Sermaye Yatırım Kararları
Sermaye yatırım kararları, planlama, hedef ve önceliklerin belirlenmesi, finansmanın düzenlenmesi ve uzun vadeli varlıkları seçmek için belirli kriterlerin kullanılması süreciyle ilgilidir. Sermaye yatırım kararları, büyük miktarda kaynağı uzun süre riske attığından ve aynı zamanda firmanın gelecekteki gelişimini etkilediğinden, yöneticilerin aldığı en önemli kararlardan biridir.
Her kuruluşun, uzun vadeli karlılığını korumak veya artırmak için kullanılması gereken sınırlı kaynakları vardır. Yetersiz sermaye yatırım kararları maliyetli olabilir. Örneğin, kuralsızlaştırılmış kamu tesisleri tarafından yapılan sermaye harcaması kararlarına ilişkin bir araştırma, sermaye projelerinin yüzde 25 ila 30’unun gereksiz olduğunu ortaya çıkardı.
Çalışmanın sunduğu bir örnek, düşük basınçlı bir türbini yeniden inşa etmek için yapılan 17 milyon dolarlık bir yatırımdır; yine de yeniden yapılan türbin herhangi bir tehlike oluşturmadı ve operasyonlara olumsuz bir etkisi olmadı. Belki de bu gereksiz sermaye yatırımı kararları, her fabrikanın yeni sermaye yatırımlarında ortalama 2 ila 3 milyon dolar arasında olmasına rağmen üretim maliyetlerinin neden yüzde 20 arttığını açıklıyor. Normalde beklenti, sermaye yatırımlarının kârlılığı azaltmayacağı değil artıracağı yönündedir.
Sermaye yatırım kararları verme süreci genellikle sermaye bütçelemesi olarak adlandırılır. İki tür sermaye bütçeleme projesi ele alınacaktır. Bağımsız projeler, kabul edilir veya reddedilirse diğer projelerin nakit akışlarını etkilemeyen projelerdir.
Pazarlama ve araştırma ve geliştirme departmanlarının yöneticilerinin, her birinin önemli miktarda işletme sermayesi ve ekipman harcaması gerektireceği yeni bir ürün hattının eklenmesini ortaklaşa önerdiğini varsayalım. Bir ürün hattının kabulü veya reddi, diğer ürün hattının kabulünü veya reddini gerektirmez. Böylece ürün grupları için yatırım kararları birbirinden bağımsızdır.
İkinci tip sermaye bütçeleme projesi, bir firmanın aynı temel hizmeti sağlayan rakip alternatifler arasından seçim yapmasını gerektirir. Bir seçeneğin kabul edilmesi, diğerinin kabul edilmesini engeller. Bu nedenle, birbirini dışlayan projeler, kabul edildikleri takdirde diğer tüm rakip projelerin kabulünü engelleyen projelerdir.
Örneğin, Monsanto’nun Fiber Bölümü, Pensacola, Florida’daki tesisini otomatikleştirmeye karar verdiğinde, mevcut manuel üretim operasyonuna devam etme veya otomatik bir sistemle değiştirme seçeneği ile karşı karşıya kaldı.
Her halükarda, şirketin müzakeresinin bir kısmı farklı türdeki otomatik sistemlerle ilgiliydi. Üç farklı otomatik sistem düşünülürse, bu mevcut sistem artı üç potansiyel yeni sistem için dört alternatif üretecektir. Bir sistem seçildiğinde, diğer üçü hariç tutulur; bunlar birbirini dışlar.
Örnekteki rakip alternatiflerden birinin statükoyu (manuel sistem) sürdürmek olduğuna dikkat edin. Bu, mevcut yatırımların yerine yeni yatırımların ekonomik olarak daha üstün olduğunu kanıtlamak zorunda olduğu gerçeğini vurgulamaktadır. Tabii ki, zaman zaman, firma işinde kalmak istiyorsa eski sistemin değiştirilmesi zorunludur ve isteğe bağlı değildir (örneğin, eski sistemdeki ekipman yıpranabilir; bu nedenle eski sistem geçerli bir alternatif değildir).
Sabit sermaye yatırımları Nedir
Doğrudan yabancı sermaye yatırımları
Yatırım Kararları nedir
Doğrudan ve dolaylı yatırım nedir
Doğrudan yatırım Nedir
Doğrudan Yabancı yatırım Kanunu
Doğrudan yabancı yatırım özellikleri
Sabit sermaye yatırımları olarak da ifade edilebilen
Böyle bir durumda, özellikle yeni yatırım alternatiflerinden hiçbiri karlı değilse, işten çıkmak uygun bir alternatif olabilir.
Sermaye yatırım kararları genellikle uzun vadeli sermaye varlıklarına yapılan yatırımlarla ilgilidir. Arazi hariç, bu varlıklar ömürleri boyunca değer kaybeder ve varlıklar kullanıldıkça orijinal yatırım tükenir. Genel anlamda, sağlam bir sermaye yatırımı, orijinal sermaye harcamasını ömrü boyunca geri kazanacak ve aynı zamanda orijinal yatırımdan makul bir getiri sağlayacaktır.
Bu nedenle, bir yöneticinin görevlerinden biri, bir sermaye yatırımının orijinal harcamasını geri kazanıp kazanmayacağına ve makul bir getiri sağlayıp sağlayamayacağına karar vermektir. Bu değerlendirmeyi yaparak, bir yönetici bağımsız projelerin kabul edilebilirliğine karar verebilir ve rakip projeleri ekonomik değerlerine göre karşılaştırabilir.
Ancak makul getiri ile ne kastedilmektedir? Herhangi bir yeni projenin, yatırılan fonların fırsat maliyetini karşılaması gerektiği genel olarak kabul edilir. Örneğin, bir şirket yüzde 6 getirisi olan bir para piyasası fonundan para alıyor ve bunu yeni bir projeye yatırıyorsa, projenin en az yüzde 6’lık bir getiri sağlaması gerekir. para piyasası fonunda kaldı).
Tabii ki, gerçekte, yatırım fonları genellikle her biri farklı bir fırsat maliyetini temsil eden farklı kaynaklardan gelir. Kazanılması gereken getiri, farklı kaynakların fırsat maliyetlerinin bir karışımıdır.
Bu nedenle, bir şirket, biri yüzde 4 fırsat maliyeti ve diğeri yüzde 6 fırsat maliyeti olan iki fon kaynağı kullanıyorsa, kazanılması gereken getiri yüzde 4 ile 6 arasında bir yerdedir. her kaynaktan kullanılan nispi miktarlar. Ayrıca, genellikle yöneticilerin, firma sahiplerinin servetini maksimize etmeyi vaat eden projeleri seçmesi gerektiği varsayılır.
Bir sermaye yatırımı kararı vermek için, bir yönetici nakit akışlarının miktarını ve zamanlamasını tahmin etmeli, yatırımın riskini değerlendirmeli ve projenin firmanın kârları üzerindeki etkisini dikkate almalıdır. En zor görevlerden biri nakit akışlarını tahmin etmektir. Yıllarca geleceğe yönelik projeksiyonlar yapılmalıdır ve tahmin yapmak mükemmel bir bilim olmaktan uzaktır.
Açıkçası, nakit akışı tahminlerinin doğruluğu arttıkça, kararın güvenilirliği de artar. Yöneticiler, projeksiyon yaparken, önerilen proje(ler) ile ilişkili faydaları belirlemeli ve nicelleştirmelidir.
Örneğin, otomatik bir nakit yatırma sistemi aşağıdaki faydaları sağlayabilir (manuel bir sisteme göre): banka masraflarını azaltma, üretkenlik kazanımları, form maliyetini azaltma, daha fazla veri bütünlüğü, daha düşük eğitim maliyetleri ve denetleme ve denetleme için gereken zamandan tasarruf.
Bu faydaların dolar değeri değerlendirilmelidir. Gelecekteki nakit akışlarının tahmin edilmesi, sermaye yatırım sürecinin kritik bir parçası olmasına rağmen, burada tahmin yöntemleri dikkate alınmayacaktır. Sonuç olarak, nakit akışlarının bilindiği varsayılır; odak, bu nakit akışları göz önüne alındığında sermaye yatırımı kararları vermek olacaktır.
Yöneticiler, sermaye yatırımları için hedefler ve öncelikler belirlemelidir. Ayrıca önerilen yatırımların kabulü veya reddi için bazı temel kriterleri tanımlamalıdırlar. Bu bölümde, yöneticilere potansiyel yatırımları kabul etme veya reddetme konusunda rehberlik edecek dört temel yöntemi inceleyeceğiz. Yöntemler hem iskontosuz hem de iskontolu karar yaklaşımlarını içermektedir. (Her yaklaşım için iki yöntem tartışılmıştır.) İndirim yöntemleri, hem bağımsız hem de birbirini dışlayan projeleri içeren yatırım kararlarına uygulanır.
