İşletme Sermayesi
İşletme sermayesi oranının amacı, bir işletmenin ödeme gücü durumunu değerlendirmeye yardımcı olmaktır ve öğrenciler ve iş adamları tarafından doğal olarak sorulan bir soru, ‘Kabul edilebilir bir oran nedir?’ Ne yazık ki kesin bir cevap vermek mümkün değildir. şirketin yaptığı ticaretin niteliğine bağlıdır.
Örnekleme amacıyla, Campion’un kredili mal alıp satan bir ticaret şirketi olduğu ve ayrıca şirketin tedarikçilerden müşterilere sağladığı süre kadar kredi aldığı varsayılabilir.
Otuz gün normal kredi süresidir, ancak tam süre önemli değildir, çünkü bir şirketin müşterilere tedarikçileri tarafından verilen krediyle ortalama olarak aynı kredi süresine izin vermesi koşuluyla, müşterilerden ödenmesi gereken para tutarı alacaklıların borçlarının vadesi geldiğinde ödenmesi gereken süre önemlidir.
Campion kredili mal sattığı için, şu anda stokta bulunan paranın hiçbiri, vadeleri geldiğinde mevcut cari borçları ödemek için zamanında nakde çevrilmeyecektir. Önümüzdeki birkaç gün içinde bazı hisse senetlerinin satılacağı doğrudur, ancak müşteriden nakit tahsil edilmeden önce en az 30 gün daha olacaktır. Kalan stokun nakde çevrilmesi daha da uzun sürecektir.
Bu analizden çıkan sonuç, dönen varlıklar arasında stokun dahil edilmesini sağlamak için işletme sermayesi oranının yeterince yüksek olması gerektiğidir. Eğer stok, Campion’da olduğu gibi, toplam dönen varlıkların yüzde 50’sinden fazlasını oluşturmuyorsa, dönen varlıkların kısa vadeli borçlara yeterli bir oranı 2:1 civarındadır.
Pratikte 2: 1 oranı geleneksel olarak kabul edilebilir norm olarak kabul edilir. Bununla birlikte, bunun büyük bir dikkatle ele alınması gereken geniş bir genelleme olduğu çok güçlü bir şekilde vurgulanamaz. Örneğin, ekonominin belirli sektörlerindeki şirketler, stokları çok hızlı bir şekilde nakde çevirir ve onlar için 2:1’in çok altında bir oran oldukça kabul edilebilirdir.
Bu durum genellikle satışların ağırlıklı olarak nakit olarak yapıldığı perakende ticarette mevcuttur. İnşaat sektöründe olduğu gibi, kaynakların çok daha uzun süre stokta tutulduğu durumlarda, belki 4:1’lik bir işletme sermayesi oranı gerekli kabul edilebilir.
Likidite Oranı
Likidite oranının amacı, bir işletmenin borçlarını vadesi geldiğinde karşılayabilme yeteneğini değerlendirmek için tasarlandığından, işletme sermayesi oranının amacına benzer. Hesaplama aşağıdaki gibidir.
Yakın gelecekte vadesi gelen borçları karşılamak için zamanında nakde çevrilmesi muhtemel olmayan dönen varlıkları göz ardı ettiğinden, işletme sermayesi oranından daha titiz bir ödeme gücü testidir. Oran, bu nedenle bazen ödeme kabiliyetinin ‘asit testi’ olarak tanımlanır.
Hesaplamanın dışında bırakılması gereken likit olmayan dönen varlıklar, stokları (bir gıda süpermarketi durumunda olduğu gibi nakit esasına göre satış yapılmadığı sürece, bu durumda stok likit bir varlıktır) ve alacak olmayan ticari borçları içerir. yakın gelecekte, çünkü müşterilere uzun bir kredi süresi tanınmıştır.
Likidite Oranı kaç olmalı
Likidite Oranı hesaplama
Nakit Oranı
Cari oran
Likidite oranı yorumlama
Asit test oranı
Cari oran formülü
Likidite oranının yüksek olması
Bu hesaplama, Campion Ltd’nin mevcut yükümlülüklerini karşılamak için yeterli likit varlığa sahip olduğunu göstermektedir. 1: 1 oranı uygulamada genellikle arzu edilir olarak kabul edilir ve genel olarak bu adil bir testtir. Bununla birlikte, okuyucular, geleneksel hesaplama yönteminin firmanın kısa vadeli finansal durumunu olduğundan daha az gösterebileceğinin farkında olmalıdır, çünkü dönen varlıklar dikkatle incelense ve daha az likit kalemler hariç tutulsa da, aynı ayrım aynı ayrım yapılmamaktadır. cari borçlar.
Normalde tüm cari borçlar, ödenmemiş meblağların bir kısmının, özellikle vergilendirmenin birkaç ay boyunca ödenmemesine rağmen dahil edilir. Örneğin, Campion’un durumunda, kısa vadeli borçlar, bilanço tarihinden dokuz ay sonra, 30 Eylül 20X2 tarihine kadar ödenmesi gereken vergileri içerir.
Bu nedenle okuyucular, tüm cari borçları içeren likidite oranını hesaplamaya yönelik geleneksel yöntemin, muhasebe “ihtiyatlılık” kavramıyla tutarlı olduğunu, ancak bazı durumlarda biraz fazla temkinli olabileceğini bilmelidirler.
VARLIK CİRO ORANLARI
Bu bölümde hesaplanan oranlar şu soruya cevap vermek üzere tasarlanmıştır: ‘Yönetim, hissedarlar ve alacaklılar tarafından kullanımına sunulan kaynakları yeterince kullanıyor mu?
Stok devir hızı
Bu oran, bir şirketin stoklarını devir hızını ölçer. Hesaplama şu şekilde yapılır.
Yukarıdaki formülün hesaplanmasıyla ilgili olarak öğrenciler tarafından sıklıkla sorulan iki soru şunlardır: ‘Neden satışlar yerine satışların maliyetini kullanalım?’ ve ‘Neden stokları kapatmak yerine ortalama stok seviyelerini kullanalım?’ Nedeni, her iki durumda da, hem pay hem de paydanın karşılaştırılabilir bir temelde hesaplanmasını sağlamaktır.
Paydayı oluşturan hisse senetleri, muhasebe amaçları için maliyet değeriyle değerlenir ve pay benzer bir temelde hesaplanmalıdır. Satış rakamı, satış maliyeti rakamlarının mevcut olmadığı, ancak brüt kar marjında değişiklikler olduğunda yanlış sonuçlara varılma riski bulunduğunda, kullanıcıların dönemler arası faydalı karşılaştırmalar yapmalarını sağlayan bir oran üretmek için kullanılabilir. bir hesap döneminden diğerine.
Ortalama stok seviyelerini kullanma nedenine dönersek, pay, bir hesap dönemi boyunca müşterilere gönderilen malların maliyetini ölçer ve bu nedenle payda, aynı dönemdeki stoktaki ortalama yatırımı temsil etmelidir.
Ortalama, genellikle açılış ve kapanış stok rakamlarına dayanır, ancak stok seviyeleri çok dalgalandığından, daha kesin bir hesaplama, yıl içinde çeşitli tarihlerde, belki de her ayın sonunda stok seviyelerinin kullanılmasını sağlar.
‘Oran’ terimi, muhasebede, iki finansal toplam arasındaki ilişkiyi ölçen tüm hesaplamaları kapsayacak şekilde gevşek bir şekilde kullanılır. Örneğin, net karın geleneksel olarak fiili bir oran yerine satışların yüzdesi olarak ifade edildiğini gördük.
Stok devir oranı söz konusu olduğunda, birçok analist bunu, malların tedarikçiler tarafından teslim edildiği ve müşterilere sevk edildiği tarihler arasında geçen gün sayısı (veya haftalar veya aylar) cinsinden sunmayı tercih eder. dönem.
Bu, Örnek 12.10’da sunulan hesaplamanın sonucunu 365’e (veya 52 veya 12) bölerek veya tek adımda istenen sonuca ulaşmak için formülü değiştirerek yapılabilir.
Şirketler, ilgili işletme maliyetlerini en aza indirmek için stok tutma süresini mümkün olduğunca düşük tutmaya çalışır. Eğer Koşu Bandı, hisse senedini 61 gün yerine ortalama dört ay elinde tutsaydı, hisse senedi yatırımı iki katına çıkarak yaklaşık 50.000 £ olacaktı.
O zaman ekstra finansmanın artırılması gerekecek, taşıma maliyetleri artacak ve stok hasarı ve eskimesinden kaynaklanan potansiyel kayıp çok daha büyük olacaktır.
Yönetimin amacı stokları minimumda tutmak olsa da, yine de üretim gereksinimlerini karşılamak için (bir üretici durumunda) yeterli hammaddenin ve tüketici talebini karşılamak için yeterli bitmiş ürünün mevcut olduğundan emin olmalıdır. Bu nedenle, bu çatışan öncelikler arasında bir denge sağlamak yönetimin görevidir.
