DAVRANIŞÇI kuram

Skinner'ın Teorisinde DeğerlendirmeSkinner, diğer teorisyenlerin tercih ettiği tipik değerlendirme tekniklerini kullanmadı. Çalışmalarında serbest çağrışım, rüya analizi veya yansıtmalı tekniklere yer yoktu.Doğrudan kişilikle ilgilenmediği için, onu değerlendirmeye gerçekten hiç ilgisi yoktu. Bununla birlikte, davranışı değerlendirdi. Davranış değiştirme tekniklerinin uygulanmasında, öncelikle hem istenen hem de istenmeyen belirli davranışları değerlendirmek gerektiğine dikkat edin.Ayrıca, pekiştirici görevi gören ve davranışı değiştirmek için manipüle edilebilen çevresel faktörler de değerlendirilmelidir. Böyle bir ön değerlendirme olmaksızın hiçbir davranış uygun şekilde değiştirilemez. Skinner’ın davranışı değerlendirme yaklaşımına işlevsel analiz denir ve davranışın üç yönünü içerir.Davranışın sıklığı Davranışın meydana geldiği durum Davranışla ilişkili pekiştirme Bu faktörler değerlendirilmedikçe, bir davranış değiştirme programı planlamak ve uygulamak mümkün değildir. Sigara içme alışkanlığını kırmak isteyen sigara içenler için işlevsel bir analiz düşünün. Sigara içenlerden, her gün içtikleri sigara sayısı ve sigara içildiği durumların doğru bir kaydını tutmaları istenir.Sigara belirli bir yerde mi yoksa belirli bir zamanda mı oluyor? Başkalarının varlığında mı yoksa yalnız mı? Yemeklerden sonra mı yoksa araba sürerken mi? Ve güçlendiriciler nelerdir? Sigara içenlerin çoğu, belirli uyaranların varlığında daha sık sigara içmektedir. Bu uyaranların belirlenmesi gereklidir çünkü bunların değiştirilmesi sigara içme davranışında bir değişikliğe yol açmalıdır.Davranisci yaklaşım ÖĞRENME KURAMLARI PDF DAVRANIŞÇI kuram Davranışçı yaklaşım örnekleri Edimsel KOŞULLANMA Eğitimde davranışçı yaklaşım Skinner davranişçi kuram Öğrenme KuramlarıDoğrudan Davranış GözlemiDavranışı değerlendirmeye yönelik üç yaklaşım, doğrudan gözlem, kişisel raporlar ve fizyolojik ölçümlerdir. Pek çok davranış doğrudan gözlem yoluyla değerlendirilebilir. Doğruluk ve güvenilirliği sağlamak için gözlemi genellikle iki veya daha fazla kişi yürütür. Örneğin, bir davranış değişikliği durumuna ilişkin klasik bir raporda, bir kadın, davranışı düzensiz kabul edilen 4 yaşındaki oğlu için tedavi aradı.İki psikolog, çocuğun istenmeyen davranışlarının doğasını ve sıklığını, ne zaman ve nerede meydana geldiğini ve çocuğun davranışları için aldığı pek çok şeyi değerlendirmek için evlerinde anne ve çocuğu gözlemledi.Bir kardeşi tekmelemek, bir şeyler fırlatmak, ısırmak ve itmek de dahil olmak üzere dokuz istenmeyen davranış tespit edildi. Psikologlar, annenin çocuğunu kötü davrandığında ona oyuncak veya yiyecek vererek pekiştirdiğini gözlemledi. Niyeti, yaramazlıktan vazgeçmesini sağlamaktı. Bunun yerine, onu ödüllendiriyor ve böylece kötü davranışı pekiştiriyordu.Doğrudan gözlem değerlendirmesi 16 saat sürdü, ancak bu olmadan psikologlar hangi istenmeyen davranışları ortadan kaldırmaya çalışacaklarını veya çocuğu neyin beklediğini tam olarak bilemezlerdi. Kapsamlı bir doğrudan gözlem programı ile, bir davranış değişikliği süreci planlamak mümkündür.Bu durumda, psikologlar anneye, çocuk olumlu bir şekilde davrandığında dikkat ve onayı pekiştirici olarak kullanması ve gözlenen dokuz istenmeyen davranıştan birini sergilediğinde onu asla ödüllendirmemesi talimatını verdiler. Doğrudan gözlem değerlendirmesinde belirlendiği üzere istenmeyen davranışların sıklığı, tedavi sırasında ve sonrasında davranışın karşılaştırılacağı bir temel sağlamıştır.Davranış Öz RaporlarıDavranışı değerlendirmeye yönelik diğer bir yaklaşım, görüşmeler ve anketler yoluyla gerçekleştirilen öz bildirim tekniğidir. Kişi kendi davranışını gözlemler ve bunu rapor eder. Örneğin, bir anket, bir kişinin araba kullanmak, dişçiye gitmek veya toplum içinde konuşmak gibi durumlarda ne kadar korktuğunu değerlendirebilir. Davranışı değerlendirmeye yönelik anketler, kişiliği değerlendiren kendi kendine bildirim envanterlerine benzer formattadır.Fark, işarete karşı örnekleme yaklaşımında açıklandığı gibi yorumlanma biçiminde yatmaktadır. Kişiliği değerlendirmek için kullanılan işaret yaklaşımında, psikolog, bireyin tepkilerinden karakter tiplerinin, özelliklerinin veya bilinçsiz çatışmaların varlığını çıkarır. Örneğin, bir kişi asansörde olmaktan korktuğunu belirtirse, bu korku altta yatan bazı nedenlerin veya çatışmaların bir işareti veya dolaylı bir semptomu olarak yorumlanabilir.Davranışı değerlendirmek için kullanılan örnek yaklaşımda, anket yanıtları bir davranış örneğinin doğrudan göstergesi olarak yorumlanır. Kişinin karakteri veya kişilik özellikleri hakkında çıkarımlar veya sonuçlar çıkarmaya çalışılmaz. Davranışın kendisi ve onunla ilişkili uyaran önemli şeylerdir. Öznel güdüler, çocukluk deneyimleri veya diğer zihinsel süreçlerle ilgili hiçbir endişe yoktur.Davranışın Fizyolojik ÖlçümleriDavranışın fizyolojik değerlendirmeleri arasında kalp atış hızı, kas gerginliği ve beyin dalgaları bulunur. Bu tür ölçümleri kaydederek çeşitli uyaranların fizyolojik etkilerini değerlendirmek mümkündür. Ölçüler, diğer değerlendirme yöntemleriyle elde edilen bilgilerin doğruluğunu teyit etmek için de kullanılabilir. Örneğin, bir röportajda veya ankette asansörde olma korkusunu açıklayamayacak kadar utanan bir kişi, genel olarak asansörler hakkında sorulduğunda kalp atış hızında veya kas gerginliğinde bir değişiklik gösterebilir.Farklı uyaran durumlarında davranışı değerlendirmek için hangi değerlendirme tekniği seçilirse seçilsin, odak noktası insanların onu yapmaya neyin motive etmiş olabileceğine değil, ne yaptıklarına odaklanır. Nihai amaç, kişiliği değiştirmek değil, davranışı değiştirmektir.Skinner'ın Teorisinde AraştırmaSkinner’ın değerlendirme yöntemlerinin, tartıştığımız diğer kuramcılar tarafından kullanılanlardan kökten farklı olduğunu görebilirsiniz. Araştırma yöntemleri de ana akım deneysel psikolojiden farklıydı. Olağan prosedür, büyük hayvan veya insan araştırma katılımcıları gruplarını incelemek ve ortalama tepkilerini istatistiksel olarak karşılaştırmaktır.Skinner ise aksine, tek bir konuyla ilgili yoğun çalışmayı tercih etti. Grupların ortalama performansına ilişkin verilerin belirli bir vakayla ilgilenirken çok az değeri olduğunu savundu. Ortalamalarla ilgilenen bir bilim, benzersiz bireyi anlamaya yardımcı olacak çok az bilgi sağlar.Skinner, iyi kontrol edilen deneysel koşullar altında tek bir denekten yeterli veri toplandığı sürece, geçerli ve tekrarlanabilir sonuçların istatistiksel analiz olmadan elde edilebileceğine inanıyordu.Geniş araştırma katılımcısı gruplarının kullanılması, deneyciyi ortalama davranışla başa çıkmaya zorladı. Ortaya çıkan veriler, bireysel tepki davranışını ve davranıştaki bireysel farklılıkları yansıtamaz. Bu nedenle Skinner, nomotetik yaklaşımdan ziyade idiografik yaklaşımı tercih etti. Skinner’ın tek konulu deneyleri, dört aşamada ilerleyen ters deneysel tasarımı takip eder. İlk aşama, bir temel oluşturmayı içerir. Denek davranışının (bağımlı değişken) deneysel tedaviye başlamadan önce normal yanıt oranını belirlediği gözlenir. İkinci aşama, bağımsız değişkenin tanıtıldığı koşullandırma veya deneysel aşamadır. Bu değişken davranışı etkiliyorsa, deneğin temel yanıt oranından tablo dışı bir değişiklik üretecektir. Tersine çevirme adı verilen üçüncü aşama, gözlemlenen davranış değişikliğinden bağımsız değişkenden başka bir faktörün sorumlu olup olmadığını belirler. Bu aşamada bağımsız değişken artık uygulanmaz. Davranış başlangıç ​​oranına geri dönerse, araştırmacı, koşullandırma aşamasında gözlemlenen farktan bağımsız değişkenin sorumlu olduğu sonucuna varabilir. Davranış başlangıç ​​oranına geri dönmezse, bağımsız değişken dışındaki bazı faktörler davranışı etkiledi. Temel, koşullandırma ve tersine çevirme aşamaları çoğu laboratuvar deneyi için yeterlidir. Prosedür davranış değişikliğine uygulandığında, bir yeniden yapılandırma aşaması eklenir. Bağımsız değişken, davranışı değiştirmede etkili olduğu varsayılarak yeniden tanıtıldı. Dördüncü aşama olmadan, davranış değiştirme programlarındaki araştırma katılımcıları, etkili olduğu gösterilen bir tedavi ile değişmeden, temel seviyelerindeki davranışları tersine çevireceklerdi. Etkili tedaviyi eski haline getirmemek etik olmaz. Skinner ve takipçileri, pekiştirme programları, dil edinimi, davranış şekillendirme, batıl inançlı davranış ve davranış değişikliği gibi konularda binlerce edimsel koşullandırma deneyi gerçekleştirdi. Sonuçlar, Skinner’ın fikirlerini oldukça destekledi.