Doğrudan AlıntılarDenklem, alıntıların benimseyenlere, doğrudan alıntıların yenilikçilere ve dolaylı alıntıların taklitçilere karşılık geldiği sonsuz pazarda yeniliklerin yayılması için Bass denkleminden başka bir şey değildir. Bass modeliyle bağlantı ara sıra değildir, çünkü her makale, fikir pazarına girişi alıntı sayısıyla ölçülen yeni bir üründür.Denklem, zaman gecikmesinin 1/γ ̃ olduğu ve qj /γ ̃'nin birinci dereceden otoregresif parametre olduğu, atıf dinamiğinin birinci dereceden otoregresif modelidir. Tüm geçmiş alıntılara eşit ağırlık verenin aksine, son alıntılara daha fazla ağırlık verir.Ölçümler büyük γ ̃ verdiğinden, bilimsel yayınların atıf dinamiklerinin daha gerçekçi bir tanımını sağlar. Benzer modeller önerildi ve Facebook kurulum kararlarının dinamiklerinin de kümülatif popülerlikten ziyade son zamanlara yönelik önyargılı olduğunu gösterdi.Denklemler aynı yıl yayınlanan makalelerin atıf dinamiklerini nitel olarak benzerdir ve yalnızca makalenin uygunluğu ηj tarafından belirlenen ölçekte farklılık gösterirken, farklı disiplinlerdeki makaleler için atıf dinamikleri R0 tarafından belirlenen ölçeğe göre farklılık gösterir.Tüm makalelerin atıf yörüngesi, yayın sayısındaki farklı büyüme oranları nedeniyle farklı disiplinler arasında biraz farklılık gösteren B(t) faktörü tarafından belirlenir.Bunu takip eden atıf dinamiğini analiz etmek için A ̃(t) yaşlanma fonksiyonuna A0e−δt üssü ile kabaca yaklaşırız, orada yerine koyarız ve geliriz.Daha sonra göstereceğimiz gibi, çoğu makale için γ ̃ −qj > 0 ve γ ̃ −qj >> δ. Denklemler 3.30 ve 3.31, bir j makalesinin atıf dinamiklerinin, yavaş olan e−δt ve hızlı olan e−(γ̃ −qj )t olmak üzere iki üstelin etkileşimi tarafından yönetildiğini gösterir.∼ 1/(γ ̃ − qj ) süreli geçici bir dönemden sonra, dolaylı alıntılar doğrudan alıntıları izler, öyle ki genel alıntı oranı doğrudan alıntılar tarafından yönetilir.Dolaylı alıntılar, doğrudan alıntıların temettüleri olarak görünür, sonrakilerin her biri ∼ qj dolaylı alıntı getirir. Uzun zaman sınırında, toplam alıntı sayısı γ ̃−qj−δ doygunluğa yaklaşır.γ ̃ − qj < 0'ın tersi durumda, kontrolden çıkma davranışını tahmin edin. Bu durumda bir makalenin atıf alma oranı zaman içinde hızlanmakta ve uzun zaman sınırında katlanarak artmaktadır.Bireysel Makalelerin Atıf DinamikleriÖzet Geliştirilen atıf dinamikleri modeli, eskime işlevi, eskime işlevi ve makalenin uygunluğu gibi ampirik işlevleri ve parametreleri belirlemek için ölçümlerle karşılaştırılır. Yaşlanma fonksiyonunun evrensel olduğunu, yani aynı yıl içinde yayınlanan bir alandaki tüm makaleler için aynı olduğunu bulduk.Bununla birlikte, eskime işlevi, önceki alıntıların sayısına bağlıdır. Bu beklenmedik bulgu, bizi atıf dinamiklerinin ağ yönüne daha yakından odaklanmaya ve sadece atıf ağındaki her makalenin en yakın komşularını değil, aynı zamanda bir sonraki en yakın komşularını da dikkate almaya sevk etti.Güncellenen model, bir makalenin atıf dinamikleri ile komşuları (ağ sınıflandırması) arasındaki korelasyonları hesaba katar. Geliştirilen atıf dinamiği modeli birkaç ampirik fonksiyon ve parametre içermektedir. Bu bölümün amacı bunları ölçmektir. Ayrıca modelimiz çeşitli varsayımlar içermektedir. Bu varsayımların doğrulanması söz konusudur.Geliştirilen model, j makalesinin atıf dinamiğinin uygunluk ηj, eskime işlevi A ̃(t) ve eskime işlevi T(t) tarafından belirlendiğini belirtir.Doğrudan alıntı nasıl yapılır APA
Doğrudan alıntı Nasıl yapılır
Dolaylı alıntı örneği
Doğrudan alıntı örnekleri
Dolaylı ve doğrudan alıntı
Doğrudan alıntı Nedir
Makale içindeki alıntıdan alıntı yapma
APA alıntı yapmaÖlçümlerimizi organize etmek için, A ̃ (t ) ve T (t ) fonksiyonlarının aynı yıl yayınlanan tüm makaleler için aynı olduğu ve referans analizinden bulunanlara eşit olduğu varsayımından yola çıktık. Ölçümleri yaptıktan sonra, bu varsayımı yeniden değerlendireceğiz.A ̃(t), T (t) ve ηj'yi belirlemenin basit yolu, bağımsız makalelerin alıntı dinamiklerini ölçmek, doğrudan ve dolaylı alıntılar arasında ayrım yapmak ve ηj'yi bir uydurma parametresi ve A ̃(t),T(t)'yi aşağıdaki gibi kullanarak dinamiklerini ayarlamaktır. uydurma fonksiyonları.Böyle bir yaklaşımı gösterir. 25 yılda 100 alıntı toplayan bir Fizik makalesi için doğrudan ve dolaylı alıntıların dinamiklerini gösterir. Düzgün bir alıntı gidişatına sahip bu kadar iyi alıntılanmış bir makale için, uydurma prosedürü çalışmalıdır. Ancak, uzun süre içinde 10-50 alıntı toplayan sıradan makaleler için, bu tür makalelerin alıntı yörüngeleri çok gürültülü olduğundan, uydurma prosedürü iyi çalışmaz.Gürültüyü en aza indirmek için, benzer makale gruplarının ortalama atıf dinamiklerini dikkate aldık, yani aynı araştırma alanına ait, aynı yıl içinde yayınlanan ve uzun süre içinde aynı sayıda Kj∞ atıf alan makaleler. . Burada j indeksi, tek bir kağıt yerine bir grup kağıt anlamına gelir.Örtük varsayımımız, her gruptaki makalelerin aynı uygunluğa sahip olduğu ve alıntı yörüngelerinin aynı A ̃(t) ve T (t ) işlevleri tarafından yönetildiği idi. Bu nedenle, böyle bir gruptaki makalelerin ortalama atıf oranı, yani belirli bir uygunluk değerine sahip bir makalenin olasılıksal atıf oranına iyi bir vekildir.Kdir(t)'nin zamana bağımlılığını gösterir, kümülatif bir ortalama j sayısı 25 yılda sırasıyla 10, 20, 30 ve 100 alıntı toplayan dört Fizik makalesi grubu için doğrudan alıntılar. Farklı gruplar için K d i r (t ) yörüngeleri niteliksel olarak benzerdir ve ölçeklendirmeden sonra hepsi tek bir eğri üzerine çöker.A ̃(t)'nin verildiği yerde Farklı uygunluğa sahip makaleler için doğrudan alıntı yörüngelerinin çöküşü, alıntılar için yaşlanma fonksiyonunun A ̃(t) uygunluğa bağlı olmadığı anlamına gelir. Buna göre, bu fonksiyon referanslar için eskitme fonksiyonu ile ilgilidir.Dolaylı AtıflarGrafikler K i ndir (t ), gösterilen makalelerin j grubu için kümülatif dolaylı alıntı sayısı. Bu yörüngeleri Kindir(t) = t kj(τ)dτ ilişkisini kullanarak yerleştirdik.m(t − τ) 1984'te yayınlanan tüm Fizik makalelerinin ortalama alıntı sayısı ve Tj (t ) = T0j e−γj (t −τ ) referans çalışmalarımızda bulunan eskime fonksiyonudur. Uyum parametreleri γj ve T0j idi.Uydurma prosedürü, beklendiği gibi, tüm makale grupları için aynı zaman sabitini γ = 1,2 yr-1 verdi ve referans çalışmalarımızda bulunana eşitti. Ancak, T0j'nin her grup için farklı olması bizi şaşırttı. Bu, T0j'nin atıf sayısının uzun süreli sınırına, Kj∞ bağlı olduğu anlamına gelir.Bu beklenmedik T0(K) bağımlılığı, modelimizin eksik olduğunu gösterir. Olağan şüpheliler, makalenin atıf dinamikleri ile atıf ağındaki komşuları arasındaki korelasyonlardır (ağ dilinde bunlara derece-derece korelasyonları veya sınıflandırma denir). Gerçekten de, bir makalenin atıf dinamiğini en yakın komşularının atıf dinamikleriyle birleştirir.
ALTERNATİFLER
‘Fringe’ tiyatrosu, 1960’ların sonlarında, son değişikliklerin yeterince ileri gitmediği konusundaki sabırsızlıktan doğdu. Peter Brook ve RSC, 1960’ların başında Antonin Artaud’un “zulüm tiyatrosu”nu denedi (yine bazılarının skandalına denk geldi) ve Arnold Wesker, tiyatroyu daha geniş kitlelere ulaştırmak için sendika fonu almaya çalıştı.
Ancak sübvanse edilen tiyatro, yeni genç nesil için fazla ağırbaşlıydı: 1960’lar onlara geleneklere daha fazla saldırı için bir zaman gibi görünüyordu. Artaud’un yanı sıra Living Theatre ve La Mama Troupe (Amerika Birleşik Devletleri’nden), avangard olaylar, pop art ve şiir ve pop-müzik ‘yeraltı’ndan ilham aldılar.
Aynı zamanda, Wilson İşçi hükümetlerinin Vietnam Savaşı’na ve 1968’in çeşitli ülkelerdeki siyasi karışıklıklarına karşı sosyalist hedefler peşinde koşmadaki başarısızlığı, devrimci bir tiyatro gerektiriyor gibiydi. 1968’de aktif olan yarım düzine “uç” tiyatro grubu, 1970-4’te işçi hareketindeki direnişten Heath hükümetinin sendikalara ve kamu sektörü işçilerine yönelik saldırılarına kadar başka bir ivme kazandı.
1978’de yüzden fazla yan şirket vardı; bir avuç oyun yazarı en az 250 kişiye ulaştı; ve tur şirketleri için 200 satış noktası vardı. Kenar yapımların dolaysızlığı ve esnekliği başlangıçta oldukça şaşırtıcı olabilir (belki azalan getirilere tabi olsa da). RSC ve Ulusal Tiyatro, görevlendirdikleri devasa beton oditoryumlara kısa sürede ‘alternatif’ mekanlar ekledi.
Örneğin 1968’de kurulan Portable Theatre of David Hare ve Howard Brenton gibi bazı uç çabalar, esas olarak yerleşik tiyatrolara girememekten kaynaklandı. Bununla birlikte, sübvanse edilen şirketler yer açtı ve 1970’ler boyunca “ciddi” tiyatro, sosyalist bağlılığın kapsamını araştırarak 1956’dan gelen modeli sürdürdü.
Barker, That Good Between Us ve The Hang of the Gaol’da siyasi sistemin yozlaşmasına ve acil değişim ihtiyacına dair görüntüler yarattı. Böyle bir liste, bu çalışmanın karmaşıklığını büyük ölçüde yanlış temsil ediyor, ancak genç sol-liberal aydınların, bir süreliğine, büyük sübvansiyonlu şirketler aracılığıyla meşguliyetlerini besleyecek kadar güçlü olduğunu gösteriyor; Bu oyunlardan bazıları televizyonda da gösterildi.
Birçok kenar işçisi kenarda olmayı severdi: tiyatro yapmak istediler ve daha geniş izleyiciler istediler. Ancak, klasiğin havasına düşmanlıklarına ve değişim arzularına rağmen, genellikle sübvansiyonlu şirketler, Sanat Konseyi, BBC ve eğitim sisteminden farklı olmayan bir konumdan başladılar: iyi, ilerici bir kültürün olduğuna inanıyorlardı. herkese açık olmalıdır.
Fark, yan grupların bunu etkili bir şekilde yapmaya kararlı olmalarına karşın, yerleşik kurumların faaliyet koşulları tarafından engellendiğine veya satıldığına inandıklarıydı. Kenardaki hedefler hala, esasen, muhalif orta sınıfın perspektifinde tasarlandığından, sonuç, özellikle ilk başta, sol-liberal kültür ile diğer insanlarınki arasındaki mesafeyle başa çıkmakta başarısızlık oldu.
‘Popüler’ modları çok sık kullanmak, müzik salonlarını ve çok az devam eden kökleri olan türküleri yeniden canlandırmak anlamına geliyordu; ve ‘toplulukla çalışmak’ birkaç hafta kalmak anlamına geliyordu. İşçi kulüplerindeki seyirciler, oradaki eğlenceleri sık sık bilgilendiren cinsiyetçi ve ırkçı varsayımları açığa vurduğunda, şaşkınlık ve sıkıntı bu yüzdendir.
Alternatif tiyatro nedir
Moda Sahnesi
Alternatif Tiyatro bilet
Tatavla Sahne
Biletix
Alternatif Tiyatro İzmit
Tiyatro alanında yeni çalışmalarınız var mı yeni piyesler
Birçok grup işçi kulüplerinde, grev gözcülüğünde ve kiracı derneklerinde ve ayrıca öğrenci birliklerinde, halk kulüplerinde ve gösterilerde oynadı, böylece işçi sınıfı kültürü ile orta sınıf muhalefeti arasındaki ayrımı aştı. Bazı gruplar kısa sürede bir bölgede uzun bir yolculuğa çıkmaları gerektiğini anladı.
1971 yılının sonunda Deptford’a yerleşen The Combination, tiyatro ve her türlü kültürel kaynağı yerel halka sunuyor. North West Spanner, esas olarak Manchester ve çevresinde, işyerlerinde, grev gözcülerinde ve kiracı derneklerinde oynadı.
John McGrath ve 7:84 üyeleri İskoçya’da çalışmaya karar verdiler ve kayda değer bir başarı ile başladılar: Cheviot, the Stag and the Black, Black Oil (1973). Bu, Yaylalardaki sorunları (önce koyunlar için, sonra avcılık için, sonra petrol üretimi için yerel halk pahasına nasıl sömürüldüklerini) hedef aldı ve yerel bir performans geleneği olan ceilidh’den yararlandı.
McGrath’in Küçük Kırmızı Tavuk (1975) sahte bir İskoç eğlencesinden başlar ve eğlendiricilerin canlandırmaya ikna edildiği geçmişe dönüş skeçleriyle modern milliyetçiliği tarihi emek mücadeleleriyle ilişkilendirir.
İş çevresine yönelik üç temel tehdit, yapısal zorluklarına tanıklık ediyor. Sanat Konseyi, 1971’de saçakları finanse etmeye başladı: 1973–4’te 250.000 sterlin vardı, 1978’de resmi küçümseme karşısında zorlu bir kampanyadan sonra yaklaşık 1,5 milyon sterlin. Çoğu şirket, sanatsal taahhütlerinin onlara sübvansiyon hakkı verdiğine inanıyordu, ancak bunu elde etmek için senaryo hazırlamak, önceden planlamak, kayıt tutmak için daha düzenli davranmaları gerekiyordu; oysa birçok grup kendini doğaçlamaya, yerel durumlara esnek yanıt vermeye ve toplu karar vermeye adamıştı. Hayatta kalanlar daha çok sıradan tiyatro toplulukları gibi oldular.
Sonra, “evrensel” bir şiirsel ifadeye ulaşmak, büyük oyunu yazmak için “sanat” üretmenin cazibesi vardır. Sol-liberal muhalifler, ilerici bir siyaset için ‘sanat’ iddiasında bulundular, ancak buna rağmen, kavram genellikle otoriteye, bilinmezliğe ve derinliğe yönelik iddiaları koruyor ve bunlar erişilebilirliğe ve dış gruplara bağlılığa müdahale etme eğiliminde. Edward Bond bu ayartmaya karşı savunmasız görünüyor.
Saçaklara yönelik diğer tehdit, işçilerinin ve ürününün krema haline getirilmesidir. Yazarların, sanatçıların ve yönetmenlerin daha zengin çalışma koşulları nedeniyle National, RSC, West End ve televizyona çekilmesi kesinlikle anlaşılabilir bir durumdur. Bu bazen kenar tiyatro için bir zafer, bazen de bir satış olarak temsil edilir.
Aslında, popüler veya kârlı olduğu kanıtlandığında inovasyonun satın alınması yalnızca pazarın işleyiş şeklidir. Bir yandan, saçakların örgütlenmesini yok eder ve onu yetenekten yoksun bırakır; diğer yandan yeni insanlara yer açar. Ancak, John Arden ve John McGrath, geleneksel fırsatlardan vazgeçerek diğer yoldan gittiler (ilginç bir şekilde bu, İngiltere’den ayrılmak anlamına geliyordu).
