Komedi ÇıkarımlarıKomedi için çıkarımlar, Bergson tarafından tartışılanlardan çok farklıdır. Bergsoncu kahkaha eksantrikliği cezalandırır (komedi muhafazakardır), oysa bir şakayı karşılayan Freudcu kahkaha ve onun anlatımını motive eden öfke/arzu/hayal kırıklığı aracılığıyla, eksantriklik kısaca otoriteye galip gelir (komedi yıkıcıdır).Çelişki, C.L.Barber'ın etkili Shakespeare'in Şenlikli Komedisi'nde kullandığı "açıklığa kavuşturmak için salıverme" formülünde düzgün bir şekilde uzlaştırılır. Barber'ın alt başlığı önemli 'Dramatik Biçim Üzerine Bir Çalışma ve Sosyal Gelenekle İlişkisi'. Barber tarafından ikna edici bir şekilde aydınlatılan şenlikli komedi modeli, hiyerarşik baskıdan tatil eğlencesine kaçışı içerir, bu da zamanla yeni bir anlayışa ve nihayetinde daha akıllı ama yine de hiyerarşik bir toplumla yeniden bütünleşmeye yol açar. Bu, Michael Bristol'un belirttiği gibi, "kolektif uyumun kaynağı olarak yardımsever bir baskıyı zorunlu olarak destekleyen" bir şenlik ve hükümet okumasıdır.O halde, Barber'ın şenlikli komedinin bir işlevi olarak önerdiği şey, "yukarıya doğru" bir dönüşümdür. Bristol, Bakhtin'in karnavalı, Rönesans'ın "bağımlılığın, mülksüzleştirmenin ve sosyal disiplinin aşağıya doğru gidişinin bir kanıtıdır.Barber'ın Ian Donaldson'ın The World Upside Down (1970), Robert Weimann'ın Shakespeare and the Popular Tradition in the Theatre'ı (1978) ve Mikhail Bakhtin'in The Dialogic Imagination (1981) adlı yapıtından Bristol'ün Karnavalı ve Tiyatrosu'na uzanan yolculuğu, pleblerin etkileşimi üzerine yeni bakış açıları sunuyor. kültür ve komedi. John McGrath'ın A Good Night Out'taki argümanlarını besleyen, tiyatronun çalışma dünyasındaki aynı etkileşimdir.Yirminci yüzyılın komedi stratejileriyle en zorlu eleştirel karşılaşmalarının çoğu, şaşırtıcı olmayan bir şekilde, Shakespeare ve Jonson arasındaki farklılıklara odaklandı. Robert Ornstein'ın (1969) iki yazarı Elizabeth komedisinin ikiz sütunları ya da zıt kutupları olarak sunarak başlayan kısa ve zarifçe çevrilmiş bir denemesini örnek olarak alabiliriz: 'romantik, olumlu ve çekici; diğeri hicivli, olumsuz ve (arada bir) itici.Ornstein'dan Jonson, "burjuva açgözlülüğünün yeraltı dünyasının kurnazlığıyla buluştuğu noktaya dar bir şekilde odaklanan... gerçekçi hicivli komedinin yeni bir yolunu" başlatmak için "eski romantik komedi tarzını" bilinçli olarak reddeder. Bu, "Bir Dogberry'nin beceriksizliğinin bir Borachio'nun entrikalarını karıştırabileceğini" tasavvur edemeyen bir adam, ilk emri "Aptaldan başka bir şey ol" olan bir adam, komedileri "bize Shakespeare'in komedilerinin ne kadar azını hatırlatan bir adam" bize kapitalist girişimin yükselişini ve çağının paralı mizahını anlatır.Dram Nedir
Komedi Nedir Edebiyat
Komedi Özellikleri
Entrika komedisi
Komedi türünde üç birlik kuralına uyulur mu
Tiyatro Terimleri
Komedya Nedir
Trajedi türünün ÖzellikleriNihai karşıtlık, Shakespeare'in "insanlıktaki ortak bağımız" vahiyleri ile Jonsoncu "insanlığımızın ortaklığını, alçaklığını ve muazzamlığını" ortaya çıkarması arasındadır. Ornstein'ın sonuç paragrafı bu karşıtlığı dile getiriyor.Shakespeare'in komedileri üzerine yazılanların çoğu benzer şekilde yumuşak ve aşkındır. Sir Walter Raleigh'in 1907 monografisinde muğlak bir şekilde gözlemlediği gibi, "cinsellik geleneği onun adına solmuş bir parfüm gibi yapışır". Ornstein'ın Jonson'a karşı duruşu neredeyse müdüre, Shakespeare'e karşı mütevazi. Bergson'un argümanını örneklemek için Jonson'ı kullanmış olabileceği kuşkusuzdur, ancak Shakespeare'i değil, ancak yazmaya devam edenler tarafından genel olarak eleştirel söyleme ve özellikle Shakespeare'e yapılan hizmeti sorgulamanın zamanıdır.Ornstein'ı okuduktan sonra, kendilerini Jonson'a göre modellemenin sonraki yazarların sadece sapkınlığı olduğunu düşündüğünüz için affedilebilir, böylece Bergson'un kahkahanın "açık olmayan aşağılama ve en azından dış görünüşünü düzeltme niyeti" hakkındaki sonuçlarını besleyebilirsiniz.Bergson'un "İşte bu yüzden komedi, gerçek yaşama komik olmayan teatral türlerden çok daha yakındır" çıkarımını açıklayan Shakespeare'den çok Jonsoncu uygulamadır. Jonson'ınki, çizgi roman sahnesinin normu olarak Cicero gerçekçiliğinin kurulmasına büyük katkı sağladı. Gücü ve uzun ömürlülüğü, Howard Barker'ın 22 Ağustos 1988'de Guardian'a sunduğu bir makalenin öfkeli açılış paragrafında görülebilir.Ve lanetli Yazar, kahkahaların kökünü kazımaya teşvik ederek, kısa önsözünü pantolonunu ayak bileklerine dolayarak, pullarla süslü iç çamaşırlarını ortaya çıkararak bitirir. Tiyatronun hileleri, protestosunu başka yöne çevirmek için komplo kurar. Barnes, eğitimli bir oyun yazarı, Jonson'ın bir hayranı ve tiyatroyu, onu evcilleştirenlerin yardımsever kontrolünden kurtarmak isteyen bir adam.Girişimcilerin ve izleyicilerin gevşekçe "Cicero gerçekçiliği" dediğim şeyin acısını çekeceğini biliyor. Gerçekten de, "komedi" gibi "gerçekçilik" de düşüşte olan bir kelimedir. Televizyon aracılığıyla aracılık edilen "gerçekçi", "kolayca tanınan"dan pek ayırt edilemez. (Howard Barker bu anlamda kullanıyor gibi görünüyor.) Bir ideoloji tarafından desteklense de gerçekçilik, işe yarayabilecek bir kelimedir. Yüzyılın tartışmasız en büyük komik drama yazarı olan Brecht, "Popüler ve Gerçekçi" üzerine bir denemesinde bunu söylüyor.Barnes'ın da kendine koyduğu bu tür bir programdır, tek bir oyun değil, toplu katliamla ilgili ortak bir kaygıyla birbirine bağlanan iki grotesk komedi. Sıkıntı birikir - şakalar da öyle. İlk oyunda Korkunç İvan'ın kişisel zulmüne tanık oluyoruz; ikincisinde, Nazi Almanya'sındaki gaz odalarındaki ölümleri detaylandıran komedi-bürokratların kişisel olmayan gaddarlığı; ve bir Sonsöz için, Bimko ve Bieberstein, Zyklon B üzerlerine dökülürken bir Yahudi çift eylemi gerçekleştirir.Her şeyi yeniden işleyebilen, artık Jonson, Jarry, Brecht tarafından şok edilmeyen, güçlüler tarafından güçsüz kılınan bir tiyatroya yapılan bir saldırıdır. Başlangıçta bir Yazar, Bergson'a ve komediyi eleştiren eleştirmenlere ateş püskürüyor -ve aptal durumuna düşürülüyor ve sonunda, Jewel ve Warriss (ya da Vladimir ve Estragon?) ölürken bizi gülmeye davet ediyor. Bence başarılı bir oyun değil, ama Barnes bugün komedi konusunda haklıysa, öyle olsaydı ne fark ederdi?Barnes'ın insancıllığı, nihayetinde, alternatif bir komik gerçekçiliği sürdürmek için fazla güvensiz bir ideolojidir. Sağlam ayaklı Northrop Frye, dünya edebiyatını Hristiyanlıktaki bir ana merkezden basar: "Hıristiyanlık trajedisi açısından, Dante'nin commedia adını verdiği daha büyük kurtuluş ve diriliş şemasında bir bölümdür". Anatomy of Criticism'de (1957), A Natural Perspective'de (1965) Shakespeare odaklı bir komedi üzerine kapsamlı yazılar yazmıştır.
İçeri girdiklerinde, sıcak küçük salonda çatalla karşılaştıklarında kısa bir ayrılıkla karşılaşırlar. Televizyonuna ve cinsiyetlerin ayrılmasına başkanlık eden yaşlı Smiley Joe ile yüzleşmeleri gerekiyor. Derelere, terli tişörtleriyle birlikte derilerini dökmeye hevesli bir şekilde kayboldukları geçiş değişim odalarına ayrılırlar.
Sonra tekrar dışarı akarlar, her biri erkek ve kız kapılarından yeni ruhlar çıkar. Dışarıda klor pusu ve ışıklık parıldıyor, hepsinin yeniden bir arada olduğu yerde. Hiçbir sesin uzun süre yalnız kalmadığı yankılanan su alanında şarkı söyler gibi konuşurlar ve konuşma halkaları. Konuşurken, havuzun çevresinde gruplar halinde hareket ederler, yeni kılıklarında birbirlerine utangaç bir şekilde bakmakta özgürdürler. Bu bir serbest bölge. Saniyeler boyunca hepsi duraklıyor gibi görünüyor, sonra bir spor dalış tahtasına koşuyor, zıplarken lastik gibi yaydan keyif alıyor ve dalışıyla aksiyonu başlatıyor.
Sığ uçtaki çocuklar ilk giren; beş veya altı kişilik kıpır kıpır su birikintilerinde, birbirlerine sıçratmaya ve aşağı yukarı zıplamaya heveslidirler. Genç kızlar da gruplar halinde havuzun kenarında tünerler, ancak sıçratmazlar veya zıplamazlar – konuşurlar, gerilirler ve belki de hazır olana kadar sivri uçlu bir parmağını suya doğru nazikçe esnetirler. Şimdi solistleri izleyin; bunlar verimlilik modelleridir. Şeritlerden aşağı inerken, zaten bir turun yarısına geldiler, havuzun dibini kesen bıçaklar gibi odaklandılar.
Bir an için topraklar belirlenmeli, sınırlar belirlenmelidir. Her zaman olduğu gibi, bir meydan okumayı sezen yaşlı çocuklar, her sıvı sınırı aşıyor, torpidolar gibi şeritlere giriyor ve kuluçkadan çıkıyor. Arada sırada, şeritlerin veya hatların farkında olmadan, dingin arka yüzücüler araya girdi. Ve çocuklar, “Marco, Polo” diye adlandırarak alanlarını genişletirler ve en azından cankurtaranın izin verdiği ölçüde, dallara ayrılırlar. Hepsi harika, tembel kafa karışıklığı. Ve öğleden sonra geçerken kimse fark etmiyor.
Kapanış sireni P.A.’nın üzerinde çığlık atarak her birini havuzdan dışarı çıkarıyor. Korkmuş ya da isteksiz, yaşlılar kendilerini sudan çıkarırlar; daha esnek ve itaat etmeye alışkın olan çocuklar onları soyunma odalarına kadar dövdüler. Hepsinin gitmesi gerekiyor. Türbe gün için kapalıdır.
Kısa On yazı Örnekleri
Cv de ön yazı nereye Yazılır
Kapak yazısı örnekleri
Kapak yazısı Nasıl Yazılır
On yazı Örnekleri deneyimli
e-devlet işyeri kapatma
Yaratıcı on yazı Örnekleri
İşyeri kapanış belgesi
Günlük Yaygın Kokular
Kokular, anıları ve duyguları uyandırdıkları beyne gider. Bir koku kokusu burun deliklerinde boş boş dolaşıyor, sonra zihnin kıvrımlı geçitlerinde çalışmak için hızla koşuyor. Zihin, herkesin bildiğinden daha yoğun bir yerdir. İnsanlar genellikle koku ölçeğinin yalnızca uçlarını düşünür: harika bir parfüm veya gerçekten kötü bir koku. Ancak, uzun zaman öncesine ait kırılgan anıları ve yakın geçmişle ilgili unutulmuş duyguları geri getiren şey, gündelik yerlerin sıradan aromalarıdır.
Mesela ofislerin farklı kokuları vardı. Bugün işyerleri havalandırma sisteminden kaçan şeyler gibi kokuyor ama dünün babalarının her gün gittikleri yerler değil. 1940’ların ve 50’lerin koyu renkli ahşap pervazlı soluk yeşil veya gri ofislerinde tam bir koku menüsü vardı.
Orada çalışan insanlara kesinlikle sızan aroma katmanları vardı – yorgun sigara dumanı, sıcak kabloların dikenli kıvrımları, daktilo ve asansör yağının karbon-y izleri ve küçük tıraş losyonunun tuhaf hafif dalgası. Bu karışım, elli veya altmış yıl önce her gün otobüsleri de doldurdu.
Öte yandan, ilkokullar muhtemelen her zamanki gibi kokuyorlar. Gevezelik eden koridorlar, bir evcil hayvan kürkü kadar yumuşak ve nazik çocuk saçlarının ve nefeslerinin sıcak ve tanıdık kokusuyla doludur. Kışın, okul fırınlarının sıcak nefesi, dolaplarda saklanan nemli botların, ıslak kar kıyafetlerinin ve tatlı kararan muzların yarı ekşi aromalarını olgunlaştırır.
Her mevsim o gizemli, naneli, zehirli görünüşlü yeşil süpürme tozunun ve bazı nedenlerden dolayı konserve sebze çorbasının ipuçlarını getirir. Ancak bu günlerde, sınıflarda “okul aroması” tarifinde bir geleneksel bileşen eksik olabilir: tebeşirin düz, burnu tıkayan, tozlu kokusu; yerini beyaz tahta kaleminin solvent kokusu almıştır.
Köşedeki markete bir gezi yapın. Teneffüs etmek rüya gibi kokuları ve hatıraları geri getiriyor – bebek pembesi balonlu sakız karelerinin sabunlu, pudramsı kokuları, ağır çikolata kokusu ve hatta dondurma soğutucusunun tuhaf şifalı nefesi.
Yetişkinlerin ve çocukların burnu, rafa kaldırılmayı bekleyen bağlı dergi ve çizgi roman paketlerinden gelen matbaanın mürekkebinin kimyasal ipucunu seğirir, ancak yalnızca yetişkinler, alev kırmızısı kağıt paketlerinden her Mayıs ayında yükselen kükürt kokusunu hatırlar. kestane fişeği. Köşe mağazaları her zaman çocuklara ve çoğu yetişkine, eğer itiraf ederlerse, heyecan ve hayal gibi kokmuşlardır.
Yani her günün kokuları zihin ve hatıra için bir şölen niteliğindedir. Burnumuzun dibinde dikkat çekmek için geçmiş ve şimdiki itiş kakış. Belki uyanma ve kahvenin, köpeğin, sınıfın ve merdivenlerde bekleyen o temiz çamaşır sepetinin aromalarını solumanın zamanı gelmiştir.
Sorular
1. İfadenin destekleyici paragrafı, konu başından ziyade paragrafın sonunda görünür?
2. Paragraf birliği açısından “Günlük Ortak Kokular” ın 2. fıkrasındaki hangi cümle kaldırılmalıdır?
3. “Yüzme Havuzu” nun 2. paragrafındaki hangi cümle, paragraf birliği açısından çıkarılmalıdır?
4. “Yüzme Havuzu” yazarı tarafından yaratılan baskın izlenim nedir?
Destek Hakkında
5. “Yüzme Havuzu” nun 5. paragrafında kaç ayrı insan grubu tanımlanmıştır? Hangi açıklamaları en etkili buluyorsunuz? Neden?
6. İki denemeden alınan aşağıdaki cümlelerde tüm duyusal ayrıntıları görme, dokunma, duyma veya koklama olarak etiketleyin.
a. Gevezelik eden koridorlar, bir evcil hayvan kürkü kadar yumuşak ve nazik çocuk saçlarının ve nefeslerinin sıcak ve tanıdık kokusuyla doludur.
b. Kışın, okul fırınlarının sıcak nefesi, dolaplarda saklanan nemli botların, ıslak kar kıyafetlerinin ve tatlı kararan muzların yarı ekşi aromalarını olgunlaştırır.
c. Her zaman olduğu gibi, bir meydan okumayı sezen büyük çocuklar, her sıvı sınırı aşıyor, torpidolar gibi şeritlere girip çıkmıyorlar.
7. “Her Gün Yaygın Kokular” ın 3. paragrafında, konu cümlesinde ifade edilen okul kokularının değişmediği fikrini güçlendiren tanımlayıcı üç ayrıntı nedir?
