HS 1—KONSEPT AŞAMA TEHLİKE İNCELEMESİBu ilk çalışmada, malzemelerin ve operasyonun temel tehlikeleri belirlenir ve SHE kriterleri belirlenir. Tüm ÇSG konularının yeterince ele alınmasını sağlamak için hangi bilgilerin gerekli olduğunu ve gerekli çalışmaların programını tanımlar. Kapsanan hususlar, reaksiyon kinetiği, toksisite verileri, çevresel etki ve daha fazla değerlendirmeye ihtiyaç duyan herhangi bir özel proses özelliğini içerebilir.Ayrıca ilgili mevzuattan kaynaklanan kısıtlamalar tespit edilir. Kalan tehlike çalışmalarından hangisinin (ikiden altıya kadar) yapılması gerektiğine de karar verilebilir. Bu erken aşamada, doğasında var olan SHE12,13 ilkelerini tasarım içinde uygulamak da önemlidir. Bu, süreçteki potansiyel tehlikeleri ortadan kaldırmayı, önlemeyi veya azaltmayı amaçlar.HS 2—ÖN-UÇ MÜHENDİSLİK TASARIMI (BESLEME) VEYA PROJE TANIMLAMA AŞAMASINDA HAZİDBu çalışma, tipik olarak, ayrıntılı tasarıma dahil edilmesi gereken tehlike tanımlama ve risk değerlendirmesi, işletilebilirlik ve kontrol özelliklerini ve kapsanması gereken özel çevresel özellikleri kapsar.
Tasarım hala esnek olacağından ve SIL'leri azaltacak ve böylece süreci basitleştirecek basit tasarım değişiklikleri uygulanabileceğinden, herhangi bir güvenlik enstrümanlı sistemin (SIS) güvenlik bütünlüğü seviyelerinin (SIL'ler)14,15 bu çalışma sırasında ele alınması önemlidir. tasarım.HS 2'nin sonunda, tasarım ve borulama ve enstrümantasyon diyagramlarının (P&ID'ler) geliştirme düzeyi “tasarım için onaylanmıştır” (AFD). Tüm ana özelliklerin eklenmesi gerekirdi, ancak daha ince olanlar eklenmez. Daha bariz hatalar için AFD diyagramlarını bir kontrol listesi kullanarak incelemek faydalı olacaktır. Bu bölümün son bölümünde bir örnek verilmiştir.HS 3—DETAYLI TASARIM TEHLİKE ÇALIŞMASIBu normalde, tehlike ve işletilebilirlik problemlerinin tanımlanmasını amaçlayan bir firma tasarımının ayrıntılı bir incelemesini içerir. Rölyef ve blöf çalışmaları, alan sınıflandırması, kişisel koruma ve uygunsa manuel kullanım bu aşamaya dahil edilebilir. HAZOP çalışmaları normalde bu aşamada yapılır.HS 4—İNŞAAT/TASARIM DOĞRULAMASIBu inceleme inşaat aşamasının sonunda yapılır. Donanımın amaçlandığı gibi inşa edildiğinden ve tasarımcının amacına aykırı herhangi bir ihlal bulunmadığından emin olmak için kontrol edilir. Ayrıca ayrıntılı tasarım tehlike çalışmasından alınan eylemlerin dahil edildiğini ve çalıştırma ve acil durum prosedürlerinin kontrol edildiğini doğrular.HS 5—DEVREYE ALMA ÖNCEKİ GÜVENLİK İNCELEMESİBu, operasyon grubunun başlatma için hazırlığını inceler ve tipik olarak eğitimi, son çalıştırma prosedürlerini, hazırlık prosedürlerini ve fonksiyon testi, temizlik ve temizleme dahil olmak üzere başlatmaya hazır olmayı kapsar. Şirket ve yasal standartlara uygunluğun teyidi bu aşamada, örneğin ABD'deki OSHA PSM mevzuatı kapsamında gerekli olan Başlangıç Öncesi Güvenlik İncelemesi (PSSR) kapsamında yapılır.HS 6—PROJE KAPANIŞ/BAŞLANGIÇ SONRASI İNCELEMEÜretim aşamasına birkaç ay kala gerçekleştirilen bu çalışma, önceki beş çalışmadan öne çıkan tüm sorunların tamamlandığını doğrular ve gelecekteki tasarım çalışmalarına faydalı geri bildirim verebilecek dersleri arar.Bu altı çalışmaya ek olarak, iki tane daha dahil edilebilir. Bunlara genellikle yukarıda kullanılan numaralandırma şemasına uyması için çalışma sıfır ve çalışma yedi olarak atıfta bulunulur.6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği Kanunu
Risk DEĞERLENDİRMESİ yapılırken hangi çalışanlar özellikle ele alınmalıdır
Tehlikeli sınıfta işyeri hekimi çalışma süresi
İşyeri hekimi çalışma saatleri yönetmeliği
Tam zamanlı işyeri hekimi bulundurma Zorunluluğu
Risk değerlendirmesi pdf
İş Sağlığı ve Güvenliği
İşyeri hekimi aylık çalışma SüresiHS 0—DOĞASI OLARAK DAHA GÜVENLİ VEYA DAHA AZ KİRLETİCİ SİSTEMLERİN HAZIRLANMASIÇalışma sıfır, konsept aşamasından önce Araştırma ve Teknik Departmanlar arasında gerçekleşir. Nihai tasarımın bir parçası olmaları için doğası gereği daha güvenli ve daha yeşil fikirleri mümkün olduğunca erken belirlemeye ve birleştirmeye çalışır.HS 7—YIKILMA/TERK EDİLMESİ İNCELEMELERİBu çalışma, nihai kapatmadan önce gerçekleştirilebilir ancak çalışmanın amacı, yıkım sürecinde ele alınması gereken konuları belirlemektir. Temizlik yöntemleri ve standartları, boyut küçültme, çalışma envanterlerinin geri kazanılması ve geri dönüştürülmesi, ekipmanın geri dönüştürülmesi, geri dönüştürülemeyen malzemelerin/ekipmanın güvenli bir şekilde imha edilmesi ve ekipman veya toprakta potansiyel olarak zararlı/toksik malzemelerin yeri gibi konuları ele almalıdır. Ek olarak, bazı ekipmanların diğer ekipmanları desteklediğini akılda tutarak, kaldırma cihazlarının/braketlerinin bütünlüğünü, erişim yollarını ve çıkarma sırasını ele almalıdır.TEHLİKE ÇALIŞMALARINA GENEL BAKIŞHS 1 6'nın proje yaşam döngüsü ile ilişkisi gösterilmektedir. Deneyimler, HS 1 ve 2'nin kullanımının, temel kavramsal konuların projenin başlangıcında ele alınmasını ve HAZOP çalışmasına bırakılmamasını sağladığını göstermektedir. HS 1 ve 2'nin kullanılması HAZOP çalışmasını daha kolay ve hızlı hale getirir.HAZOP, tehlike tanımlama için en esnek tekniklerden biri olsa da, HAZOP'u desteklemek için ayrıntılı tasarım aşamasında kullanılabilecek başka tanımlama ve değerlendirme teknikleri de vardır.HAZOP çalışması seçilen teknik olduğunda, kullanımı karmaşıklık, doğal tehlikeler veya operasyonun maliyetleri temelinde gerekçelendirilmelidir. HAZOP çalışması yeni prosesler, tehlikeli prosesler veya karmaşık prosesler için ideal olmakla birlikte, daha az faydası olsa da basit ve tekrar eden tasarımlarda eşit olarak kullanılabilir. Tesisin modifikasyon veya kullanım değişikliği için kullanılmasından da önemli faydalar bulunabilir.Tehlike tanımlaması için kullanılan teknikler ve bunların genel bir risk değerlendirmesi süreciyle ilişkisi hakkında daha fazla bilgi Pitblado16 ve Crawley ve Tyler tarafından verilmektedir.HS 2 İÇİN AÇIKLAYICI KONTROL LİSTESİHS 2'nin sonunda, ayrıntılı tasarım çalışması başlamadan önce ortak sorunların dikkate alındığından ve ele alındığından emin olmak için kullanılacak bir kontrol listesi örneği.• İnşaatın borulama malzemeleri kodlara uygun mu?
• Spesifikasyon araları doğru yerde mi? Yüksek-düşük basınçlıdır
Arayüzler tanımlandı ve doğru tedavi verildi mi?
• Kütle dengesi kontroller tarafından ölçülüp elde ediliyor mu?
• Herhangi bir kontrol parametresi bağımsız doğrulama gerektiriyor mu?
• Koruyucu sistemler (ve uygun olduğunda SIS) bilinen tehlikelere karşı yeterli koruma sağlıyor mu?
• SIS kapatmalarının ön alarmları var mı?
• Başlatma ve kapatma sırasındaki düşük akış koşulları ele alındı mı?
Herhangi bir havalandırma, geri dönüşüm hattı ve baypas gerekli mi?
• İzolasyon standartları risklere uygun mu?
• Gecikme, borulama kodlarına uygun mu?
• Bakım havalandırmaları ve tahliyeleri gösteriliyor mu?
• Gemilerde, giriş için özel özelliklere ihtiyaç duyabilecek kapanlar var mı?
• Borularda veya ekipmanda olası yerleşim noktaları var mı?
• Uygun şekilde aşırı basınç koruması uygulandı mı?
• Belirtilen aşırı/düşük basınç tahliyesi “yeterli” görünüyor mu?
• Kabartma koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? uyumsuz olabilir
Sistemde malzemeler karışıyor mu?
• Havalandırma delikleri güvenli bir yere mi gidiyor?
• Kanalizasyonlar güvenli bir yakalama sistemine gidiyor mu?
• Havalandırma koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? Uyumsuz malzemeler havalandırma sistemine karışabilir mi?
• Drenaj koleksiyonunun tasarımı tutarlı mı? Uyumsuz malzemeler drenaj sistemine karışabilir mi?
• Ana parametreler (basınç, sıcaklık, akış ve seviye) yeterince kontrol ediliyor mu ve sorunları değerlendirmek için yeterli teşhis var mı?
• Çizgi eğimleri gösteriliyor mu ve bunlar uygun mu?
• Hatlarda dren gerektirebilecek cepler var mı?
• S veya E gereksinimleri için herhangi bir yerde sıvı yakalama setleri gerekli mi?
Kimyasal Özellikler
Daha önce belirtildiği gibi, kimyasal özellikler, bir maddenin kimyasal değişikliklere uğrama eğilimini tanımlayan içsel özellikleridir. Bu özellikler, yanma ısısı, reaktivite ve parlama noktası gibi özellikleri içerir. Tüm kimyasallar bir stabilite durumuna ulaşmaya çalışır. Kimyasal bir reaksiyona girme ihtiyacını yaratan bu istenen durumdur. Reaksiyon, çevreleyen ortamdaki elementlerin veya bileşiklerin spesifik mimarisi nedeniyle gerçekleşir.
Dumanın rengi, bir olaya karışan madde hakkında bir ipucu verebilir. Dumanın bir reaksiyonun birincil göstergesi olduğunu düşünün. Kalın, siyah duman, benzen ve petrol ürünlerinin karakteristiğidir; beyaz duman, hidroklorik asit ve fosfor tipi ürünlerin özelliğidir; gri-beyaz-kahverengi duman, nitroselülozun karakteristiğidir; yeşilimsi sarı duman, klorun karakteristiğidir; gri-kahverengi-sarı/kırmızı duman nitrik asit ve bromun karakteristiğidir ve mor duman iyotun karakteristiğidir.
Tutuşma sıcaklığı, bir malzemenin sürekli bir dış tutuşma kaynağı olmaksızın tutuşacağı ve yanmayı sürdüreceği minimum sıcaklıktır. Yanma ısısı, ürünlerin tamamen oksitlendiği veya tam yanmanın havada gerçekleştiği bir reaksiyonla ilgilidir. Reaksiyon sırasında açığa çıkan ısıdır.
Bir malzemenin parlama noktası, bir ateşleme kaynağının mevcut olması koşuluyla, bir sıvının havada tutuşabilir bir karışım oluşturmak üzere buharlar vereceği minimum sıcaklıktır. Bu nedenle, bir sıvı, bir ateşleme kaynağı mevcut olduğunda yanıp sönmeye yetecek kadar buhar ürettiğinde ancak yanmayı sürdüremediğinde, bu duruma parlama noktası denir. Parlama noktası ve tutuşma sıcaklıkları, sıcaklık ölçeğinde birbirine yakın olabilir. (Bu kavram en çok organik bileşiklerle uğraşırken önemlidir.)
Yanıcı aralıklar veya limitler, havada tutuşmanın oluşması için uygun olan bir kimyasalın minimum ve maksimum konsantrasyonunu temsil eder. LEL minimum konsantrasyondur, havada tutuşabilen buhardır. UEL, havada tutuşabilecek maksimum konsantrasyondur. Ortama bir gaz salındığında, rüzgar, ortam sıcaklığı, topografya ve bir tutuşturma kaynağının mevcudiyeti kimyasalın tutuşma kabiliyetinde rol oynar. Gazı havada hareket ederken ölçebilseydiniz, üç farklı konsantrasyon alanı keşfederdiniz.
İlk olarak, buhar bu atmosferde “zengin” olacaktır veya malzemeyi orijinal olarak tutan kabın çevresinde yüksek konsantrasyonda olacaktır. Bir tutuşturma kaynağı mevcut olsa bile, gaz bu alanda yanmaz. Konteynerden uzaklaşarak ölçümlerinize devam ederken, tutuşmaya izin verecek mükemmel yüzdede hava ve kimyasal buhar konsantrasyonuna sahip bir alan bulacaksınız.
Kaynaktan en uzakta, kimyasalın konsantrasyonunu ölçer ve “zayıf” olduğunu görürsünüz; oksijene göre tutuşmaya yetecek kadar buhar olmazdı. Mevcut bir tutuşturma kaynağı olsa bile yanmaz. Ancak, yanıcı sınırların çevresinde (genellikle patlama sınırının hemen altında veya alt sınırında) toksik aralıkların bulunabileceği de unutulmamalıdır.
Maddenin kimyasal özellikleri nelerdir
Fiziksel ve kimyasal özellikler
Maddenin kimyasal özellikleri örnekleri
Aynı elementin iyonlarının kimyasal özellikleri aynı mıdır
Maddenin kimyasal özellikleri örnek
İzotopların kimyasal özellikleri aynı mıdır
9. Sınıf kimya fiziksel ve kimyasal özellikler
Fiziksel ve kimyasal özellikler Örnekler
Bir maddenin alevlenebilirlik aralığına girip girmediği sıcaklığa bağlıdır. Sıcaklık arttıkça buharlaşma artar. LEL’in yüzde 10’u yanıcılık aralığının altında olsa da yanıcı bir ortama giriyor olabileceğinizin bir uyarısıdır. Alev alma aralığı ne kadar genişse, kimyasal o kadar tehlikelidir. Genel olarak, yanıcı sıvılar için LEL’ler yüzde 1-3 ve yanıcı gazlar için yüzde 3-6’dır.
Bu konsantrasyon sınırları veya sınırları yanıcı veya patlayıcı sınırlar olarak adlandırılır ve her kimyasal bileşik için farklıdır. Fark, üretilen buharlara ve dolayısıyla yanıcılık aralığına bağlıdır. Örneğin, UEL aralığı yüzde 98 olsaydı, bu kimyasalın sahip olabileceği geniş yanıcı aralığı nedeniyle patlama potansiyeli çok gerçek olurdu.
Bu yüzde 98 noktasının üzerinde, atmosferdeki kimyasal buharların konsantrasyonu yanamayacak kadar yüksek veya zengin olabilir. Ancak, bu zengin ortama ulaşmak için yanıcı menzili aşmak gerekir. Örnek olarak yüzde 1–99 patlayıcı aralığı olan etilen oksidi veya yüzde 2-100 arasında asetileni düşünün. Bu durumlarda UEL aşılamaz. UEL’e ulaşılmadan önce potansiyel olarak son derece tehlikeli ortamlara sahiptirler ve UEL’e ulaşmak tehlikeli hale gelir. Geniş yanıcı aralıklara sahip tüm bileşikler bu potansiyel sorunu ortaya çıkarır.
Yangın döngüsü, potansiyel bir yakıtın tutuşabileceği ve yanmayı sürdürebileceği koşullara yaklaştıkça gözlenen fiziksel ve kimyasal özellikleri özetler. Örneğin, bir malzeme katı ise, malzemeye uygulanan ısı, malzemenin katıdan sıvıya ve ardından gaz fazına geçmesine neden olur. Bir buhar basıncına ve yoğunluğuna sahip olan gaz üretildiğinde, LEL ve UEL aracılığıyla parlama noktası durumuna geçmesi için bir karışım elde edilmelidir. Bir noktada, soğutulmazsa, yakıt veya oksijen tüketilene veya ısı azaltılana kadar her tekrarda daha yoğun hale gelerek döngüyü tekrarlamaya devam edecektir.
Isı Transferi
Isı ve ateşle ilgili olarak uygulanan bazı temel ilkeler iletim, taşınım ve radyasyondur. İletim, birbirleriyle temas halinde olan malzemeler arasında ısının aktarıldığı mekanizmadır. İletim, malzemenin toplam kalınlığından, kesitinden ve ısı transfer etme yeteneğinden etkilenir.
Malzemeye verilen termal enerji ile emilebilecek ısı miktarı arasındaki bir denge olarak düşünülebilir. Etrafında ısının serbest bırakıldığı yüzey alanını artırmak, iletimi artırabilir. Konveksiyon, bir gaz veya sıvının hareketi ile ısı transfer mekanizmasıdır. Teknik olarak, kap ile temas noktasında bir gaz veya sıvı ortamdan aktarılan ısıdır.
Radyasyon, bir kaynaktan gelen ısının elektromanyetik dalgalar yoluyla dışa doğru hareketidir. Temas etmeyen ancak birbirine nispeten yakın olan iki nesne arasında ısının transfer edildiği mekanizmadır.
Termal iletkenlik, bir malzemenin taşıyabileceği ısı miktarının bir ölçüsüdür. Bu prensip gazların ölçümünde ve bir gazdan ne kadar iletken geçtiğinde kullanılabilir. Gas Ranger metre bu iletkenlik ilkesini kullanır. LEL yüzde 100’e ulaştığında (katalitik boncuk tarafında), iletkenlik ölçer devreye girer.
Bu durumda okuma, hava dışındaki herhangi bir gazın yanıcı bir gaz olduğunu varsayar. Metanın havaya göre iletkenliği 1,22, karbondioksit ise 0,59’dur. İletkenlik ölçer, ölçülen gazın iletkenliğinin yüksek veya düşük olmasına bakmaz; sadece havadan farklı olduğunu bilir. İletkenlik ölçerler, gazın havaya göre iletkenliğindeki değişikliği ölçer.
