Benlik-düzenlemesi

Deneyimsel DünyaRogers teorisini geliştirirken, günlük faaliyet gösterdiğimiz deneyimsel dünyanın etkisini tarttı. Bu, büyümemizi etkileyen bir referans çerçevesi veya bağlam sağlar. Bazıları önemsiz, bazıları önemli, bazıları tehdit edici ve diğerleri ödüllendirici sayısız teşvik kaynağına maruz kalıyoruz. Bu çok yönlü deneyim dünyasını nasıl algıladığımızı ve buna nasıl tepki verdiğimizi bilmek istedi.Soruyu, çevremizin gerçekliğinin bizim onu ​​algılamamıza bağlı olduğunu ve her zaman gerçeklikle örtüşmeyebileceğini söyleyerek cevapladı. Bir deneyime en iyi arkadaşımızın yaptığından çok daha farklı tepki verebiliriz. Oda arkadaşınızın davranışını, onlarca yıl daha büyük birinden çok daha farklı bir şekilde değerlendirebilirsiniz. Algılarımız zamana ve koşullara göre değişir. Kabul edilebilir üniversite davranışına ilişkin kendi fikriniz, 70 yaşına geldiğinizde farklı olacaktır.Algılamanın öznel olduğu fikri eskidir ve Rogers'a özgü değildir. Fenomenoloji adı verilen bu fikir, emin olabileceğimiz tek gerçekliğin kendi öznel deneyim dünyamız, iç gerçeklik algımız olduğunu savunuyor.Felsefedeki fenomenolojik yaklaşım, bizim tarafımızdan yorumlama veya analiz etme girişiminde bulunulmadan, tıpkı meydana geldiği gibi, dünyaya ilişkin bilinçli algımızın tarafsız bir tanımını ifade eder. Rogers'ın görüşüne göre, deneyim dünyamızla ilgili en önemli nokta, özel olması ve bu nedenle sadece her birimiz tarafından tamamen bilinebilir olmasıdır.Bebeklik dönemindeki gerçekleştirme eğilimi bizi büyümeye ve gelişmeye sevk ederken, dış dünyamız genişler. Bebekler giderek daha fazla uyarım kaynağına maruz kalıyor ve öznel olarak algılandıkça onlara tepki veriyor. Deneyimlerimiz, yargılarımızın ve davranışlarımızın tek temeli olur.Rogers, “Deneyim benim için en yüksek otoritedir. Geçerliliğin mihenk taşı benim kendi deneyimimdir ”. Daha yüksek gelişim seviyeleri deneyimsel dünyamızı keskinleştirir ve nihayetinde benliğin oluşumuna yol açar.Çocuklukta Benliğin GelişimiBebekler, sosyal ilişkilerin genişlemesinden giderek daha karmaşık bir deneyim alanı geliştirdikçe, deneyimlerinin bir kısmı diğerlerinden farklılaşır. Ben, ben ve kendim kelimeleriyle tanımlanan bu ayrı kısım, benlik veya benlik kavramıdır.Benlik kavramının oluşumu, kendiliğin doğrudan ve hemen bir parçası olanı, kişi, nesne ve kendi dışında olan olaylardan ayırt etmeyi içerir. Benlik kavramı aynı zamanda ne olduğumuza, ne olmamız gerektiğine ve ne olmak istediğimize dair imajımızdır.İdeal olarak, benlik tutarlı bir kalıp, organize bir bütündür. Benliğin tüm yönleri tutarlılık için çabalar. Örneğin, saldırgan duygulara sahip olmaktan rahatsız olan ve onları inkar etmeyi seçen insanlar, herhangi bir bariz saldırgan davranış sergilemeye cesaret edemezler. Bunu yapmak, saldırganlıktan yoksun olması gerektiğine inandıkları benlik kavramlarıyla çelişen eylemlerin sorumluluğunu almak anlamına gelir.Olumlu BakmakBenlik ortaya çıktıkça, bebekler Rogers'ın pozitif saygı dediği şeye ihtiyaç duyarlar. Rogers kaynağın önemli olmadığını söylemesine rağmen, bu ihtiyaç muhtemelen öğrenilmiştir. Olumlu bakıma duyulan ihtiyaç evrensel ve kalıcıdır. Diğer insanlardan, özellikle de bebeklik döneminde anneden kabul, sevgi ve onay içerir. Bebekler, olumlu bir saygı görmeyi tatmin edici ve onu almamayı ya da geri çekilmeyi sinir bozucu buluyor.Pozitif saygı, kişilik gelişimi için çok önemli olduğundan, bebek davranışına, bahşedilen sevgi ve sevgi miktarı rehberlik eder. Anne olumlu bir bakış açısı sunmazsa, o zaman bebeğin kendilik kavramını harekete geçirme ve geliştirmeye yönelik doğuştan gelen eğilimi engellenecektir. Bebekler, davranışlarının ebeveyn tarafından onaylanmamasını, yeni gelişen benliklerinin onaylanmaması olarak algılarlar.Bu sık sık meydana gelirse, bebekler gerçekleştirme ve gelişme için çabalamaya son verirler. Bunun yerine, bu eylemler kendi benlik kavramlarıyla tutarsız olsa bile, başkalarından olumlu saygı uyandıracak şekilde hareket edeceklerdir.Bebekler yeterli kabul, sevgi ve onay alsalar bile, bazı özel davranışlar ceza getirebilir. Ancak, bebeğin istenmeyen davranışlarına rağmen bebek performansına olumlu bakılırsa, duruma koşulsuz olumlu bakış denir. Rogers bununla, annenin çocuğa olan sevgisinin özgürce ve tam olarak verildiğini; koşullu değildir veya çocuğun davranışına bağlı değildir.Toplumsal benlik nedir Sosyal benlik Nedir benlik-kavramı ve çeşitleri pdf İdeal benlik nedir Benlik Nedir psikoloji Olası benlik Nedir İç benlik nedir Benlik-düzenlemesiOlumlu bakıma duyulan ihtiyacın önemli bir yönü, karşılıklı doğasıdır. İnsanlar kendilerini bir başkasının olumlu bakma ihtiyacını tatmin ediyor olarak algıladıklarında, karşılığında bu ihtiyacın tatminini yaşarlar. Bu nedenle, bir başkasının olumlu saygı ihtiyacını tatmin etmek ödüllendiricidir.Olumlu bakma ihtiyacını tatmin etmenin önemi nedeniyle, özellikle bebeklik döneminde, diğer insanların tutum ve davranışlarına duyarlı hale geliriz. Onlardan aldığımız geri bildirimleri yorumlayarak (onaylama veya onaylamama), benlik kavramımızı geliştiririz. Böylece benlik kavramını oluştururken diğer insanların tutumlarını içselleştiririz.Zamanla, pozitif saygı diğer insanlardan çok kendi içimizden gelecektir, Rogers'ın pozitif özsaygı dediği bir durum. Olumlu öz saygı, başkalarından olumlu bakma ihtiyacımız kadar güçlü hale gelir ve aynı şekilde tatmin edilebilir.Örneğin, mutlu olduklarında anneleri tarafından şefkat, onay ve sevgiyle ödüllendirilen çocuklar, mutlu bir şekilde davrandıklarında pozitif özsaygı üretmeye başlarlar. Böylece bir anlamda kendimizi ödüllendirmeyi öğreniriz.Pozitif öz saygı, olumlu saygı gibi, karşılıklıdır. İnsanlar olumlu bir saygı gördüklerinde ve olumlu bir öz saygı geliştirdiklerinde, karşılığında başkalarına da olumlu bakabilirler.Değer KoşullarıDeğerli koşullar, olumlu bir öz saygıyı ortaya çıkaran bu gelişimsel olumlu bakış dizisinden gelişir. Olumlu özsaygı, Rogers'ın Freudcu üstbenlik versiyonudur ve koşullu olumlu bakıştan kaynaklanır. Koşulsuz olumlu bakışın, çocuğun davranışından bağımsız olarak ebeveynlerin bebeği koşulsuz olarak sevmesini ve kabul etmesini içerdiğini kaydettik. Koşullu olumlu bakış tam tersidir.Ebeveynler, bebeklerinin yaptığı her şeye olumlu bir şekilde tepki vermeyebilir. Bazı davranışlar onları kızdırır, korkutur veya sıkar ve bu davranışlar için uyumsuzluk sağlayamayabilirler. Bir kişinin benlik kavramı ile deneyiminin yönleri arasındaki tutarsızlık vardır. Böylece bebekler, ebeveyn sevgisinin bir bedeli olduğunu öğrenirler; uygun davranmaya bağlıdır.Bazen ödüllendirildiklerini, bazen de olmadıklarını anlamaya başlarlar. Bir ebeveyn, bebek beşikten bir nesneyi her düşürdüğünde kızgınlık ifade ederse, çocuk bu şekilde davrandığı için kendisini onaylamamayı öğrenir. Dış yargılama standartları içsel ve kişisel hale gelir. Bir bakıma, çocuklar ebeveynlerinin yaptığı gibi kendilerini cezalandırmaya geliyorlar.Çocuklar, yalnızca ebeveyn onayını getiren durumlarda özsaygı geliştirir ve zamanla bu şekilde oluşan benlik kavramı ebeveynin vekili olarak işlev görür. Bunlar değer koşullarıdır.Çocuklar, ebeveynlere olumlu saygı ve ardından kişisel olumlu öz saygı getiren belirli koşullar altında değerli olduklarına inanırlar. Ebeveynlerinin normlarını ve standartlarını içselleştirdikten sonra, ebeveynlerinin tanımladığı terimlere göre kendilerini değerli veya değersiz, iyi veya kötü olarak görüyorlar.Böylece çocuklar kişisel olarak tatmin edici olabilecek davranışlardan kaçınmayı öğrenirler. Bu nedenle, artık serbestçe işlev görmezler. Davranış ve tutumlarını çok dikkatli değerlendirme ihtiyacı hissettikleri ve belirli eylemlerde bulunmaktan kaçındıkları için çocukların kendini tam olarak geliştirmesi veya gerçekleştirmesi engellenir. Değer koşullarının sınırları içinde yaşayarak gelişimlerini durdururlar.