Kant'ın Descartes'ı "eleştirmesi" gerçeği, yalnızca onun bir uçak kurması ve Kartezyen cogito tarafından işgal edilemeyecek veya tamamlanamayacak bir problem inşa etmesi anlamına gelir. Descartes, cogito'yu kavram olarak yarattı, ancak onu sürekli yaratıma atıfta bulunan basit bir ardışık mod haline getirmek için zamanı öncülüğün bir biçimi olarak dışarı atarak yarattı. Kant, zamanı cogito'ya yeniden sokar, ancak bu, Platonik anteriority'den tamamen farklı bir zamandır.Bu, bir konseptin oluşturulmasıdır. Zamanı yeni bir cogito'nun bir bileşeni haline getirir, ancak sırayla yeni bir zaman kavramı sağlaması koşuluyla: zaman, üç bileşenli içselliğin biçimi haline gelir; aynı zamanda eşzamanlılık ve kalıcılık. Bu yine, artık basit eşzamanlılıkla tanımlanamayan ve bir dışsallık biçimi haline gelen yeni bir uzay kavramı anlamına gelir.Uzay, zaman ve "bence", aynı zamanda kavşak olan köprülerle birbirine bağlanan üç orijinal kavramdır - orijinal kavramların patlaması. Felsefe tarihi, sadece bir filozof tarafından yaratılan kavramların tarihsel yeniliğini değil, aynı zamanda birbirlerine geçtiklerinde oluşma gücünü de değerlendirdiğimiz anlamına gelir.Kavramın aynı pedagojik statüsü her yerde bulunabilir: çokluk, mutlak bir yüzey veya hacim, kendine göndermeler, bir mahalle düzenine göre belirli sayıda ayrılmaz yoğun varyasyonlardan oluşur ve bir noktadan geçilir. bir araştırma durumu. Kavram, gelecek bir olayın konturu, konfigürasyonu, takımyıldızıdır. Kavramlar bu anlamda haklı olarak felsefeye aittir, çünkü onları yaratan ve yaratmayı asla bırakmayan felsefedir.Kavram açık bir şekilde bilgidir - ama kendisinin bilgisidir ve bildiği şey, içinde somutlaştığı durumla karıştırılmaması gereken saf olaydır. Felsefenin kavramları, varlıkları yaratırken görevi, her zaman şeylerden ve varlıklardan bir olay çıkarmak, yeni olayı şeylerden ve varlıklardan kurmak, onlara daima yeni bir olay vermektir: uzay, zaman, madde, düşünce, olaylar olarak mümkün.Bilimde kavramlar olduğunu söylemek anlamsız. Bilim aynı "nesnelerle" ilgilendiğinde bile, bu kavramın bakış açısından değildir; kavramlar yaratarak değil. Bunun sadece bir kelime meselesi olduğu söylenebilir, ancak kelimelerin niyet ve hile içermemesi nadirdir. Felsefe işini belirtmek için başka bir kelime bulmak anlamına gelse bile, kavramı bilim için ayırmaya karar verilseydi, bu sadece bir kelime meselesi olurdu. Ancak genellikle işler farklı şekilde yapılır.Kavramın gücü bilime atfedilir, kavram bilimin yaratıcı yöntemleriyle tanımlanır ve bilime karşı ölçülür. O halde mesele, felsefenin "yaşanmış" olana muğlak bir çağrı ile kendi yetersizliğini telafi eden ikincil kavramlar oluşturma olasılığının devam edip etmediğidir. Böylece Gilles-Gaston Granger, kavramı bilimsel bir önerme veya işlev olarak tanımlayarak işe başlar ve daha sonra nesneye göndermeyi "yaşanmış olanın bütünlüğü" [totalite du vecu] ile korelasyonla değiştiren felsefi kavramların olabileceğini kabul eder.Aşkınlık içkinlik
Felsefede içkin ne demek
Felsefede aşkın ne demek
Aşkın ve içkin ne demek
İçkinlik ne Demek
Aşkınlık Nedir
Aşkınlık ne demek TDK
İçkin Tanrı anlayışıAma aslında, ya felsefe kavramı tamamen görmezden gelir ya da ondan doğru ve ilk elden zevk alır, böylece bilime hiçbir şey kalmaz - dahası, kavrama ihtiyaç duymaz ve yalnızca işler ve koşulları. Bilimin yalnızca önermelere veya işlevlere ihtiyacı vardır, oysa felsefenin ikincil, kansız kavramlara yalnızca hayaletimsi ve dışsal bir yaşam verecek bir yaşamı çağırması gerekmez.Felsefi kavram yaşanılana tazminat yoluyla atıfta bulunmaz, ancak kendi yaratımı yoluyla, her durumdan daha az olmamak üzere, yaşanmış olanın tamamını araştıran bir olay oluşturmayı içerir. Her kavram, olayı kendine göre şekillendirir ve yeniden şekillendirir.Bir felsefenin büyüklüğü, kavramlarının bizi çağırdığı olayların doğası ile ölçülür veya kavramlarda salıvermemizi sağlar. Bu nedenle, yaratıcı bir disiplin olarak kavramlar ve felsefe arasındaki benzersiz, özel bağ, en ince ayrıntılarıyla test edilmelidir. Kavram felsefeye ve sadece felsefeye aittir.İçkinlik DüzlemiFelsefi kavramlar, kenarları uyuşmadığı için birbirine uyacak şekilde birbiriyle hizalanmayan parçalı bütünlerdir. Bunlar bir yapbozun parçaları değil, zarların atılmasının sonucudur. Yine de rezonansa girerler ve onları yaratan felsefe her zaman güçlü bir Bütün sunar, açık kalırken, parçalanmaz: sınırsız Bir Hepsi, bir ve aynı düzlemdeki tüm kavramları içeren bir "Omnitudo". Bu bir masa, bir plato veya bir dilimdir; bir tutarlılık düzlemi veya daha doğrusu kavramların içkinlik düzlemi olan plano menondur.Kavramlar ve düzlem kesinlikle ilişkilidir, ancak yine de ikisi karıştırılmamalıdır. İçkinlik düzlemi ne bir kavramdır ne de tüm kavramların kavramıdır. Birinin diğeriyle karıştırılması durumunda, kavramların tek bir tane oluşturmasını veya evrenselleşmesini ve günahkârlığını kaybetmesini engelleyecek hiçbir şey olmayacak ve düzlem de açıklığını yitirecektir. Felsefe bir yapılandırmacılıktır ve yapılandırmacılığın niteliksel olarak farklı iki tamamlayıcı yönü vardır: kavramların yaratılması ve bir düzlemin düzenlenmesi.Kavramlar, yükselen ve düşen çoklu dalgalar gibidir, ancak içkinlik düzlemi onları yuvarlayan ve açan tek dalgadır. Düzlem, içinden geçen sonsuz hareketleri kuşatır, ancak kavramlar, her durumda, yalnızca kendi bileşenlerinden geçen sonlu hareketlerin sonsuz hızlarıdır. Epikurus'tan Spinoza'ya ve Spinoza'dan Michaux'a düşünce sorunu sonsuz hızdır. Ancak bu hız, kendi içinde sonsuz hareket eden bir çevre gerektirir - düzlem, boşluk, ufuk. Hem kavramın esnekliğine hem de ortamın akışkanlığına ihtiyaç vardır. Olduğumuz “yavaş varlıkları” telafi etmek için her ikisine de ihtiyaç var.Kavramlar takımadalar veya iskelet çerçevesi, kafatası yerine omurga sütunu, düzlem ise ayrı parçaları kaplayan nefestir. Kavramlar mutlak yüzeyler ya da hacimlerdir, biçimsiz ve parçalıdır, oysa düzlem biçimsiz, sınırsız mutlaktır, ne yüzey ne de hacimdir, her zaman fraktaldır. Kavramlar, bir makinenin konfigürasyonları gibi somut asamblajlardır, ancak düzlem, bu asamblajların olduğu soyut makinedir.Kavramlar olaylardır, ancak düzlem, olayların ufku, tamamen kavramsal olayların rezervuarı veya rezervidir: bir sınır olarak işlev gören, bir gözlemciyle değişen ve gözlemlenebilir olay durumlarını çevreleyen göreceli ufuk değil, bağımsız olarak mutlak ufuk olayı, meydana geldiği görünür durumdan bağımsız kılan, herhangi bir gözlemcidir.
Filozoflar – Felsefe Üzerine Araştırmalar – Felsefenin Alanları Nelerdir? – Felsefe Nasıl İncelenir- Nasıl Ele Alınır? – Felsefe Alanında Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatları
Filozoflar Birkaç farklı insan kabiliyetini birbirinden ayırmak çok önemli görünmektedir: basitçe insanları içsel duruma getirmeyi amaçlayan bir politika (benim "iç yetenekler" dediğim şey), genellikle hedefleyen bir politikadan çok farklı olacaktır.…
