Malzeme Fiyatı ve Kullanım Varyanslarının Hesaplanması
Toplam bütçe farkı, fiyat ve kullanım farklılıklarına bölünebilir. Fiyat (oran) farkı, bir girdinin fiili ve standart birim fiyatları ile fiili girdi miktarı arasındaki farktır. Kullanım (verimlilik) farkı, girdilerin standart birim fiyatı ile gerçek ve standart girdi miktarı arasındaki farktır.
Olumsuz (U) bir sapma, girdilerin fiili fiyatlarının veya kullanımının standart fiyatlardan veya kullanımdan daha büyük olduğu durumlarda ortaya çıkar. Tersi olduğunda, uygun (F) bir varyans elde edilir. Doğrudan malzeme fiyatının ve kullanım farklılıklarının nasıl hesaplandığını gösteren grafiksel, 3 yönlü bir yaklaşım gösterilmektedir (Helado Şirketi örneği için). Yoğurt için sadece fiyat ve kullanım farklılıkları gösterilmiştir.
Doğrudan Malzeme Fiyatını ve Kullanım Varyanslarını Hesaplamak için Formülleri Kullanma
Direkt malzeme fiyatı ve kullanım farklılıkları, varyans formülleri kullanılarak hesaplanabilir. Bazıları bu yaklaşımı daha kolay buluyor. Doğrudan malzeme fiyat farkı (MPV), doğrudan malzemeler için ödenmesi gereken ile fiilen ödenen arasındaki farkı ölçer.
Helado Company, Mayıs ayının ilk haftası için 780.000 ons yoğurt satın aldı ve kullandı. Satın alma fiyatı ons başına 0.025 dolardı. Böylece, AP 0.025$, AQ 780.000 ons ve SP 0.02$’dır. Bu bilgiyi kullanarak, doğrudan malzeme fiyat farkı aşağıdaki gibi hesaplanır.
Doğrudan malzeme kullanım farkı (MUV), gerçekte kullanılan doğrudan malzemeler ile gerçek çıktı için kullanılması gereken doğrudan malzemeler arasındaki farkı ölçer.
Helado Company, 30.000 litre lüks çilekli donmuş yoğurt üretmek için 780.000 ons yoğurt kullandı. Bu nedenle, AQ 780.000’dir. Buradan, SP’nin ons yoğurt başına 0,02 dolar olduğunu görüyoruz. İzin verilen standart doğrudan malzemeler (SQ) zaten hesaplanmış olsa da, hesaplamanın altında yatan ayrıntıların gözden geçirilmesi gerekir.
SQ’nun birim miktar standardının ve üretilen gerçek birimlerin ürünü olduğunu hatırlayın. Birim standart, her çeyrek yoğurt için 25 ons yoğurttur. Böylece, SQ 25 – 30.000 veya 750.000 ons’tur. Doğrudan malzeme kullanım farkı aşağıdaki gibi hesaplanır.
Fiyat Farkı Hesaplaması
Doğrudan malzeme fiyat farkı iki noktadan birinde hesaplanabilir: (1) doğrudan malzemeler üretimde kullanılmak üzere yayınlandığında veya (2) satın alındığında. Fiyat farkını satın alma noktasında hesaplamak tercih edilir. Varyanslar hakkında daha sonra değil, daha erken bilgi sahibi olmak daha iyidir.
Bilgi ne kadar zamanında verilirse, uygun yönetimsel önlemin alınması o kadar olasıdır. Eski bilgiler çoğu zaman işe yaramaz bilgilerdir. Doğrudan malzemeler, üretimde ihtiyaç duyulmadan önce haftalar veya aylarca envanterde kalabilir. Bir soruna işaret eden doğrudan malzeme fiyat farkı hesaplandığında, düzeltici önlem almak için çok geç olabilir. Veya düzeltici önlem hala mümkün olsa bile, gecikme şirkete binlerce dolara mal olabilir.
Doğrudan malzeme fiyat farkı satın alma noktasında hesaplanırsa, AQ, kullanılan gerçek doğrudan malzemeler yerine satın alınan doğrudan malzemelerin gerçek miktarı olarak yeniden tanımlanmalıdır. Satın alınan doğrudan malzemeler, kullanılan doğrudan malzemelerden farklı olabileceğinden, genel doğrudan malzeme bütçe farkı, doğrudan malzeme fiyat farkı ile doğrudan malzeme kullanım farkının toplamı olmak zorunda değildir.
Satın alınan doğrudan malzemelerin tamamı, varyansların hesaplandığı dönem için üretimde kullanıldığında, iki fark toplam bütçe farkına eşit olacaktır. Durum böyle değilse, her bir doğrudan malzeme varyansını hesaplamanın tek yolu formül yaklaşımını kullanmaktır. 3 yönlü yaklaşım işe yaramaz.
Satış fiyat farkı muhasebe kaydı
Fiyat farkı muhasebe kaydı 2022
Alış fiyat farkı muhasebe kaydı
713 hesap
713 Direkt İlk Madde ve Malzeme Miktar Farkı
Hizmet fiyat farkı faturası muhasebe kaydı
Fiyat farkı faturası iade midir
Fiyat farkı faturası örneği
Doğrudan Malzeme Kullanım Varyansının Hesaplanmasının Zamanlaması
Doğrudan malzeme kullanım farkı, üretim için doğrudan malzeme verildiği için hesaplanmalıdır. Bu süreci kolaylaştırmak için birçok şirket üç form kullanır: standart bir malzeme listesi, renk kodlu aşırı kullanım formları ve renk kodlu iade edilen malzeme formları. Standart malzeme listesi, önceden belirlenmiş miktarda çıktı üretmek için kullanılması gereken doğrudan malzeme miktarını tanımlar. Company için standart bir malzeme listesi gösterilmektedir.
Standart malzeme listesi, malzeme talep formu işlevi görür. Üretim müdürü bu formu malzeme yöneticisine sunar ve belirtilen çıktı için izin verilen standart miktarı alır. Üretim müdürü daha sonra daha fazla doğrudan malzeme talep etmek zorunda kalırsa, aşırı kullanım formu kullanılır.
Standart malzeme listesinden farklı renkte olan bu form, üretim müdürüne aşırı doğrudan malzemelerin kullanıldığına dair anında geri bildirim sağlar.
Öte yandan, standardın gerektirdiğinden daha az doğrudan malzeme kullanılıyorsa, üretim müdürü, iade edilen malzeme formuyla birlikte kalan doğrudan malzemeleri iade edebilir. Bu form ayrıca anında geri bildirim sağlar.
Direkt Malzeme Fiyatı ve Kullanım Farklarının Muhasebeleştirilmesi
Genel bir kural olarak, standart bir maliyet sisteminde tüm stoklar standart olarak taşınır. Gerçek maliyetler hiçbir zaman bir envanter hesabına girilmez. Bu genel kuralın izlenmesi, doğrudan malzeme fiyat farkının satın alma noktasında hesaplandığı anlamına gelir.
Varyansları kaydederken, olumsuz farklar her zaman borç, olumlu farklar her zaman alacaktır. Standart bir maliyetlendirme sistemi için doğrudan malzemelerin satın alınmasıyla ilgili yevmiye kaydının genel şekli aşağıdadır. Bu girdi, elverişsiz bir MPV olduğunu ve AQ’nun satın alınan doğrudan malzemeler olarak tanımlandığını varsayar.
Doğrudan malzeme kullanım farkı, doğrudan malzemeler yayınlandığında tanınır. Yayınlanan doğrudan malzemelerin standart maliyeti, Süreçteki Çalışmaya atanır. Olumsuz bir MUV varsayılarak, doğrudan malzemelerin yayınlanmasını ve kullanımını kaydetmek için girişin genel formu aşağıdaki gibidir.
Doğrudan İş Varyanslarının Hesaplanması
Doğrudan işçilik için oran (fiyat) ve verimlilik (kullanım) varyansları, grafiksel, 3 yönlü yaklaşım veya formül yaklaşımı kullanılarak hesaplanabilir. 3 yönlü hesaplama, Company tesisindeki doğrudan işçilik için gösterilmiştir. Formüller kullanılarak hesaplama daha sonra tartışılacaktır.
Doğrudan İşgücü Oranı ve Verimlilik Varyansları: Formül Yaklaşımı
Doğrudan işgücü oranı farkı (LRV), doğrudan işçilere ödenen ile ödenmesi gereken arasındaki farkı hesaplar.
Company’nin makine operatörleri için doğrudan işçilik faaliyeti, doğrudan işçilik oranı farkının hesaplanmasını göstermek için kullanılacaktır. Mayıs ayının ilk haftasında 325 saat kullanıldığını biliyoruz. Makine çalışması için ödenen fiili saatlik ücret 8,20 dolardı. Standart ücret oranı 8,00 $’dır. Böylece, AH 325, AR 8,20 dolar ve SR 8,00 dolar.
Doğrudan işçilik verimliliği farkı (LEV), gerçekte kullanılan doğrudan işçilik saatleri ile kullanılması gereken doğrudan işçilik saatleri arasındaki farkı ölçer.
Company, 30.000 litre yoğurt üretirken 325 saat direkt işçilik kullandı. Saatte 8.00 $’lık bir maliyetle 0.01 saatten quart başına kullanılmış olmalıdır. İzin verilen standart saat 300’dür (0.01 – 30.000). Böylece, AH 325, SH 300 ve SR 8,00 ABD dolarıdır. Doğrudan işgücü verimliliği farkı aşağıdaki gibi hesaplanır.
