Amorti Edilen KKD Yüzdesi
Mali tablolar, maddi duran varlıkların orijinal maliyeti ile varlıkların satın alınmasından bu yana alınan amortisman hakkında bilgi içerir. Bu, bir firmanın varlıklarının göreli yaşının değerlendirilmesine izin verir. Hesaplama, birikmiş amortismanın KKD brüt’e bölünmesini içerir.
KKD brüt, basitçe varlıkların tarihi maliyetidir. Daha eski varlıklar, halihazırda amortismana tabi tutulmuş daha büyük KKD brüt oranlarına sahiptir. OB’nin 1997 için oranı %47: Bu, Garan’ın görünen yüzdesinin oldukça altında ve OB’nin ekipmanını rakiplerinden daha hızlı değiştirdiğini gösteriyor.
Diğer bir deyişle, OB, yakın zamanda henüz fazla amortisman yaratmayan sabit kıymetler aldığı için toplam mülk, tesis ve ekipmanının daha düşük bir yüzdesini amorti etmiş olabilir. Başka bir yorum, OB’nin giyim sektörüne nispeten genç bir giriş yaptığı olabilir; Ancak OB’nin geçmişinin incelenmesi, durumun böyle olmadığını gösteriyor.
Maddi Duran Varlık Muhasebesinin Değerlendirilmesi
GAAP, amortismana tabi tutulmuş tarihi maliyetin kullanılmasını gerektirir. Daha önce de belirtildiği gibi, bu değerleme mevcut piyasa değerini yansıtmamaktadır. Buna göre, bu bilgileri kullanırken dikkatli olunmalıdır. Örneğin, kredi veren kurumlar, bazen kredi başvurusunda bulunanların varlıkları teminat olarak rehin etmelerini şart koşar. Rehin verilen varlıkların yeterliliğini değerlendirirken, tarihi maliyet özellikle ilgili değildir; kredi memuru cari piyasa değeriyle daha fazla ilgileniyor.
ABD şirketlerinin mali tabloları sabit varlıkların piyasa değerini açıklamasa da, birkaç ülke piyasa değerinin kullanımına izin vermektedir. Avustralyalı bir şirketin yıllık raporundan bir not içerir. Not, Monroe’nun 2001 yılında arazisini, binasını ve iyileştirmelerini yeniden değerlendirdiğini gösteriyor. Bu özel durumda, piyasa değeri tarihi maliyeti önemli ölçüde aşıyor. Bu tür farklılıklar bir dizi oranı önemli ölçüde etkileyebileceğinden, farklı ülkelerdeki firmaların mali tablolarını karşılaştırırken dikkatli olunmalıdır.
MADDİ OLMAYAN VARLIKLAR
Maddi olmayan duran varlıklar, değerleri fiziksel özlerine bağlı olmayan uzun ömürlü varlıklardır. Aksine, değerleri taşıdıkları yasal haklara dayanmaktadır. Bu bölümde çeşitli maddi olmayan duran varlıklar açıklanmıştır.
Federal hükümet tarafından verilen patentler, bir ürünü veya işlemi 20 yıllık bir süre için kullanma münhasır hakkını verir. Patentler, yeni bilgileri keşfeden ve uygulayan firmanın çabalarının faydalarından yararlanmasını sağlayarak yeniliği teşvik etmeyi amaçlar.
Federal hükümet tarafından da verilen telif hakları, yazarın ölümünden sonra 70 yıl boyunca sanatsal veya edebi eserlerin münhasır kullanım hakkını aktarır. Telif hakkıyla korunabilecek yaygın eser örnekleri arasında kitaplar, şarkılar ve filmler bulunur. Bir telif hakkının ekonomik ömrü, yasal ömründen çok daha kısa olabilir.
Ticari markalar, belirli bir firmanın ürünlerini tanımlamak için kullanılan kelimeler, semboller veya diğer ayırt edici unsurlardır. Muhtemelen Kleenex dokusuna aşinasınızdır. Kleenex, Kimberly-Clark Corporation’ın tescilli ticari markasıdır. McDonald’s Golden Arches ve MGM’s Lion, şirketleri tarafından ticari marka olarak kurulmuş ve korunan tanınmış sembollerdir. Ticari markaların yasal ömürleri sınırsızdır, ancak ekonomik ömürleri sınırlı olabilir.
KKD standart TABLOSU
KKD test Soruları
Kişisel koruyucu donanımlar Nelerdir
Kişisel KORUYUCU Donanım Yönetmeliği
Kişisel KORUYUCU DONANIM ZİMMET FORMU
Kişisel koruyucu Donanım
Kişisel koruyucu Donanım kullanımı
Kişisel koruyucu Donanım Nedir
Franchise ve lisanslar, belirli bir ürün veya hizmeti pazarlama veya belirli bir faaliyette bulunma haklarıdır. Örneğin Pizza Hut, çeşitli bireylere ve işletmelere franchise satmaktadır. Bir franchise, sahibinin belirli bir yerde bir Pizza Hut restoranını işletmesine izin verir.
Bu hakkın sahibi için ekonomik değeri vardır ve bir varlık olarak yansıtılacaktır. Başka bir örnek olarak, bazı ilaç şirketleri diğer şirketlerin ürünlerini satma hakkını elde eder. Bu hakkın da bir değeri vardır ve bir varlık olarak gösterilecektir (araştırma ve geliştirme maliyetlerine ilişkin aşağıdaki tartışmaya bakınız).
Muhasebe amaçları açısından, maddi olmayan duran varlık şerefiyesi yalnızca tek bir durumda ortaya çıkabilir: devam eden bir işin satın alınması. Bu tür birçok satın alma işleminde satın alma fiyatı, ayrı olarak tanımlanabilir varlıkların toplam gerçeğe uygun değerini aşmaktadır. Daha yüksek satın alma fiyatı, alıcının birçok devam eden işletmenin sahip olduğu sadık müşteriler, eğitimli işçiler ve benzerleri için ödeme yapma isteğini yansıtır.
Şerefiye, satın alma fiyatının, edinilen tüm özel olarak tanımlanabilir varlıkların toplam gerçeğe uygun değerini aşan kısmına eşittir. Bir örnek olarak, Storage Technology Corporation, Edata Scandinavia AB’yi 75.000.000 $ karşılığında satın aldı ve 44.700.000 $ şerefiye kaydetti. Diğer bir deyişle, satın alma bedelinin yarısından fazlası şerefiye olarak kaydedilmiştir.
Kazanma
Başkalarından alınan maddi olmayan duran varlıklar, başlangıçta tarihi maliyetleriyle kaydedilir. Örneğin, bir şirket 300.000 $ ‘lık bir patent alırsa, nakit azalacak ve patentler 300.000 $ artacaktır.
Patent zaten geliştirilmiş olduğundan, gelecekteki ekonomik faydalar olası görünmektedir ve bir varlığın kaydedilmesi uygundur.
Bir başka örnek olarak, StorageTek’in Edata satın alımı aşağıdaki gibi kaydedilir (bin olarak).
Maddi olmayan duran varlıklar da dahili olarak geliştirilebilir. Çoğu durumda, ayrı tanımlanabilir maddi olmayan duran varlıkların geliştirilmesi için katlanılan maliyetler aktifleştirilir. Bu varlıkları korumak için katlanılan maliyetler (maddi olmayan duran varlıkları ihlalden korumak için yapılan yasal maliyetler gibi) de aktifleştirilebilir.
Nike’ın swoosh gibi ticari markalarının bilanço değeri 221 milyon dolar ve Nike ticari markalarını “en değerli varlıkları” olarak görüyor. Ancak Nike’ın bilançosu 5,4 milyar dolarlık toplam varlık gösteriyor. Ticari markalar, Nike’ın en değerli varlığı olmasına rağmen toplam varlıklarının bu kadar küçük bir yüzdesini nasıl temsil edebilir? Cevap, elbette, bilançoların birçok varlığı tarihsel maliyetleriyle göstermesidir, bu da ekonomik değerlerini olduğundan az gösterebilir.
Araştırma ve Geliştirme Maliyetleri
Birçok firma, diğerlerinden patent satın almak yerine dahili olarak yeni ürünler geliştirir. Nihai başarı güvencesi olmadan büyük harcamalar yapılabileceğinden, bu strateji daha risklidir. Gelecekteki ekonomik faydalarla ilgili önemli bir belirsizlik mevcuttur ve bu nedenle GAAP, tüm araştırma ve geliştirme maliyetlerinin derhal giderleştirilmesini gerektirmektedir. Araştırma ve geliştirme maliyetleri, yeni bilgi üretmek veya bilgiyi yeni bir ürün veya sürece dönüştürmek için katlanılan maliyetlerdir. Çoğu ülke, bu maliyetleri derhal harcama pratiğini takip eder.
Harici olarak edinilen ve dahili olarak geliştirilen patentler için muhasebe kurallarındaki farklılık, özellikle farmasötikler gibi araştırma-yoğun endüstrilerde, mali tabloların firmalar arası karşılaştırılabilirliğini azaltabilir.
Gösterildiği gibi, Roberts Pharmaceutical Corporation’ın maddi olmayan duran varlığı, (diğerlerinden edinilen) mülkiyet hakları, 1996’da 204.611.000$’dan 1997’de 217.919.000$’a yükselmiştir. Roberts’ın stratejisi, diğer şirketlerden halihazırda kurulmuş olan farmasötik ürünleri satın almaktır. Bu haklar iki yoldan biriyle elde edilir: (1) patent sahibinden doğrudan satın alınması veya (2) patent sahibi ile bir lisans anlaşması. Bu hakların elde etme maliyeti varlık olarak aktifleştirilir.
Buna karşılık, Merck, Inc., farmasötik ürünlerini dahili olarak geliştirmektedir. Buna göre, Merck’in 1997’de yeni ürünler geliştirmek için harcanan yaklaşık 1.8 milyar $’ı, bu ürünlerden bazıları başarılı olmuş ve patentlerle sonuçlanmış olsa da, hemen harcandı. Bu durumun gösterdiği gibi, patentlerin (ve diğer maddi olmayan duran varlıkların) ekonomik değeri, muhasebe amaçları için atanan değerden önemli ölçüde farklı olabilir.
