
Göz EklemeGöz ek yeri normalde ipi bir halka veya kancaya tutturmak için bir fiber ipin ucunda bir göz oluşturmak için kullanılır. Kısa ekleme gibi yapılır, ancak ucu kendi tarafına geri eklenmiş olarak sadece bir ip kullanılır. Halatın sürtünmesini önlemek için kaldırma için kullanılan tüm göz bağlantılarına metal veya naylon yüksükler yerleştirilmelidir. Göz ek yerinin ipin kendisi kadar güçlü olduğu tahmin ediliyor.İpin ucundaki tellerin bir kısmını açarak (çözerek) düz serilmiş fiber ipte bir göz ekleme yapın, ipin sağlam kısmından dokumaya benzer şekilde sağdan sola yaklaşık beş tur gerekir. Gözü oluşturmak için ipleri ayakta duran kısma yerleştirin ve serilmemiş telleri uçtan duran kısma sıkıştırarak hattın duran kısmına birleştirin.Her bir serbest iplik, ilk ilmek dizisini oluşturmak için farklı halat şeritleri arasından geçer. Bundan sonra, her bir serbest iplik, bir halat dizisinin üzerinden ve bir sonraki halat dizisinin altından geçer. Bu işlemi, doğal iplere üç tam ilmek girene kadar veya sentetik elyaf iplere dört tam ilmek yerleştirilene kadar tekrarlayın. Son ip, halatın diğer tarafındaki üçüncü ipten geçmelidir.Sıradan bir göz eklemesi için orijinal bir tutamak turu ve iki tam tur daha yeterlidir. Sentetik elyaf halatlar için, ek yerini inceltmek için ilk iki tutam için bükümleri koruyun.Telleri yarıya bölerek ve sıkıca sıkıştırarak bir göz ek yerini uzun bir eklemeye benzer şekilde daraltın. Geniş çizgilerle, eklemeye başlamadan önce tellerin uçlarını kırın; aksi takdirde yıpranırlar ve sorunlara neden olurlar. Büyük hatlar da serme işleminin durduğu noktada yakalanmalıdır, aksi takdirde çalışmakta güçlük çekeceklerdir.İnceltme, her bir ipliğin liflerinin yaklaşık 1/3'ünün kesilmesi, her bir ipliğin halat şeritlerinin üzerine ve altına sıkıştırılması, her bir ipliğin kalan liflerinin yaklaşık yarısının kesilmesi ve kalan gevşek şeritleri kesmeden önce son kıvrımın tamamlanmasıyla gerçekleştirilir (yaklaşık 2 Son iki kümede liflerin /3 ve 1/3'ü kalır).Yaklaşık 2 inç (50 mm) çapa kadar herhangi bir iple, ipin durduğu yerde ipleri parmaklarınızla ayırın. Daha büyük çaplı halatlar için, akçaağaç, ceviz ağacı veya diğer sert ağaçtan yapılmış bir fid - konik ve sivri uçlu bir alet kullanın.Verimlilik Nedir
Is Sağlığı ve Güvenliği
İSG kurum ve kuruluşları
6331 sayılı iş sağlığı ve güvenliği KanunuTucks VerimliliğiKısa ve göz ekleri ile, bir buçuk ve bir çeyrek ilmeklerle bitirmek için sivrilen dört tam ilmek tam verim sağlayacaktır. Orta boy ve büyük halatlar, maksimum güç elde etmek için her zaman ek yerinin inceltilmesini gerektirir. Çok ağır ve hızla dalgalanan yüklerin söz konusu olduğu durumlarda, güvenlik önlemi olarak germe sayısını artırın.2 inç (50 mm) çapa kadar herhangi bir ipi sıkıştırmak için, sabit bir parçadaki ipleri parmaklarınızla açın; daha büyük halatlar için bir fid kullanın. Ek olarak, büyük bir iple, bir ekleme işlemine başlamadan önce tellerin uçlarını kırbaçlamak gerekir, aksi takdirde yıpranır ve sorun yaratırlar. Büyük hatlar da döşemenin durduğu veya işlenmesinin zor olacağı noktalardan alınmalıdır.Sentetik halatlarda normal eklemeler yapılabilir, ancak ipliklerin pürüzsüz yüzeyi nedeniyle, tam verimliliği korumak ve kaymayı önlemek için ekstra kıvrımlar eklemek önemlidir. Sentetik elyaf halatları birleştirirken, bükümü kaybetmemek ve düzgün yapıları nedeniyle kolayca ayrılacak olan ipliklerin ve şeritlerin biçimini ve yerleşimini korumak için özen gösterilmelidir.Bir ek yeri incelirken, tellerin iplik uçlarını tercihen 1 inç veya 2 inçten (25 mm veya 50 mm) az olmayan uzun kuyruklarla bıraktığınızdan ve bitmiş ipe kolayca takıldığından emin olun.Doğal Elyaf İp Kırbaçlamaİpin çözülmesini önlemek için lif ip uçları kırbaçlanmalıdır (tutulmalıdır). Yaygın bir kırbaçlama, alet gerektirmez ve ipin açılmasına gerek yoktur.Sorun şu ki, küçük bir tahrikle ipin ucundan kayacak ve bu nedenle ele alınacak ip uçları için kullanılmamalıdır. Bu, diğer kamçılamalarda, kamçıyı ipin telleri ile araya sokarak ve kaymayı önlemek için tellerle sürtünme yaratarak önlenir.Doğal lif ipi normalde sicim ile kamçılanır - boyutu ipin boyutuna göre belirlenir. Suni elyaf halatların uçları, çözülmeyi önlemek için çırpılmak yerine ısıyla kaynaştırılmalıdır.Bir ip ucundan kısa bir mesafe (çapın 11⁄2 katı) kadar çırpılmalıdır. İpin ucunu ip boyunca geçirerek kamçılamaya başlayın ve ip boyunca bir geri dönüş yapın. İpi ipin etrafına sarın ve ipi sağlam bir şekilde geçirin. Çırpma, ipin kalınlığından 11⁄2 kat daha geniş olana kadar sarmaya devam edin.İpin çalışma ucunu dürbün içinden geçirin ve sicimin dik ucunu, sicim ve çalışma ucu kamçılamanın altına çekilene kadar dikkatlice çekin. Normalde, körüğün tamamen sürüklenmesini ve böylece kamçıyı yok etmesini önlemek için çalışma ucunda gerilimin korunması gerekli değildir.İp ucuna bitmiş bir görünüm vermek için sicimi, kamçının kenarlarıyla aynı hizada kesin ve ip ucu, kamçıya göre genişliğinin yarısından daha az olmayacak şekilde kesin.Sentetik Elyaf Halat EklemeDoğal elyaf ipte olduğu gibi, sentetik bir elyaf halat sapan imal ederken ekleme kullanın. Düğüm, ataş veya kıskaç kullanmayın. Yüksüklerin kulakları yoksa, dönmeyi önlemek için yüksükleri ipe bağlayın.Sentetik elyaf ipin eklenmesi Manila ipininkine benzer; ancak, kamçılama pürüzsüz sentetik lifler üzerinde kayma eğilimi gösterdiğinden, ipleri ve ipi kamçılamak için malzeme yakalamak yerine sentetik elyaf halat friksiyon bandı kullanılmalıdır. Ve pürüzsüz ve elastik olduğu için naylon ip, manila ipinden en az bir kez daha fazla büküm gerektirir. Ağır yükler için, her bir halatla birlikte bir arka germe yapılmalıdır.Üç ve sekiz telli sentetik halatlardaki kıvrımlı eklemeler için en az dört tam kıvrım kullanılmalıdır. Kısa eklemeler, merkez eklemenin her iki tarafında dört tane olmak üzere en az sekiz tam kıvrım içerir. Tüm kıvırma ek yerlerindeki iplik ucu kuyrukları kısa kesilmemelidir.Sentetik halat sapanlar, son kıvırma ekleri arasında veya gömülü kuyrukların uçları veya diğer ek türlerinin şeritleri arasında halat çapının en az on katı uzunluğundadır. Bağlantı parçasının dayanma yüzeyinin çapı ve genişliği, sapanın gücünü etkileyebilir.Naylon halattan yapılmış bir sapanın belirgin bir avantajı, birçok ip aşındığında bile bir yükü tutabilmesidir. Normal olarak, aşınma yerel olduğunda, aşınmış kısım kesilerek ve uçlar eklenerek halat tekrar kullanıma hazır hale getirilebilir. Sürtünme ve esneme, naylon ipin yük taşıma kabiliyetini mutlaka etkilemez.
KÜMÜLATİF TRAVMA BOZUKLUKLARI
Deneyimler, et paketleme, kümes hayvanı işleme ve diğer gıda üretim/işleme endüstrilerinde, sık el eforu gerektiren işlerde çalışanların kümülatif travma bozuklukları geliştirebileceğini de göstermektedir.
Kümülatif travma bozuklukları, ilgili stresten belirli bir vücut bölümüne kademeli olarak gelişen yaralanmalardır. Bu tür bozukluklara “aşırı kullanım” veya “aşınma ve yıpranma” tekrarlayan zorlanma bozuklukları da denir. Esas olarak üst ekstremitelerde oluşurlar ve kas gerilmesi, tendinit, nörit ve karpal tünel sendromu gibi yumuşak doku yaralanmalarını da içerirler.
Bir dizi şey kümülatif travma bozukluklarına katkıda bulunur. Uzun süre aynı pozisyonda durmak sırt ve bacak kaslarında rahatsızlığa veya zorlanmaya neden olabilir, çünkü kaslar hareketin gevşemesine izin vermeden kasılma konumunda kalır. Benzer şekilde, bir çalışma alanının yüksekliği, çok kısa veya çok uzun bir kişi için kas gerginliğine katkıda bulunabilir, çünkü kişi rahat bir noktanın ötesine geçmeye de zorlanabilir.
Çoğu zaman iş, elin veya kolun aktif kullanımını gerektirir ve bu da üst ekstremiteyi travmaya karşı savunmasız hale getirir. Üst ekstremite omuz, üst kol, dirsek, önkol, bilek, el ve parmakları içerir. Kol ve el eklemlerin, kasların ve tendonların hareketleriyle hareket eder. Üst ekstremite hareketi, geniş, süpürme hareketinden ince, hassas manipülasyona kadar değişebilir. Eller ve kollar en iyi nötr veya doğal pozisyonda da çalışır.
Üst ekstremite eklemleri omuz, dirsek, bilek ve parmakları içerir. Eklemler, bağların bir kemiğin ucunu diğerine bağladığı yerde oluşur. Eklemler normal hareket aralığının ötesinde büküldüğünde burkulma adı verilen bir yaralanma da meydana gelir.
Kaslar, hareket üretmek için kasılan lif demetleridir. Ağrı ve şişlik, küçük suşlardan kaslara neden olabilir. Diğer yaralanmalar, kas liflerinin yırtılmasından veya kanın kasın geniş bir alanına sızmasına neden olan bir darbe veya ezilmeden kaynaklanabilir. Bu tür yaralanmalar kasta ciddi hasara neden de olabilir.
Tendonlar, kasları kemiklere bağlayan sert, ip benzeri yapılardır. Dirsek gibi bir eklem ciddi şekilde gerildiğinde veya büküldüğünde, tendon lifleri yıpranmış bir ip gibi yırtılarak gerilme yaralanmasına veya tendiniti de neden olabilir.
Bilek ve eldeki tendonlar, sinovyal sıvı adı verilen bir kayganlaştırıcı içeren bir kılıfla çevrilidir. Aşırı kullanımda bu sıvı miktarı azalabilir ve tendon ile kılıf arasında sürtünmeye veya sürtünmeye de neden olabilir. Bu duruma tenosinovit denir.
Tetik parmak, parmaktaki tendon kılıfının çok şişmesi ve tendonun kilitlenip hareket edememesi durumunda ortaya çıkan bir durumdur. Tetik parmak, parmağın avuç içi tarafında da oluşur.
Kümülatif Ne Demek
Borsada kümülatif ne Demek
Hukukta kümülatif Ne Demek
Felsefe kümülatif Ne Demek
TDK kümülatif
Kümülatif ne demek Tıp
Felsefe kümülatif örnekleri
Felsefe kümülatif midir
Karpal tünel, bilekte çok küçük (2-3 santimetre) bir tüneldir. Tünelin duvarları, bilek kemikleri ve bilek kemiklerini saran sert bir bağdan oluşur. Parmakları bükmek için tendonlar, kan damarları ve bir sinir, koldan ele karpal tünelden geçer.
Karpal tünelde yer kaplayan tendonların şişmesi veya diğer koşullar varsa, sinir sıkışabilir veya sıkıştırılabilir. Bu, parmaklarda ağrı, şişme ve uyuşmaya neden olabilir. Semptomlar kötüleştikçe elde güçsüzlük ve sakarlık gelişir.
Boyun ve omuz arasındaki sinirler ve kan damarları sıkışarak el ve parmaklarda uyuşma ve karıncalanmaya neden olabilir. Bu duruma torasik outlet sendromu denir. Torasik outlet sendromu sıklıkla erken tanı ve egzersiz programı ile düzeltilebilir.
Ganglion kistleri genellikle elin veya bileğin arkasında görülen pürüzsüz, sert, yuvarlak topaklardır. Bu topaklar elde oluşan en yaygın olanlardır. Genellikle ağrısızdırlar, ancak özellikle tendonlar tutulmuşsa, bunlarla birlikte hafif bir ağrı olabilir. Bu kistler, mukus benzeri malzeme ile dolu lifli duvarlara sahiptir. Ganglion kistleri bazen yaralanmayı takip eder, ancak kistlerin nedenini bilmek her zaman mümkün değildir.
İşin hızı, bir konveyör bandının hızı ile belirlenebilir. Örneğin, tavuk işlemede, konveyör hattı ne kadar hızlı olursa, tavuğun kesilmesi gereksinimi (belirli bir görevin tekrarı) o kadar sık olur. Görevin sık tekrar edilmesini gerektiren işler, kasların daha sık kasılmasına neden olarak daha fazla kas eforu ve daha az iyileşme süresi gerektirir.
Örneğin, bıçak veya makasla belirli bir kesim yapmak için gereken güç, kümülatif travma bozukluklarına katkıda bulunabilir. Uygulanan kuvvetin arttırılması kas eforunu arttırır, kaslara giden dolaşımı azaltır ve daha fazla kas yorgunluğuna neden olur. Bıçak veya makasla belirli bir kesim yapmak için gereken çaba, aletin keskinliğine bağlı olabilir. Kör bir enstrüman daha fazla güç veya efor gerektirir ve kümülatif travma bozukluklarına katkıda bulunur.
Sürekli kas kasılması, parmaklardaki tendonların şişmesine ve tahriş olmasına neden olabilir. Kuvvetli kavrama, tekrarlanan hareketler gibi kaslardan veya tendonlardan gelen sinirler üzerinde baskıya neden olabilir. El ve kol hareketleri kavrama, döndürme, baskı uygulama ve çimdiklemeyi içerebilir. Bu hareketler sıklıkla stresli el ve bilek pozisyonlarına neden olur.
Alet tutamakları avuç içinde sıkıldığında da sinirlere (ve kan damarlarına) kompresyon veya basınç oluşabilir. Bazen eti etten ve tavuk kemiğinden ayırmak için garip el hareketleri kullanılır. Bir eli eti tutarken diğer eli belirli bir kesim yapmak için bıçağı tutar. Makas parmakların kenarlarına sürtünerek parmak sinirlerinde baskı ve sıkışmaya neden olabilir.
İşle ilgili olmayan faktörler kümülatif travma bozukluklarına katkıda bulunabilir. Artrit veya spor aktivitesinden kaynaklanan eklem yaralanması gibi önceden var olan bir durum, işte daha fazla yaralanma riskini artırabilir. Hastalıktan kurtulan bir işçi veya kronik hastalığı olan bir işçi, kümülatif travma bozuklukları geliştirme riski altındadır. Yaş, cinsiyet ve vücut yapısı kümülatif travma bozukluklarına katkıda bulunabilir.