Özel Sermaye
Özel sermaye şirketleri, bir yatırımın adi hisse senedinden kazanılan getiriyi artırmak için tercih edilen hisse senedini kullanmayı uygun bulmaktadır. 1.000.000$’lık (adi hisse senedi) bir yatırımla bir özel sermaye firmasının 1. anda 1.200.000$ kazanacağını varsayalım. %20’lik bir getiri yeterli değildir ve borç kapasitesine ulaşmıştır. Ancak, 0,10 ödeyerek 500.000 ABD Doları tutarında tercih edilen hisse senedi ihraç edebilir.
Tercih edilen hisse senedinin kullanılmasıyla, adi hisse senedinin beklenen getirisi 0,20’den 0,30’a yükselmiştir. 0,30 yeterince yüksek bir getiri değilse, daha büyük miktarda tercih edilen hisse senedi düşünülebilir.
Yatırım Olarak Tercih Edilen Hisse Senedi
Şirketler, tercih edilen hisse senedine yatırım yapmaları için bir teşvik olarak temettü indirimine sahiptir. Bireyler ve sıfır vergili yatırımcılar bu teşvike sahip değildir ve normalde portföylerinde doğrudan tercih edilen hisse senedi bulundurmama eğilimindedir.
Kurumsal ihraççı düzeyinde faiz için vergiden düşülebilirliği ile düz borç, ihraç eden şirket için daha düşük maliyetli olmaya uygundur ve kurumsal olmayan yatırımcı için tercih edilen hisse senedinden daha iyi bir risk-getiri ilişkisine sahip olmalıdır.
Vergi kanunları değiştirilmediği sürece, kurumsal olmayan yatırımcı için imtiyazlı hisse senedi, düz borç ve adi hisse senedi tarafından domine edilme eğilimindedir. Vergi kanunlarında yapılacak bir değişiklik bu sonucu değiştirebilir.
Bir firmanın adi hissedarlarının, ihraç eden firma gelir vergisi ödüyorsa, diğer finansal araçlara kıyasla tercih edilen hisse senedi ihracından fayda sağlayıp sağlamadığı hiç de açık değildir. Borç gibi, tercih edilen hisse senedi, adi hisse senedi yatırımının getiri oranını artırması ve bu getirinin riskliliğini artırması muhtemel kaldıraç sağlar.
Ancak, borç aynı zamanda daha düşük bir vergi sonrası maliyette kaldıraç sağladığından, firma borçla bağlantılı riski üstlenmek istemedikçe, kurumsal olarak kabul edilebilir borç tavanına ulaşmadıkça veya vergilendirilebilir gelire sahip olmadıkça, hissedarlar daha iyi durumda olacaktır. Firmanın borç kapasitesine sahip olduğu varsayılarak, finansal kaldıraç elde etmek için borç ihracı yapılır.
Vergi hususları finansman kararında önemli bir rol oynamaktadır. Faiz ve vergi öncesi tüm kazançlar borcun faizini ödemek için mevcut olduğundan ve tercih edilen temettü olarak herhangi bir gelirin ödenmesinden önce vergilerin ödenmesi gerektiğinden, borçtan elde edilen vergi tasarrufları borcu emekli etmek için kullanılabilirken, düşük getirili imtiyazlı hisse senedinin temettü sürekli olarak bir talep olarak devam edebilir. Bu nedenle, uzun vadeli bir bakış açısıyla tercih edilen hisse senedi daha risklidir.
Borç kapasitesi mevcutsa, borcun imtiyazlı hisse senedine göre vergi avantajları vardır. Firma borç vermek istemiyorsa (veya mevcut borçlanma araçlarındaki kurumsal engeller veya kısıtlayıcı sözleşmeler nedeniyle borç ihraç edemiyorsa), o zaman imtiyazlı hisse senedi veya adi hisse senedi ihraç edip etmeme seçimi önemlidir ve her bir alternatifin riskleri ve getirileri tartılmalıdır.
Özel sermaye şirketi Nedir
özel meaning
turkven
Şirket Sektörleri
PwC İlaç Sektörü Raporu
PwC Kamu
PwC sektör raporları
neoliberalizm nedir
Yönetimsel Performans
Bu bölüm, yatırım getirisi ve ekonomik gelir dahil olmak üzere farklı nicel finansal performans ölçümlerini değerlendirecektir. Bu bölümün argümanları, tüm firmalara, bir firmanın bağımsız faaliyet bileşenlerine veya bağımsız olmayan ancak makul bir transfer fiyatlandırması prosedürünün olduğu bileşenlere uygulanabilir.
Bir işletme biriminin herhangi bir nicel performans ölçümünü hesaplamak için, birim için makul gelir ve yatırım ölçülerine ulaşmak gerekir. Mali tabloların akıllı bir analizini gerçekleştirmenin birkaç kısayolu vardır. Sağlam bir yorumlama sağlamak için muhasebe teorisi ve pratiği bilgisi arzu edilir. Aynı derecede önemli olan, analizin ayrıntılı ve çeşitli olması gerektiğidir.
Akıllıca kullanıldığında yardımcı olan çeşitli analiz araçları vardır. Ancak hiçbir analiz aracı, dayandığı bilgiden daha iyi değildir. Bu, kesin yanıtların bulunabileceği bir alan değildir; çoğu zaman, analiz ek sorular ortaya çıkaracaktır. Ayrıca, yayınlanmış muhasebe verilerine dayalı finansal analizin kısa dönemli bir analiz olma eğiliminde olduğu belirtilmelidir.
Firmanın uzun vadeli refahı, gelecekteki koşullar, rekabet ortamı, teknoloji ve muhasebecinin ölçmediği diğer öğelerle (şirketin genç yöneticilerinin kalibresi gibi) ilişkilidir. Bu bölümde tartışılan finansal analiz, geleceğe ilişkin tahminlere değil, geçmiş olaylara dayanan tarihsel bir yaklaşımdır.
Muhasebeciler, yayınlanan mali tabloları hazırlarken oyunun iyi tanımlanmış kurallarına (“Genel Kabul Görmüş Muhasebe İlkeleri” adını verdiğimiz) uyarlar. Muhasebe raporlarının doğru bir şekilde kullanılması için bu kurallar ve oluşturuldukları bağlamlar öncelikle anlaşılmalıdır.
Bir yöneticinin en önemli ve en zor görevlerinden biri, astlarının performansını ölçmektir. Bazen bir ölçü bir amaç için faydalıdır, ancak başka bir amaç için değildir.
Bir golf sürüşünün 250 yarda gitmiş olması, topa hangi kuvvetle çarpıldığını değerlendirmede yararlıdır, ancak kat edilen toplam mesafenin bilgisi, sürüşün iyi mi yoksa kötü mü olduğuna karar vermede yararlı değildir. Bu tür bir karar vermeden önce deliğin konumu ve mesafesi ile ilgili bilgilere ihtiyacımız var.
Bir yönetim üyesinin performansını nasıl ölçeriz? İlk adım, hedeflerin belirlenmesidir. İkinci adım, bu hedeflerin ne kadar iyi karşılandığını görmektir. Firmanın temel amacının karı maksimize etmek olduğunu varsayacağız; muhasebecinin bakış açısından, bu önemli bir husustur. Varlığın devamlılığının sağlanması gibi diğer amaçlar dikkate alınmayacaktır.
Hedeflere ulaşmadaki başarının derecesi nicel veya nitel olarak değerlendirilebilir. Niteliksel kriter, üstler ve astlarla ilişkiler, astların eğitimi, mesleki kazanımlar, yurttaşlık faaliyetleri ve işleri yapma yeteneği gibi şeyleri içerecektir. Niteliksel faktörler, performansı değerlendirmekle ilgilidir, ancak muhasebeci veya finans yöneticisinden çok endüstri psikoloğunun ilgi alanına girer.
Performans Ölçümü ve Yönetsel Ücretlendirme
Övgü veya tazminat belirleme için yönetsel performansı ölçmek zor bir iştir. Kullanılan herhangi bir önlem geçerli itirazlara tabidir. Firmanın amaçları ile kullanılan ölçüler arasında uyum olması arzu edilir.
Yöneticilerin, kariyer yollarını veya ücretlerini olumsuz yönde etkileyecekse, firma için arzu edilen eylemleri bilinçli olarak yapmaları beklenemez.
Benim tavsiyem birkaç önlem kullanmaktır. Tüm önlemler yönetim tarafından bir tür oyuna tabi olacağından, birkaç iyi önlemin kullanılması, yöneticilerin bilinçli olarak istenmeyen kararlar verme olasılığını azaltır.
Kullanılabilecek dört temel önlemi gözden geçireceğiz:
1. Muhasebe önlemleri (örneğin, yatırımın gelir getirisi, ekonomik gelir, vb.).
2.Piyasa Önlemleri(şirketin adi hisse senedine yatırımdan geri kazanılır).
3. Muhasebe dışı ancak nicel ölçümler (örn. müşteri ve çalışan memnuniyeti).
4. Niteliksel önlemler (sübjektif değerlendirmeler).
