Berkeley, bedenlerin nesnel özellikleri olan “birincil nitelikler” ile yalnızca öznenin algısal deneyiminde var olan “ikincil nitelikler” arasında hiçbir ayrım yapılamayacağını vurguladı. Galileo, Descartes ve Newton birincil ve ikincil nitelikler arasındaki ayrımı kabul etmişler ve genişleme, konum ve hareketin birincil nitelikler olduğunu ileri sürmüşlerdi.
Ancak Berkeley, bedenlerin herhangi bir birincil niteliği olduğunu reddetti. Uzatma ve hareketin, ısı ve parlaklık ile oldukça eşit olan hassas nitelikler olduğunda ısrar etti. Bedenlerin genişlemesi ve hareketi hakkında sahip olduğumuz her türlü bilgi bize algısal deneyimimizde verilir.
Berkeley, Newton’un yaptığı gibi Mutlak Uzay’daki hareketler hakkında konuşmanın anlamsız olduğunu savundu. Uzay, beden algımızdan ayrı ve bağımsız olarak var olan bir şey değildir. Berkeley, evrende bedenler olmasaydı, uzamsal aralıkları atamanın mümkün olmayacağına işaret etti.
Bu durumda uzamsal aralıklar atamak mümkün değilse, o zaman tüm bedenlerden yoksun bir “uzay” dan söz etmenin anlamsız olduğu sonucuna vardı.
Ayrıca Berkeley, biri dışındaki her vücut yok edilirse, bu bedene hiçbir hareket atanamayacağına işaret etti. Bunun nedeni, tüm hareketin göreceli olmasıdır.
Bir bedenin hareketinden bahsetmek, diğer bedenlerle değişen ilişkilerinden bahsetmektir. Mutlak Uzayda tek bir cismin hareketi düşünülemez.
Newton’un kova deneyi de Mutlak Uzayın varlığını kanıtlamaz. Berkeley, doğru bir şekilde, kovadaki suyun hareketinin “gerçekten dairesel bir hareket” olmadığını, çünkü yalnızca kovanın hareketiyle değil, aynı zamanda dünyanın güneş etrafında dönüşü ve dönüşüyle birleştiğini de gözlemledi. Newton’un Mutlak Uzay’a göre dönme olarak bahsettiği bu hareketin, kova dışındaki evrendeki cisimlere atıfta bulunulabileceği sonucuna vardı.
Newton, mekanik teorisinin uygulanmasında, Mutlak Uzay’daki mesafeler için göreli uzamsal aralıkları ikame etmek zorunda kaldı. Berkeley, Newton’un Mutlak Uzay’daki hareketlere atıflarının, disiplini hiçbir şekilde zayıflatmadan fizikten çıkarılabileceğini öne sürdü. “Çekici kuvvet” ve “ivme” yararlı matematik kurguları iken, “Mutlak Uzay” işe yaramaz bir kurgu ve fizikten çıkarılması gerektiğini savundu. Sabit yıldızların, hareketlerin açıklaması için bir referans çerçevesi belirlerken alınmasını tavsiye etti.
Mekanik alt Dalları
Mach ilkesi
Mekanik nedir
9 Sınıf fizik mekanik nedir kısaca
Elektromanyetizma nedir
Mekanik etki nedir Biyoloji
Mekanik kaça ayrılır
Mekanik Fizik
Mach’ın Mekaniğin Reformülasyonu
On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında Ernst Mach, Newton’un bilim felsefesinin Berkeley tarafından verilen eleştiriye çarpıcı bir şekilde benzeyen bir eleştirisini geliştirdi. Mach, Berkeley’in bilimsel yasalar ve teoriler hakkındaki araçsal görüşünü paylaştı. Düşüncede gerçeklerin yeniden üretimi ve öngörülmesiyle deneyimleri değiştirmek ya da kurtarmak bilimin amacıdır.
Mach’a göre, bilimsel yasalar ve teoriler gerçeklerin üstü kapalı özetleridir. Fenomenleri tanımlamamıza ve tahmin etmemize olanak tanırlar. İyi bir örnek, Snel’in kırılma yasasıdır. Mach, doğada çeşitli kırılma durumları olduğunu ve kırılma yasasının bu gerçeklerin zihinsel yeniden inşası için “derleyici bir kural” olduğunu gözlemledi.
Mach, bilimsel girişim için düzenleyici bir ilke olarak bir Ekonomi İlkesi önerdi. Bilimin kendisinin, mümkün olan en az düşünce harcamasıyla gerçeklerin mümkün olan en eksiksiz sunumundan oluşan asgari bir sorun olarak kabul edilebileceğini belirtti.
Bilim adamı, çok sayıda gerçeği özetleyen ilişkiler formüle etmeye çalışmalıdır. Mach, temsil ekonomisine ulaşmanın özellikle etkili bir yolunun, ampirik yasaların birkaç genel ilkeden çıkarıldığı kapsamlı teorilerin formülasyonu olduğunu vurguladı.
Mach ayrıca, Berkeley’in bilim kavramlarının ve ilişkilerinin doğada var olana karşılık geldiğini varsaymanın yanlış olduğu inancını paylaştı. Örneğin, atomlarla ilgili teorilerin belirli fenomenlerin tanımlanmasında yararlı olabileceğini kabul etti, ancak bunun doğadaki atomların varlığına dair hiçbir kanıt sağlamadığında ısrar etti.
Berkeley gibi, Mach da görünüş aleminin arkasında bir “gerçeklik” âlemi – birincil nitelikler, atomlar ya da elektrik yükleri – varsaymayı reddetti. Onun fenomenalizmi, Berkeley’inki kadar eksiksizdi.
Mach, doğayı araştırırken, sadece görünüşlerin birbirimizle olan bağına ilişkin bilgilerle ilgilenmemiz gerektiğini ilan etti. Görünüşlerin arkasında kendimize temsil ettiğimiz şey, yalnızca anlayışımızda mevcuttur ve bizim için yalnızca, biçimi keyfi ve ilgisiz olduğu için kültürümüzün bakış açısıyla çok kolay değişen bir memoria technica veya formülün değerine sahiptir.
Mach, Newton mekaniğini fenomenalist bir bakış açısıyla yeniden formüle etmeye çalıştı. Bu yeniden formülasyon aracılığıyla, mekaniğin Mutlak Uzay ve Zaman’daki hareketler hakkındaki “metafizik” spekülasyonlardan mahrum edilebileceğini göstermeyi umuyordu. Yeniden formülasyon, mekaniğin temel önermelerinin iki sınıfa ayrılması biçimini aldı – ampirik genellemeler ve a priori tanımlar.
Mach’a göre, mekaniğin temel ampirik genellemeleri şunlardır:
- (1) Birbirlerinin karşısına yerleştirilmiş cisimlerin, deneysel fiziğin belirleyeceği belirli koşullar altında, kesişme çizgileri yönünde ters ivmeler meydana getirmeleri;
- () iki cismin kütle oranının cisimlerin fiziksel durumlarından bağımsız olduğu; ve
- () her cismin A, B, C, olduğu ivmeler. . . K gövdesindeki indükler birbirinden bağımsızdır.
Bu ampirik genellemelere Mach, “kütle oranı” ve “kuvvet” tanımlarını ekledi. İki cismin “kütle oranı”, “bu cisimlerin karşılıklı olarak indüklenen ivmelerinin negatif ters oranıdır” ve “kuvvet”, “kütle ve ivmenin ürünü” dür.
Mach, deneysel genellemeleri deneysel kanıtlarla doğrulanan olası gerçekler olarak kabul etti. Sözde, deneylerin sonuçları şimdiye kadar gözlenenden farklı çıkarsa, bu genellemeler yanlış olacaktır.
Mach, yeniden formülasyonundaki genellemelerin yalnızca uzamsal aralıkları ve zamansal aralıkları ölçmek için prosedürlerin spesifikasyonu üzerine deneysel olarak önemli hale geldiğini vurguladı. Uzamsal aralıkların “sabit” yıldızlarla tanımlanan bir koordinat sistemine göre ölçülmesini ve böylece Mutlak Uzaya yapılan tüm göndermeleri ortadan kaldırmasını önerdi. Ayrıca, “kendi içinde tek tip” bir hareketten bahsetmenin anlamsız olduğu için Mutlak Zaman’a yapılan atıfların ortadan kaldırılması konusunda ısrar etti. Mach’a göre, zamansal aralıklar fiziksel süreçlerle ölçülmelidir.
Ancak mekansal-zamansal aralıkları belirlemek için tatmin edici fiziksel prosedürler bulunsa bile, Mach’ın kendi yeniden formülasyonunun ampirik genellemelerinin yanlışlanma olasılığına tabi olduğunu kanıtlamadığı iddia edilebilir. İlk genellemede geçen “belirli koşullar altında deneysel fizik tarafından belirlenecek” ifadesi bir sorunu gizler.
Fizikçi, sistemin kendisinin dışındaki değişikliklerden etkilenmeyen izole edilmiş sistemler için genellemeyi test etmeye çalışır. Ancak “kesişme çizgileri yönünde ters ivmeler” kaydetmedeki başarısızlık, genellemenin yanlış olduğunu değil, iki cismin rahatsız edici etkilerden tamamen izole olduğunu kanıtlamak için alınabilir.
Söz konusu genellemeyi her ne pahasına olursa olsun korumakla ilgilenen bir fizikçi, bunu bir vücut sisteminin yalıtılmış bir sistem olarak nitelendirilip nitelendirilmediğini belirlemek için bir kongre olarak kullanabilir. Bir gelenek olarak, bu ilişki ne teyide ne de çürütülmeye tabi olacaktır.
