.
Yenilen nedenlerin amaçlarına sempati duyan eleştirmenler, neyin yanlış gittiğini anlayamadıkları için kafa karışıklığı içindedirler ve Kant’ın Aydınlanmanın özü olarak kabul ettiği olgunluktan yoksun oldukları için, ilk öncelikleri psikolojik bir psikolojik çözüm bulmaktır.
Aydınlanma eleştirileri, yenilmezliğine güvenen ve şimdi düşüşünü kişisel bir ihanet eylemi olarak deneyimleyen takipçilerin karizmatik bir lidere fırlattığı lanetler gibidir.
Eleştirmenlerin gerçekten istediği şey, ilerlemeli düşünme ve uygulamanın yeniden kavramsallaştırılmasıdır. Ancak ne aradıkları konusunda net bir fikirleri yoktur ve kendilerini şüphecilik, estetikçilik ve kendi kendini yıkma içine batırdıkları sürece hiçbir zaman elde edemeyeceklerdir.
Tarihsel yenilgilerin Aydınlanma’daki içsel kusurlardan değil, en azından şimdilik geleneksel düşmanlarının üstün gücüne bağlı olduğu gerçeğiyle henüz yüzleşmemişlerdir, her şeyden önce, her şeyden önce yerleşik güç ve ayrıcalık sistemleri, geleneklerin ölümcül cazibesini, eski batıl inançların rahatlığını ve özgürlüğün karşısına çıkan çocukça korkuları kendi yararına nasıl kullanacaklarına bakılır.
Aydınlanma’nın tasarladığı şekliyle felsefenin amaçlarını paylaşmaya devam edenlerimiz, bu amaçları tarihsel kaçınılmazlığın güvenilir ruhu içinde takip edemezler. Bunun yerine ruhumuz, dürüst, düşünen bir insan için – bir filozof, Dumarsais’in anlamında – kabul edilebilir bir alternatif olmadığının kabul edilebilir bir kabulü olmalıdır.
Bu nedenle, Adorno ve Foucault gibi yirminci yüzyıl Aydınlanma eleştirmenleri bile, sonunda ondan kesin bir şekilde kopmazlar. Aydınlanma destekçileri, amaçlarını ifade etmek için yeni ve daha az tavizli yollar arayışlarına sempati duyabilirler.
Ve elbette, biz de, değişen tarihsel koşullar altında bu amaçları gerçekleştirmek için daha etkili stratejiler için can atıyoruz. Ancak bu tür yeni stratejiler, on sekizinci yüzyıl ideallerini hayata geçirildikleri bir zamana kadar tanınabilir kılmak ve temelde değişmemiş bir insan kurtuluşu anlatısında tanıdık rolleri oynayacak yeni ajanslar keşfetmek (veya yaratmak) için basitçe yeni araçlardır.
Encyclopedia’da Encyclopedia hakkında yazan Diderot, bunun “ancak felsefi bir yüzyılın çabası olarak mümkün” olduğunu ilan etti. Bizimki gibi felsefi olmayan bir çağda, felsefenin savunması sadece Aydınlanma’nın en radikal amaçlarının sabırlı bir sebat ve (gerekirse) inatçı bir sabırsızlık ruhu içinde yeniden savunulmasından ibaret olabilir.
Halk Felsefesi ve Uluslararası Feminizm
Felsefenin insanlığı sunduğunu bilmek ister misiniz? Pratik rehberlik. Bir adam ölümün eşiğinde. Bir diğeri yoksulluk tarafından yok ediliyor.
Bunlara erkekler, tanrılar tarafından kötü muamele ediliyor. Öyleyse neden bana bu saçmalıkları yazıyorsun? Oynamaya zaman yok: mutsuz insanlık için avukat olarak tutuldunuz. Gemi enkazına, hapsedilenlere, hastalara, kafaları dengeli baltanın altında olanlara yardım getireceğine söz verdin.
Çünkü gerçekten söylenenlerden ama açıkça söylenenden, ilerledikçe açıklık da elde edeceğiz, her zaman genellikle karışık bir şekilde söylenenlerden daha açık bir görüşe geçeceğiz. Felsefi bir şekilde söylenen ve olmayan argümanlar arasında her sorgulamada bir fark vardır. Bu nedenle, politik kişi için sadece “o” yu değil, aynı zamanda nedeni de bariz kılan türden bir düşünceyle meşgul olmanın gereksiz olduğunu düşünmemeliyiz: çünkü bu, filozofun her alandaki katkısıdır.
