Doğrudan AlıntılarDenklem, alıntıların benimseyenlere, doğrudan alıntıların yenilikçilere ve dolaylı alıntıların taklitçilere karşılık geldiği sonsuz pazarda yeniliklerin yayılması için Bass denkleminden başka bir şey değildir. Bass modeliyle bağlantı ara sıra değildir, çünkü her makale, fikir pazarına girişi alıntı sayısıyla ölçülen yeni bir üründür.Denklem, zaman gecikmesinin 1/γ ̃ olduğu ve qj /γ ̃'nin birinci dereceden otoregresif parametre olduğu, atıf dinamiğinin birinci dereceden otoregresif modelidir. Tüm geçmiş alıntılara eşit ağırlık verenin aksine, son alıntılara daha fazla ağırlık verir.Ölçümler büyük γ ̃ verdiğinden, bilimsel yayınların atıf dinamiklerinin daha gerçekçi bir tanımını sağlar. Benzer modeller önerildi ve Facebook kurulum kararlarının dinamiklerinin de kümülatif popülerlikten ziyade son zamanlara yönelik önyargılı olduğunu gösterdi.Denklemler aynı yıl yayınlanan makalelerin atıf dinamiklerini nitel olarak benzerdir ve yalnızca makalenin uygunluğu ηj tarafından belirlenen ölçekte farklılık gösterirken, farklı disiplinlerdeki makaleler için atıf dinamikleri R0 tarafından belirlenen ölçeğe göre farklılık gösterir.Tüm makalelerin atıf yörüngesi, yayın sayısındaki farklı büyüme oranları nedeniyle farklı disiplinler arasında biraz farklılık gösteren B(t) faktörü tarafından belirlenir.Bunu takip eden atıf dinamiğini analiz etmek için A ̃(t) yaşlanma fonksiyonuna A0e−δt üssü ile kabaca yaklaşırız, orada yerine koyarız ve geliriz.Daha sonra göstereceğimiz gibi, çoğu makale için γ ̃ −qj > 0 ve γ ̃ −qj >> δ. Denklemler 3.30 ve 3.31, bir j makalesinin atıf dinamiklerinin, yavaş olan e−δt ve hızlı olan e−(γ̃ −qj )t olmak üzere iki üstelin etkileşimi tarafından yönetildiğini gösterir.∼ 1/(γ ̃ − qj ) süreli geçici bir dönemden sonra, dolaylı alıntılar doğrudan alıntıları izler, öyle ki genel alıntı oranı doğrudan alıntılar tarafından yönetilir.Dolaylı alıntılar, doğrudan alıntıların temettüleri olarak görünür, sonrakilerin her biri ∼ qj dolaylı alıntı getirir. Uzun zaman sınırında, toplam alıntı sayısı γ ̃−qj−δ doygunluğa yaklaşır.γ ̃ − qj < 0'ın tersi durumda, kontrolden çıkma davranışını tahmin edin. Bu durumda bir makalenin atıf alma oranı zaman içinde hızlanmakta ve uzun zaman sınırında katlanarak artmaktadır.Bireysel Makalelerin Atıf DinamikleriÖzet Geliştirilen atıf dinamikleri modeli, eskime işlevi, eskime işlevi ve makalenin uygunluğu gibi ampirik işlevleri ve parametreleri belirlemek için ölçümlerle karşılaştırılır. Yaşlanma fonksiyonunun evrensel olduğunu, yani aynı yıl içinde yayınlanan bir alandaki tüm makaleler için aynı olduğunu bulduk.Bununla birlikte, eskime işlevi, önceki alıntıların sayısına bağlıdır. Bu beklenmedik bulgu, bizi atıf dinamiklerinin ağ yönüne daha yakından odaklanmaya ve sadece atıf ağındaki her makalenin en yakın komşularını değil, aynı zamanda bir sonraki en yakın komşularını da dikkate almaya sevk etti.Güncellenen model, bir makalenin atıf dinamikleri ile komşuları (ağ sınıflandırması) arasındaki korelasyonları hesaba katar. Geliştirilen atıf dinamiği modeli birkaç ampirik fonksiyon ve parametre içermektedir. Bu bölümün amacı bunları ölçmektir. Ayrıca modelimiz çeşitli varsayımlar içermektedir. Bu varsayımların doğrulanması söz konusudur.Geliştirilen model, j makalesinin atıf dinamiğinin uygunluk ηj, eskime işlevi A ̃(t) ve eskime işlevi T(t) tarafından belirlendiğini belirtir.Doğrudan alıntı nasıl yapılır APA
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı örneği
Doğrudan alıntı örnekleri
Dolaylı ve doğrudan alıntı
Doğrudan alıntı Nedir
Makale içindeki alıntıdan alıntı yapma
APA alıntı yapmaÖlçümlerimizi organize etmek için, A ̃ (t ) ve T (t ) fonksiyonlarının aynı yıl yayınlanan tüm makaleler için aynı olduğu ve referans analizinden bulunanlara eşit olduğu varsayımından yola çıktık. Ölçümleri yaptıktan sonra, bu varsayımı yeniden değerlendireceğiz.A ̃(t), T (t) ve ηj'yi belirlemenin basit yolu, bağımsız makalelerin alıntı dinamiklerini ölçmek, doğrudan ve dolaylı alıntılar arasında ayrım yapmak ve ηj'yi bir uydurma parametresi ve A ̃(t),T(t)'yi aşağıdaki gibi kullanarak dinamiklerini ayarlamaktır. uydurma fonksiyonları.Böyle bir yaklaşımı gösterir. 25 yılda 100 alıntı toplayan bir Fizik makalesi için doğrudan ve dolaylı alıntıların dinamiklerini gösterir. Düzgün bir alıntı gidişatına sahip bu kadar iyi alıntılanmış bir makale için, uydurma prosedürü çalışmalıdır. Ancak, uzun süre içinde 10-50 alıntı toplayan sıradan makaleler için, bu tür makalelerin alıntı yörüngeleri çok gürültülü olduğundan, uydurma prosedürü iyi çalışmaz.Gürültüyü en aza indirmek için, benzer makale gruplarının ortalama atıf dinamiklerini dikkate aldık, yani aynı araştırma alanına ait, aynı yıl içinde yayınlanan ve uzun süre içinde aynı sayıda Kj∞ atıf alan makaleler. . Burada j indeksi, tek bir kağıt yerine bir grup kağıt anlamına gelir.Örtük varsayımımız, her gruptaki makalelerin aynı uygunluğa sahip olduğu ve alıntı yörüngelerinin aynı A ̃(t) ve T (t ) işlevleri tarafından yönetildiği idi. Bu nedenle, böyle bir gruptaki makalelerin ortalama atıf oranı, yani belirli bir uygunluk değerine sahip bir makalenin olasılıksal atıf oranına iyi bir vekildir.Kdir(t)'nin zamana bağımlılığını gösterir, kümülatif bir ortalama j sayısı 25 yılda sırasıyla 10, 20, 30 ve 100 alıntı toplayan dört Fizik makalesi grubu için doğrudan alıntılar. Farklı gruplar için K d i r (t ) yörüngeleri niteliksel olarak benzerdir ve ölçeklendirmeden sonra hepsi tek bir eğri üzerine çöker.A ̃(t)'nin verildiği yerde Farklı uygunluğa sahip makaleler için doğrudan alıntı yörüngelerinin çöküşü, alıntılar için yaşlanma fonksiyonunun A ̃(t) uygunluğa bağlı olmadığı anlamına gelir. Buna göre, bu fonksiyon referanslar için eskitme fonksiyonu ile ilgilidir.Dolaylı AtıflarGrafikler K i ndir (t ), gösterilen makalelerin j grubu için kümülatif dolaylı alıntı sayısı. Bu yörüngeleri Kindir(t) = t kj(τ)dτ ilişkisini kullanarak yerleştirdik.m(t − τ) 1984'te yayınlanan tüm Fizik makalelerinin ortalama alıntı sayısı ve Tj (t ) = T0j e−γj (t −τ ) referans çalışmalarımızda bulunan eskime fonksiyonudur. Uyum parametreleri γj ve T0j idi.Uydurma prosedürü, beklendiği gibi, tüm makale grupları için aynı zaman sabitini γ = 1,2 yr-1 verdi ve referans çalışmalarımızda bulunana eşitti. Ancak, T0j'nin her grup için farklı olması bizi şaşırttı. Bu, T0j'nin atıf sayısının uzun süreli sınırına, Kj∞ bağlı olduğu anlamına gelir.Bu beklenmedik T0(K) bağımlılığı, modelimizin eksik olduğunu gösterir. Olağan şüpheliler, makalenin atıf dinamikleri ile atıf ağındaki komşuları arasındaki korelasyonlardır (ağ dilinde bunlara derece-derece korelasyonları veya sınıflandırma denir). Gerçekten de, bir makalenin atıf dinamiğini en yakın komşularının atıf dinamikleriyle birleştirir.
Orijinal Öz
Shakespeare’in orijinalinin özü olan dünyevi vesel düzenleri analojisi, düzen için gerekli olan, mevcut insanu ayakta düzenlerin düzeninde, plandaki olan düzeniyle aynı anlamı yoktur.
Elbette, basit ve tam bir tersine çevirmeden ziyade bir vurgu kayması ile karşı karşıyayız: zaten çürümekte olan bir ideolojinin daha da çürümesiyle ilgilidir. Bununla birlikte, bir kayma algılanabilir ve bir gerçek, insan ilişkilerini yöneten yasaların insan alanıyla sınırlı olduğu ve insan alanı dışında hiçbir kuvveti veya uygulaması olmadığı yönündeki geniş anlamı net bir şekilde göstermektedir.
Elizabeth ve Jakoben dramalarında tekrarlanan bir varsayım, insan ve göksel alemlerin ortak bir dili paylaştığıdır: insan iletişimini ve topluluğunu mümkün kılan kelimeler, Tanrı’nın düzenleyici sözünün yankılarıdır. III. Richard’da düzenin nihai restorasyonu ilahi bir “Amin” tarafından onaylanır ve prenslerin katilleri daha önce kurbanlarının yastığının bir dua kitabını görmeleriyle kısa bir süre için caydırılır.
Macbeth’te, Kral Edward, kehanet ve şifa sözlerini söylemek için ilahi olarak verilmiş güce sahiptir. Cymbeline’de Jüpiter, uyuyan kahraman Posthumus’un göğsüne yazılı bir tablet bırakır. Ve Fırtına’da Prospero, kitabıyla ruhlar dünyasını kontrol ediyor. Bütün bu oyunlar Restorasyon aşamasına uyarlandı ve her durumda dünyevi ve göksel arasındaki dilsel topluluğun sembolleri çıkarıldı. Siyasi alanı yöneten yasalar, artık emredici ilahi sözün doğrudan yankıları değildir.
Restorasyon dramasının en erken aşamasının, kaçınılmaz olarak deneyimsiz ve genellikle amatör oyun yazarlarının çeşitli yeni ve eski biçimleri denediği, bazen tereddütlü deneylerden biri olduğu belirtilmişti. Erken dönem başarılı beyefendi amatörlerden biri, formülünün aynılığının sonunda izleyiciler için dayanılmaz hale geldiği 1668’e kadar olan dönemde dikkate değer ölçüde benzer kahramanlık oyunları üreten Orrery Kontu (bilim adamı Robert Boyle’un kardeşi) idi.
Karakteristik bir Orrery durumu, birbirlerinin flört etmesine yardım etmek için özverili bir şekilde aşık olan iki arkadaşın, her biri sevilen kişiye diğeriyle evlenmesi için yalvarmasıdır (bu çok geleneksel komplo aracı, aptal Sparkish nişanlısını Harcourt’a neredeyse ittiğinde parodisi yapılır. Köy Karısı). Orrery’nin oyunları, bireysel arzu ile bireyin içinde yaşaması gereken toplumsal düzen ve zorunluluk çerçevesi arasındaki temel uyumu onaylar.
Önceki yeminler ve yükümlülüklerle çatışan tutkular kolayca yok edilir ve kahraman karakterler, bireyi insan kültürünün ortak taleplerinden uzaklaştıran bu arzulara hakim olarak onur ve mutluluk kazanır.
Yeni Eleştirinin özellikleri
Edebi dil nedir kısaca
Konuşma nitelikleri psikolojik
Nazım Hikmet Edebi Kişiliği
Nazım Hikmet hangi akım
Nazım Hikmet hangi dönem şairi
Nazım Hikmet şiir özellikleri
nazım hikmet’in edebi kişiliği maddeler halinde
Bireyin ortak bir kültüre katılmasını sağlayan araç elbette dildir ve sonraki birçok oyun yazarı dili bireysel bilinç ile topluluk arasında sorunlu ve güvenilmez bir aracı olarak görürken, Orrery toplumsal yaşamın zorunluluklarını kutsal kılan sözcükleri betimler. düzenin kendileri güç ve otorite sahibi şeyler olarak: Orrery’nin Kara Prens’inin kahramanı, ‘İlahiliğin’ baba ve kralın ‘Güçlü İsimlerinde’ (III. iii) ikamet ettiğini ve eski aşk yeminlerinin, bu gücün onları etkileme gücüne sahip olduğunu keşfeder.
Bireysel arzu ile toplumu düzene sokan kısıtlamalar arasındaki böylesine hazır bir uyum, elbette, Horner ve Dorimant gibi daha sonraki komik kahramanların karakteristik özelliği değildir. Dryden’in The Conquest of Granada’sının çalkantılı ve benmerkezci Almanzor’u gibi sonraki kahraman kahramanlar için de aynı derecede karakteristik değildir.
Orrery’nin oyunları, ilk başarılı Restorasyon trajedileri arasındaydı. Restorasyon draması hakkındaki normal fikirlerimizden oldukça uzak bir türü temsil ediyorlarsa, en eski başarılı komedilerden biri olan Sir Robert Howard’dır.
Oyun, toplumun geleneksel hiyerarşilerinin doğal ve kalıcı düzen ilkelerini yansıttığını iddia eder. Fetret Dönemi’nin (IV. i) ‘topsie-turvie’ dünyasında, eski hizmetçiler ‘yeni Gentry’ (I. i) haline geldi, ancak bu tersine çevrilmiş durumun içsel istikrarsızlığı ve geçiciliği, yeni başlayanlarda bile belirtilir. Soyadı (Day) ve gerçek eşrafın doğal değeri, toplumsal kaosun ortasında bozulmadan kalır: Days tarafından iki yaşından beri yetiştirilen bir şövalyenin kızı Anne Thorowgood, yine de (Shakespeare’in Perdita’sı gibi) doğal karakteri korur.
Üstelik, sonradan görme hizmetkarların kötülükleri, kendini süvarilere bağlayan, hayatta kalabilmek için bir hizmetçi-efendi ilişkisinin paternalist korumasına ihtiyaç duyan iyi huylu ama aptal İrlandalı Teague’nin eylemleriyle çelişir. Bu doğal ve iyiliksever koruma ve bağımlılık hiyerarşisi, sonradan görmenin açgözlü ve kendi kendine hizmet eden saltanatı tarafından geçici olarak ihlal edilen eski dünyayı temsil eder.
Dryden’ın Newcastle Dükü ile birlikte yazdığı popüler maskara Sir Martin Mar-all’da (1667) farklı bir bakış açısı bulunabilir. Bu, tümü ahlaki veya entelektüel olarak boş olan üç başlıklı karakteri, Fetret Dönemi sırasında mülkünü kaybeden ve Restorasyon’dan sonra geri alamayan, kraliyetçi bir kralcı beyefendi olan akıllı bir hizmetçi Warner ile yan yana getiriyor.
Warner sonunda, asıl olarak kahramanın hizmetçisiyle istemeden evlenen Sir Martin için tasarlanmış zengin varisle evlense de, hizmetçi artık bir Leydi olduğu ve eski metresinden öncelikli olduğu için sosyal kargaşa duygusu devam ediyor. Hizmetkarın nihai yükselişi, Komite’de geçici bir sapma olan şeyi kurumsallaştırır ve kalıcı kılar.
Sir Martin Mar’da sosyal rütbenin tüm geleneksel terminolojisi varlığını sürdürür, ancak etkili hiyerarşi, zekâ ile saldırganlığın birleştiği bir hiyerarşidir ve bu açıdan oyun, Etherege ve Wycherley’nin daha sonraki ve daha iyi bilinen eserlerini dört gözle bekler.
The Man of Mode’daki Dorimant ile kunduracı arasındaki karmaşık ve ironik karşılaştırmalar, Howard’ın süvarilerinin Teague’ye karşı babacan üstünlüğünden bir dünya uzaktadır ve Dorimant’ın pratik şakalarından biri, oturması için bir fahişeye para ödediğinde, rütbenin meydan okuyan bir şekilde yıkılmasını içerir. tiyatronun en saygın alanı ve kaliteli insanları çileden çıkarıyor.
