Taktiksel Karar Verme – Muhasebe Alanında Tez Yaptırma – Muhasebe Tez Yaptırma Ücretleri – Muhasebe Ödevleri – Muhasebe Ödev Ücretleri
Taktiksel Karar VermeTaktiksel karar verme, alternatifler arasından ani ya da sınırlı bir amaç için seçim yapmaktan ibarettir. Atıl kapasiteyi değerlendirmek ve bu yılki kârı artırmak için normal satış fiyatının altında özel bir siparişin kabul edilmesi buna bir örnektir. Öncelikli amaç, atıl üretken kapasiteyi sömürmek, böylece kısa dönemli kârlar artırılabilir.Bu nedenle, bazı taktik kararlar doğası gereği kısa vadeli olma eğilimindedir; ancak kısa vadeli kararların genellikle uzun vadeli sonuçları olduğu vurgulanmalıdır. İkinci bir örnek düşünün. Bir şirketin, bir bileşeni tedarikçilerden satın almak yerine üretme olasılığını düşündüğünü varsayalım.İlk amaç, ana ürünü yapma maliyetini düşürmek olabilir. Yine de, bu taktik karar, firma için bir maliyet liderliği pozisyonu oluşturmanın genel stratejisinin küçük bir parçası olabilir. Bu nedenle, taktik kararlar genellikle daha büyük bir amaca hizmet eden küçük ölçekli eylemlerdir.Stratejik karar vermenin genel amacının, uzun vadeli bir rekabet avantajı oluşturmak için alternatif stratejiler arasından seçim yapmak olduğunu hatırlayın. Taktiksel karar verme, acil amaç kısa vadeli (karları artırmak için 1 seferlik bir emri kabul etmek) veya küçük ölçekli (bir parça satın almak yerine yapmak) olsa bile, bu genel hedefi desteklemelidir.Bu nedenle, sağlam taktik karar verme, alınan kararların yalnızca sınırlı hedefe ulaşması değil, aynı zamanda daha büyük bir amaca hizmet etmesi anlamına gelir. Aslında, bir organizasyonun genel stratejik hedeflerine hizmet etmeyen hiçbir taktik karar verilmemelidir.Taktiksel Karar Verme SüreciBu çok önemli niteleme ile taktiksel karar verme sürecini özetlemek mümkündür. Süreci açıklayan beş adım aşağıdaki gibidir:1. Sorunu tanıyın ve tanımlayın. 2. Soruna olası çözümler olarak alternatifleri belirleyin ve uygulanabilir olmayan alternatifleri ortadan kaldırın. 3. Her olası alternatifle ilişkili tahmini maliyetleri ve faydaları belirleyin. Kararla ilgili olmayan maliyet ve faydaları ortadan kaldırın. 4. Her alternatif için ilgili maliyet ve faydaları karşılaştırın ve her alternatifi firmanın genel stratejik hedefleri ve diğer önemli niteliksel faktörlerle ilişkilendirin. 5. Kuruluşun stratejik hedeflerini de destekleyen en büyük faydaya sahip alternatifi seçin.Adım 1: Sorunu TanımlamaSürecin adımlarını göstermek için bir elma üreticisini düşünün. Her yıl hasat edilen elmaların yaklaşık yüzde 25'i küçük ve tuhaf şekillidir. Bu elmalar normal dağıtım kanallarında satılamaz ve gübre için bahçelere atılmıştır. Bu yaklaşım maliyetli görünüyor ve mal sahibi bundan memnun değil. Bu elmalarla ne yapılacağı, elma üreticisinin karşılaştığı sorundur.Adım 2: Uygun Alternatiflerin BelirlenmesiBirkaç alternatif değerlendiriliyor:1. Elmaları domuz çiftçilerine sat. 2. Elmaları (5 kiloluk poşetler) torbaya koyun ve saniyeler içinde yerel süpermarketlere sat. 3. Yerel bir konserve tesisi kiralayın ve elmaları elma püresine dönüştürün. 4. Yerel bir konserve tesisi kiralayın ve elmaları turta dolgusuna dönüştürün. 5. Mevcut damping uygulamasına devam edin.Taktiksel karar nedir Taktiksel karar örnekleri Karar verme Türleri Psikolojide karar verme teknikleri Operasyonel karar nedir Doğru karar verme Testi Yönetimde Karar verme süreci Rasyonel karar verme nedirBeş alternatiften Alternatif 1, elmalarla ilgilenen yeterli yerel domuz çiftçisi olmadığı için elendi; Alternatif 5, statükoyu temsil ediyordu ve sahibinin talebi üzerine elendi; Alternatif 4 de elendi çünkü yerel konserve tesisi, ekipmanı pasta doldurma kapasitesine dönüştürecek bağlantı parçaları satın almak için büyük bir sermaye yatırımına ihtiyaç duyacaktı.Elma üreticisinin ihtiyaç duyduğu sermayeyi artırma imkanı yoktu. Ancak, yerel tesisin ekipmanı (dönüştürmeden) elma püresi üretmek için kullanılabilir. Böylece, Alternatif 3 bir olasılıktı. Ayrıca, yerel süpermarketler 5 kiloluk düzensiz elma çuvallarını almayı kabul ettiğinden ve torbalama depoda yapılabildiğinden, bu seçenek de bir olasılıktı. Böylece iki alternatif uygun görüldü.Adım 3: Maliyetleri ve Faydaları Tahmin Etme ve Alakasız Maliyetleri Ortadan KaldırmaElma üreticisinin, torbalama seçeneği için işçilik ve malzemelerin (torbalar ve bağların) pound başına 0,05 dolara mal olacağını tahmin ettiğini varsayalım. 5 kiloluk elma poşetleri, yerel süpermarketlere poşet başına 1,30 dolara satılabilir. Elma püresi yapmak, kira, işçilik, elmalar, teneke kutular ve diğer malzemeler için pound başına 0,40 $'a mal olacaktır (kira, işlenen pound başına esas alınarak ücretlendirilir).Beş adet 16 onsluk elma püresi üretmek için altı kilo elma gerekir. Her 16 onsluk kutu 0,78$'a satılacak. Elma üreticisi, elmaları yetiştirme ve hasat etme maliyetinin, torbalama alternatifi ile elma püresi alternatifi arasında seçim yapmakla ilgili olmadığına karar verir.Adım 4: İlgili Maliyetlerin Karşılaştırılması ve Stratejik Hedeflerle İlişkilendirilmesiTorbalama alternatifi, 5 pound'luk bir torba (0,05 - 5 pound) üretmek için 0,25 ABD doları tutarındadır ve gelir, torba başına 1,30 ABD dolarıdır veya pound başına 0,26 ABD dolarıdır. Böylece, net fayda pound başına 0,21 ABD dolarıdır (0,26 ABD Doları - 0,05 ABD Doları). Elma püresi alternatifi için, altı kilo elma, beş adet 16 onsluk kutu elma püresi üretir. Beş kutunun geliri 3,90$ (5 - 0,78$), bu da pound başına 0,65$'a (3,90/6$) dönüşüyor. Bu nedenle net fayda pound başına 0,25 ABD dolarıdır (0,65 ABD Doları - 0,40 ABD Doları).İki alternatiften elma püresi seçeneği, torbalama seçeneğine göre pound başına 0,04 $ daha fazla teklif ediyor. Elma üreticisinin bakış açısından elma püresi alternatifi, ileriye dönük bir entegrasyon stratejisi gerektirir. Elma üreticisi şu anda herhangi bir elma tüketici ürününün üretiminde yer almamaktadır.Ayrıca elma üreticisi elma püresi üretimine geçme konusunda isteksizdir. Üretici, endüstriyel değer zincirinin bu bölümünde kesinlikle hiçbir deneyime sahip değildir ve elma püresi dağıtım kanalları hakkında çok az şey bilir.Dışarıdan bir uzmanın işe alınması gerekir. Son olarak, kiralama fırsatı yıldan yıla bir konudur. Uzun vadede, büyük bir sermaye taahhüdü gerekli olacaktır. Küçük elmaları torbalamak ise, üreticinin aşina olduğu bölgede faaliyet göstermesini sağlayan bir ürün farklılaştırma stratejisidir.Adım 5: En İyi Alternatifin SeçilmesiElma üreticisi ileriye dönük bir entegrasyon stratejisi izlemek konusunda isteksiz olduğundan, torbalama alternatifi seçilmelidir. Bu alternatif, endüstriyel değer zincirindeki mevcut konumunu korur ve küçük, tuhaf şekilli elmalar için bir farklılaşma stratejisi izleyerek üreticinin rekabetçi konumunu güçlendirir.Karar Verme Sürecinin ÖzetiBeş adım, basit bir karar modelini tanımlar. Bir karar modeli, takip edildiğinde bir karara yol açacak bir dizi prosedürdür. Bir sonraki sayfada yer alan, taktik karar verme sürecini tanımlayan karar modelinin adımlarını özetler ve gösterir.Üçüncü ve dördüncü adımlar, taktik maliyet analizini tanımlar. Taktik maliyet analizi, kuruluşa en büyük faydayı sağlayan alternatifi belirlemek için ilgili maliyet verilerinin kullanılmasıdır. Bu nedenle, taktik maliyet analizi, maliyetlerin tahmin edilmesini, ilgili maliyetlerin belirlenmesini ve ilgili maliyetlerin karşılaştırılmasını içerir. Ancak taktik maliyet analizi, genel karar sürecinin yalnızca bir parçasıdır. Niteliksel faktörler de dikkate alınmalıdır.

OSHA Standartları – Kimya Endüstrisi İçin İş Sağlığı ve Güvenliği – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma – İSG – İş Sağlığı ve Güvenliği Tez Yaptırma Ücretleri

OSHA

1970 yılında, Başkan Richard M. Nixon, Mesleki Güvenlik ve Sağlık Yasasını (İSG Yasası) yasalaştırarak imzaladı. Kanun, işyerindeki çalışanları biyolojik ve fiziksel tehlikelere ve tehlikeli kimyasallara maruz kalmanın neden olduğu mesleki hastalık ve yaralanmalardan korumayı amaçlayan federal bir tüzüktür. Kongre bu kanunu kabul ettiğinde, İş Sağlığı ve Güvenliği İdaresi’ne (OSHA) işyerinin belirli yönlerini düzenleme yetkisi verdi, böylece kimyasal kaynaklı meslek hastalıkları ve yaralanmalarının insidansını azalttı veya ortadan kaldırdı.

Metin boyunca, tartışılan konu alanı için geçerli oldukları için OSHA düzenlemelerine atıfta bulunacağız. Bununla birlikte, şimdilik, bu giriş sırasında, 1970 tarihli 29 USC 654 OSH Yasası uyarınca Bölüm 5 görevlerinin önemine dikkat çekmek önemlidir. Aşağıdakiler genellikle OSHA’nın Genel Görev Klozu olarak adlandırılır:

İSG Yasası –  Görevler

(a) Her işveren—
(1) Çalışanlarının her birine, çalışanlarına ölüme veya ciddi fiziksel zarara neden olan veya verebilecek bilinen tehlikelerden ari bir iş ve çalışma yeri sağlayacaktır;
(2) Bu Kanuna göre yayımlanan iş sağlığı ve güvenliği standartlarına uymak zorundadır.
(b) Her çalışan, iş sağlığı ve güvenliği standartlarına ve bu Kanuna göre çıkarılan ve kendi eylem ve davranışları için geçerli olan tüm kural, yönetmelik ve emirlere uymak zorundadır.

İşyerinde tehlikeli kimyasallar bulunduğunda, OSHA, işverenlerin çalışanların maruziyetini sekiz saatlik (zaman ağırlıklı ortalama—TWA) işgününün ortalaması alınan belirli izin verilen sınırlarla sınırlamasını şart koşar.

Bu sınırlar OSHA tarafından belirlenmiş olsa da, zaman zaman Ulusal Mesleki Güvenlik ve Sağlık Enstitüsü (NIOSH), kendi araştırma çabalarına dayalı olarak sınırların gözden geçirilmesini tavsiye etmektedir. Yine İSG Yasası’nın Genel Görev Maddesi uyarınca, işverenlerin çalışan her bireye güvenli ve sağlıklı bir çalışma ortamı sağlamasını sağlamak OSHA ve NIOSH’ın sorumluluğundadır.

Eugene Meyer (2005), OSHA’nın ilk olarak 1983’te işverenlerin işçilere bilgi iletmek için uyması gereken asgari gereklilikleri belirleyen bir standardı yürürlüğe koyduğuna; daha önce belirtildiği gibi, Tehlike İletişim Standardı (genellikle HazCom veya Bilgi Edinme Hakkı Yasası olarak anılır) olarak bilinir. Kısaca amacı, çalışanlara çalıştıkları yerde maruz kaldıkları kimyasallarla ilgili tehlikeler hakkında bilgi edinme haklarını sağlamaktır.

Bu yasa, işverenlerin, işçileri ilgili potansiyel tehlikeler konusunda eğitmeden işçileri tehlikeli kimyasalları işlemeye yönlendirmesini yasaklar; işçiler ayrıca kendilerini kimyasal tehlikelerden nasıl koruyacakları konusunda eğitilmelidir. Bu yasa, işyerinde mevcut olduğu bilinen tüm kimyasal maddeler, normal çalışma koşullarında çalışanların maruz kalabileceği kimyasallar ve acil durumlarda çalışanların maruz kalabilecekleri kimyasallar için geçerlidir.

Biliyor Musunuz?

Yirmi dört eyalet, Porto Riko ve Virgin Adaları, OSHA onaylı devlet planlarına sahiptir ve kendi standartlarını ve uygulama politikalarını benimsemiştir. Çoğunlukla, bu eyaletler federal OSHA standartlarıyla aynı standartları benimser. Ancak, bazı eyaletler bu konuya uygulanabilir farklı standartlar benimsemiş veya farklı uygulama politikalarına sahip olabilir.

OSHA standartları türkçe
Osha nedir
OSHA türkiye
Niosh açılımı nedir
Occupational Safety and Health Administration
eu-osha
OSHA certification
NIOSH

Belirli OSHA Standartlarını Nasıl Bulabiliriz?

Belirli bir OSHA standardını bulmanın en iyi yolu, “OSHA İncili” dediğimiz ciltlerden birinin, yani 29 CFR – 29 CFR 1910 (Genel Endüstri Standartları), 29 CFR 1926 ( İnşaat Standardı), 29 CFR 1915 (Tersane Standardı), 29 CFR 1918 (Longshoring Standardı), 29 CFR 1928 (Tarım) ve diğerlerini incelemektir.

Seçmek istediğiniz hacim elbette sektörünüzde gerçekleştirilen işin türüne bağlı olacaktır. Sizin için geçerli olan 29 CFR’yi seçtiğinizde, cildin tamamını okumanız gerekmez, ancak belirli bir zamanda belirli bir standardı okumanız gerekecektir. Birçok OSHA standardı belirsiz ve muğlak, uzun ve karmaşıktır.

Belirsizlik ve muğlaklığın bir kısmı kaynaklarından kaynaklanmaktadır. İSG Yasası 1970 yılında kanun haline geldiğinde, Kongre OSHA İncil’ini (29 CFR) bir araya getirmesi için OSHA’ya iki yıl verdi. OSHA, o sırada yetkili ve profesyonel kurumlar tarafından kullanılan birçok güvenlik ilkesini ve uygulamasını kelimenin tam anlamıyla üstlendi.

Bu eski 1970 veya daha önceki standartların çoğu hala 29 CFR’nin yüzde 90’ından fazlasını oluşturuyor. OSHA standartları da muğlak ve muğlaktır çünkü birçoğu kişisel yoruma açıktır. Kişisel deneyime dayanarak, bir kuruluştan muğlak ve muğlak bulgulara dayanarak alıntı yapıldığında, çoğu alıntı mahkemeden atılır.

Ancak bu son derece pahalı bir süreç olabilir. OSHA standartlarını okumak, kullanıcı dostu bir formatta sunulmadıkları için karmaşıktır. Yani, küçük harflerle yazılırlar ve kolayca tanımlanabilen bir yöntemle alt bölümlere ayrılmazlar.

Bu, tüm OSHA standartlarının aynı formatta veya numaralandırma sisteminde düzenlenmediği anlamına gelmez çünkü öyledir. Anahtar, formatı öğrenmek ve anlamaktır; bu yapıldıktan sonra, bir standardın belirli alt bölümlerini bulmak daha kolay olacaktır.

Belirtildiği gibi, her OSHA düzenlemesinden önce “Başlık 29 CFR” gelir. Başlık 29’un münferit bölümleri dört basamaklı bir sayı ile belirtilir. Bu “parça” tanımı, tüm OSHA standartlarının ilk dört sayısıdır. İlk dört haneyi bir nokta takip eder. Bu dönemi takiben, her standart 1 numara ile başlayan sayısal sırayla listelenir. Dolayısıyla 29 CFR 1910.1, Başlık 29, Bölüm 1910 ve Bölüm 1’e atıfta bulunur.

Dönemi izleyen sayı, belirli bir OSHA standardına verilen atamadır. Çoğu durumda, bunun ardından bir ad gelir; örneğin, §1910.1200, Tehlike İletişimi. Daha sonra standardın çeşitli alt bölümleri takip edilecektir. Hepsi parantez içinde olan harfler ve sayılarla belirtilirler.

İlk alt bölüm (a)’dır—örneğin, §1910.1200(a). Diğer ana alt bölümler de benzer şekilde alfabetik sıraya göre belirtilecektir—§1910.1200(b), §1910.1200(c), vb. Ancak, her birinin genellikle kendi alt bölümleri vardır. Ve bu alt bölümlerin de kendi alt bölümleri vardır.

Alt bölümler aşağıdaki gibi düzenlenir ve belirlenir:

  • • Birinci grup: alfabetik olarak küçük harflerle; örneğin, (a)
  • • İkinci grup: sayısal olarak; örneğin, (1), (2), (3)
  • • Üçüncü grup: Romen rakamlarıyla sayısal olarak; örneğin, (i), (ii), (iii)
  • • Dördüncü grup: alfabetik olarak büyük harflerle; örneğin, (A), (B), (C)

Sonraki gruplar için (gerekirse), yukarıda listelenen sıra tekrarlanır, ancak harf veya sayı italik olarak yazılır, örneğin (a), (1) vb. Göstermek için bir örnek aşağıdadır.

29 CFR 1910.1200(b)(6)(ii)’nin yerini tespit etmek için atılması gereken adımlar aşağıda listelenmiştir:

1. Başlık 29 CFR, Bölüm 1910’un bir kopyasını alın.
2. §1910.1200 Tehlike İletişimini bulun.
3. (b)’yi bulana kadar (a) ile başlayın.
4. Alt bölüm (b) altında (1)’i bulun. Ardından (6)’yı arayın.
5. Bulduktan sonra
(6), romen rakamını (i) ve ardından (ii)’yi arayın.

Tüm OSHA standartları için format ve sıralama aynıdır. Bu adımlar izlenirse, aranan standardın belirli alt bölümünü bulabilmeniz gerekir.

yazar avatarı
tercüman tercüman