Özsermaye
Muhasebe ve finans arasındaki farklılık, halka açık bir şirketin hissedarlarının öz sermaye hesaplarında iyi bir şekilde gösterilmiştir. Muhasebeci, hisse senedi işlemleri geçmişine, finans ise hisse değeri tahminleri için piyasa işlemlerine güvenir. Çoğu yönetimsel karar için sadece piyasa değeri ölçüleri geçerlidir. Geleneksel muhasebe önlemleri, yasal yönler dışında nispeten ilgisizdir.
Muhasebecinin raporlanan özkaynak tutarlarını düzeltmek için piyasa değerlerini kullanması faydalı olur mu? Unutmayın, çift girişli bir muhasebe sistemi ile uğraşıyoruz. Muhasebenin temeli olarak hisse senedinin piyasa değeri kullanılıyorsa, başka bir hesabın (muhtemelen bir varlık hesabı) da ayarlanması gerekecektir.
Ancak piyasa, adi hisse senedini değerlemek için muhasebe ölçütlerini kullanıyor. Muhasebe önlemleri, hisse senedinin piyasa ölçümlerine dayanıyorsa, piyasa değeri tahmin etmek için yararlı bir aracı kaybetmiştir. Dolayısıyla öz sermayenin muhasebe ölçütlerinin piyasa değerinden farklı olacağı gerçeğiyle yaşamak zorundayız ve bu fark piyasa değerinin belirlenmesi için esastır.
Bu, bir karar vericinin, muhasebe önlemlerinin mi yoksa hisse senedinin piyasa değerinin mi daha yararlı olduğunu belirlemesi gerektiği anlamına gelir. Çoğu amaç için piyasa değeri en faydalı olacaktır. Bazı durumlarda, karar verici piyasa değerini göz ardı etmek ve hisse senedinin değerini piyasa değerine ilk referans vermeden tahmin etmek için temel muhasebe önlemlerini kullanmak isteyecektir (daha sonraki bir referansın uygun olması muhtemeldir).
Adi hisse senedi alıcıları, temettüler dağıtılmamış kazançların miktarı ile sınırlandırılabileceğinden, kalıcı yasal sermaye ile dağıtılmamış karlar arasındaki bölünmeyle ilgilenebilirler.
Ancak, uzun vadeye bakan bir adi hisse senedi alıcısı için, farklı hisse senedi hesapları arasındaki tahsis daha az önemli olabilir. Temettülerin ödenmesine ilişkin uzun vadeli kısıtlamalar ilgi çekici olabilir, ancak bu kısıtlamalar her zaman hesaplara kaydedilmez.
Özkaynakların Sınıflandırılması
Muhasebeci, özkaynak bölümünü çeşitli şekillerde sınıflandırabilir. En yararlı sınıflandırmanın seçimi, finansal tablo kullanıcılarının çıkarlarına bağlı olacaktır.
Sınıflandırmalar aşağıdaki amaçları gerçekleştirmek için tasarlanmıştır:
1. Çeşitli hissedar sınıflarının hisse senetleri arasında ayrım yapın;
2.Hisse senedinin eşit değeri ile fazla, veya altı, par (yasal bir gereklilik) için ödenen tutarlar arasında ayrım yapın;
3. İhraç edilen hisse senetlerini ve şirket tarafından geri alınan hisse senetlerinden ayırt edilir;
4. Sermayeyi hissedarların orijinal katkılarından ve kazançların elde tutulması yoluyla elde edilenler arasında ayrım yapın; ve
5.Hissedarlara dağıtılan mevcut dağıtılmamış kazançlar ile çeşitli nedenlerle kısıtlanmış dağıtılmamış karlar arasında ayrım yapın.
Nominal Değer
Adi hisse senedi, nominal veya belirtilen değerlerle ihraç edilebilir. Bu tutarlar belirli sınırlı yasal öneme sahip olabilir, ancak genellikle adi hisse senedi alıcıları için önemli değildir. Adi bir hisse senedinin nominal değeri olduğunda, genellikle çeşitli eyaletlerin yasal gereklilikleri ile tanımlanır. Par değeri genellikle hisse senedi ihraç ve takasının vergilendirilmesinin temelidir.
Adi hisse senedi ihracını kaydetmek için muhasebe girişlerinin, muhasebe teorisinden ziyade yasal gereklilikler tarafından dikte edilmesi daha olasıdır. Bu nedenle, hissedarların katkısını kaydetmek için bir hesap kullanmak yerine, iki hesap kullanabiliriz: biri nominal veya belirtilen değeri kaydetmek için, diğeri ise ihraç fiyatı ile hisse senedinin nominal veya belirtilen değeri arasındaki farkı kaydetmek içindir.
Nominal değerin belirlenmesi genellikle çok az ekonomik öneme sahiptir, ancak yalnızca yasal gereklilikleri yansıtır. Geçmişte, nominal değerinden daha düşük bir bedelle hisse senedi ihracı, şirketin iflas etmesi durumunda hissedarın şirkete “indirim” tutarını ödeme yükümlülüğü ile sonuçlanmıştır. “No” hisse senedi ve “düşük par” (hisse başına 1,00 $ gibi) kullanımı bu yönün önemini en aza indirdi ve hisse senedi artık indirimli olarak verilmemektedir.
Bilançoda nominal değer ayrıca gösterilecekse, nominal ile fiilen ödenen tutar arasındaki pozitif fark, ek hesaplar kullanılarak gösterilir. Ek tutar, Ek Ödenmiş Sermaye, Aşan Ödenen Tutar veya sadece Prim olarak adlandırılan bir ek hesapta gösterilir.
Özsermaye kârlılığı formülü
Sermaye özsermaye farkı
Bilançoda öz sermaye
Özsermaye kârlılığı yüksek şirketler
özsermaye/sermaye oranı
Sermaye ve öz sermaye Nedir
Özsermaye formülü
Özsermaye nasıl hesaplanır
Adi Hisse Senedi İhracı
Adi hisse senedi ihracından önce, genellikle hisse senedinin müstakbel hissedarlar tarafından taahhüdü gelir. Bu işlem kaydedilebilir, ancak şirket genellikle hisse senedi ihracı ile ilgili girişleri kaydetmeden önce nakit gerçekten alınana kadar bekler.
Nominal değerler söz konusu olduğunda, ihracı kaydedecek girişler, nominal değeri ve prim veya indirim miktarını yansıtacak şekilde uyarlanacaktır. Hisse senedi ihracı bu ayrımı gerektirmez.
Varlıklar için Stok İhracı
Arsa, bina ve patent gibi nakit dışındaki varlıklar için hisse senedi ihraç edilebilir. Hissedarların şirkete katkısını kaydeden giriş, katkıda bulunan varlıkların gerçekçi bir değerlemesine dayanır.
İhraç edilen hisse senedinin aktif bir piyasası varsa, tüm işlemin değerini tahmin etmek için hisse senedinin son fiyatları kullanılabilir. Hisse senedi için piyasa yoksa, alınan varlıklar değerlendirilmelidir. Hisse senedi için alınan tutarın, işlem sırasında alınan varlıkların cari değerine eşit olduğu varsayılmalıdır.
Örneğin, R Corporation’ın bir bina ve arazi karşılığında 1 $ nominal değerde 10.000 hisse senedi ihraç ettiğini varsayalım. Hisse senedi için aktif bir piyasa yok, ancak şirket tarafından kiralanan bağımsız değerleme uzmanları binaya 50.000 dolar ve araziye 20.000 dolar değer biçiyor.
Hazine Hisse Senedi
Bir şirket daha önce ihraç ettiği hisse senetlerini geri satın aldığında, satın alınan hisselere hazine stoğu denir. İşlem aşağıdaki şekilde kaydedilebilir.
Hazine Hissesi hesabı daha sonra bilançoda diğer hisse senedi hesaplarının toplamından düşülerek sunulur. Hazine Hissesi hesabının bir borç bakiyesi olmasına rağmen, bir şirketin kendi hisseleri mantıksal olarak bir varlık olarak kabul edilemez. Bir şirket kendi hissesini satın aldığında, ekonomik açıdan o hisseyi emekliye ayırır.
Hukuki açıdan bakıldığında, bir kez ihraç edilen bir hisse senedi, daha önce ihraç edilmemiş bir hisse senedinden farklı özelliklere sahip olabilir. Örneğin, hazine stoğu, alıcının alış fiyatı ile alış fiyatı arasındaki fark için değerlendirilebilmesine gerek kalmadan, eşit fiyatın altında bir fiyattan ihraç edilebilir. Örnekteki hisse senedinin 15.000 ABD Doları karşılığında yeniden ihraç edildiğini varsayalım.
Bir şirket kendi hisse senedindeki işlemlerden dolayı herhangi bir kazanç veya kayıp muhasebeleştirmemelidir. Hisse senetleri için 10.000 ABD Doları ödeyen ve ardından hisseleri 15.000 ABD Doları karşılığında yeniden ihraç eden bir şirketin 5.000 ABD Doları kar elde ettiği yanlış olarak iddia edilebilir. Alınıp satılan başka bir şirketin hissesi olsaydı, bir kazanç kabul edilirdi. Ancak, şirket kendi hissesini hissedarlarından aldığında ve hisse senedini diğer hissedarlara yeniden ihraç ettiğinde, herhangi bir kazanç veya kayıp kaydedilmez.
Bu varlık kavramı ile tutarlıdır. Gelir işlemlerini sermaye işlemlerinden ayırırız. Hasılat işlemleri, iş biriminin organize edildiği amaç kapsamında üretim, satış, servis vb. gerçekleştirilen işlemlerdir. Bu tür işlemlerden elde edilen kazanç ve kayıplar muhasebeleştirilir. Sermaye işlemleri, sermaye ihracının artırılmasını ve öz sermayenin emekliye ayrılmasını içeren işlemlerdir. Bu tür işlemlerden herhangi bir kazanç veya kayıp muhasebeleştirilmez.
