Tahvil Garantisi
İhraççının tahvili çıkarabileceği şartlar, açıkça, faiz ödemesi ve anaparanın geri ödenmesi konusunda verilen garantilere bağlıdır. Bu tür garantiler, tam varlık desteğinden (bir temerrüt durumunda yatırımcıların en azından kredilerinin değeri değerinde varlıklara erişebildiği) negatif rehine (ihraççının yeni tahvil ihraç etmeyeceğini garanti ettiği) kadar büyük ölçüde değişebilir. Avrupa’da banka kredilerini hariç tutmasına rağmen, varlıklar üzerinde daha yüksek bir talep) neredeyse hiç garanti yoktur.
Devlet tahvilleri genellikle son kategoriye girer, ancak kendi para birimlerinde yerel tahvil ihraç ediyorlarsa, bunlar genellikle ‘risksiz’ olarak kabul edilir, çünkü hükümet genellikle herhangi bir açığı kapatmak ve böylece borcu kapatmak için daha fazla para basma seçeneğine sahiptir.
Böyle bir durumda, geri ödeme devalüe edilmiş bir para biriminde olacağından tahvil gerçekten risksiz olmayacaktır. Avro bölgesi hükümetlerinin istikrar paktı tarafından kısıtlandığı böyle bir durum meydana gelirse, Avro Bölgesi’nde ne ortaya çıkacağını göreceğiz.
Bugünlerde halka açık daha büyük tahvil ihraçlarının çoğu, bir veya daha fazla derecelendirme kuruluşu tarafından derecelendiriliyor. Bu derecelendirmeler genellikle derecelendirme kuruluşu tarafından ihraçtan hemen önce sağlanır ve tahvilin ömrü boyunca düzenli olarak gözden geçirilir.
Derecelendirmeler, ihraççının mali gücünü tahvilin sözleşmeleriyle birlikte değerlendirir. En güvenli tahviller “AAA” veya “Aaa” olarak derecelendirilirken, genellikle zaten temerrüde düşen en zayıf tahviller “D” olarak derecelendirilir. Derecelendirme hiçbir şekilde ihraç likiditesini göstermez.
Alıntı Yapılan ve İşlem Gören Yerler
Bir tahvilin borsada kote olması, o tahvilin normalde o borsada işlem gördüğü anlamına gelmez.
Bu, bazı devlet tahvilleri için makul bir varsayım olsa da, halka açık ihraçların çoğunluğunun Lüksemburg veya Londra borsalarında işlem gördüğü Eurobond piyasasında, alım satımın neredeyse tamamı doğrudan tezgah üstü piyasada yapılır. bir piyasa yapıcı ile Nominal borsa kotasyonları, yatırımcılara sağlanacak açıklamanın miktarı ve kalitesi konusunda güven vermek için vardır.
Bir tahvil, bir borsada işlem görmedikçe veya ihraççı bunun için başka işlem düzenlemeleri yapmadıkça, pek çok bireysel yatırımcıya sahip olmayacaktır. Benzer şekilde, tahvilin minimum “mezuniyeti”, minimum işlem birimi çok yüksekse (örneğin 100.000$) perakende yatırımcılar elenecektir.
Tahvil ihraç eden, krediye faiz ödemeyi ve gelecekte bir zamanda anaparayı geri ödemeyi taahhüt eder. Bazı yargı bölgelerinde, vergi açısından farklı muamele görebileceklerinden, bu iki farklı nakit akışı türü arasında ayrım yapmak önemlidir.
TAHVİL VE HİSSE SENEDİ ARASINDAKİ FARK
Tahviller, hissedarı olan ve olmayan kuruluşlar tarafından ihraç edilebilir. İlk kategori hem kote edilmiş hem de özel şirketleri içerirken, ikincisi hükümetleri, bölgesel hükümetleri, yerel makamları ve özel amaçlı yatırım araçlarını içerir.
Daha sonra tartışılacağı gibi, özel amaçlı yatırım araçları, genellikle ipotek kredilerinden oluşan bir havuzun menkul kıymetleştirilip orijinal şirketin bilançosundan çıkarılması için yaratılmıştır.
Bu kuruluşun herhangi bir öz sermayesi olmadığından, tahviller genellikle varlıklar üzerinde farklı hak talepleri olan birkaç dilime bölünür. Varlıklar üzerinde en düşük hak talebine sahip dilim bu nedenle sözde öz sermaye payı olarak hareket eder, ancak herhangi bir artış potansiyeli yoktur.
Bir şirketin bilançosuna bakarsanız, bunun genellikle çeşitli türlerde bir dizi krediden ve bir veya bazen daha fazla hisse senedi ihracından oluştuğunu göreceksiniz. Krediler, kısa vadeli banka borçlanması, kote edilmemiş veya borsaya kote edilmiş ticari tahvilleri temsil etmelerine bakılmaksızın, bazıları ödeme alma açısından diğerlerinden daha yüksek önceliğe sahip olsa da, hepsi tahvil olarak kabul edilebilir.
Tahviller ve hisse senetleri arasındaki temel farklar şunlardır:
- Hisse senedi sahipleri şirketin sahibidir (yani şirketin sermayesine sahiptirler). Dolayısıyla toplu olarak şirketin gelecekteki yönünü belirleyebilirler.
- Tahvil sahipleri ise sadece kredinin geri ödenmesine ve kararlaştırılan oranda faizine hak kazanırlar. Şirketin geleceği konusunda herhangi bir söz hakları yoktur. Benzer şekilde, tahvil çıkarıldığında teminatın bir parçası olmadıkça, şirketin diğer varlıklarına hakları yoktur.
Bu, bir şirketin birikmiş karlarının, satışların değerinden satışların maliyetinin çıkarılmasına, tüm finansman maliyetlerinin (yani herhangi bir banka veya diğer kredilerin faizi) ve ödenecek verginin çıkarılmasına ve eksi satışın maliyetine eşit olduğunu gösterir.
Devlet Tahvili Oranları
Tahvil nasıl alınır
Devlet Tahvili ne kadar Kazandırır
Devlet Tahvili ne kadar kazandırır 2022
Hazine Bonosu Hesaplama
Devlet Tahvili faiz Oranları
Devlet tahvili – ekşi
Devlet Tahvili Nasıl Alınır
İmtiyazlı ve adi hisse senetleri üzerinde herhangi bir temettü ödenmeden önce kredilerin tüm faizi ve verginin ödenmesi gerekir. Benzer şekilde, imtiyazlı temettülerin (genellikle önceden tanımlanmış sabit bir miktar için olan), olağan bir temettü ödenebilmesi için önce tam olarak ödenmesi gerekir.
Bazı krediler, diğer ‘tali’ kredilere herhangi bir ödeme yapılmadan önce faiz ödemelerine hak kazanabilir. Aslında, yetkilendirmenin birkaç düzeyi olabilir. Bazı yakın tarihli şirket satın almalarındaki en düşük tahvil seviyelerine, faiz hakkı, varsa herhangi bir öz sermayeden yalnızca biraz daha önce olan “ara tahviller” denir.
Tanımı gereği şirketin borçlarından ve bonolarından daha riskli yatırımlar olan bir şirketteki hisse senetlerinin sahipleri şu şekilde tazmin edilir:
- şirketin gelecekteki yönünü belirleyebilmek;
- şirketin (muhtemelen gönüllü olarak) tasfiyeye girmesi durumunda, şirketin kalan varlıklarına hak kazanma; ve
- şirket başarılı olursa, temettü artırmaya hak kazanır.
Bir şirket temettüyü artırırsa, hisse fiyatlarının da artması muhtemeldir.
Burada, ihraç edilmiş olan farklı sabit oranlı, değişken oranlı ve endeks bağlantılı tahvillerin ve kısa vadeli para piyasası araçlarının birçoğunu ve benzer şekilde çalışan diğer bazı finansal araçları açıklamaktadır.
İhraççının bir tahvili geri çağırabilmesi (erken itfa edebilmesi) veya hamilin tahvili başka bir ihraç konusuna çevirebilmesi gibi daha yaygın gömülü tahvil seçeneklerinden bazıları daha sonraki bir bölümde açıklanmaktadır.
