Yunan FelsefesiFelsefenin yaratılmasıyla, Yunanlılar, arkadaşını, artık bir diğeriyle değil, bir Varlıkla, bir Nesnellikle [Objektit ""], bir Öz-Platon'un arkadaşı, ama daha da fazlasıyla ilişki olan bir ilişkiye şiddetle zorlar. Philalethes ve Theophilus gibi bilgeliğin, hakikatin ya da kavramın arkadaşı. Filozof, kavramlar ve bunların eksikliği konusunda uzmandır. Hangilerinin uygun olmadığını, hangilerinin keyfi ya da tutarsız olduğunu, hangilerinin bir an için dayanmadığını bilir. Öte yandan, ne kadar rahatsız edici veya tehlikeli olursa olsun, hangilerinin iyi biçimlendirildiğini ve bir yaratılışı doğruladığını da bilir.Arkadaş, kavramsal bir kişilik haline geldiğinde ne demek istiyor? Düşünce egzersizi için bir koşul mudur? Daha doğrusu, sevgiliden bahsetmiyor muyuz? Arkadaş, saf düşünceden dışlanmış olması beklenen Öteki ile hayati bir ilişkiyi düşünceye yeniden sokmaz mı? Ya da yine, arkadaş ya da sevgiliden başka birinin meselesi değil mi?Çünkü eğer filozof bilgeliğin dostu ya da aşığıysa, bu bilgeliğe sahip çıkmaktan çok potansiyel olarak onun için çabaladığı için bilgeliğe sahip çıktığı için değil mi? O halde arkadaş da davacı mıydı ve arkadaş olduğunu iddia ettiği şey, iddia ettiği Şey midir, ancak aksine rakip olan üçüncü taraf değil mi? Arkadaşlık, o zaman rakibe karşı rekabetçi güvensizliği, arzu nesnesine doğru aşkla uğraşmayı da içerir.Arkadaşlığın temel noktası, iki arkadaşın davacı ve rakip gibi olmasıdır (ama onları kim ayırabilir?). Bu ilk yönüyle felsefe, Yunanlı ve madeni paraların şehirlerin katkısıyla dayandığı bir şey gibi görünüyor: arkadaş veya eşit toplumların oluşumu, aynı zamanda aralarında ve içlerindeki rekabet ilişkilerinin teşviki, her alanda davacılar arasındaki çekişme. yalnızca arkadaşta değil, davacıda ve rakibinde (amfisbet olarak tanımlanan diyalektik Platon) durumunu bulan aşkta, oyunlarda, mahkemelerde, yargıda, siyasette ve hatta düşüncede. Bu, özgür insanların rekabetidir, genelleştirilmiş bir atletizmdir. Arkadaşlık, özün bütünlüğü ile davacıların rekabetini uzlaştırmalıdır. Bu çok büyük bir görev değil mi?Arkadaş, sevgili, hak iddia eden ve rakip, bu nedenle tek bir kişide veya birkaç kişide yoğun ve canlı canlılıklarını kaybetmeyen aşkın belirlenimlerdir. Dost kelimesinin felsefede anlamını düşünen ender düşünürlerden biri olan Maurice Blanchot bugün yine bu soruyu düşünce koşullarına içsel olarak ele aldığında, en saf olanın kalbine bir kez daha yeni kavramsal kişilikler eklemiyor mu? Düşündün mü?Antik Yunan felsefesi
Antik Yunan felsefesi filozofları
antik yunan'da felsefe kisaca
Yunan felsefesi nedir
Yunan felsefesi Özellikleri
antik yunan'da felsefenin ortaya çıkışı
Antik Yunan Felsefesi PDF
antik yunan'da felsefe nedir kısacaAncak bu durumda, personalar neredeyse Yunanlılar, sanki onları a priori özellikler düzeyine yükseltilmiş yeni yaşam ilişkilerine doğru çeken bir felaketten geçmiş gibi geliyorlar, geri dönme, belli bir yorgunluk, belli bir sıkıntı Arkadaşlığın kendisini güvensizlik ve sonsuz sabır olarak düşünmeye dönüştüren arkadaşlar arasında?Kavramsal şahsiyetlerin listesi asla kapatılmaz ve bu nedenle felsefenin evriminde veya dönüşümlerinde önemli bir rol oynar. Kavramsal kişiliğin çeşitliliği, Yunan filozofunun zaten karmaşık olan birliğine indirgenmeden anlaşılmalıdır.Filozof, kavramın arkadaşıdır. Yani felsefe, basit bir kavram oluşturma, icat etme veya üretme sanatı değildir, çünkü kavramlar zorunlu olarak formlar, keşifler veya ürünler değildir. Daha kesin olarak felsefe, kavram yaratmayı içeren disiplindir. Bu, arkadaşın kendi yaratımlarının arkadaşı olduğu anlamına mı geliyor?Yoksa kavramın gerçekliği, arkadaşın potansiyeli nedeniyle, yaratan ve onun ikilisinin birliği içinde mi? Felsefenin amacı, her zaman yeni olan kavramlar yaratmaktır. Kavramın yaratılması gerektiği için, ona potansiyel olarak sahip olan ya da gücü ve yeterliliğine sahip olan filozofa geri dönüyor. Sanat manevi varlıkları varoluştururken felsefi kavramlar da "duyarlılık" olduğu için yaratılışın duyusal ve sanatın ayrıcalığı olduğunu söylemek sakıncalı değildir.Aslında, bilimler, sanatlar ve felsefeler eşit derecede yaratıcıdır, ancak yalnızca felsefe tam anlamıyla kavramlar yaratır. Gök cisimleri gibi kavramlar bizi hazır beklemiyor. Kavramlar için bir cennet yok. Onlar icat edilmeli, uydurulmalı ya da daha doğrusu yaratılmalıdır ve yaratıcılarının imzası olmadan hiçbir şey olmazlar. Nietzsche, felsefe görevini yazarken ortaya koydu: "[Filozoflar] artık kavramları bir armağan olarak kabul etmeli, sadece saflaştırmalı ve cilalamalı, önce onları yaratmalı ve yaratmalı, sunmalı ve ikna edici kılmalı.Şimdiye kadar, kişi kavramlarına sanki bir tür harikalar diyarından gelen harika bir çeyizmiş gibi güveniyordu, "ancak güvenin yerini güvensizlik almalı ve filozoflar, kendi yaratmadıkları bu kavramların çoğuna güvenmemelidir (Platon bunun tamamen farkındaydı, Platon, Fikirler üzerinde tefekkür edilmesi gerektiğini, ancak her şeyden önce Fikir kavramını yaratması gerektiğini söyledi. Kendisi hakkında söylenebilecek bir filozofun değeri ne olurdu, "Hiçbir kavram yaratmadı; kendi konseptlerini yaratmadı "?En azından felsefenin ne olmadığını görebiliriz: tefekkür, düşünme ya da iletişim değildir. Her disiplinin kendi yanılsamalarını üretme ve kendine özgü sis perdesinin arkasına saklanma kapasitesinin bir sonucu olarak, bazen bunlardan biri veya diğeri olduğuna inansa da durum budur. Bu tefekkür değildir, çünkü tefekkürler, belirli kavramlarının yaratılmasında görüldüğü gibi şeylerin kendisidir.Düşünme değildir, çünkü hiç kimsenin herhangi bir şey üzerinde düşünmek için felsefeye ihtiyacı yoktur. Düşünme sanatına dönüştürülerek felsefeye çok şey verildiği düşünülse de aslında her şeyi yitiriyor. Matematikçiler, matematikçiler olarak, ne matematik üzerine düşünmeden önce filozofları ne de sanatçıları resim veya müzik üzerine düşünmeden önce beklememişlerdir.Yansımaları kendi yaratımlarına ait olduğu sürece, bunun onları filozof yaptığını söylemek kötü bir şakadır. Felsefe, iletişimde nihai bir sığınak da bulamaz; bu, kavramlar değil, yalnızca fikirlerin etkisi altında çalışan "fikir birliği" yaratmaktır. Arkadaşlar arasında Batılı demokratik bir konuşma fikri hiçbir zaman tek bir kavram üretmedi.Fikir belki Yunanlılardan geliyor, ama onlar buna o kadar güvenmediler ve o kadar sert bir muameleye maruz bıraktılar ki, kavram daha çok, yok edilmiş rakip fikirlerin (sarhoşlar) savaş alanını araştıran [hayatta kalan] ironik tekil kuşa benziyordu.
Kuhn’un Kabul Edilebilirlik Kriterleri – Felsefe Üzerine Araştırmalar – Felsefenin Alanları Nelerdir? – Felsefe Nasıl İncelenir – Felsefe Alanında Ödev Yaptırma – Ödev Yaptırma Fiyatlar
"Bootstrapping" Üzerine Glymour Clark Glymour, bilimsel hipotezlerin bazen bir teorinin bir kısmının diğerini desteklemek için başvurulduğu bir “önyükleme” süreci ile kanıtsal destek aldığını öne sürdü. Newton Principia, çok sayıda önyükleme…
