Felsefe Dünyası Dergisi 2019

Felsefe DünyasıBu cilde katkıda bulunanların tümünün üzerinde anlaşabileceği temel bir felsefe tanımı olup olmadığını merak ediyorum. Elbette, filozoflar olarak hepimizin bu kitaba katkıda bulunmaya davet edilmiş olmamız, sorumuza ilk cevap gibi bir şey öneriyor. Davetiyeyi verenler bizi nasıl tanıyacaklarını nereden bildiler?Cevap açık görünüyor: buradaki hepimiz doktora derecesi kazandık. felsefede, ticaretimizi katlamamıza, felsefe öğretmemize izin veren bir tür dolandırıcı lisansı.Hepimiz felsefe, üniversite ve Amerikan Felsefi Derneği gibi profesyonel kuruluşların işindeyiz. Böyle bir üyelik beni bir filozof yapar mı? Bir anlamda kesinlikle öyle. Ben böyle geçiniyorum: bir filozof olarak, felsefe öğretmek ve yazmak.Fakat felsefe öğretmeni ile gerçek filozof arasında ayrım yapmamalı mıyız? Yakın zamanda Amerikan felsefesi üzerine yapılan bir araştırmada Nicholas Rescher, filozofları "disiplinin entelektüel kaynağına aktif katkıda bulunanlar" olarak tanımlayarak tam da böyle bir ayrım yapıyor.Bu, filozofu kendi alanında da yayın yapan bir felsefe profesörü olarak tanımlamaya yaklaşıyor, Rescher'in belirttiği gibi, "daha sıkı resmi eğitime dayalı büyüyen bir profesyonellik ve bir" yayın ya da yok olma "nedeniyle artık eskimektedir. akademideki etik "bu", Amerikan kolejlerindeki öğretim kadrosunun, üretken filozoflar olan insanlarla giderek daha fazla doldurulduğu anlamına geliyor. "Sizi bu anlamda üretken bir filozof yapan şey, ideal olarak hakemli dergilerde yayınlamanızdır. Bu, daha iyi kurumlarımızda görev süresine terfi için gerekli bir koşuldur. Bugün, "Felsefe nedir?" Sorusu, felsefe kuruluşundan ilk yanıtı almaktadır.Arthur Danto'nun ve George Dickie'nin kurumsal sanat teorisine paralel bir kurumsal felsefe teorisi önermektedir. Danto'ya göre, "'Bir şey, kurumsal kimlikleriyle' sanat dünyası 'adı verilen bir şeyin içinde olmak üzere tanımlanan gevşek bir bireyler kümesiyle böyle olduğuna karar verildiğinde bir sanat eseridir: küratörler, sanat yazarları, koleksiyonerler, satıcılar ve tabii ki, her ne sebeple olursa olsun, belirli nesneleri sanat eseri olarak değerlendirmeye aday olarak öne süren sanatçılar yer alır. "Benzer şekilde, kurumsal kimlikleriyle felsefe dünyası olarak adlandırabileceğimiz bir şeyin içinde olmak üzere tanımlanmış bireylerin gevşek bir takımyıldızı tarafından böyle olduğuna karar verildiğinde bir şey bir filozofi çalışması olurdu: üniversite yöneticileri, kitap eleştirmenleri ve dergi hakemleri. editörler, öğrenciler ve tabii ki, hangi sebeple olursa olsun, değerlendirme için aday olarak belirli görüş ve yazıları öne süren filozofların kendileridir.Ve kurumsal sanat teorisinin, artık sanatın ne olduğuna ve olması gerektiğine dair bir usta anlatıya bağlanmayan bir sanata ait olması gibi, kurumsal felsefe teorisi de felsefenin neye sahip olduğuna dair özlü bir anlayışla artık birleşmeyen bir felsefe dünyasına yanıt verir olmuştur ve olmalıdır.Tıpkı sanatın ne olması gerektiğine dair kapsamlı bir anlayış eksikliği, hala güçlü bir sanat üretiminin önünde bir engel oluşturmuyorsa, felsefenin ne olması gerektiğine dair paylaşılan, esaslı bir anlayış eksikliği, Amerika'nın gelişmesine engel değil gibi görünebilirdi. Rescher'in raporunda belirttiği gibi, "bugün tekdüzelik ve bütünlük ile değil, her zevke en çok uyacak bir şey sunan bereketli bir çeşitlilik ile karakterize edilmektedir." Rescher'in açıkladığı gibi, Amerikan felsefesi bir arada tutulmamaktadır. Ortak bir felsefe anlayışı ve filozofun görevidir. "Amerikan felsefesinin sağladığı böylesi bir birlik, bir akademik, endüstri, tek bir doktrinsel yönelim veya okul değildir.