SATIŞA HAZIR YÖNTEMLER
Aşağıdaki varsayımsal örneği düşünün. 2 Ocak’ta Buzzards, Inc., hisse başına 32 dolardan 1.000 High Flying hissesi satın aldı. Bu satın alma, High Flying, Ltd.’de yüzde 20’lik bir hisseyi temsil ediyor. Yıl boyunca, High Flying 23.000 $ net gelir elde ediyor ve hisse başına 1.50 $ temettü beyan ediyor ve ödüyor. Yıl sonunda, High Flying’in sermaye stoğu, hisse başına 40 dolardan dolaşımdadır. Muhasebeyi nasıl yapıyoruz?
Satılmaya Hazır Menkul Kıymetler
Buzzards, Inc., High Flying’deki işletme faaliyetleri üzerinde önemli bir etkisinin olmadığını belirlerse, hisse senedi yatırımını alım satım amaçlı veya satışa hazır olarak sınıflandırması gerekir. Buzzards, Inc.’deki yönetim eski yaklaşımı benimserse ne olacağına bakarak başlayalım.
Bilançoda, firma hisse senedi yatırımını, hisse başına 40 ABD Doları olan 1.000 hisse olan toplam 40.000 ABD Doları tutarında gerçeğe uygun değer üzerinden değerlendirmelidir. Gelir tablosu iki tür kazanç gösterir.
Buzzards, High Flying’den hisse başına 1.50$ veya 1.500$’dan 1.000 hisselik temettü alır. Buna ek olarak, Buzzards, yatırımın yıl sonundaki gerçeğe uygun değerindeki fark ile yıl başındaki gerçeğe uygun değeri arasındaki fark olan gerçekleşmemiş elde tutma kazancını gösterir. Bu durumda, Buzzards, 40 ila 32 dolar veya 8.000 dolar arasındaki farkın 1.000 hissesinin gerçekleşmemiş bir holding kazancına sahiptir.
Buzzards, Inc., satılmaya hazır yatırımı dikkate alırsa, değerini de bilançoda 40.000 $ rayiç değeri üzerinden kaydeder. Ancak önceki örnekten farklı olarak, şirket yalnızca 1.500 dolarlık temettü gelirini gösterecekti. Ticari işletme, gerçekleşmemiş elde tutma kazancını gelir tablosunda göstermeyecektir.
Alım-satım-güvenlik yaklaşımı her yıl yıl içinde meydana gelen alım satım kazançlarını (veya kayıplarını) ortaya koyarken, satışa hazır taktiği menkul kıymetler satılana kadar herhangi bir kazanç veya kayıp kaydetmez.
Örneğin, Buzzards, Inc. ikinci yılda Yüksek Uçan menkul kıymetleri hisse başına 44$’a satarsa, ilk yaklaşım satıştan elde edilen kazancı hisse sayısı çarpı hisse başına fiyat ile piyasa değeri arasındaki fark olarak kaydeder. hangi kaydedilir. Burada bu miktar 1.000 hisse çarpı 44$ eksi 40$ veya ikinci yılda 4.000$’lık bir kazanç için 1.000 çarpı 4$’dır.
İkinci yaklaşım, satıştan elde edilen kazancı, satılan hisse sayısı çarpı hisse başına fiyat ile menkul kıymetler ilk alındığında hisse başına defter değeri arasındaki fark olarak kaydeder. Bu örnekte, tutar 1.000 hisse çarpı 44$ eksi 32$ veya hisse başına 12.000$’lık bir kazanç için 1.000 çarpı 12$’dır.
İki yöntem, yatırımcının hisse senedine sahip olduğu süre boyunca aynı geliri verir, ancak kazanç ve kayıpların yıldan yıla muhasebeleştirilmesinde farklılık gösterirler.
Uygulamada, firmalar hisse senedi yatırımlarını alım satım amaçlı menkul kıymetlerden çok daha sık olarak satılmaya hazır menkul kıymetler olarak kaydederler çünkü yatırımlar alım satım amaçlı menkul kıymetler olduğunda kazanç ve kayıpları ne zaman kaydedecekleri konusunda fazla söz haklarına sahip değildirler. Bunun yerine, şirket yöneticileri satılmaya hazır menkul kıymetlerdeki kazanç veya kayıpları istedikleri zaman satarak ne zaman muhasebeleştireceklerini ayarlayabilirler.
Gelir tablosu bir artış sağlayabilirse, yöneticiler bu artışı sağlamak için bu satılmaya hazır menkul kıymetlerden bazılarını satabilir. Gelir tablosu iyi görünüyorsa, yöneticiler herhangi bir muhasebeleştirmeyi o yağmurlu gün görünene kadar erteleyebilir ve bu gecikmeyi menkul kıymetlerin hiçbirini satmayarak elde ederler. Yöneticiler kazançlarını “yönetebilmek” için bu tür bir esnekliği arzularlar, ancak bu tür bir yönetim yatırım topluluğuna yardımcı olmaz.
Bireysel olarak internetten satış yapmak
şirket kurmadan e-ticaret yapmak
Markasız ürün satmak
Evden satış yapmak
Online satış yapmak
Trink ev sat
E-ticaret yapmak ekşi
Ev satın alan firmalar
Özkaynak Yöntemi
Özkaynak yöntemi, yatırımları gerçeğe uygun değer değişiklikleri için düzeltmediği için bu yöntemlerin her ikisinden de farklıdır; bunun yerine, özkaynak yöntemi, yatırımları, aynı zamanda yatırım geliri olarak da hizmet eden, yatırım yapılan işletmenin kazançlarındaki yatırımcının orantılı payını hesaba katarak ayarlar. Özkaynak yöntemi, aldığı herhangi bir temettü için yatırım hesabını azaltır. Bu tekniği göstermek için Buzzards, Inc.’in High Flying, Ltd.’deki yatırımını kullanalım.
Öz sermaye yöntemine göre, Buzzards başlangıçta yatırımı 1.000 hisse çarpı 32 $ olarak kaydeder, hisse başına ödenen fiyat; miktar, önceki iki muhasebe yöntemiyle aynı olan 32.000$’dır. Yıl boyunca, High Flying’in 23.000 $ geliri var ve hisse başına 1.50 $ temettü dağıtıyor.
Buzzards, 23.000 doların yüzde 20’si veya 4.600 doların yatırım gelirini tanır. Temettülerdeki payı, hisse başına 1,50 ABD Doları veya 1,500 ABD Doları olan 1.000 hissedir. Yatırımlar hesabı, yatırım geliri için artırılır ve temettüler için azaltılır. Yıl sonunda, yatırımın 32.000$ artı 4.600$ eksi 1.500$ veya 35.100$’lık bir bakiyesi vardır.
Öz sermaye yönteminin başka yönleri de vardır, ancak bunları incelemeden önce, bir firmanın bu yöntemi ne zaman kullanmak istemeyeceğini sormayı bırakalım.
Boston Chicken Örneği
Boston Chicken, muhasebe açısından sadece Boston Chicken’ın yatırımları olan finanse edilen alan geliştiricileri (FAD’ler) olarak adlandırdığı şeyi yarattı. Bazı durumlarda, şirketin FAD’lerde küçük bir özsermaye payı vardı ve diğer durumlarda yoktu. Her durumda, şirketin borcu öz sermayeye dönüştürme hakkı vardı ve genellikle Boston Chicken’a FAD’lerde yüzde 50’den fazla mülkiyet hakkı veriyordu.
Boston Chicken bu FAD’lere yaptığı yatırımları nasıl muhasebeleştirmeliydi? Bu soru ortaya çıktığında, genellikle yöneticileri seçimlerinde neyin motive ettiğini sormak yardımcı olur. FAD’lerin varlıklarının ilk yıllarında işletme kayıpları vardı. Boston Chicken, yatırımlarını özkaynak yöntemiyle muhasebeleştirmiş olsaydı, yatırım kayıplarını rapor ederdi.
Boston Chicken, farklı bir yöntem kullanarak herhangi bir yatırım kaybı bildirmek zorunda kalmadı. Bu nedenle, Boston Chicken’daki yöneticiler, işletme zararları ortadan kalkana kadar özkaynak yöntemini kullanmamaya teşvik ettiler. FAD’ler para kazanmaya başladıktan sonra, Boston Chicken seçenekleri uygulayabilir ve FAD’lerin bu karlardaki payını yatırım gelirine eklemeye başlayabilir.
Şaşırtıcı olmayan bir şekilde, yöneticiler tam da bunu yaptı. Boston Chicken’ın bu FAD’lerde yüzde 20’den daha az mülkiyete sahip olduğunu, dolayısıyla öz sermaye yöntemini uygulamak zorunda olmadığını savundular. Bu argüman yanlıştır, çünkü Muhasebe İlkeleri Kurulu’nun (APB) 18 No’lu Görüşü, eşiğin yatırımcının yatırım yapılan işletme üzerinde önemli bir kontrole sahip olup olmadığı olduğunu söyler. Kurul, muhasebecilerin hangi muhasebe yöntemini kullanacaklarını belirlemelerine yardımcı olmak için yüzde 20 sınırını yalnızca temel bir kural olarak yayınladı.
Bu durumda, açıkça Boston Chicken yöneticileri FAD’lerin operasyonları üzerinde kontrole sahipti ve Boston Chicken’a franchise’larıyla ilişkilerini genişletmede yardımcı oldu. Daha da önemlisi, Boston Chicken, FAD’lerin borç veya küçük sermaye pozisyonlarını büyük ve çoğunlukla çoğunluk mülkiyet pozisyonlarına dönüştürmek için seçeneklere sahipti. Seçenekler, neler olup bittiğini anlamanın anahtarıdır. Menkul Kıymetler ve Borsa Komisyonu (SEC) daha sonra, esas olarak bu seçeneklerin varlığından dolayı bu yöneticilere karşı harekete geçti.
