İnşaat ve Endüstriyel Operasyonlar için Kaldırma, Kaldırma ve İskele
Eğik Düzlemler (Rampalar)
Kayıtlar, piramidin yüksekliği arttıkça çölden taşınan yaklaşık bir milyon ton kum gerektiren bir kum rampasının bir tarafına inşa edildiğini gösteriyor. Daha sonra piramidin içini doldurmak için bir milyon ton daha kum gerekliydi. Ve iş bittiğinde rampanın kaldırılması gerekiyordu.
İnşaat ekiplerinin mekanik ekipmanı yoktu. Bunun yerine, devasa işi halletmek için kaldıraçlar, makaralar, ham halatlar, kızaklar, çekül halatları ve ip nişangahları kullandılar. Devasa taşlar, köle efendisinin kamçıları tarafından yönlendirilen, her biri 50 işçiden oluşan ekipler halinde 100.000 kölenin kaba kuvvetiyle, ortalama 100 fitlik bir kaldırma için silindirler üzerinde rampadan yukarı çekildi.
Piramit bugün, Mısırlı inşaatçıların yaratıcılığının ve gaddarlığının tartışılmaz kanıtı olarak varlığını sürdürmektedir.
Vinç ve Kasnak Vinç
Arkeolojik kayıtlar, MÖ 515’e kadar eski Yunanlıların, küçük inşaat ekipleri kullanarak ağır yükleri kaldırmak için bir vinç mekanizması kullandığını gösteriyor – daha yoğun emek gerektiren rampaların aksine, o dönemde norm olan büyük vasıfsız işgücü gerektiren rampalardan farklı olarak. Mısır ve Asur otokratik toplumu.
Arma sanatı tarih öncesi zamanlara kadar uzanıyor olsa da, dikey hareketin ana aracı olarak rampaların yaygın bir şekilde değiştirilmesine yol açan vinç ve kasnak kaldırma sistemini ilk icat edenler Yunanlılardı.
Parthenon gibi klasik çağdaki Yunan tapınakları, 15 ila 20 tondan daha hafif taş bloklara sahipti. Ve büyük monolitik sütunların dikilmesi uygulaması, birkaç sütun tamburunun kullanılması lehine pratik olarak terk edildi.
Arkeologlar, Yunan tapınaklarının taş bloklarında – ya bloğun ağırlık merkezinin üzerinde ya da ağırlık merkezinin üzerindeki bir noktadan eşit uzaklıkta çiftler halinde görünen belirgin deliklerin, mekanik bir kaldırma makinesinin varlığının olumlu kanıtı olduğuna dikkat çekiyorlar. Bileşik kasnak sisteminin varlığına dair ilk kaydedilen kanıt, Aristoteles’e atfedilen Mekanik Problemlerde ortaya çıkar.
Romalılar, Yunan vincini benimsediler ve daha da geliştirdiler – muazzam boyutlarda binaların inşasını mümkün kıldı. Roma turnalarının özellikle ayrıntılı kabartmalarının yanı sıra, MS birinci yüzyılın sonlarından kalma birçok kapsamlı kayıt vardır.
Operasyon koordinatörü maaşları
Operasyon Direktörü Maaşları
Otel Operasyon Müdürü Maaşları
Operasyon Müdürü Nasıl Olunur
Otel Operasyon Müdürü görevleri
Operasyon müdürü İngilizce
Operasyon Direktörü is İlanları
Operasyon Koordinatörü Ne iş Yapar
Modern Kaldırma ve Kaldırma Prosedürleri
Arma sanatı, günümüz üreticilerinin enerji santralleri için 200 ila 400 tonluk gezer vinçler inşa ettiği derecede gelişmiştir; tersaneler için daha da büyük kapasiteli çekiç kafalı vinçler; ve binalar veya köprüler için 200 tona kadar ağırlıktaki kirişleri ve kirişleri taşıyabilen mobil vinçler ve vinçler.
Ancak bu el kitabı, bu büyüklükteki donanım operasyonlarını ele almamaktadır. Daha ziyade, bina ve yapıların inşası ve yıkımı için şantiyelerdeki geleneksel donanım operasyonlarını kapsar; endüstriyel fabrikalarda ve elektrik santrallerinde; ağır makinelerin taşınması ve taşınmasında; yanı sıra madencilik ve liman tesisleri operasyonları için.
İskele Sistemleri
Ayrıca, bina ve yapıların (kuleler ve bacalar) boyanması, inşası, onarımı veya yıkımı için kullanılan geçici iskelelerin kurulmasına ilişkin bir bölüm de dahildir.
1916’ya kadar olan dönemde iskelelerin çoğu ahşaptan yapılmıştır. Birinci Dünya Savaşı sırasında Büyük Britanya’da ithal edilen kereste kıtlığı ve maliyetleri, yeni sistemlerin gelişimini teşvik etti.
İlk büyük gelişme 1918’de İngiliz mühendislerin çelik borularda kullanım için üniversal kuplörün patentini almaları ile gerçekleşti; bu, ahşaba göre sadece mukavemet ve sertlik açısından değil, aynı zamanda kapsamlı yeniden kullanım ve bariz göreli hız açısından da birçok avantaj sağladı. ahşap iskele ile karşılaştırıldığında monte edilebilir.
Bu süre zarfında, dünya çapında, erişim veya destek kuleleri oluşturmak için birbirine yivlenebilen veya klipslenebilen kaynaklı çerçevelerden oluşan, inşaat süresini ve karmaşıklığı azaltan ve montajda daha az beceri gerektiren birçok farklı iskele sistemi geliştiriliyordu.
Sürekli gelişmeler, yatay kısıtlamaları (lazerler, bağlar veya destekler kullanarak) daha fazla düzeyde birleştiren daha güçlü sistemlerle sonuçlandı; veya daha güçlü borular veya bağlantılar – iskele sistemlerinin kullanımını daha da kolaylaştırır.
El kitabının ekleri bir bibliyografyanın yanı sıra devlet kurumu ve endüstri birliği bilgi kaynaklarını içerir.
Kodlar, Standartlar ve Düzenlemeler
Çok sayıda kod, standart, spesifikasyon ve düzenleme, tüm donanım operasyonlarını yönetir. Fiziksel zararı, maddi hasarı ve olası mali felaketi önlemek için şantiye çalışanlarını ve genel olarak halkı yanlış uygulamalara, ekipmanın yanlış kullanımına ve malzemelerin yanlış kullanımına karşı korumak için ilan edilir ve uygulanır.
Çoğu standart kalıcı inşaat için geliştirilmiştir, ancak geçici inşaat için de geçerlidir. Ancak bazıları, inşaatta kullanılan iskeleler ve iskeleler gibi geçici yapıları ele almak için özel olarak yazılmıştır.
İnşaatta geçici yapılar için yazılan standartlar isteğe bağlıdır ve genellikle yalnızca ana standart yazma kuruluşları aracılığıyla bir konsensüs prosedürüyle geliştirilen yönergelerdir: American National Standards Institute (ANSI), ASTM International (ASTM); ve Ulusal Yangından Korunma Derneği (NFPA).
Diğer standartlar, Amerikan Çelik Konstrüksiyon Enstitüsü (AISC), Alüminyum Birliği (AA) ve Amerikan Ahşap İnşaat Enstitüsü (AITC) gibi kendi özel sektörleri için bağımsız kuruluşlar tarafından yazılır.
Bununla birlikte, federal Mesleki Güvenlik ve Sağlık İdaresi (OSHA) ile eyalet ve yerel yargı kurumları tarafından yayınlanan yönetmelikler ve gereklilikler, zorunlu teknik ve yasal belgelerdir.
Bazı durumlarda, gönüllü standartların hükümleri, düzenleyici kurumlar tarafından kısmen veya tamamen kabul edilerek zorunlu standartlar haline gelir. Örneğin birçok ANSI standardı OSHA Düzenlemelerine dahil edilmiştir.
Bina kodları
Daha önce ülkenin farklı bölgelerinde üç model bina kodu kullanılıyordu. Ancak 1990’ların sonlarında, üç örgüt, 1.2’yi ortaklaşa olarak Uluslararası Kod Konferansı’nı (ICC) oluşturdu. 2000 yılından bu yana, Uluslararası Yapı Kodu, Amerika Birleşik Devletleri genelinde tek bina kodu olmuştur.
Yapı yönetmeliği uygulama yetkisi, nihai bir merkezi otoriteye sahip eyalet çapında bir yapı yönetmeliği olup olmadığına veya kodların yerel yetkililerin yetkisinde olup olmadığına bağlı olarak eyaletten eyalete değişir. Her eyalet, bina yönetmeliklerini uygulama konusunda nihai güce sahip olsa da, geleneksel olarak bu düzenlemeler yerel koşulları karşılamak için belediye ve ilçe düzeyinde tamamen kabul edilmiş veya değiştirilmiş ve uygulanmıştır.
Bu yerel yargı bölgeleri kendi kodlarını yazabilir veya devlet tarafından ilan edilen yapı kodunu veya Uluslararası Yapı Yasasını yasal olarak kabul edebilir.
