MÜLKİYET – TESİS VE EKİPMAN
Mülk, tesis ve ekipman (KKD), bir firma tarafından kullanılan somut, uzun ömürlü varlıklardır. Maddi varlıklar, fiziksel özlerinden değer elde eder. Bu varlıklar arasında arazi, arazi iyileştirmeleri (otoparklar ve yollar gibi), ofis binaları, ofis ekipmanları, üretim tesisleri (fabrikalar) ve fabrika ekipmanları bulunmaktadır. Bu varlıklara bazen sabit varlıklar denir.
İlk Değerlendirme
Maddi duran varlıklar, başlangıçta, bir varlığı elde etmek, onu istenilen yere yerleştirmek ve faaliyete geçirmek için katlanılan tüm maliyetleri içeren tarihi maliyetleri üzerinden değerlenir. Maliyetler, fatura tutarlarını (herhangi bir indirim hariç), satış vergilerini, nakliye ücretlerini, kurulum maliyetlerini, ekipmanı ayarlamak için deneme çalıştırma maliyetlerini ve kullanılmış durumda satın alınan ekipmanı yenileme maliyetlerini içerir.
Örnek olarak, bir makinenin 5.000 dolarlık bir fatura fiyatıyla satın alındığını varsayalım. Satış vergisi %7 ve nakliye ücretleri 145 dolardı. Makine, malzemeler için 80 dolar ve işçilik için 120 dolar tutan beton bir taban gerektiriyordu. Makinenin toplam maliyeti aşağıdaki gibi hesaplanır.
Başlangıçta mülk, tesis ve ekipmanı tarihi maliyetle değerlemek oldukça makuldür. Bir firmanın yöneticileri bu tutarı ödedikleri için, kesinlikle en azından bu düzeyde bir fayda beklerler; aksi takdirde varlık edinilemezdi. Ayrıca, geçmiş maliyet objektif bir değerleme temelidir, yani faturaların ve iptal edilen çeklerin incelenmesiyle kolayca doğrulanabilir.
Ancak bazen, varlık edinimi ve gelişimi için uygun muhasebe açık değildir. Atık bertarafı için çöp sahaları geliştiren bir işletme olan Chambers Development, Inc.’i inceleyelim. Odalar, sitelerini geliştirirken halkla ilişkiler ve yasal maliyetlerin yanı sıra çeşitli projelerde çalışan yöneticilerine ödeme yapmak için maliyetlere katlanmaktadır. Kavramsal olarak, bu maliyetler için iki muhasebe alternatifi mümkündür. Bir seçenek, onları hemen harcamaktır. Analiz, nakitte bir azalmayı ve bir gider yoluyla özkaynakta bir azalmayı içerir.
Net gelir ve özkaynaklar azaldığından, bu yaklaşım oldukça tutucudur. İkinci seçenek, bu harcamaları, “depolama sahaları” olan varlığın maliyetinin bir parçası olarak görür. Buna göre, bu maliyetler aktifleştirilir; yani varlık, çöplük sahaları, bu maliyetler tahakkuk ettikçe artar. Analiz nakit miktarını azaltır ve depolama sahalarını arttırır. Bunun çok daha az muhafazakar, hatta belki de agresif bir yaklaşım olduğunu unutmayın.
GAAP, maliyetlerin yalnızca gelecekteki ekonomik faydaları yansıttıklarında aktifleştirilmesini gerektirir. Dolayısıyla, bu harcamaların gelecekteki ekonomik faydalarla ne kadar yakından bağlantılı olduğu sorulmalıdır. Bir zamanlar, Odalar bu maliyetleri aktifleştirdi.
Ancak daha sonra, işletme bu maliyetleri harcamaya başladı ve daha muhafazakar muhasebe alternatifini yansıtmak için önceki yılların mali tablolarını yeniden düzenledi. Bu tür muhasebe sorunlarının ciddi sonuçları olabilir ve Odaların muhasebe uygulamaları, ABD Başsavcılığı tarafından bir SEC soruşturmasına ve cezai soruşturmaya konu olmuştur.
Mülkiyet hakları nelerdir
Mülkiyet hakkı örnekleri
Mülkiyet kavramı
Mülkiyet hakkı özellikleri
anayasanın 35. maddesi mülkiyet hakkı
Mülkiyet hakkı çeşitleri
Mülkiyet hakkı kişilik hakkı mıdır
Mülkiyet hakkı ihlali
Amortisman
Birçok sabit kıymetin ömrü uzadı ancak sınırlı kaldı. Çünkü bunlar varlıklar faydalı ömürleri boyunca gelir elde etmeye yardımcı olur, maliyetleri bu süre boyunca gider olarak yansıtılmalıdır. Amortisman, duran varlığın maliyetinin, varlığın gelir elde edilmesine yardımcı olduğu yıllarda gider olarak tahsis edilmesi işlemidir. Amortisman, eşleştirme ilkesinin bir uygulamasıdır. Arazi sınırsız bir ömre sahip olduğu için amortismana tabi tutulmaz.
GAAP, sistematik ve rasyonel olan herhangi bir amortisman yönteminin kullanılmasına izin verir. Yöntemler, bir varlığın ömrü boyunca gider tahakkukunun zamanlamasına göre farklılık gösterir, ancak bir varlığın tüm ömrü boyunca toplam amortisman gideri tüm yöntemlerde aynı olacaktır. Burada yaygın olarak kullanılan üç yöntem gösterilmektedir: düz çizgi, yılların rakamları toplamı ve azalan bakiye.
Doğrusal Yöntem Doğrusal (SL) yöntemi, bir varlığın ömrü boyunca her yıl için eşit miktarda amortisman gideri tahsis eder. Bu yöntem, her yıl varlığın hizmetlerinden eşit olarak yararlanma mantığına dayanmaktadır.
Örnek olarak, bir makinenin maliyetinin 4.900$, ekonomik ömrünün beş yıllık ve tahmini kalıntı değerinin 400$ olduğunu varsayalım. Kalıntı değer (veya kurtarma değeri), işletmenin ekonomik ömrünün sonunda varlığın satışından elde etmeyi beklediği miktardır. Faydalı ekonomik ömürler ve kalıntı değerler tahminidir.
Her ikisi de bir varlığın maruz kalması beklenen fiziksel bozulmadan ve teknolojik eskimeden etkilenir. İkinci etki, bilgisayarlar tarafından iyi bir şekilde gösterilmiştir. Bilgisayarlar, görevlerini fiziksel olarak uzun süreler boyunca (belki de on yıl veya daha fazla) yerine getirebilirler, ancak bilgisayar endüstrisindeki hızlı gelişmeler nedeniyle bilgisayarlar sıklıkla eski hale gelir. Bu, hem bir firmanın bir bilgisayarı kullanmayı beklediği süreyi (ekonomik ömrü) hem de bilgisayar hizmet dışı bırakıldığında tahmini kalıntı değerini etkiler.
Yıllık doğrusal amortisman gideri, önce maliyetten kalıntı değer çıkarılarak hesaplanır. Bu fark, amortismana tabi esastır. Ardından, amortismana tabi temeli, varlığın tahmini faydalı ömründeki yıl sayısına bölün.
Amortisman giderini kaydetmek için varlık azaltılır ve özkaynaklar bir gider ile azaltılır. “Finansal Muhasebenin Temel Kavramları”, varlık hesabının azaltılması gerektiğini önermekle birlikte, fiili uygulamada birikmiş amortisman adı verilen bir kontra-varlık hesabı kullanılır.
Bilançoda, birikmiş amortisman maddi duran varlığın maliyetinden düşülür ve defter değeri (veya maddi duran varlık, donanım, net) olarak adlandırılan fark toplam varlıklara dahil edilir. Örneğin, önceki analizden sonra defter değeri 4.000$’dır.
Yılların Rakamları Toplamı Yöntemi
Yılların rakamları toplamı (SYD) yöntemi, birkaç hızlandırılmış yöntemden biridir. Bu tür yöntemler, bir varlığın ömrünün ilk yıllarında nispeten büyük amortisman ücretleri ile sonuçlanır. Bu model, bazı varlıkların yaşamlarının ilk yıllarında daha verimli olduğu ve dolayısıyla daha büyük hizmetler sunduğu fikriyle haklı çıkarılabilir. Başka bir deyişle, daha fazla gelir elde edilmesine yardımcı olurlar.
Maliyetleri gelirlerle uygun şekilde eşleştirmek için, bu ilk yıllarda giderlerin daha büyük olması gerekir. SYD yıllık amortisman gideri, bir varlığın amortismana tabi tabanının yıldan yıla değişen bir kesir ile çarpılmasıyla hesaplanır. Payda her zaman varlığın faydalı ömründeki yılların rakamlarının toplamıdır. Beş yıllık ömre sahip bir varlığın paydası 5 +4 + 3 + 2 + 1 + 15 olacaktır. Yılların basamaklarının toplamı aşağıdaki formülle hesaplanabilir.
