Meslekle ilgili sağlık ve güvenlik analizine kişisel risk faktörlerinin ve toplum genelindeki eşitlik faktörlerinin herhangi bir şekilde dahil edilmesinin, özellikle hassas yasal, etik ve sosyolojik konuları gündeme getirdiğine şüphe yoktur. Bununla birlikte, resmi bir risk değerlendirme sürecinin amacı, bir risk yönetimi politikasını “gerçek” risklerin kapsamlı bir anlayışına dayandırmaktır.
Aslında “gerçek” bir risk oluşturan şey, sadece fiziksel, kimyasal veya biyolojik parametrelerle değil, aynı zamanda sosyal algılar ve politik hassasiyetlerle de belirlenir. İşyeri ve orada (ve bu nedenle başka yerlerde) olup bitenler artık sahibinin veya hatta bulunduğu devletin veya ulusun özel alanı içinde değildir.
İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ STANDARTLARI
KABUL EDİLEBİLİR RİSK
İşyeri sağlığı ve güvenliğinin günlük yönetiminde, mevzuata uygunluğun pratik bir ölçüsü olarak bir standart tipik olarak kullanılır. İşyerinin geçerli standartları karşılaması halinde, muhtemel sonuç, anlaşılır bir şekilde işyerinin güvenli olduğu, yani işçilerin sağlık ve güvenliğinin sağlandığı şeklinde olabilir.
Düzenleyicilerin sağlık ve güvenlik standartlarına uyumla yaygın şekilde meşgul olması ve “standartları karşılama” ve “güvenli çalışma” kavramlarının doğrulanması, anlaşılabilir olmakla birlikte, yine de, çoğunlukla temel bir yanlış anlama nedeniyle bir güvenlik görevlisini yanlış bir güvenlik duygusuna yönlendirebilir. herhangi bir standardın altında yatan belirli istatistiksel kavramlar veya “güvenli” kelimesinin teknik anlamı veya standartların belirlenmesi sürecinde kullanılan bilimsel ve normatif prosedürlerdir.
Özünde, herhangi bir standart, neyin sosyal olarak kabul edilebilir bir risk oluşturduğuna dair bir yargıdır. Bölüm 2’de tartışıldığı gibi, bir sağlık veya güvenlik riski her zaman bir olasılıktır. Bu nedenle standart, hangi belirli zarar veya yaralanma olasılığının sosyal olarak kabul edilebilir olduğuna dair bir yargıdır. Kabul edilebilir bir riski “sıfır” olarak tanımlamak kesinlikle arzu edilir olsa da, bu mümkün değildir.
Sıfır olasılık, bilimsel olarak kabul edilebilir bir varsayım olmayan her şeyi bilme bir şeyin olmayacağının mutlak garantisi- anlamına gelir. Bu nedenle, sosyal olarak kabul edilebilir herhangi bir risk her zaman sıfırdan büyüktür.
İs Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi
OHSAS 18001 iş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi
İS Sağlığı ve GÜVENLİĞİ Yönetim Sistemleri PDF
ISO 45001 standardı pdf
İso 45001 iş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi Nedir
ISO 45001 iş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi
ISO 45001 El Kitabı pdf
ISO 45001 iş Sağlığı ve Güvenliği Yönetim Sistemi pdf
Kısacası, “bir standarda uyumu” “güvenli bir duruma ulaşma” ile eşitlemek, basitçe söylemek gerekirse, bir standarda uyarak, gerçek sağlık ve güvenlik olaylarının bu tür olayların toplumsal olarak kabul edilebilir sınırlar içinde olacağını varsayıyoruz. değil, daha ziyade, toplumun bir bütün olarak düzeltici eylemi gerekli görmeyeceği kadar düşük bir sıklıkta meydana geleceklerdir.
Örneğin, bir içme suyu kaynağındaki belirli bir toksik kirleticinin, toplam bir milyonluk nüfustan bir kişinin beyin hasarına maruz kalma riskini sunduğu varsayımsal bir durumu düşünün. Bu nedenle beyin hasarı riski milyonda birdir (1/1.000.000 veya 10~^).
Ayrıca, bu kirleticinin konsantrasyonu artarsa, riskin artacağını – diyelim yüz binde bire, on binde bire ve hatta nihayetinde onda bire kadar – hayal edin. Açıkçası, 10~^ ila 10~S arasındaki bu risk aralığı boyunca bir yerde, yani çok büyük bir şehirdeki bir kişi ile yakın ailemizde beyin hasarı çeken bir kişi arasındaki fark, risk kişisel hale gelir.
Riskin artık kabul edilebilir olmadığına karar verdiğimiz olasılıklar aralığı boyunca çizgiyi çizdiğimiz nokta, bir standart belirlemeye benzer. Tabii ki, iş sağlığı ve güvenliği standartları ile çevresel kalite standartları, kişisel risk tolerans seviyemize göre belirlenmez. Kolektif bir toleransı, riskin sosyal olarak kabul edilebilirliğini yansıtmayı amaçlarlar.
Standartlar, neyin sosyal olarak kabul edilebilir neyin kabul edilemez olduğuna ilişkin bir değerlendirmeye dayandığından, standartların son derece teknik ve bilimsel düşüncelere dayanmasına rağmen, esasen yargılar olduğunu ve bu nedenle standartların ortak sınırlamalarına tabi olduğunu vurgulamak gerekir. herhangi bir insan yargısı.
Sağlık ve güvenlik standartlarıyla ilgili özel bir sınırlama, bir standardın, riskin sosyal olarak kabul edilebilirliğine ilişkin bir yargı olması gerçeğinden kaynaklanmaktadır. Örneğin, Amerika Birleşik Devletleri’nde kanserojen kimyasallara (yani kansere neden olabilen kimyasallara) ilişkin riskin sosyal kabul edilebilirliğinin yaygın olarak kullanılan bir ölçüsü 10″^’dir.
Bu, çok sayıda kişinin bir kanserojene maruz kalması, böyle bir maruziyet olmadan meydana gelebilecek olandan daha fazla tek bir kanser oluşumuyla sonuçlanmasının, sosyal kabul edilebilirliğin ötesinde (yani maruz kalma standardı aşıyor) olarak kabul edildiği anlamına gelir.
Kabul edilebilir kanserojenlik riskini 10~^ olarak belirlemek için bilimsel bir gereklilik yoktur; Bu riski ilan edenler, bunun Amerikan toplumunda uzun süredir yerleşik kanser korkusunu yansıttığını savunuyorlar.
Bu iddia, kanserin bilinen nedenlere bağlı ölümlerin yaklaşık %204’ünden sorumlu olduğunu gösteren çağdaş ulusal istatistikler ve ayrıca Amerikalıların bilmedikleri veya anlamadıkları risklere karşı çok daha az toleranslı olduklarına dair yaygın gözlem tarafından güçlendirilmektedir. anladıklarından ve üzerinde en azından bir miktar kontrol (örneğin, motorlu taşıtlarla ilgili güvenlik riskleri) yapabileceklerinden çok az veya hiç kontrol uygulamazlar.
Amerikan deneyimi, elbette, dünyanın geri kalanının deneyimi olmak zorunda değildir. Ölümün esas olarak bulaşıcı hastalık ve hatta açlıktan kaynaklanabileceği bir ülkede, çok daha yüksek bir kanserojenlik riski sosyal olarak kabul edilebilir ve buna bağlı olarak daha yüksek bir maruz kalma standardı daha pratik olarak alakalı olabilir.
Bu nedenle, çeşitli sosyal gerçekliklerin uluslararası bağlamında herhangi bir özel sağlık ve güvenlik standardının geniş bir şekilde uygulanması, özellikle sosyal ve kültürel çoğulculuğa karşı artan küresel duyarlılığın olduğu bir dönemde, son derece karmaşık sosyal, politik, ekonomik ve etik sorunları gündeme getirmektedir.
Belirli bir standardın uygunluğu yalnızca sosyal kabul edilebilirliğin çeşitli ulusal ve kültürel tanımlarına değil, aynı zamanda insan sağlığı profillerini etkileyen temel teknik değişkenlere de bağlı olabilir. Bu bağlamda insan sağlığının her zaman çok boyutlu bir olgu olduğunu vurgulamak esastır.
Genel beslenme, içme suyunun kalitesi, barınma, eğitim ve aile geliri gibi faktörler geniş demografik, sosyal ve politik ilgi alanları olmakla birlikte, bunlar aynı zamanda herhangi bir insan nüfusunun sağlık profilinin ayrılmaz değişkenleridir.
Bu tür değişkenler nedeniyle işyerine muhtemelen farklı genel sağlık profilleri getiren farklı popülasyonlardan türeyen işçilerin, aynı meslek standardı altında bile çalışırken farklı düzeylerde işyeri koruması yaşamaları makul bir şekilde beklenebilir.
