Gerici Sosyal Hareket
Gerici toplumsal hareketler geçmişin amaçlarını benimser ve genel toplumu dünün değerlerine döndürmeye çalışır. Gericiler, “eski güzel günler” ve “büyük ve görkemli mirasımız” gibi sloganlar kullanarak toplumu dönüştüren değişikliklerden nefret eder ve daha önce var olduğuna inandıkları bir dizi değerli sosyal koşulu yeniden yaratmaya kendilerini adamıştır. zaman.
Neo-Naziler ve Ku Klux Klan gibi gerici gruplar, daha önceki bir tarihi dönemin karakteristik özelliği olan ırksal, etnik ve dini değerlere sahiptir.
Klan, beyaz egemenliğini ve geleneksel ahlak olarak gördüğü şeyi korumaya çalıştı. Bunu yapmak için tehdit etti, kamçıladı, sakatladı ve bazen de öldürdü. Klansmenlerin temel amacı, geleneksel kültürel değerler olarak algıladıklarını savunmak ve restore etmek olmuştur. Onların değerleri, şu anda ne kültürel olarak meşru ne de yasal olan kalıplar olan ırk, etnik köken ve dine dayalı önyargı ve ayrımcılığı meşrulaştırıyor.
Son zamanlarda, bu tür bir gerici fanatizm, neo-Nazi siyasi hareketin parçası olan organize genç grupları tarafından sergilendi. Şiddetle tanınan gençler, ülke genelinde siyahlara, göçmenlere ve Yahudilere karşı çeşitli nefret suçları işleyen beyaz üstünlükçüler.
Muhafazakar Sosyal Hareket
Muhafazakar toplumsal hareketler, statükoyu baltalayacağına inandıkları değişime veya değişim tehditlerine tepki vererek toplumun mevcut değerlerini korumaya çalışırlar. Evanjelik dini grupların çoğu muhafazakar görüşlere sahiptir. Örneğin, kadınlar için eşit haklar ilan eden güçlere sıklıkla karşı çıkarlar.
Bu gruplar, ailenin ve dinin geleneksel değerlerini korumak için, seks ve şiddet içeren televizyon programlarına sponsor olan reklamcıları boykot etmekle tehdit ettiler ve görüşlerine karşı çıkan siyasi adayları yenmek için başarılı kampanyalar başlattılar.
Muhafazakar hareketler, büyük olasılıkla, geleneksel düşünceye sahip insanlar, statükoyu değiştirebilecek bir değişim tehdidi algıladığında ortaya çıkar. Muhafazakar hareketlerin üyeleri, başka bir hareketin amaçlarına ulaşması durumunda olabileceklere tepki göstererek, bir “hareket karşıtı” haçlı seferi düzenler.
Bu nedenle, silah karşıtı kontrol grupları, ister tabanca ister saldırı silahı olsun, silahlara erişimi kısıtlamaya çalışan herhangi bir gruba karşı siyasi savaş açmışlardır. Doğası gereği reaktif olmakla birlikte, muhafazakar hareketler, halihazırda değişmiş olan değerleri yeniden kurmaya çalışan gerçek gerici hareketlerden çok farklıdır.
Felsefi ideolojiler
Klasik ideolojiler nelerdir
Siyasi görüşler ve anlamları
Ekonomik ideolojiler
İdeolojiler ve sistemler
Dini ideolojiler
Siyasi İdeolojiler PDF
Siyasi ideolojiler ve özellikleri
Revizyoner Sosyal Hareket
Revizyonist toplumsal hareketler, mevcut düzende kısmi veya küçük değişiklikler ararlar, ancak düzeni tehdit etmezler. Örneğin kadın hareketi, kadınlara önyargı ve ayrımcılık dayatan kurum ve uygulamaları değiştirmeyi amaçlar. Sivil haklar hareketleri, nükleer karşıtı hareket ve ekoloji hareketi, revizyonist sosyal hareketlerin örnekleridir.
Devrimci Sosyal Hareket
Devrimci toplumsal hareketler, var olan toplumsal düzenin tamamını ya da tamamına yakınını yıkmak ve yerine daha uygun gördükleri bir düzen getirmek isterler. Örneğin, Zimbabwe’deki (eski adıyla Rhodesia) siyah gerilla hareketi devrimci bir hareketti.
Silah kullanımı ve siyasi ajitasyon yoluyla, gerillalar beyaz azınlığı siyasi gücü siyah çoğunluğa devretmeye zorlamada ve ülkenin yasama organındaki 100 sandalyenin 80’ini garanti eden yeni bir hükümet biçimi yaratmada başarılı oldular. siyahlar tarafından tutulacak.
Devrimci ve revizyonist toplumsal hareketlerin her ikisi de toplumda değişim arasa da, aradıkları değişimin derecesinde farklılık gösterirler. Örneğin, İngiliz sömürge yönetimini devirmeyi amaçlayan ve kendi hükümetimizin kurulmasına yol açan Amerikan Devrimi, mevcut yargı ve yasama yapılarında değişiklik arayan kadın hareketinden önemli ölçüde farklıydı.
Etkileyici Sosyal Hareket
Diğer hareket türleri bir şekilde sosyal yapıyı değiştirmeye odaklanma eğiliminde olsa da, dışavurumcu sosyal hareketler kişisel tatmin veya esenlik duygularını vurgular ve tipik olarak bazı boşlukları doldurmak veya insanları hayatlarındaki bazı büyük memnuniyetsizliklerden uzaklaştırmak için ortaya çıkar. Birleşme Kilisesi ve Hare Krishnas bu türden dini hareketlerdir.
Toplumsal Hareketlerin Yaşam Döngüsü
Toplumsal hareketler, doğası gereği sonsuza kadar sürmez. Yükselirler, birleşirler ve sonunda başarılı olurlar, başarısız olurlar veya değişirler. Armand L. Mauss (1975), toplumsal hareketlerin tipik olarak bir dizi beş yaşam döngüsü aşamasından geçtiğini öne sürmüştür:
(1) başlangıç, (2) birleşme, (3) kurumsallaşma, (4) parçalanma ve (5) ölüm. Ancak bu aşamalar hiçbir şekilde tüm toplumsal hareketler için ortak değildir.
Başlangıç
Başlangıç olarak adlandırılan bir toplumsal hareketin ilk aşaması, çok sayıda insanın bir sorun hakkında hüsrana uğraması ve mevcut kurumlar aracılığıyla bu soruna herhangi bir çözüm bulmaması ile başlar. Başlangıç, ondokuzuncu yüzyılda, kötüleşen çalışma koşulları konusunda umutsuz olan Amerikan işçilerinin ABD işçi hareketini oluşturmasıyla meydana geldi.
Bu aşama, insanların yaşamlarına yön ve anlam kazandıracak veya davranışlarını gerekli değişikliği elde etmeye yönlendirmek için bir şeye ihtiyaç duyduklarında, bir düzensizlik zamanıdır. Kargaşa ve şiddet, bir toplumsal hareketin başlangıcına işaret edebilir. 1886 ve 1887’de işçi hareketi büyüdükçe, işçiler özel Pinkerton ajanları ve eyalet milisleriyle savaştı ve ülke çapında grev çağrısı yaptı. Fiziksel olarak dövülmesine rağmen, işçiler örgütlenmeye devam etti.
Başlangıç, aynı zamanda liderlerin ortaya çıktığı bir zamandır. Çeşitli bireyler, algılanan toplumsal soruna rekabet eden çözümler sunar ve bazı insanlar diğerlerinden daha ikna edicidir. Max Weber’e göre, daha başarılı liderlerin çoğu, istisnai kişisel özelliklerden türetilen karizmatik niteliklere sahiptir. 1881’de Amerikan İşçi Federasyonu’nu (AFL) kuran Samuel Gompers, Rahip Martin Luther King, Jr. gibi bir liderdi.
Kaynaşma
Birleşme olarak bilinen ikinci aşamada, politikaları teşvik etmek ve programları ilan etmek için liderlerin etrafında gruplar oluşur. Bazı gruplar güçlerini birleştirir; diğerleri yeni üyeler için yapılan yarışmada mağlup olur.
Yavaş yavaş, kendisini liderlik pozisyonunda kuran baskın bir grup veya gruplar koalisyonu ortaya çıkar. Hedefleri birçok kişinin hedefi haline gelir, eylemleri geniş katılım gerektirir ve politikaları etki kazanır. Emek hareketi 1905’te, William D. Haywood’un, giderek memnuniyetsizleşen üyelerini bir dizi şiddetli greve yönlendiren Dünyanın Sanayi İşçileri’ni (IWW) örgütlediğinde birleşti.
1935’te United Mine Workers’tan John L. Lewis ve International Ladies Garment Workers’tan David Dubinsky gibi militan sanayi sendikası liderlerinin çelik, otomobil ve diğer temel endüstriler. Böylece, birleşme yoluyla, işçi hareketi kademeli olarak birkaç büyük, giderek daha güçlü örgütler yarattı.
