Ev Okulu
Evde eğitim yeni bir fikir veya uygulama değildir. Yüzyıllar boyunca çocuklar resmi okul ortamlarının dışında öğrendiler. Zorunlu eğitim nispeten yenidir.
On dokuzuncu yüzyıla kadar eyalet yasaları, yerel yönetimlerin okullar inşa etmesini ve ebeveynlerin çocuklarını bu okullara kaydettirmesini zorunlu kılmadı. O zaman bile, zorunlu şartlar yılda sadece birkaç aya kadar uzatıldı.
Ancak son zamanlarda, okulu profesyonel öğretmenlere emanet edilen tam zamanlı bir iş olarak görmeye başladık. Yine de bu kadar kısa bir süre içinde, ulusun çoğu sınıf eğitimini bir norm olarak kabul etmeye başladı ve bu nedenle evde eğitimdeki son artış birçok kişiye sürpriz oldu.
Tipik evde eğitim gören aile, dindar, muhafazakar, beyaz, orta gelirli ve genel nüfustan daha iyi eğitimlidir. Evde eğitim görenlerin iki ebeveynli bir ailenin parçası olma olasılıkları daha yüksektir ve anneler genellikle öğretmenlik sorumluluğunun en büyük payını üstlenir, ancak babalar da neredeyse her zaman işin içindedir.
Evde eğitim gören çocukların çoğu kütüphanelerde, müzelerde veya yerel bir devlet okulunda verilen derslerde vakit geçirir. Normalde, ebeveynler öğrenme programını planlar ve uygular. İnternet, bu ebeveynler için önemli bir kaynak sağladı ve kitaplar ve öğrenme fırsatları hakkında bilgi paylaşmalarını sağladı.
Evde eğitim görenler ne kadar başarılı? Soru genellikle test puanlarıyla ilgilidir. Ancak Lines’e (2000) göre, “birçok evde eğitim gören ebeveyn bu kriteri reddeder, çünkü görevleri sadece beceriler değil, belirli bir değerler dizisi vermektir.” Devlet okulu mezunlarının %71’i ile karşılaştırıldığında, evde eğitim görenlerin yaklaşık %69’u üniversiteye gitmektedir.
Standartlaştırılmış test Nedir
Standartlaştırılmış test sınıfları nelerdir
Standart testler nelerdir
Tipik performans testleri nelerdir
Standartlaştırılmış testler nelerdir
Standartlaştırılmış test sınıfları nedir
Maksimum Performans testleri
Yetenek testleri PDR
Bununla birlikte, “neredeyse tüm rapor edilen veriler, evde eğitim gören çocukların ortalamanın üzerinde, bazen de ortalamanın oldukça üzerinde puan aldığını gösteriyor.” Kendi kendini seçme burada önemli bir faktör olabilir, çünkü ebeveynler genellikle çocuklarına kaliteli bir eğitim getirme konusunda oldukça motive olurlar.
Evde eğitime yönelik en sık eleştiri, çocukları hayatın sosyal yönleriyle başa çıkmaya hazırlamamasıdır. Ama bunun aksini gösteren çok sayıda kanıt var. Hemen hemen tüm evde eğitim gören çocuklar ders dışı etkinliklere katılırlar. Birçok devlet okulu, evde eğitim gören öğrencilerin takım sporlarına, bilim laboratuvarlarına veya sosyal organizasyonlara katılmasına izin verir.
Evde eğitimin başarısı veya başarısızlığı, ailenin kişilerarası ilişkilerinin başarısına veya başarısızlığına bağlıdır. Evde eğitim karmaşık bir konudur ve ebeveynler adına muazzam bir bağlılığı temsil eder. Çoğu durumda baba ailenin tek kazananıdır ve anne zamanını çocukları eğitmek için harcar.
Evde eğitim konusunda daha fazla araştırma yapılması gerekiyor. Şimdiye kadar yapılan araştırmalar, ailelerin vaka çalışmaları veya evde eğitime katılanların kendi bildirimleriyle sınırlıydı. Eğitimdeki bu artan eğilimin daha doğru ve kapsamlı bir değerlendirmesine ihtiyacımız var.
Standartlaştırılmış Test
Amerikan okullarında, standartlaştırılmış test, öğrencilerin yetenek ve yeteneklerini değerlendirmek için en sık kullanılan araçtır. Her yıl, anaokulundan lisansüstü okula kadar öğrencilerin zihinsel yeteneklerini sıralayan 100 milyondan fazla standart test uygulanmaktadır.
Çocuklar neredeyse okula gittikleri ilk günden itibaren standartlaştırılmış testlerle karşılaşırlar.
Genellikle testle ilgili ilk deneyimleri bir zeka testidir. Bunlar her yıl 2 milyondan fazla gence verilmektedir. Öğrencilerin ayrıca ilkokuldan başlayarak bir dizi başarı sınavına girmeleri gerekmektedir. Lise ve kolej son sınıf öğrencileri, üniversitelere ve lisansüstü okullara kabul edilip edilmeyeceklerine karar veren üniversiteye giriş sınavlarına girerler.
Standart testlere yönelik birçok eleştiri yapıldı. Test servisleri, testlerin yalnızca bilimsel ve nesnel olarak farklı zihinsel başarı ve yetenek düzeylerini göstermeye çalıştığını söylüyor. Eleştirmenler, testlerin akademik olarak geçersiz olduğunu ve azınlıklara karşı önyargılı olduğunu iddia ediyor.
Educational Testing Service’in (ETS) Scholastic Aptitude Test (SAT) en iyi bilinen üniversiteye giriş sınavıdır ve yaklaşık 1.200 ABD koleji ve üniversitesi tarafından istenmektedir. Diğer 2.800 Amerikan koleji, American College Test’i (ACT) gerektirir veya önerir.
Lisansüstü okula gitmek isteyen öğrenciler, girmek istedikleri alanlarda kullanılan yetenek ve becerileri ölçen diğer sınavlara girmek zorundadırlar.
ETS, test yapımında titiz davrandığını iddia eder. Personeline soru yazmada yardımcı olmaları için üniversite öğrencileri, öğretmenler ve profesörler tutar. Her yıl oluşturulan yaklaşık 3.000 sorunun her biri, stil, içerik veya ırksal önyargı açısından yaklaşık 15 kişi tarafından incelenir.
Ancak standartlaştırılmış testlere yönelik eleştiriler artmaya devam ediyor. Birçoğu, tüm standartlaştırılmış testlerin azınlıklara karşı önyargılı olduğunu iddia ediyor. Ortalama bir Afrikalı Amerikalı veya İspanyol genç, beyaz, orta sınıf öğrencilere daha aşina olduğu bir testte referanslar ve kelime dağarcığıyla karşılaşır.
Diğerleri, test şirketlerini çevreleyen gizliliğe karşı çıkıyor. Gruplar, testlerde gerçeği ortaya koymaya çalıştılar, yani test yapanlar, testler verildikten kısa bir süre sonra tüm sınav sorularını ve cevaplarını açıklamalıdır.
Bu, insanların testleri kültürel yanlılık ve olası puanlama hataları açısından daha yakından değerlendirmesini sağlayacaktır. Test endüstrisi, geçerli ve güvenilir soruları yeniden kullanma olasılığı olmadan her yönetim için tamamen yeni testler oluşturmaya zorlayacak bu tür önlemlere karşı çıkıyor.
Standart testlerin mükemmel ölçüm araçları olduğunu kimse iddia edemez. En iyi ihtimalle, öğretmenlerin notları ve görüşleri ile birlikte kullanılacak nesnel bir ölçü sağlayabilirler. En kötüsü, azınlıklara karşı ayrımcılık yapabilir veya potansiyel yetenekleri geçerli bir şekilde ölçemeyebilirler.
Bununla birlikte, üniversite kabul memurları, standartlaştırılmış üniversiteye giriş sınavlarından elde edilen sonuçların, onlara çeşitli geçmişlerden ve ülkenin birçok farklı yerinden gelen öğrencileri değerlendirmek için önemli bir araç sağladığı konusunda ısrar ediyor.
Daha önce hiç olmadığı kadar çok öğrenci SAT sınavına giriyor, bu da daha düşük puanlarla sonuçlanması beklenebilecek bir gerçek.
Bunun yerine, 2005 puanları şimdi 1980 seviyesinin üzerindedir ve puanların 1963 ile 1980 arasında 90 puan düştüğü bir trendi tersine çevirmektedir. Kısmen, istikrarlı puanlar, temele dönüş hareketinin daha katı standartlarına atfedilebilir. kötü performans gösterenler arasında mütevazı kazanımlar sağlayan harekettir.
