Restorasyon
Restorasyon, moda adamları arasında Hıristiyan olmayan fikirlerin popülaritesine defalarca ağıt yaktı: rastgele cinsel ilişkiye girmenin doğa tarafından onaylandığı ve bunu yasaklayan ahlaki kuralların politikacıların ve rahiplerin eğlenceli icatları olduğuna dair çapkın inanç; kadim Yunan filozofu Epikuros’tan kaynaklanan, evrenin ilahi bir tasarımla değil, atomların tesadüfi bir çarpışmasıyla yaratıldığı inancı; ve hepsinden önemlisi, insanın doğasını ve bilincini, iştahın baskın güç ve aklın hizmetçisi olduğu maddi, fizyolojik süreçlerin ürünleri olarak görülür.
Hobbes’a göre iştahın egemenliği, insanların doğal olarak birbirleriyle savaş halinde oldukları ve toplumların insanın Aristotelesçi bir politik hayvan olduğu için değil, tam tersi bir nedenle kurulduğu anlamına gelir: onun anti-sosyal doğası. Paradoksal olarak toplum, insanın topluma uygun olmamasının zorunlu sonucudur.
Kaosu kontrol altına almak için kaçınılmaz olarak akıl tarafından dikte edilen doğal yasalar olmasına rağmen, İncil’in kanonu ile ilgili olanlar gibi birçok özel yasa, geçerliliklerini hükümdarın keyfi kararnamesinden alır. Çoğu erkek (ve kadın) güçte kabaca eşit olduğundan, gerekli olsa da, sosyal hiyerarşi, doğal ve genetik olarak aktarılan bir üstünlük ve aşağılık ölçeğiyle ilgisiz, esasen keyfidir. Ve dil, birey tarafından kolayca yanlış anlaşılan ve yanlış kullanılan ve insan ilişkileri alanının ötesinde doğaüstü bir alanı tanımlamaktan tamamen aciz olan bir toplumsal uzlaşım yaratımıdır.
Bu tür fikirler, eğitimli nüfusun yalnızca küçük bir azınlığı tarafından benimsendi, ancak (sorunun keskin bir bilimsel tartışma konusu olmasına rağmen) bazı önde gelen oyun yazarları ve Tillotson, South ve Stillingfleet, sahneyi kesinlikle endişe verici bir entelektüel ve ahlaki alışılmışın dışında bir kaynak olarak gördü.
Thomas Shadwell, Lucretius’un insan ilişkilerine ilahi katılımı reddetmesi de dahil olmak üzere, Lucretian epikürcülüğe sempatik bir ilgi gösterir ve Etherege, insan ilişkilerini belirlemede (Tanrı’dan ziyade) şansın rolünü tekrar tekrar vurgular. Hiçbir oyun yazarı toplam cinsel özgürlüğün olasılığını onaylamasa da, çekinceler ahlaki olmaktan çok pratik olabilir ve Aphra Behn gibi oyun yazarları açıkça zinayı istenmeyen bir evlilikten kaçış olarak savunurlar.
Ayrıca, Hobbesçu fikirlerin eklektik ve sistematik olmasa da yaygın bir kullanımı vardı. Toplumun, insanın anti-sosyal vahşetinin bir ürünü olduğu, yapısının hemen onun doğası tarafından dikte edildiği ve doğasına yabancı olduğu paradoksunun büyük ölçüde büyüleyici olduğu kanıtlandı. Dryden’ın Granada’nın Fethi’nde, yiğit vahşi Almanzor’un kentindeki mevcudiyet, insanın yapısındaki toplumsal olarak asimile edilemeyen unsurların yaygın ısrarını yansıtır ve Almanzor, Orrery’nin doğası gereği ikinci doğası olan bireysel iştahın sosyal akla tabi kılınmasını elde etmek için başarısız bir şekilde mücadele eder.
The Country Wife’da, Horner’ın erkeklere hadımmış gibi davranarak, görünüşte saygın olan tüm kadınların yataklarına erişme hilesi, benzer şekilde, kamusal ritüelleri ve gelenekleri, geleneklere bağlı olan bir toplumda evcilleştirilmemiş ve dizginlenmemiş içgüdülerin yılmaz devamını gösterir. tutuldukları varsayılmaktadır.
Restorasyon Nedir
Restorasyon Türkçe ne demek
Mimari restorasyon Dergisi
Rekonstrüksiyon ve restorasyon arasındaki fark
Başarısız restorasyon örnekleri
Başarılı restorasyon örnekleri
türkiye’de başarılı restorasyon örnekleri
rölöve, restitüsyon restorasyon nedir
Bununla birlikte, topluma yönelik dürtünün, içgüdünün şiddetli arzularından daha fazla kaçılamaz olduğuna dikkat edilmelidir: Özgürleştirilmiş iştahın şampiyonu Horner, kadınlardan oluşan gizli bir topluluğun ortak mülkü olarak sona erer; sosyal biçimi en çok aşanlar arasında bile sosyal prosedürler. İnsan, ne toplumu vahşi doğaya terk etmeye ne de bir yurttaşın hayatını yaşamak için doğa durumunun içgüdülerine teslim olmaya muktedir iki alan arasında asılı kalmıştır.
Bu tür oyunlarda, The Committee ve Orrery’nin oyunlarında kutlanan bireysel karakter ve toplumsal rollerin tutarlılığı ortadan kalkmıştır ve tutarlılığın ortadan kalkması, bireysel bilinç ile toplumsal dünya arasındaki köprü olan dilin ele alınışına yansır. The Country Wife’daki ünlü bir sahnede Horner ve metreslerinden biri, zımni ve keyfi bir toplumsal sözleşmeyle, çiftleşmenin eş anlamlısı olarak “çin”i yeniden tanımlıyor ve tamamen ayrı kamusal ve özel anlamları olan bir sohbet yürütüyor.
Toplumun ritüellerinin ve vahşi doğanın içgüdülerinin aynı şehirde bir arada var olması, tamamen ayrı iki anlam sisteminin aynı dilde bir arada var olmasını sağlar. Gerçekten de, bu dönemin oyun yazarları cinsel arzuyu tekrar tekrar dilin toplumsal düzeneğine yerleştirilemeyecek bir şey olarak görürler ve karakterler genellikle toplumun bakışından ve söyleminden saf ve ifadesiz içgüdü anlarına kaçmaya çalışırlar.
Dil, onu kullananlar için yalnızca kısmen uygun olan dışsal bir toplumsal uzlaşım olarak görülebiliyorsa, bununla birlikte, zihin ile dış dünya arasında doğrudan temas kurmanın imkansızlığını yansıtan bir tür zihinsel hapishane olarak da tasvir edilebilir. yakalamak. Dryden’in trajedisi Aueng-Zebe’de (1675), örneğin, karakterler bilinçlerini ifade eden kelimelerle kelimelerin işaretleri olan dış gerçeklikleri ayırt etmekte tekrar tekrar başarısız olurlar. Zihinsel bir imgeye sahip olmaktan o şeyin kendisinin dolaysız bilgisine geçmenin bir yolu yoktur.
Ancak bu tür gelişmeler tartışmasız gitmedi. Önde gelen çağdaşları dilin sınırlarını şüpheyle araştırırken, Shadwell okuryazar iletişimin zayıf eğitim, bilimsel jargon ve iddialı oyun yazarları tarafından bozulmasına daha muhafazakar bir şekilde saldırdı ve klasik epikürcülüğü, sosyal ve ahlaki olarak gördüğü şeye karşı sürekli bir kampanya ile oldukça tutarlıydı.
Üstelik, seks komedisi modasına rağmen, pişmanlık duyan bir tırmıkın nihayetinde haksızlığa uğradığı kadın kahramanla evlendiği sürekli bir küçük oyun akışı vardı. Biraz yetenek ve özgünlüğe sahip üretken bir oyun yazarı olan Thomas Durfey, neşeli ve komik bir zina kutlaması olan A Fond Husband (1677) ile erken bir başarı elde etti, ancak oyunlarının çoğu, kadınların vicdansız tırmıklar veya servet avcıları üzerindeki zaferini vurguluyor.
Gerçekten de, güç ve toplumsal düzenin temeline ilişkin farklılaşan yorumların bir özelliği, kadınların ikincil statüsünün yaygın olarak sorgulanmasıydı. Newcastle Düşesi’nin başıboş, sahnelenmemiş dramaları, etkileyici olmayan bir şekilde aktarılsa da, kadınların hakları ve yetenekleri için tutkulu bir talepte bulunmuştu (bazılarının itaatkar eşler olarak en mutlu olduğunu kabul ederken).
Kadınların ezilmesi, Sir Robert Howard’ın iki oyununda jinokrasi deneylerini betimleyen, ancak başarısız olan, ancak yine de erkekleri otoriteyi daha büyük bir hassasiyetle kullanmaya teşvik eden erkek kardeşi Edward tarafından daha ılımlı bir şekilde (koruyucu bir şekilde değil) kınandı. En tanınmış feminist oyun yazarı Aphra Behn’dir; oyunları hiyerarşinin geleneksel temsillerine (ister saraylı aşkı karakterize eden erkeğin kendini alçaltması, isterse diğer her şeyi karakterize eden erkek üstünlüğü olsun) eril ve kadın gücü farkına odaklanır.
Hanımın kraliçe ve âşığın köle olduğu saray aşkının zihniyeti, her iki tarafça da gerçekten paylaşılabilir, ancak erkek tarafında tapınma dürtüsü, onun kalıcı şiddet tahakküm kapasitesi tarafından mümkün kılınan geçici bir güç fedakarlığıdır.
Rover’ın (1677) I. Kısmında, Willmore Angellica’nın evinden tırmık çıktığında, kadrodaki en ayık ve ilkeli adam olan Belvile, “pencerelerini kırıp kırmadıklarını, ya da ona sunaklar yükseltin’. Şiddet ve ibadet arasında en ince sınırlar vardır ve kadını hem tanrıça hem de yağma nesnesi olarak görmek için bağlantılı erkek dürtülerinin tekrarlayan ve algısal keşfi, Behn’in en güçlü yönlerinden biridir.
