Erkekler ve kızlar, bu soruyu nasıl cevapladıkları konusunda önemli ölçüde farklıydı. Erkek çocuklar, yaşam hakkının mülkiyet hakkının önüne geçtiği için Heinz'in ilacı çalması gerektiğini belirterek, sorunu genellikle erkeğin bireysel ahlaki seçimi olarak gördüler. Dava kapandı.Gilligan'ın sorguladığı kızlar her zaman çevresel konularda çıkmaza girmiş görünüyorlardı. Hayır, ısrar ettiler, Heinz ilacı çalmamalı çünkü çalmak yanlış. Heinz eczacıyla uzun uzun konuşmalı ve onu doğru olanı yapmaya ikna etmeye çalışmalıdır. Ayrıca, Heinz ilacı çalarsa yakalanıp hapse girebileceğine dikkat çektiler. O zaman karısına ne olacaktı? Ya çocuklar olsaydı?Gilligan, bu belirsizliği, kadınların kesin kararlar alamamasının tipik bir örneği olarak etiketlemek yerine, kadınların basitçe “doğru olan” ile değil, eylemlerin sonuçlarıyla başa çıkma girişimi olarak görüyor. Kadınlar için, insanları içeren ahlaki ikilemler daha büyük bir karmaşıklığa ve dolayısıyla daha büyük bir belirsizliğe sahiptir.Pek çok kadında olduğu gibi, ahlakınız başkalarına zarar vermemenin önemini vurguluyorsa, çoğu zaman başarısızlıkla karşılaşacaksınız. Gilligan'ın görüştüğü adamlardan birinin dediği gibi, ahlaki bir karar vermek genellikle "kurbanı seçmek" meselesidir. Gilligan, “seçimin doğasında var olan şiddet vardır” diye yazdı ve “incitmeme emri kadınları felç edebilir” diye yazdı. Kararınızı mutlak bir ilkeye dayandırırsanız (örneğin kürtaj cinayettir, dolayısıyla yanlıştır), hem erkeklerin hem de kadınların hayran olduğu kararlılıkla hareket edebilirsiniz.Kararınızı ne olacağını hayal ettiğinize göre verirseniz (örneğin, bu çocuk babasız doğarsa, fetüsün ciddi şekilde kusurlu olması muhtemelse veya doğum nedeniyle annenin hayatı tehlikeye girerse). ), genellikle belirsizlikle karşı karşıya kalırsınız. Değer sistemleri genellikle ilkelerden çok insanlara odaklanan kadınlar, sonuç olarak kendilerini kararlarından kaynaklanabilecek sorunlarla boğuşurken bulurlar.Gilligan, bir erkeğin bakış açısını doğru, bir kadının bakış açısını yanlış olarak etiketlemeyi bırakarak, her birinin farklı olsa da değerli olabileceğini anlamaya başlayabileceğimizi umuyor. Bunun gerçekleşmesi için Gilligan'a göre kız çocukları ve kadınların kendi etik bakış açılarına güven duymaları gerekir.Gerçekten de Gilligan, eğer toplum sonunda bir kadının eylemlerinin ve ilişkilerin birbirine bağlılığına ilişkin ahlaki görüşünü kabul ederse, bilimden siyasete ve uluslararası ilişkilere kadar her şey için muazzam sonuçlar doğurabileceğini düşünüyor.Stephen Pinker (2002) ikna olmadı. Gilligan'ın erkeklerin haklar ve adalet hakkında düşündükleri ve kadınların şefkat, besleyici ve barışçıl uyum duygularına sahip olduğu görüşünün, kadınları anayasa avukatı veya Yüksek Mahkeme yargıcı olmaktan alıkoyacağını belirtiyor. Diğer çalışmalar Gilligan'ın hipotezini test etti ve erkeklerin ve kadınların ahlaki akıl yürütmede çok az farklılık gösterdiğini veya hiç farklılık göstermediğini buldu.Dil ayrımcılığı nedir
İş hayatında AYRIMCILIK
Mesleklerde cinsiyet ayrımı
İş Hukukunda AYRIMCILIK yasağı
türkiye'de cinsiyet ayrımcılığı
Cinsiyet ayrımcılığı nasıl önlenir
Doğrudan cinsiyet ayrımcılığı nedir
İs Kanunu cinsiyet AYRIMCILIĞIToplumsal Cinsiyet Eşitsizliği ve İşKadınların erkekler üzerindeki sayısal üstünlüğü, Amerikan toplumunun pek çok alanında ayrımcılığa uğramamalarını henüz sağlamadı. Bu tartışmada, ekonomik ve işle ilgili ayrımcılığa odaklanacağız, çünkü bu veriler kolayca sayısallaştırılabilir ve sorunu vurgulamaya iyi hizmet eder. Yine de, Amerika'da kadınlara karşı ayrımcılığın aslında çok daha geniş bir sosyal bağlam ve kurum yelpazesinde ifade edildiğini unutmayın.İş Ayrımcılığı2004'te tüm Amerikalı kadınların %59'undan fazlası ücretli işgücünün bir parçasıydı. 2004 yılında erkeklerin medyan geliri 60.093 dolar iken, kadınlar için 42.307 dolardı. Kadınlar ve erkekler farklı meslek gruplarında yoğunlaşmaktadır.Bazıları, aralarındaki gelir ve kazanç farklılıklarının cinsiyetten ziyade meslekler arasındaki ücret farklılıklarından kaynaklandığını iddia edebilir. Her geniş meslek kategorisinde, kadınlar ve erkekler farklı özel mesleklerde çalışma eğilimindedir.Kadınların en çok kazandığı profesyonel mesleklerde, mühendisler, matematik ve bilgisayar bilimcileri gibi bazı yüksek ücretli mesleklerde istihdam edilme olasılıkları erkeklere göre çok daha düşüktür.Ancak, mesleklere göre ayarlasak bile, kazançlarda farklılıklar buluyoruz. Kadınlar hemen hemen her meslekte erkeklerden daha az kazanıyor. Örneğin, erkek yöneticiler ve profesyoneller 2001'de 53.976 dolar kazanırken, kadınlar için 38.064 dolar kazandılar. Erkek teknik satış çalışanları 34.684 dolar, kadınlar ise 24.596 dolar kazandı.Erkekler ve kadınlar eğitim düzeyi açısından farklılık göstermektedir. Bu maaş farklılıkları eğitim farklılıklarından kaynaklanıyor olabilir mi? Bu da cevap değil gibi. 2001 yılında, yıl boyunca tam zamanlı çalışan erkek lise mezunlarının ortalama maaşı 31.720 dolar iken, kadınların ortalama maaşı 22.932 dolardı. Üniversite mezunları için ortalama maaşlar erkekler için 56.264 dolar ve kadınlar için 40.768 dolardı.Önceki bilgilerde dikkat çeken bir gerçek de, kadınların ortalama kazancının erkeklere göre daha düşük olması değil, aynı zamanda erkek lise mezunlarının iki yıllık üniversite mezunu kadınlardan daha fazla kazanmasıdır. Bu eşitsizliğin olası bir açıklaması, inşaat gibi erkeklerin sahip olduğu daha az vasıflı işlerin tipik olarak sendikalı olması ve bu nedenle daha iyi ödeme yapmasıdır.Kadınlara karşı iş ayrımcılığı karmaşık bir olgudur. Genel olarak, kadınlar iş dünyasında ayrımcılığa üç şekilde maruz kalmaktadır:(1) İşe alım sürecinde, kadınlara eşdeğer niteliklere sahip erkeklere göre daha düşük mesleki prestijli işler verildiğinde;
(2) kadınların eşdeğer iş için erkeklerden daha az ücret aldığı eşitsiz ücret politikaları yoluyla; ve
(3) terfilerin verilmesinde, çünkü kadınlar kariyer basamaklarını tırmanmayı erkeklere göre daha zor buluyor.
Ekonomik sektörde kadınlara karşı ayrımcılık genellikle oldukça inceliklidir. Kadınlar, toplumsal olarak erkeklere uygun olarak tanımlanan mesleklere katılmaktan az çok uzaklaştırılıyor. Örneğin, kadın banka başkanlarının erkeklerden daha az maaş aldığı gerçekten iddia edilemez; bunun yerine, birkaç kadın banka başkanı var.Kadınlar ve erkekler genellikle eşit iş yapmazlar; bu nedenle, “eşit işe eşit ücret” ifadesinin çok az önemi vardır. Bazı durumlarda, erkekler ve kadınlar benzer işleri yaparlar, ancak iki iş unvanı ve iki maaş skalası olabilir.Burada biraz karamsar bir tablo çizdikten sonra, son yılların bir miktar iyileşme gösterdiğini belirtmeliyiz. Kadınların yüksek kazançlı işlerdeki payı arttı. Kadınlar, 1983'te %34,2 iken, tüm yönetici, idari ve idari işlerin yaklaşık %49,5'ini elinde tutuyordu. Kadınlar artık profesyonel işgücünün %51,8'ini temsil ediyor.Kadınlar ayrıca üniversite ve yüksek lisans derecesi alan kişilerin artan bir payını oluşturmaktadır. 2002'de lisans derecesi alanların %57.4'ünü, yüksek lisans derecesi alanların %58.7'sini ve doktora sahiplerinin %46,3'ünü temsil ettiler.Ayrıca, genç kadın ve erkekler (25 yaşından küçükler) oldukça benzer kazançlara sahipti; ancak, kadınların kazancı daha büyük yaş gruplarında erkeklerinkinden çok daha düşüktü.Bu ilerlemeye rağmen, kadınlar hala düşük ücretli alanlara hakim. Kadınları istihdam eden ilk 10 meslekten beşi sekreter, muhasebeci, kasiyer, satış işçisi ve daktilodur. Kadınların hakim olduğu iki profesyonel pozisyon, nispeten düşük ücretli, yani hemşirelik ve ilkokul öğretmenliğidir.
Maddi Olmayan Kültür
Her toplum aynı zamanda bilgi, inanç, değer ve uygun davranış kurallarının toplamından oluşan maddi olmayan bir kültüre sahiptir. Maddi olmayan kültür, aile, din, eğitim, ekonomi ve hükümet gibi kurumlar tarafından yapılandırılır.
Maddi kültür, fiziksel bir varlığı olan (görülebilir, dokunulabilir, vb.) şeylerden oluşurken, maddi olmayan kültürün unsurları, bunların kullanımıyla ilişkili fikirlerdir.
Nişan yüzükleri ve doğum günü çiçekleri maddi bir varlığa sahip olsalar da, Amerikan kültürünün bir parçası olan tutumları, inançları ve değerleri de yansıtırlar. Belirli durumlarda uygun kullanımları için kurallar vardır.
Normlar, maddi olmayan kültürün temel unsurlarıdır. Normlar, bir kültür içinde üzerinde anlaşılan ve paylaşılan ve kabul edilebilir davranış sınırlarını belirleyen davranış kurallarıdır. “Normal” beklenen davranışı tanımlarlar ve insanların yaşamlarında öngörülebilirliğe ulaşmalarına yardımcı olurlar.
Örneğin, gerçekten evrensel birkaç hareketten biri öpücüktür. Antropologlar, annelerin bebeklerine ağızdan ağza yiyecek verdikleri zamandan evrimleştiğini öne sürmüşlerdir. Öpücüğün hayatımıza nasıl nüfuz ettiğini bir an için düşünün. Anneler “onları iyileştirmek” için öper. Sporcular kupalarını öperler. Fransız heykeltıraş Auguste Rodin ünlü bir heykel olan The Kiss’i yarattı.
Yine de çoğu kültür, halka açık öpüşmeyle ilgili yazılı olmayan normları takip eder. Bazı kültürlerde yanak öpücüğü başka bir kişiyi selamlamanın normal bir yoludur. Rusya’da aslında yanağından öpüyorsun. Fransa, İtalya veya Latin Amerika gibi diğer yerlerde havayı öpersiniz, yani yanaklar dokunur ve dudaklar öpüşmenin sesi çıkarır, ancak dudaklar aslında yanağa baskı yapmaz.
Latin Amerika’da sadece bir yanak öpülür. Fransa’da her yanak öpülür. Belçika ve Rusya’da bir yanağınızı, sonra diğerini ve birincisine geri dönersiniz.
Bazı ülkelerde eli öpmek kabul edilebilir bir selamlama şeklidir. Fransız görgü kuralları, erkeğin kadının elini dudaklarıyla dokunmadan öptüğünü ileri sürer.
Kendi parmak uçlarınızı öpmek, “Bu harika! Bu çok güzel.” Bu hareketin kökeni muhtemelen tapınağa girerken veya çıkarken kutsal nesnelere öpücük atan eski Yunanlılar ve Romalıların geleneklerinden kaynaklanıyor. Meksika’da bir restoranda garsonu çağırmak için öpüşen bir ses kullanılır. Filipinler’de sokak satıcıları bunu müşterilerin dikkatini çekmek için kullanıyor.
Maddi olmayan kültür Nedir
Maddi kültür
Maddi olmayan kültür unsurları
Manevi kültür
Maddi kültür örnekleri
Maddi kültüre örnek
Kültürel gecikme Nedir
Maddi kültür unsurları
Amerika Birleşik Devletleri’nde halka açık yerlerde erkeklerle kadınlar arasında öpüşmek yaygındır. Başkan adayları, en iyi yayınlarda eşlerine ağızdan ağza uzun öpücükler bile verdiler.
Diğer uçta, Japonya gibi bazı Asya ülkelerinde öpüşmek samimi bir cinsel eylem olarak kabul edilir ve sosyal bir selamlama olarak bile halka açık bir şekilde yasaklanamaz.
Kurallar (daha çok-ays olarak telaffuz edilir), genellikle ahlaki bir çağrışıma sahip olan ve kültürün merkezi değerlerine dayanan, güçlü bir şekilde tutulan normlardır. Adetlerin ihlali, genellikle hukuk tarafından desteklenen güçlü olumsuz tepkilere neden olur. Bir kiliseye veya tapınağa yapılan saygısızlık, bir çocuğa cinsel taciz, tecavüz, cinayet, ensest ve çocuğu dövmek Amerikan adetlerinin ihlalidir.
Tüm normlar bu kadar mutlak bir uygunluğu emretmez. Günlük yaşamın çoğu, belirli sınırlar aşılmadığı sürece geniş ölçüde bireysel yoruma izin veren normlar olan gelenek veya görenek tarafından yönetilir. Alışkanlıkları ihlal eden insanlar tuhaf veya muhtemelen eksantrik olarak görülürler, ancak nadiren güçlü bir halk tepkisi ortaya çıkarırlar.
Örneğin, geniş bir kıyafet yelpazesi artık çoğu tiyatro ve restoranda kabul edilebilir. Erkekler ve kadınlar, iş kıyafetinden kot pantolona, açık yakalı gömlek veya süvetere kadar çeşitli kıyafetler giyebilirler. Bununla birlikte, her iki yöndeki aşırılıklar bir tepkiye neden olacaktır.
Birçok kuruluş resmi kıyafetlerin kapsamını sınırlar: İşaretler, çıplak ayaklı veya gömleksiz kimsenin giremeyeceğini belirtebilir. Öte yandan, son derece resmi kıyafetleri olan bir kişi, bir fast-food restoranında dikkat çekebilir ve eğlenceli yorumlar alabilir.
Kültürümüzdeki iyi davranışlar da bir dizi kabul edilebilir davranış gösterir. Bir erkek bir kadın için bir kapıyı açabilir veya tutmayabilir, bir erkek için bir kapıyı açmayı veya bir palto tutmayı da seçebilir, dört seçenek kabul edilebilir bir davranıştır ve insanlardan ne yoruma ne de olumsuz tepkilere neden olur.
Bu iki örnek, adetlerin başka bir yönünü göstermektedir: Zamanla değişirler. Kısa bir süre önce, bir erkeğin bir kadın için her zaman bir kapıyı açık tutması bekleniyordu ve bir kadının bir erkeğe palto tutması hiçbir zaman beklenmiyordu.
Gelenekler de bir kültürden diğerine değişir. Örneğin Amerika Birleşik Devletleri’nde bir kişiye hediye için teşekkür etmek gelenekseldir. Bunu yapmamak, minnettar olmamak ve kötü huylu olmaktır. İnce kültürel farklılıklar, uluslararası hediye vermeyi iyi niyetli iş seyahatinde olanlar için bir endişe veya utanç kaynağı haline getirebilir.
Örneğin, Arap bir iş adamıyla ilk tanıştığınızda bir hediye verirseniz, bu bir rüşvet olarak yorumlanabilir. Çin’de bir saat verirseniz, bu uğursuzluk olarak kabul edilir. Aslında Mandarin’de saat anlamına gelen kelime, ölüm için kullanılana benzer. ben
n Latin Amerika, bıçak, mektup açacağı veya mendil verirseniz sorun yaşarsınız. İlk ikisi bir arkadaşlığın sonunu gösterir; ikincisi üzüntü ile ilişkilidir.
Normlar, sosyal davranışla ilgili belirli beklentilerdir, ancak mutlak olmadıklarını eklemek önemlidir. Kültürümüzde neyin beklendiğini öğrenmemize rağmen, ideal normdan sapan bu normların bireysel yorumlarında çeşitlilik için yer vardır.
İdeal normlar, insanların mükemmel koşullar altında ne yapması gerektiğine dair beklentilerdir. Bunlar, çocuklarımıza ilk öğrettiğimiz normlardır. Basit olma eğilimindedirler, birkaç ayrım yaparlar ve istisnasızdırlar. Ancak gerçekte, insanlarla ilgili hiçbir şey o kadar güvenilir değildir.
Gerçek normlar, bireysel davranışlardaki farklılıklar için nitelikler ve ödeneklerle ifade edilen normlardır. İnsanların gerçekte nasıl davrandıklarını belirlerler. Bir kişinin davranışının kendine özgü durumlar kadar normlar tarafından yönlendirildiği gerçeğini yansıtırlar.
Örneğin, Kazahkistan’da rüşvet hoş karşılanmasa da, profesörlere o kadar düşük ücret ödeniyor ki, yıllar geçtikçe maaşlarını daha yüksek notlar karşılığında öğrencilerinden para veya başka şeyler alarak tamamladıkları bir norm sistemi gelişti.
Kazahkistan’daki yüksek öğretim sisteminde gelişen kültürel normlar, çeşitli işlem türlerini tanımlayan tam bir kelime dağarcığı içerir.
