Yasal AlıntılarGörünüşte önemsiz yasal alıntı, yasanın temel taşıdır. Atıflar, yasa koyucuların yasama kararlarını yerleşik yasal otoriteye bağlayarak eylemlerini meşrulaştırmalarını sağlar. Hukukçuların kararlarını destekleyici emsaller yoluyla belgelemelerini sağlar.Atıflar ayrıca vatandaşları uymaları beklenen yasalara yönlendirir. Atıf sözleşmelerimiz, dava, mevzuat ve düzenleme alanlarındaki üstel artışları atlattı.Sessiz başarıları, genel kabul görmüş atıf standartları ile yasal literatürümüzün yapısı arasındaki uyuma bağlanabilir. Ancak, mevcut atıf kuralları, hukuk kitabının yaldızlı çağı için hazırlanmış ve bilgisayar teknolojisi yasal kaydı yeniden şekillendirdikçe bu simetri bozulmaktadır.Bilgi yöneticileri olarak hukuk kütüphanecileri, başarılı atıf reformunda büyük bir profesyonel çıkara sahiptir.I Kütüphaneciler, yeni bir atıf formunun birkaç hedefi karşılamasını bekler. İlk olarak, yeni atıf standartları, araştırmacıların yasal otorite noktalarını bulmanın önündeki hem bibliyografik hem de teknolojik engellerin üstesinden gelmelerini sağlayarak yasaya erişimi en üst düzeye çıkarmalıdır.İkincisi, yeni alıntılar hem kitaplarda hem de genişleyen elektronik formatlarda yasal kaynakların kullanımını desteklemelidir. Üçüncüsü, gelecekteki bir atıf sistemi, görünmeyen internet sonrası kültür de dahil olmak üzere birbirini izleyen bilgi teknolojisi nesilleri boyunca araştırmacılara hizmet edecek kadar dayanıklı olmalıdır. Bu hedeflere ulaşmak için Amerikan Hukuk Kütüphaneleri Birliği (AALL), Evrensel Hukuki Atıf Projesini başlattı.Bu proje, AALL'ye ek olarak belirli federal ve eyalet mahkemeleri, eyalet baroları, Amerikan Barolar Birliği (ABA) ve kamu yararına çalışan kuruluşlar da dahil olmak üzere birçok grubun çalışmasından gelişti.1990'ların başlarında, vaka alıntılarını elektronik bilgi teknolojisine uyacak şekilde yeniden tasarlamak için birkaç çaba görüldü. ABD Adli Konferansı, mahkeme destekli elektronik bülten panolarında yayınlanan davalar için geçici alıntılar sağlamayı amaçlayan bir elektronik alıntı sistemi geliştirdi.Louisiana Yüksek Mahkemesi, içtihadı için bir "kamu malı" alıntı sistemi tasarladı. Aynı zamanda, Wisconsin Eyalet Barosu Teknoloji Kaynak Komitesi alıntı reformu çalışmasına başladı ve bu çalışma, devletin mahkemeleri tarafından yayınlanan görüşlerin yetkili bir elektronik arşivini oluşturması ve arşivlenen görüşlerin bir "evrensel alıntı" yoluyla geri alınabilmesi tavsiyesiyle sonuçlandı.Önerilen vaka alıntısı hem aracı hem de tedarikçiden bağımsız olacak ve dört veri öğesinden oluşacaktı: yıl, makam veya mahkeme, dava numarası ve paragraf numarası.Atıf reformuna olan bu ilgiye yanıt olarak, 1994 baharında AALL Başkanı Kay Todd, yasal materyaller için orta-tarafsız atıf standartlarını değerlendirmek ve geliştirmek için Atıf Formatları üzerine bir Çalışma Grubu kurdu.Aynı yılın ilerleyen saatlerinde, AALL, Yönetim Kurulu bir karar aldığında konuyla ilgili resmi bir tutum ifade etti. "Yasal veya yasal kaynaklara atıfta bulunulmasına izin veren bir alıntı sistemi" çağrısı, basılı veya elektronik herhangi bir ortamda hukuka ilişkin bilgileri belirli bir yayıncının tescilli ürünlerine atıfta bulunulmasını gerektirir.Aynen alıntı nedir
Doğrudan alıntı Örneği
Alıntıdan alıntı yapmak örnekleri
Dolaylı alıntı örneği
Alıntının alıntısı Nasıl yapılır
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı nasıl yapılır
Makalede atıf nedirAALL Görev Gücü, aracı ve tedarikçiden bağımsız bir alıntı sistemine duyulan ihtiyacı değerlendirmek için kapsamlı bir alıntı ilkeleri çalışması yürütmüştür. Görev Gücü ayrıca çeşitli eyalet ve federal atıf reformu girişimlerini değerlendirdi.Görev Gücü'nün bulguları ve vardığı sonuçlar bir rapor halinde Yönetim Kurulu'na sunuldu. Önerilen içtihat alıntısı kabul edildi. Beş veri öğesi içeriyordu: dava adı, yıl, mahkeme tanımlayıcı, görüş numarası ve bir paragraf numarası.Kanuni yasa tavsiyeleri, daha fazla çalışılmak üzere ertelendi. Görev Gücü tarafından not edilen ancak ele alınmayan, eyalet ve federal idari kanunlar ve yönetmelikler için bir alıntı formu sorunuydu.Çalışması tamamlanan Görev Gücü feshedildi. AALL İcra Kurulu daha sonra amacı Amerikan hukuku için bir dizi evrensel alıntı kuralı oluşturmak olan bir Atıf Biçimleri Daimi Komitesi oluşturdu.Birbirini takip eden bilgi teknolojisi katmanları önce çevrimiçi veritabanları, ardından elektronik bülten panoları ve CD-ROM'lar ve son zamanlarda İnternet, geleneksel atıf standartlarını kullanarak büyük ölçüde alıntı yapılamayan, hantal bir dijital yasal kayıt topladı.Bu elektronik kaydın her yeni katmanı için özel alıntılar tasarlanabilir, ancak daha akıllıca olan yol, hem kitaplarda hem de sonraki elektronik formatlarda hukuku yerleştirmek için kullanılabilecek bir dizi evrensel alıntı standardı tasarlamaktı.Kitaba dayalı atıf kuralları ile elektronik hukuk arasındaki uyumsuzluk, sorunun yalnızca bir parçasıydı. Kitabın mimarisi sihirli bir şekilde elektronik literatürün üzerine bindirilebilse bile, piyasa buna izin vermezdi.Uzun süredir önde gelen Amerikan yasal atıf kılavuzunun imtiyazından yararlanan bir şema. JI Tercih edilen bu sayfalandırmanın rakip elektronik ürünlere serbestçe dahil edilememesi gerçeği, geleneksel kitap alıntı kurallarının kullanışlılığını ve evrenselliğini daha da baltalamaktadır. Hem satıcıdan bağımsız hem de orta derecede tarafsız olan yeni alıntı standartlarına ihtiyaç vardı.Geleneksel kağıt tabanlı alıntı, metni tanımlamak için metne dışsal verileri kullandı. Metnin yer aldığı çalışmanın başlığı, metin bir seri yayındaysa cilt numarası ve ilk sayfa numarası gibi önemli bir bileşendi. Daha kesin veya "kesin" alıntılar için, yazarın dahili sayfa numaralarını listelemesi gerekiyordu.Evrensel Atıf formu, alıntılanan metne özgü verilere odaklanır. Bu biçim benimsendiğinde, belirli bir metni üreten kurumun belirli standartları takip etmesi gerekir. Mahkemelerden yayınladıkları görüşlere ve bu görüşlerdeki paragraflara numara vermeleri istenecektir.Bu veya benzeri sistemleri benimseyen mahkemeler, dağıtım süreçlerinde çok az veya hiç aksama olmadan davalarının metinlerini bu şekilde etiketlemeye başladılar. Sonuç, türetilmesi basit ve okunması ve anlaşılması şeffaf olan bir alıntı formudur. Bu aynı zamanda, herhangi bir içtihat yayıncısının, alıntı unsurları da dahil olmak üzere mahkeme tarafından sağlanan tüm verileri saklaması gerektiği anlamına gelir.
Irk Ayrımı
Siyah kadın dramında üçüncü bir dönüm noktası olan Ntozake Shange’ın gökkuşağı yettiğinde intiharı düşünen renkli kızlar için (1975), Hansberry’nin dile getirdiği ama terk ettiği siyah kadınların çifte bilinçlerindeki çelişkiler ve kafa karışıklıklarıyla yüzleşir ve bazen bunları aşar.
Yazarın bir ‘koreopoem’ olarak tanımladığı zenci kızlar, anlamlarını semantik anlam kaynaklarından olduğu kadar danstan ve sözlü dilin ritimlerinden de alan bir tiyatro biçimi için dramatik gerçekçilik geleneklerini reddeder.
Feminist tiyatroda, renkli kızlar için dönüşümsel araçların özel uygulamasının başlıca bir örneği, tanık olarak koro rollerinden akıcı bir şekilde hareket eden yedi aktris tarafından oynanan bir düzineden fazla isimsiz siyah kadının mücadelelerinin, zaferlerinin ve yenilgilerinin bir dizi hikayesidir. Yapımdaki hipnotik canlılığın çoğu, belirli bir hikayeyi anlatmak için tek başına duran her kadının savunmasızlığı ile bir topluluk olarak ayağa kalkıp hareket eden kadınların metaneti arasındaki gerilimden kaynaklanmaktadır.
Shange, her masalın veya hareketin yan yana getirildiği diğerlerini canlandırmasını sağlamak için renkli kızların ayrı hikayelerini ve danslarını kurnazca düzenler; bu, anlamların görüntülerin ve fikirlerin çarpışmasından türediği filmdeki montajın kullanımına benzer bir stratejidir. en az her bir ayrı görüntü veya iddia kadar.
Dramadaki süreklilik, öncelikle tüm kadınların sürekli mevcudiyetine ve akıcı dönüşümlerine ve ayrıca oyunculardaki ve temsil tarzlarındaki değişim kalıplarının tekrarına dayanır. Skorda, siyahi kadınların kızlık çağından olgunluğa kadar olan hayatlarını çözen zar zor farkedilebilir bir kronolojik konu var. Bu iplikteki tek düğüm, bizi siyah kadınlar için özel bir ikilem ve muazzam bir acı kaynağı olarak anneliğe döndürür.
Grimke’nin dramasındaki Rachel için ve A Raisin in the Sun’daki Ruth için, her kadının kendi melezleşmesini kabul etmenin tehlikesi ve yükü, başkalarına karşı sorumluluk duygularını tehdit eder ve en azından bir an için benliği birleştiren eylemlere yol açar. Her iki karakter de kendilerini erkeklere ve kendi anne figürlerine göre tanımlarlar.
Georgia Douglas Johnson gibi kadınların halk dramaları da dahil olmak üzere siyah Amerikalı kadınların sayısız başka oyununda, Mary Burrill’in dramatize edilmiş doğum kontrolü argümanı, They That Sit in Darkness (1919) ve Alice Childress tarafından yazılan dokuz gerçekçi drama gibi pedagojik eserler. 1950 ve 1970’lerin sonlarında, siyah kadın karakterler bu aynı destek ve kısıtlama sütunlarına doğru ve onlara karşı zorlanır.
Siyah feminist dramanın bu “dönüm noktaları”, Terry ve Churchill gibi beyaz feminist oyun yazarlarının çalışmalarıyla, Raymond Williams’ın “yeni bir trajik bilinç” olarak adlandırdığı şeyin şekillendirdiği bir tiyatro ve bir dünya vizyonunu paylaşır.
Bu tiyatro, “şimdiden dehşete düşen, bu nedenle farklı bir geleceğe sıkı sıkıya bağlı olan herkesin: acı içinde öğrenilen acıya karşı mücadeleye: aynı zamanda tam bir katılım olan tam bir maruz kalma” konumunu temsil eder. Bu vizyonu gerçekleştirmek için feminist dramalar, geçmiş ve şimdiki dünyaları yeniden tanımlanmış bir miras kavramı açısından yeniden yaratır ve işlerin gerçekten de farklı olabileceğine dair inancımıza ilham verir.
Ziya Gökalp fikir akımı
Fikir Akımları kısaca
Batıcılık fikrini savunanlar
İSLAMCILIK fikir akımı
Türkçülük fikir akımı
Osmanlıcılık fikir akımı
Batıcılık fikir akımı
Osmanlıcılık fikir akımı Temsilcileri
Seksenlerin sonlarında, siyah ya da beyaz kadınların sahnede ayağa kalktığı durumlar nadirdi ve izole edilmişti. Belki de zorluk, hareketin karmaşıklığına ilişkin artan bilgidedir. Feminist dramanın çoğu geleceği yeni, uluslararası, heterojen bir toplum olarak tasavvur ederken, aynı çalışma grubu özellikle ‘bizi bir kenara atan/veya satan/veya vajinalarımızla oynayan toplumları’ hatırlatır.
Bu dramaların önerdiği görev, bir kız olarak doğmanın yanı sıra bir kadın olarak büyümenin bir kutlama nedeni olduğu yeni bir uluslararası tiyatro yaratmaktır. Böyle bir kutlama için bir umut işareti, seksenlerde Amerika Birleşik Devletleri ve İngiltere dışında benzer feminist tiyatro stratejilerinin ortaya çıkışının kanıtıdır.
Örneğin, Hélène Cixous’un Dora Portresi feminist drama için yeni ama ilgili bir model sunar; bu çalışma, Terry, Churchill, Shange, Wendy Kesselman ve Louise Page’inkilerle, kesinti ve sessizlik ve temsil ve sunum süreçlerinin bilinci üzerindeki ısrarı paylaşıyor. Siyah kadınların dramaları gibi, Dora’nın Portresi de Batı’daki mevcut tiyatronun yerleşik, resmi kültürü ve ideolojisi içinde özgün bir yeni feminist tiyatroyu sürdürme yeteneği konusunda karamsardır.
Tiyatroda alınması gereken riskler alınıyor ama herkes, hatta her kadın oyun yazarı tarafından değil. Bu riskleri reddeden kadınların oyunları, basitçe “sadece yazar” olmak isteyen ya da siyasetten “basitçe” kaçan kadınların oyunları değildir.
Marsha Norman’ın Pulitzer Ödüllü oyunu, ‘gece Ana (1982), tüm kadın oyunlarının eşit kurtuluş eylemleri olarak kutlanması durumunda ortaya çıkan zorlukları aydınlatır, ‘gece Annesi, mağduriyet gibi feminist sorunları gizler ve biçim ve üslupla ciddi bir sorun teşkil etmez. baskın tiyatroya alternatif. Aslında, onu ‘iyi’ Amerikan dramasının kanonu haline getiren, tehdit edici olmayan türden cinsiyetçi dramaların en iyi örneğidir.
Aynı zamanda, burada sözünü ettiğim oyun yazarlarının çoğu ve Britanya’da Louise Page ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Wendy Kesselman gibi diğerleri, yeni bir oyun biçimi olduğuna dair bir aura ile yeni uygulamalar ve yeni ilişkiler denemeye devam ediyor. tiyatro gerçekten de ortaya çıkıyor.
Seksenlerin siyasi kısıtlamalarına rağmen, feminist tiyatro için daha güvenli bir alana oybirliğiyle geri çekilme olasılığı çok az. Megan Terry’nin Mollie Bailey’in Gezici Sirki’nin Önsözü’nün şu iddiayla sona erdiğini hatırlamalıyız: “Başımız belada değilse, doğru yönde gitmiyoruz demektir.
Caryl Churchill’in Fen’inde güneş ve ay kadınları ‘geri dönmeye’ teşvik ediyor, ancak birden fazla kadın ‘Senin ya da hiç kimsenin için geri dönmeyeceğim’ yanıtını veriyor. Feminist tiyatro bunun doğru olduğunu bilir ve kişisel siyaseti dramatize ederek tiyatroyu olduğu kadar kadınları da güçlendirebileceğini bilir.
