Yasal AlıntılarGörünüşte önemsiz yasal alıntı, yasanın temel taşıdır. Atıflar, yasa koyucuların yasama kararlarını yerleşik yasal otoriteye bağlayarak eylemlerini meşrulaştırmalarını sağlar. Hukukçuların kararlarını destekleyici emsaller yoluyla belgelemelerini sağlar.Atıflar ayrıca vatandaşları uymaları beklenen yasalara yönlendirir. Atıf sözleşmelerimiz, dava, mevzuat ve düzenleme alanlarındaki üstel artışları atlattı.Sessiz başarıları, genel kabul görmüş atıf standartları ile yasal literatürümüzün yapısı arasındaki uyuma bağlanabilir. Ancak, mevcut atıf kuralları, hukuk kitabının yaldızlı çağı için hazırlanmış ve bilgisayar teknolojisi yasal kaydı yeniden şekillendirdikçe bu simetri bozulmaktadır.Bilgi yöneticileri olarak hukuk kütüphanecileri, başarılı atıf reformunda büyük bir profesyonel çıkara sahiptir.I Kütüphaneciler, yeni bir atıf formunun birkaç hedefi karşılamasını bekler. İlk olarak, yeni atıf standartları, araştırmacıların yasal otorite noktalarını bulmanın önündeki hem bibliyografik hem de teknolojik engellerin üstesinden gelmelerini sağlayarak yasaya erişimi en üst düzeye çıkarmalıdır.İkincisi, yeni alıntılar hem kitaplarda hem de genişleyen elektronik formatlarda yasal kaynakların kullanımını desteklemelidir. Üçüncüsü, gelecekteki bir atıf sistemi, görünmeyen internet sonrası kültür de dahil olmak üzere birbirini izleyen bilgi teknolojisi nesilleri boyunca araştırmacılara hizmet edecek kadar dayanıklı olmalıdır. Bu hedeflere ulaşmak için Amerikan Hukuk Kütüphaneleri Birliği (AALL), Evrensel Hukuki Atıf Projesini başlattı.Bu proje, AALL'ye ek olarak belirli federal ve eyalet mahkemeleri, eyalet baroları, Amerikan Barolar Birliği (ABA) ve kamu yararına çalışan kuruluşlar da dahil olmak üzere birçok grubun çalışmasından gelişti.1990'ların başlarında, vaka alıntılarını elektronik bilgi teknolojisine uyacak şekilde yeniden tasarlamak için birkaç çaba görüldü. ABD Adli Konferansı, mahkeme destekli elektronik bülten panolarında yayınlanan davalar için geçici alıntılar sağlamayı amaçlayan bir elektronik alıntı sistemi geliştirdi.Louisiana Yüksek Mahkemesi, içtihadı için bir "kamu malı" alıntı sistemi tasarladı. Aynı zamanda, Wisconsin Eyalet Barosu Teknoloji Kaynak Komitesi alıntı reformu çalışmasına başladı ve bu çalışma, devletin mahkemeleri tarafından yayınlanan görüşlerin yetkili bir elektronik arşivini oluşturması ve arşivlenen görüşlerin bir "evrensel alıntı" yoluyla geri alınabilmesi tavsiyesiyle sonuçlandı.Önerilen vaka alıntısı hem aracı hem de tedarikçiden bağımsız olacak ve dört veri öğesinden oluşacaktı: yıl, makam veya mahkeme, dava numarası ve paragraf numarası.Atıf reformuna olan bu ilgiye yanıt olarak, 1994 baharında AALL Başkanı Kay Todd, yasal materyaller için orta-tarafsız atıf standartlarını değerlendirmek ve geliştirmek için Atıf Formatları üzerine bir Çalışma Grubu kurdu.Aynı yılın ilerleyen saatlerinde, AALL, Yönetim Kurulu bir karar aldığında konuyla ilgili resmi bir tutum ifade etti. "Yasal veya yasal kaynaklara atıfta bulunulmasına izin veren bir alıntı sistemi" çağrısı, basılı veya elektronik herhangi bir ortamda hukuka ilişkin bilgileri belirli bir yayıncının tescilli ürünlerine atıfta bulunulmasını gerektirir.Aynen alıntı nedir
Doğrudan alıntı Örneği
Alıntıdan alıntı yapmak örnekleri
Dolaylı alıntı örneği
Alıntının alıntısı Nasıl yapılır
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı nasıl yapılır
Makalede atıf nedirAALL Görev Gücü, aracı ve tedarikçiden bağımsız bir alıntı sistemine duyulan ihtiyacı değerlendirmek için kapsamlı bir alıntı ilkeleri çalışması yürütmüştür. Görev Gücü ayrıca çeşitli eyalet ve federal atıf reformu girişimlerini değerlendirdi.Görev Gücü'nün bulguları ve vardığı sonuçlar bir rapor halinde Yönetim Kurulu'na sunuldu. Önerilen içtihat alıntısı kabul edildi. Beş veri öğesi içeriyordu: dava adı, yıl, mahkeme tanımlayıcı, görüş numarası ve bir paragraf numarası.Kanuni yasa tavsiyeleri, daha fazla çalışılmak üzere ertelendi. Görev Gücü tarafından not edilen ancak ele alınmayan, eyalet ve federal idari kanunlar ve yönetmelikler için bir alıntı formu sorunuydu.Çalışması tamamlanan Görev Gücü feshedildi. AALL İcra Kurulu daha sonra amacı Amerikan hukuku için bir dizi evrensel alıntı kuralı oluşturmak olan bir Atıf Biçimleri Daimi Komitesi oluşturdu.Birbirini takip eden bilgi teknolojisi katmanları önce çevrimiçi veritabanları, ardından elektronik bülten panoları ve CD-ROM'lar ve son zamanlarda İnternet, geleneksel atıf standartlarını kullanarak büyük ölçüde alıntı yapılamayan, hantal bir dijital yasal kayıt topladı.Bu elektronik kaydın her yeni katmanı için özel alıntılar tasarlanabilir, ancak daha akıllıca olan yol, hem kitaplarda hem de sonraki elektronik formatlarda hukuku yerleştirmek için kullanılabilecek bir dizi evrensel alıntı standardı tasarlamaktı.Kitaba dayalı atıf kuralları ile elektronik hukuk arasındaki uyumsuzluk, sorunun yalnızca bir parçasıydı. Kitabın mimarisi sihirli bir şekilde elektronik literatürün üzerine bindirilebilse bile, piyasa buna izin vermezdi.Uzun süredir önde gelen Amerikan yasal atıf kılavuzunun imtiyazından yararlanan bir şema. JI Tercih edilen bu sayfalandırmanın rakip elektronik ürünlere serbestçe dahil edilememesi gerçeği, geleneksel kitap alıntı kurallarının kullanışlılığını ve evrenselliğini daha da baltalamaktadır. Hem satıcıdan bağımsız hem de orta derecede tarafsız olan yeni alıntı standartlarına ihtiyaç vardı.Geleneksel kağıt tabanlı alıntı, metni tanımlamak için metne dışsal verileri kullandı. Metnin yer aldığı çalışmanın başlığı, metin bir seri yayındaysa cilt numarası ve ilk sayfa numarası gibi önemli bir bileşendi. Daha kesin veya "kesin" alıntılar için, yazarın dahili sayfa numaralarını listelemesi gerekiyordu.Evrensel Atıf formu, alıntılanan metne özgü verilere odaklanır. Bu biçim benimsendiğinde, belirli bir metni üreten kurumun belirli standartları takip etmesi gerekir. Mahkemelerden yayınladıkları görüşlere ve bu görüşlerdeki paragraflara numara vermeleri istenecektir.Bu veya benzeri sistemleri benimseyen mahkemeler, dağıtım süreçlerinde çok az veya hiç aksama olmadan davalarının metinlerini bu şekilde etiketlemeye başladılar. Sonuç, türetilmesi basit ve okunması ve anlaşılması şeffaf olan bir alıntı formudur. Bu aynı zamanda, herhangi bir içtihat yayıncısının, alıntı unsurları da dahil olmak üzere mahkeme tarafından sağlanan tüm verileri saklaması gerektiği anlamına gelir.
Kahramanlık Şiirleri
Milton’ın ‘kahramanlık şiiri’ konusundaki özel tartışmaları, Homer, Virgil, Ariosto, Tasso ve Spenser ve şiirlerinin konusu arasında bir ayrım yapmasa da, Kayıp Cennet’in her şekilde bilinçli bir dönüşü temsil ettiği açıktır. romantizmden uzak ve destanın genel özelliklerine doğru. Kafiyeleri, kıtaları ve kantoları reddeder ve “Kahramanca Şiir’e Riming’in zahmetli ve modern esaretinden kurtarılan eski bir özgürlük” adını verdiği boş dizeyi tercih eder.
Medias res ile başlıyor ve çoklu bir eylemden ziyade birleşik bir anlatıyı yapılandırmak için anlatı geri dönüşlerini kullanıyor. Ancak en önemli ve bir anlamda paradoksal seçim, seçtiği konudan ibarettir. 1640’larda kahramanlık şiirindeki hırslarını ortaya koyduğunda, romantizm tedavisine daha uygun görünen bir konu olan Arthur materyalini tercih etti.
Ancak monarşiye muhalefeti ve sadece efsanevi yerine “gerçek” bir özne arzusu, onu Arthur’dan uzaklaştırıp İncil tarihine götürdü. Destan geleneği göz önüne alındığında, Adem ve Havva’nın düşüşü, onun geleneksel kaygılarıyla ilgilenmek için bariz bir seçim gibi görünmüyordu. Yine de Milton, Şeytan’ın isyanının hesabını Düşüş hikayesine aşılayarak hem şiire genişlik kazandırmayı hem de, bazen kendi cumhuriyetçiliğine tuhaf bir şekilde benzeyen şekillerde, tarihi ve insan politikasının karakterini birleştirmeyi başardı.
Bir epik olarak Paradise Lost’un paradoksu, yalnızca militarizmi ve aristokrat bir ethos’u reddetmesinde değil, aynı zamanda Milton’ın kendi geç dönem iktidardan yabancılaşmasını ifade eden bireysel bir “iç cennet”e doğru hareketinde yatmaktadır. Milton bir şekilde romantizm temalarını epik formda gerçekleştirmeyi başarır. Ne de romantizme yönelik belirli bir yanılsama olmadan şiir yazılır.
Örneğin, Kitap II’de, Şeytan ve Ölüm arasındaki destansı karşılaşma, Spenser tarzında parodik bir romantizm alegorisine yol açan Sin’in müdahalesiyle kesintiye uğrar. Daha sonra Adem’in Havva’yı idealleştirmesi ve Havva’ya Sonbaharda katılmak için kendi rasyonelleştirmeleri, epik bağlamda, şüphe uyandırmak için tasarlanmış romantizme yönelik genel bir sapmayı akla getirir. Genel reddinde bile, romantizmin, Paradise Lost’un karmaşık jenerik karışımı içinde bir yeri vardır.
Bu arada, değişken romantizm kendisini düzyazı kurguya dönüştürmüştü, burada McKeon’un (1987) yakın zamanda tartıştığı gibi, romanın kökeniyle derinden ilgiliydi. Don Kişot’ta (1605, 1615) romantizmin belirli biçimleri ve kaygıları, bu yeni türün gerçekçiliğine karşı geçirimsiz görünebilir.
Ancak romantizm sonraki iki yüzyılda doğallaştırıldığı için, yalnızca Fielding ve Richardson’ın romanlarında değil, aynı zamanda varlığının gotik romantizm gibi terimlerle kabul edildiği romanın on sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıl alt türlerinde de rahat bir ölümden sonra yaşam sürdüğü bulunabilir. ve tarihi romantizm. Yirminci yüzyılda “bilimsel romantizm” olarak adlandırılan bilimkurgu, geleceği geçmişin yerine koyar ve onun karakteristik modern dönüşümlerinden biri haline gelir.
Kısa KAHRAMANLIK Şiirleri
Halk edebiyatı kahramanlık şiirleri
KAHRAMANLIK ŞİİRLERİ Ünlü şairlerden
Kahraman şiir türü
Kahraman Şiiri Fazıl Hüsnü Dağlarca
Ak Destan şiiri
Coşkulu şiirler
Yiğitlik şiirleri
Lirik Şiir
Barbara, The Advantage of Liric adlı kitabına ‘lirik şiirin duyguyu küçük bir pusulada yalıttığı ve böylece onu en yoğun hale getirdiği iddiasıyla başladığı zaman, pek çok çağdaş okuyucunun rahat hissedeceği lirik türün bir tanımını sunar.
Bu tanım, liriklerin zorunlu olarak kısa olduğunu, duygu ve duyguyu ortaya çıkarmak için damıtılmış ve sıkıştırılmış anlık bir deneyimin bir kaydı olduğunu ileri sürer. Ancak sıklıkla karşılaşılan başka formülasyonlar da vardır. Örneğin Northrop Frye, Mill’in lirik tanımını ‘duyulabilen’ bir sözce olarak alır ve onu ‘radikal sunumu’ ile tanımlar; Onlar adına konuşabilir.
Ancak Susanne Langer için lirik, “kelimelerin, ölçünün, aliterasyonun, kafiyenin ve diğer ritmik araçların, ilişkili imgelerin, tekrarların, arkaizmlerin ve gramerin ses ve çağrıştırıcı gücüne en doğrudan bağlı olan edebi biçim” olarak tanımlanır. kıvrımlar. En bariz dilsel yaratımdır ve bu nedenle şiirin en hazır örneğidir.
Andrew Welsh, lirik’in “nihayetinde belirli bir şiir türünden çok, dili düzenlemenin ayırt edici bir yolu” olduğunu gözlemlediğinde benzer bir çizgi izler.
Jonathan Culler, farklı bir eleştirel bakış açısıyla, retorik kesme işareti figürüne odaklanır (“O Rose, sen hastasın”da olduğu gibi doğrudan hitap). “Şiirdeki iki gücü, anlatı ve apostrofik’i ayırt etmemiz gerektiğini” ve “lirik, karakteristik olarak apostrofikin zaferi olduğunu” öne sürüyor.
Bu tanımlar, lirik için merkezi olarak gördükleri nitelikler bakımından önemli ölçüde farklı olsa da, ‘lirik’i çok genel bir uygulanabilirlik kategorisi, bir ifade tarzı veya onu getirmek için kullanılabilecek bir şiirsel duruş olarak izole etme girişimlerinde benzerler. farklı dönemlere ve farklı kültürlere ait şiirleri bir araya getiriyor. Bu tür sınıflandırmalarda ‘lirik’, ‘evrensel’ bir terim olarak kullanılmaktadır. Hepsinin arkasında, belli bir mesafede de olsa, Aristoteles’in edebiyatı üç ana türe ayırması yatmaktadır.
Ancak Sidney’nin Şiir İçin Bir Özür kitabı çok farklı bir tanım sunar. Onun görüşüne göre lirik şair, ‘ayarlanmış liri ve iyi akort edilmiş sesiyle erdemli eylemlere övgü, erdem ödülü verir; ahlaki ilkeler ve doğal sorunlar verir; bazen sesini yükseltir. Ölümsüz Tanrı’nın övgülerini söyleyerek göklerin yüksekliğine ulaşır.
1657’de Joshua Poole, bazıları aşk, bazıları kırsal, bazıları askeri, bazıları neşeli, eğlence ve içki için yapılmış Madrigals, Sonnets, Hymns, Ballets, Odes’i kapsayan lirik türün bir anatomisini sundu. Her iki yazar için de lirik, amaçlarına, konusuna veya biçimine göre tanımlanır ve sınıflandırılır ve sonraki yazarda özellikle türün alt türlerinin hem bir sınıflandırmasını hem de hiyerarşisini üretme girişiminde bulunulur.
Modern ifadelerin çeşitliliği ve geçmiştekilerden farklılığı, lirik hakkında genel terimlerle yazmaya çalışan veya terimi bireysel şiirlerin tartışılmasında kullanan herkesin karşılaştığı sorunlara açıkça odaklanmaktadır. En bariz çatışma, evrensel, tarih-ötesi bir lirik ilkeyi yalıtma girişimleri ile böyle bir arayışın tarihsel değişim karşısında doğası gereği boş olduğuna dair bir inanç arasındaki çatışmadır.
