Hegemonik Etki
Bercovitch, Amerika’nın bu misyonu kutlarken aynı zamanda kutsal misyonunu yerine getirememesinden yakınan Püriten vaazlarının analizlerinden başlıyor; Yeremya retoriğinin Amerikan ulusu içindeki tüm siyasi, etik ve sanatsal tartışmaların şartlarını nasıl sağladığını ve retoriğinin Amerika sembolünde hem ulusal hem de evrensel değerleri, dünyevi olanla kutsal olanı nasıl kaynaştırdığını göstermeye devam ediyor.
Nispeten geleneksel bir argümanı dikkate değer bir güçle geliştirerek, Püritenlerin Amerika’nın kıtasal kaderi ve kendilerini Tanrı’nın aracıları olarak görmelerinin kendine özgü özelliğinin nasıl olduğunu açıklıyor ve onları ve mirasçılarını diğer Amerikalılardan ayıran da bu oldu. halklar ve kendilerine dair kavramları, o tekil ve evrensel ulus olmak için kutsal bir misyonla aşıladılar.
Bu argüman, kanonda New England Protestan yazarlarının bir üstünlüğünün neden olduğunu kısmen açıklar, çünkü doğrudan mirasçılar olarak Amerika’nın misyonunu yerine getirmedeki başarısızlığını açıkça daha acil bir şekilde araştırdılar.
Ancak Bercovitch’in argümanı bundan çok daha ileri gider. Jeremad retoriğinin “toplumsal analizin yerine simgesel olanı koyduğunu ve ikamenin çok önemli olduğunu çünkü tarihsel ya da toplumsal analizin seküler olduğunu ve kökten farklı düşünce ve eylem sistemlerinin değerlendirilmesine açık olduğunu”, simgesel analizin “bizi, sembolün kendisi tarafından üretilen alternatifler. Her simge karşıtları birleştirdiği ya da aynı şey olarak temsil ettiği için, temsil edileni ancak karşıtıyla ölçerek ya da karşılaştırılabilir ve ilişkili bir dizi karşıtlık içine yerleştirerek anlayabiliriz.
Böylece anlam arayışı hem sonsuz hem de kendi içine kapalıdır’. Gerçekte, sağ veya sol, Kızılderili, kadın veya siyah, Amerika’da kişi ancak Amerika’nın gerçek sesiyle konuşuyormuş gibi görünerek, kendi değerlerine ‘Amerikalı’ adını vererek ve başkalarını kendi içlerinde reddetmeye çağırarak sesini duyurabilir.
Bu nedenle, jeremiad’ın hegemonik etkisi, “tüm ahlaki ve sosyal alternatif arayışlarını yeniden canlandırma çağrılarına dönüştürmek” ve tüm eleştirilerin Amerikan imparatorluğunun bir uzantısına dahil edilmesini sağlamaktır. Bercovitch’in çalışmasının ürkütücü önemi, “Amerikan yolu”nun insan ihtiyaçları ve organizasyonlarına dair radikal biçimde farklı fikirleri, insan ihtiyaçları ve organizasyonlarının versiyonlarına dönüştürme konusundaki olağanüstü yeteneğiyle radikal değişimden korunan, sürekli olarak kendi kendine yeten ve kendi kendini geliştiren bir dünyayı ortaya çıkarmasıdır. ya da alakalarını inkar etmek.
Bercovitch kitabına şöyle başlıyor: “Argümanım sosyal ve ekonomik çatışmaları, ruhsal gerilimleri ve bölgesel eşitsizlikleri basitleştirme eğiliminde olduğu sürece, bunu belirli bir retorik ve vizyonun büyümesini vurgulamak için yapıyor. Bu kitap, Amerikan istisnacılığı kavramını desteklediği sürece, bunu yalnızca giderek yaygınlaşan bir orta sınıf hegemonyası açısından yapar.
Bu itirafta Bercovitch, kısa ve etkili olmakla, tarihteki çatışmaları, gerilimleri ve eşitsizlikleri, söylemleri üzerlerinde hegemonya kurmak için jeremiad’a dönüştürülen mücadele eden sesleri dışarıda bıraktığına dikkat çekiyor. Kendi terimleriyle, ‘tarihsel’ değil, ‘sembolik’ bir analiz sunma eğilimindeydi ve tarihin yokluğunda, sayısız bireysel ve kolektif toplumsal eylemin ürünü olmaktan ziyade, bizi konuşan olarak şeyleştirilmiş bir söylem fikri yarattı.
Hegemonik Ne Demek
Hegemon Ne Demek
Hegemonik güç nedir
Gramsci, hegemonya ve rıza
Kültürel hegemonya
Gramsci organik aydın
Hegemonya örnekleri
türkiye’de hegemonya
Lacan ve Foucault bu fikri modaya uygun hale getirmiş olsa da, Bercovitch’in tarihsel bir oldubitti olarak tanımladığı şeyin, okuyucunun, söylemin dışarısı olmadığı, sunacak kadar güçlü başka bir yer olmadığı sonucuna varmasıyla daha çok böyle olması üzücüdür. gerçek bir bozulma zemini. Jeremiad’ı tanımlamak önemli bir siyasi adımdır, ancak kesinlikle betimlemenin tekrar olmasını önlemek için, bazı Kuzey Amerika Halklarının Birleşik Devletleri’ni inşa etmenin başka yollarını sağlayacak ve bugün sağlayabilecek diğer açıklamaları duymamız gerekir.
Eğer anlayış ilerlemek istiyorsa, eleştirmenlerin ifşa etmesi, gelişmiş sanayi ülkelerinin tüm vatandaşlarının bilincini oluşturan temel belirlemeler hakkında bilgi inşa etmesi ve belirli koşulların nasıl deneyimlendiğine dair bir anlayış geliştirmesi gereken kesinlikle ‘Amerika’ efsanesidir. Amerika Birleşik Devletleri’nde, küresel egemenliğe hizmet eden istisnai bir mitin üretilmesini ve yeniden üretilmesini sağladı.
Gördüğümüz gibi, mevcut eleştirel paradigma, ondokuzuncu yüzyıl Amerikan yazarlarının mizaç veya deneyim tarafından “Amerika”dan sürgün edildiği ve onun en yüksek idealleri olduğunu söyledikleri şeylerle derinden özdeşleştiği algısını öncekilerden tekrarlama eğilimindedir. Amerika’nın eleştirisi, Amerika’nın yeniden inşa edildiği başka bir yere, sapkın bir aşk dünyasına, edebi üsluba veya yeniden canlandırılan bir ulusal sözleşmeye geri çekilmeye yol açıyor olarak görülüyor.
Geçmişin bu portresi kuşkusuz günümüzün akademisyenlerinin de bir portresidir ve Bercovitch’in yüksek lisans tezi sadece onun tasviri değil, aynı zamanda onun ilahlaştırılmasıdır. Jeremiad eleştirisi, siyasi analiz açısından ilerlemediği için fikir birliğini kırmama eğilimindedir, daha ziyade tipik bilim ideolojisi tarafından telafi edilir.
Bana paradigmanın dışında görünen ve gerçekten de tarafsız bilim ideolojisini politik olarak konumlandıran önemli bir çalışma, eleştirisini on dokuzuncu yüzyıla neyin damgasını vurduğuna dair teorik olarak sofistike bir sosyo-ekonomik anlayışta bulan Carolyn Porter’ın (1981) çalışmasıdır.
Myra Jehlen’in Amerikalı yazarların nasıl olduklarını ve Avrupalılardan farklı olarak nasıl olduklarını açıklamaya yönelik önceki en iyi girişim olan ‘Yeni Dünya Destanları’ adlı denemesini ele alarak, klasik romancının yabancılaştığı bir ‘orta sınıf konsensüsü’ tarafından yönetilen Amerika fikrinin, Hegemonya fikrini somutlaştırıyor ve çok daha fazla fraksiyonun ve çıkar grubunun güç için mücadele ettiği bir durumu yanlış temsil ediyor.
Porter, bunun yerine, yazarın yabancılaşmasının, erkek haklarının dolaylı olarak bireyci rekabet açısından tanımlandığı bir toplumda yaşamanın politik ve ekonomik koşullarından kaynaklandığını öne sürer. Bu durumun birçok yönü diğer sanayileşmekte olan burjuva devletlerde aynı olmakla birlikte, Birleşik Devletler’de artık ideolojilerin ve mülkiyet yapılarının eksikliği, endüstriyel kapitalizme başka yerlere göre daha hızlı ve yoğun bir giriş sağladı ve edebi düzeyde daha erken ve daha erken bir dönemde sonuçlandı.
Porter için Emerson arketipsel bir figür haline gelir ve modern edebiyat bilgini gibi biridir, çünkü kendini şeffaf bir göz küresi olarak tanımlarken, insan failliğinin mutlak bir edilgenliğe indirgendiği ve dünyanın yerel hayatın tüm çelişkilerini tezahür ettiği bir yabancılaşma şiiri üretir.
Porter’ın açıklamasına göre, Amerika’nın başka bir yerde bir dünya arayışı, istisnai bir Amerikan özelliğinden daha az, kapitalizm altında şeyleştirilmiş bilincin dünyanın şeyleştirilmesine direnme eğiliminin bir tezahürüdür; gizemli olarak hissedilen ancak nesnel olarak rasyonel olduğu düşünülen bir dünyanın unsurları arasındaki durumlar gözetilir.
