Araştırma Yaklaşımlarıİlk yaklaşım (niceliksel) bazen daha "bilimsel" kabul edilir ve olayların gözlemlendiği ve (daha kolay) ölçüldüğü doğa bilimleri ve mühendislikle ilişkilendirilme eğilimindedir.Tersine, ikinci yaklaşım (nitel) bazen daha az "bilimsel" olarak görülür, çünkü aynı zamanda ölçüm de içerebilir, doğa bilimleriyle ilişkilendirilen kesinlik ve ölçülebilirlik türü genellikle beşeri bilimler ve sosyal bilimlerde mümkün değildir. doğaları gereği daha az kesin olma eğilimindedirler ve gerçeklerin, fikirlerin ve gözlemlenen fenomenlerin daha sübjektif bir yorumunu içerirler.Bu, daha az net bulgu veya sonuç olduğu anlamına gelir ve sonuç olarak, nitel araştırma sosyal bilim disiplinlerinde daha yaygın olarak kullanılma eğilimindedir.Bununla birlikte, nihai olarak, benimsediğiniz metodolojik yaklaşımın türünü büyük ölçüde belirleyecek, hatta dikte edecek olan, araştırmanızda ele almaya çalıştığınız 'sorun' ve oluşturduğunuz ilgili hipotezlerdir.Başka bir deyişle, projenizin bu çok önemli yönü hakkında bir karara varma sürecinde kendinize aşağıdaki gibi sorular sormanız gerekecek:• Problemin doğası nedir ve araştırma sorularım neler? Bunları hipotez olarak nasıl ifade edebilirim?
• Hangi metodoloji (niceliksel veya niteliksel) bu sorunu çözmeme veya bu soruna ışık tutmama ve araştırma sorularımı ele almama en iyi şekilde yardımcı olur?
• Hangisi bana doğru ve geçerli veriler elde etmem ve mümkünse hipotezlerimi test etmem için etkili bir araç sağlar?Araştırmanızı planlarken göz önünde bulundurmanız gereken diğer daha ayrıntılı metodolojik sorular şunları içerir:• Araştırmamı yürütürken ne tür zorluklarla karşılaşacağımı tahmin ediyorum? (örneğin, hangi değişkenlerin kontrol edilmesi gerekecek?)
• Üstlendiğim araştırma türüne en uygun ve en yaygın olarak benimsenen yöntemler hangileridir?
• Hangi yöntemler en güvenilir ve bana ihtiyacım olan türden verileri sağlamayı vaat ediyor?
• Karşılıklı kontrol görevi görerek ve araştırılan alan/olay hakkında en kapsamlı kapsamı sağlayarak hangi yöntemler birlikte en iyi şekilde çalışabilir?
• Verilerimi sınırlı bir süre içinde toplamam gerekirse hangi yöntemler en pratiktir?
• Hangi yöntemler beni en çok/en az kısıtlamaya tabi tutacak? (Örneğin, insan deneklerin mevcudiyetine ve güvenilirliğine bağlı olmak, zorluklar ortaya çıkarabilir ve çok sinir bozucu ve zaman alıcı olabilir).
• Hangi yöntemlerin replikasyon gerektirmesi olasıdır?
• Hangi yöntemler etik açıdan kabul edilebilir/değildir veya "gri alanlar" olarak değerlendirilebilir?Sizin yürüttüğünüze benzer türde çalışmalar hakkında rapor verdiklerinde, literatür taramanızda atıfta bulunulan kaynaklar bazen benimsenecek uygun yöntemlerin yararlı bir göstergesi olabilir. Ayrıca, bu yazarlar tarafından sağlanan referans listesi, kendi çalışmanızın tasarımıyla ilgili olabilecek ilgili araştırmalara ve kullanılan yöntemlere yönlendirmenize de yardımcı olabilir.Unutmayın, çalışmanızın doğası ne olursa olsun, mükemmel metodoloji diye bir şey yoktur. Herhangi bir metodolojinin avantajları ve dezavantajları olacaktır ve hiçbiri araştırmanızın potansiyel olarak ortaya çıkarabileceği tüm sorunlara ideal bir çözüm sağlamayacaktır; bu nedenle, normalde elde edeceğiniz şey bir "en iyi uzlaşma" metodolojisidir.İşin püf noktası, araştırmanızda ele almak istediğiniz sorular ile bu sorulara en etkili şekilde geçerli yanıtlar sağlayacak metodolojik "araç kiti" arasında mümkün olan en iyi uyumu elde etmektir.Özetlemek gerekirse, metodoloji bölümünüz aşağıdakileri içermelidir:• Elde etmek istediğiniz verilerin geniş doğasına ilişkin bir açıklama.
• Seçtiğiniz metodolojinin tanımı ve açıklaması.
• Verilerinizi nasıl, ne zaman ve nereden elde ettiğinize dair bir açıklama.
• Belirli yöntemleri tercih etmeniz ve diğerlerini reddetmeniz için bir gerekçe.
• Gerekçenizle birlikte verileri analiz etmek için kullanılan yöntem(ler).
• Metodolojide karşılaşılan bazı eksikliklerin veya sorunların bir göstergesi ve bunları çözme veya aşmaya çalışma yöntemleriniz.
• Uygun olduğu durumlarda (insan veya hayvan denekler söz konusu olduğunda) etik hususlardan ve bunların nasıl ele alındığından bahsedilmesi gerekir.Metodoloji bölümünde anketler gibi araçlara atıfta bulunmak isteseniz de, belgelerin kendileri, özellikle uzun belgeler ise, genellikle araştırma raporunuzun sonundaki "Ekler" bölümünde yer alır.Araştırma yöntemleri nelerdir
Araştırma Yöntemleri Ders Notları
Bilimsel Araştırma Yöntemleri
Nicel araştırma Yöntemleri
Betimsel araştırma Yöntemleri
Bilimsel Araştırma Yöntemleri kitap PDF
Araştırma Yöntem ve Teknikleri
Bilimsel araştırma ödevi örnekleriSon olarak, metodolojinizin ayrıntılı bir açıklamasını sağladığınızdan emin olun. Unutmayın: Bir çalışmanın bulguları, yalnızca onları üretmek için kullanılan metodoloji kadar geçerlidir. Bu nedenle, okuyucular metodolojinizi değerlendiremezlerse, aynı şekilde çalışmanızın bulgularını ve bunların önemini de değerlendiremezler. Ve bunu yapma yeteneği olmadan, temelleri belirsiz kaldığı için araştırma fiilen anlamsız hale gelir.a. Her paragrafta tartışılanları kenar boşluğuna not edin.b. Kullanılan tüm fiillerin altını kurşun kalemle çizin (mastarlar hariç). (i) aktif veya pasif seste olup olmadıklarına karar verin; (ii) şimdiki veya geçmiş zamanda.c. Farklı renklerle şu cümle ve ifadelerin altını çizin:
(i) metodolojiyi tanıtmak;
(ii) kullanılan teknikleri/teknikleri tanımlayın;
(iii) kullanılan malzemeleri tanımlayın (varsa);
(iv) metodoloji seçimini gerekçelendirmek;
(v) metodolojinin olası eksikliklerini vurgulayın (eğer
uygulanabilir).d. Yukarıdaki i–v sıralaması araştırma raporlarında hangi sırada yer alıyor?
incelemek?e. Sahip olduğunuz bölümlerin herhangi birinde fiil sesleri veya zamanları farklı mı?
tanımlanmış mı? Eğer öyleyse, sence neden yazar belirli bir bölüm için sesleri/zamanları değiştirdi?f. Metodolojiyi kısıtlayan herhangi bir faktör var mıydı? Öyleyse, onlar neydi?g. İki raporda izlenen prosedürleri karşılaştırın:
(i) açıkça tanımlanmış mı?
(ii) araştırmacının izlediği prosedüre ilişkin açıklamasına dayanarak bu çalışmayı tekrarlayabilir misiniz? Değilse, neden olmasın?Kullanılan metodolojileri karşılaştırmak için kendi araştırmanızı tasarlamadan önce bir dizi "Metodoloji" bölümünü incelemeye çalışın. Bu size yalnızca kendi araştırmanızda benimseyebileceğiniz olası yaklaşımlar hakkında fikir vermekle kalmayacak, aynı zamanda kullanılan dil kurallarına aşina olmanıza da yardımcı olacaktır.Sonuçlar / VerilerNadiren, araştırma sonuçlarının sunumu bir tezin "Sonuçlar ve Tartışma" başlıklı "Tartışma" bölümüne dahil edilir.Bu, sonuçların okuyucunun zihninde daha sonra değil, sonuçların sunumunun doğrudan bağlamı içinde daha etkili bir şekilde ele alınabilecek acil sorular veya endişeler uyandırmasının muhtemel olduğunun hissedildiği durumlarda ortaya çıkacaktır. daha fazla dağılmış hissedebilir.Örneğin, nitel bir çalışmada, sonuçları analiz/yorumlamadan ayırmak bazen zor olabilir ve bu nedenle her ikisiyle aynı anda ilgilenebileceğiniz bir bölüme sahip olmak tercih edilebilir.Ancak genel olarak, "Sonuçlar" bölümü, özellikle istatistiksel analiz söz konusu olduğunda, araştırmanızın bulgularını kısa yorumlarla birlikte sunar. Daha kapsamlı yorumlar daha sonra "Tartışma" bölümünde görünür. Özel araştırma raporunuz için kullanılacak en iyi format konusunda tavsiye için amirinize danışın.
MEKANİK ENSTİTÜSÜ KÜTÜPHANELERİ
Şimdiye kadar tartışılan kütüphaneler, kaçınılmaz olarak, esas olarak rahat finansal araçlara sahip okuyuculara hizmet etmekle ilgilendi. Bununla birlikte, zaman zaman daha düşük sosyal ve ekonomik konumdakiler için kütüphaneler kurma girişimleri de yapıldı. İlk örneklerin çoğuna bahşedilmiş dar görüşlü ya da şehir kütüphaneleri vardı.
Kelly, Reform ile on sekizinci yüzyılın sonu arasında, yalnızca İngiltere’de 200’den fazla bağışlanmış kütüphanenin kurulduğunun bilindiğini tahmin ediyor.
İlk bağışlanan kütüphanelerin çoğu, çoğunlukla yüksek oranda Latince kitap içeren ve esas olarak din adamlarının işine yarayacak şekilde, karakter olarak büyük ölçüde teolojikti. On sekizinci yüzyılda İngilizce kitapların oranı arttı ve kütüphanelerin kapsamı genişledi, bu da onları, sayıları sınırlı da olsa, rahip olmayan eğitimli okuyucular için daha erişilebilir hale getirdi.
Temel bilimsel bilgiye sahip vasıflı işçilere artan ihtiyaç ve toplumun daha yoksul kesimleri için popüler eğitimin gelişmesi, on dokuzuncu yüzyılın başlarında mekanik enstitülerinin kurulmasına yol açtı.
Enstitülerin kökeni genellikle George Birkbeck’in Glasgow Mechanics’ 1800 Sınıfına kadar izlenir, ancak ilk enstitüler 1820’lere kadar kurulmamıştır.
Çoğu kez hali vakti yerinde hayırseverler tarafından kurulmuş ve finansal olarak desteklenmiş olsa da, ilk mekanik enstitüleri, bilgiyi işte beceri ve kişisel ilerlemenin, entelektüel zevkin ve siyasi gücün anahtarı olarak gören hevesli işçileri teşvik etti. Birçok enstitü, abone olan üyeleri tarafından yönetiliyordu; diğerleri, üyeler ve patronlardan oluşan bir karışım tarafından yönetiliyordu.
Mekanik enstitülerinin üyeliğinin doğası hakkında önemli bir anlaşmazlık var. En iyi girişimlerine rağmen, çalışan adamı cezbetme girişimlerinde uzun süre başarılı olamadıklarına dair kanıtlar var. Altick, mekaniğin yerini hızla iş adamları ve profesyonel adamlar ve ailelerinin aldığı iç karartıcı bir tablo çiziyor.
Bununla birlikte Kelly, daha az karamsar, kanıtlardan açıkça görülse de, enstitülerin ilk birkaç yıldan sonra önemli sayıda vasıfsız el işçisini çekmekte başarısız olduklarını, ancak vasıflı işçileri çekmeye devam ettiklerini öne sürüyor.
Başından beri, mekanik enstitülerinin çoğu kütüphanelere sahip olmayı arzuladı ve çoğu için kütüphane, faaliyetlerinin odak noktasıydı. İlk başta kütüphaneler bilimsel ders kitaplarına odaklandı. Patronlarının ve destekçilerinin baskısı altında, genellikle mekanik enstitülerinde genel olarak yasak olan politik ve dini ihtilaflı çalışmaları dışladıkları gibi, kurgu ve eğlence amaçlı okumayı da dışladılar.
iskenderiye kütüphanesi’ni kim yakmıştır
İskenderiye Kütüphanesi hangi uygarlığa aittir
İskenderiye Kütüphanesi kim yaptı
İskenderiye Kütüphanesi’nin kapısındaki yazı
Tarihte yakılan kütüphaneler
İskenderiye Kütüphanesi hangi dönemde yakıldı
Yeni İskenderiye Kütüphanesi
İskenderiye Kütüphanesi yakılması
Yavaş yavaş, enstitüler yön değiştirdikçe, kütüphaneler de onlarla birlikte değişti. Kurgu, seyahat ve genel edebiyat, stokun artan bir bölümünü sağladı. İyi bir enstitü kütüphanesi genellikle bir ödünç verme stoğuna ve kitap ve süreli yayınlardan oluşan bir referans koleksiyonuna sahip olacaktır. Bir de okuma odası olacaktı.
1840’lardan itibaren çoğu enstitü ayrıca bir gazete okuma odası sağladı veya referans odalarını bir haber odasına dönüştürdü. Kütüphane stoku genellikle oldukça küçüktü, ancak önde gelen enstitülerden bazıları daha kapsamlı koleksiyonlar oluşturmayı başardı.
Örneğin 1851’de Liverpool’un 15.300 ciltlik bir stoğu vardı ve Manchester’ın 13.000 ciltlik bir stoğu vardı, ancak bunlar istisnai idi. Çoğu zaman, stok, raflarda istenmeyen ve kullanılmayan yüksek oranda uygun olmayan hediyeler içeriyordu.
Mekanik enstitüleri en önemlileri olmasına rağmen, ondokuzuncu yüzyılda işçi sınıflarına kütüphane hizmeti sunmaya çalışan yegâne organlar onlar değildi. Bazı kırsal toplulukların köy kütüphaneleri vardı.
Genellikle hayırsever işverenler tarafından desteklenen fabrika kütüphaneleri, yüzyılın ortalarına doğru giderek daha yaygın hale geldi. Birçok toplulukta çalışanlardan oluşan karşılıklı iyileştirme toplulukları vardı ve bunların çoğunda küçük kütüphaneler vardı. İşçi sınıfı abonelik kütüphaneleri vardı, ancak bunlar hiçbir zaman sayısız olmadı.
Dar görüşlü kütüphanelerden yerel cemaatler tarafından kendi kullanımları için kurulan Nonconformist kütüphanelere kadar, dini gruplarla bağlantılı önemli sayıda kütüphane vardı. Ayrıca Hampden Kulüpleri ve Kooperatif, Owenci ve Çartist toplumlar gibi, birçoğunun kendi kütüphaneleri ve okuma salonları olan politik olarak radikal toplumlar da vardı.
Oran destekli halk kütüphanesi sisteminin yaratılmasından önceki yıllardaki durum şunları ifade eder:
Basit gerçek şu ki, halkın kitaplara olan talebinin büyük ve artan bir şekilde olduğu ve halk kütüphanesi hizmetinin olmadığı bir dönemde, hemen her siyasi, ekonomik, dini, sosyal ve eğitimsel kesim, kütüphane yapmayı bir görev olarak gördü. üyeleri için hüküm. Ortaya çıkan kütüphaneler genellikle acınacak derecede yetersizdi, ancak bu tür hükümlerin evrenselliği etkileyici bir gerçektir.
HIZ DESTEKLİ KAMU KÜTÜPHANELERİ
Zayıflıklarına rağmen, mekanik enstitüleri ve daha yoksul okuyuculara hizmet etmek için tasarlanan diğer kütüphaneler, en azından kitap talebini teşvik etti ve daha yaygın kütüphane sağlanması ihtiyacını vurguladı. Ayrıca, kitaplar ücretsiz olarak sağlanacak olsaydı, kütüphanelerin yerel veya merkezi hükümet tarafından düzenli olarak finanse edilmesi gerektiğini açıkça gösterdiler.
Hız destekli halk kütüphaneleri kurma hareketinin kalbinde yatan da bu farkındalıktı. 1850’de Halk Kütüphaneleri Yasası’nın kabulü, özellikle toplumsal açıdan bilinçli iki Parlamento üyesi, Joseph Brotherton ve William Ewart tarafından, ancak on yıldan fazla süren kararlı bir çabanın ardından başarıldı.
1845’te Parlamento, asgari nüfusu 10.000 olan ilçe meclislerine bir müze kurmak için yarım kuruşluk bir oran belirleme yetkisi veren Müzeler Yasasını kabul etti. Canterbury, Warrington ve Salford adlı üç kasaba, yasayı birleşik müzeler ve kütüphaneler kurmak için kullandı.
1849’da Avam Kamarası, kamu tarafından finanse edilen kütüphanelerin olasılığını incelemek için Ewart’ın başkanlığında bir Seçilmiş Komite kurdu. Komitenin önündeki kilit tanıklardan biri, İngiltere’deki ücretsiz halk kütüphanelerinin sağlanmasını Avrupa ve Amerika Birleşik Devletleri ile karşılaştıran makalesi 1848’de Ewart’ın dikkatini çeken, o zamanlar British Museum Kütüphanesi’nin genç bir üyesi olan Edward Edwards’dı.
