Esnek Bütçe HazırlamaEsnek bütçe, orijinal bütçeyle aynı satış fiyatını ve maliyet varsayımlarını kullanır. Değişken ve sabit maliyetler kategori değiştirmez. Değişken tutarlar, gelir tablosu durumunda satış birimleri olan fiili faaliyet düzeyi kullanılarak yeniden hesaplanır. Her bir esnek bütçe kalemi ayrı ayrı ele alınacaktır.SatışOrijinal bütçe, 17.000 Kamyonetin her birinin 15 dolardan satılacağını varsaydı. Esnek bütçeyi hazırlamak için, birimler 17.500 kamyon olarak değişecek ve fiili satış seviyesi ile satış fiyatı aynı kalacak. 262.500 Dolar, 17.500 kamyon çarpı kamyon başına 15 Dolardır. Şu anda var olan varyans, yalnızca fiyattan kaynaklanmaktadır. Varyansın olumsuz olduğu göz önüne alındığında, yönetim kamyonların 15 $ bütçeli satış fiyatının altında bir fiyata satıldığını biliyor.Satılan malın maliyetiBütçelenmiş gelir tablosundaki maliyet verilerini kullanarak, bir kamyonu üretmenin beklenen toplam maliyeti 11,25 dolardı. 196.875 $' lık satılan malların esnek bütçe maliyeti, satılan 17.500 kamyonun pikap başına 11.25 $' dır. Varyansın olmaması, toplam maliyetlerin (malzemeler, işçilik ve genel giderler) planlananla aynı olduğunu gösterir.Satış giderleriSatış giderleri için orijinal bütçe, değişken ve sabit giderleri içeriyordu. Esnek bütçe tutarını belirlemek için iki değişken maliyetin güncellenmesi gerekir. Satış komisyonları için yeni bütçe 10.500 $ (262.500 $ satış çarpı %4) ve teslimat gideri için yeni bütçe 1.750 $'dır (17.500 adet çarpı %10). Bunlar, 24.750 $' lık esnek bütçe tutarını elde etmek için 12.500 $' lık sabit maliyetlere eklenir.Genel Yönetim GiderleriBu esnek bütçe, orijinal bütçeden (statik bütçe) farklı değildir, çünkü yalnızca tanım gereği faaliyet seviyesi değiştiğinde değişmeyen sabit maliyetlerden oluşur.Gelir vergileriGelir vergileri, gelir vergisi öncesi gelirin %40'ı olarak bütçelenir. Gelir vergisi öncesi gelir için esnek bütçe 20.625 $ ve bu bakiyenin %40'ı 8.250 $'dır. Fiili giderler daha düşüktür çünkü gelir vergisi öncesi gelir daha düşüktür. Gerçek vergi oranı da %40'tır.Net gelirToplam net gelir, gelir tablosundaki her satırın tutarı değiştikçe değişir. Bu örnekteki net varyans, temel olarak daha düşük gelirlerden kaynaklanmaktadır.Esnek bir bütçe hazırlarken unutulmaması gereken önemli nokta, orijinal bütçe hazırlanırken bir miktar, maliyet veya gelir değişkense, bu tutarın hala değişken olduğu ve esnek bir bütçe hazırlanırken yeniden hesaplanması gerekeceğidir. Ancak, maliyet sabit bir maliyet olarak tanımlanmışsa, esnek bütçe hazırlanırken bütçelenen miktarda herhangi bir değişiklik yapılmaz. Sabit giderlerde farklılıklar olabilir, ancak bunlar ilgili aralıktaki faaliyet değişiklikleri ile ilgili değildir.Bütçe raporları, yalnızca uygun bilgileri içeriyorsa, bir yöneticinin etkinliğini değerlendirmek için yararlı bir araç olabilir. Bütçe raporları hazırlanırken yöneticinin kontrol edebileceği kalemlerin rapora dahil edilmesi önemlidir.Bir yönetici sadece bir departmanın maliyetlerinden sorumluysa, şirketin tüm üretim maliyetlerini veya net gelirini dahil etmek, yöneticinin performansının adil bir şekilde değerlendirilmesiyle sonuçlanmayacaktır. Ancak yönetici, İcra Kurulu Başkanı ise, performansın değerlendirilmesinde gelir tablosunun tamamı kullanılmalıdır.Yıllık bütçe hazırlama Excel
Yıllık bütçe planı örneği
Bütçe planlama örneği
Otel bütçe örneği Excel
Şirket bütçe örneği
İşletme bütçesi Nedir
Yatırım bütçesi örneği
Yatırım bütçesi NedirStandart MaliyetlerBütçeler hazırlanırken, maliyetler genellikle iki düzeyde hesaplanır; gelir tablosunun hazırlanabilmesi için toplam dolar cinsinden ve birim başına maliyet. Birim maliyete standart maliyet denir. Standart bir maliyet de geliştirilebilir ve bir bütçe hazırlanmasa bile fiyatlandırma kararları ve maliyet kontrolü için kullanılabilir.Pickup Trucks Company gibi bir imalat şirketinde standart bir maliyet, doğrudan malzemeler, doğrudan işçilik ve genel giderler için birim başına maliyetlerden oluşur. Birim başına maliyetler ayrıca, birim başına beklenen malzeme miktarı ve maliyeti, doğrudan işçilik için beklenen saat sayısı ve saat başına maliyet ve beklenen toplam genel giderler ve bu maliyetleri her bir birime atamak için bir yöntem olarak ayrılabilir.Beklenen malzeme miktarı içerisinde, standart miktar belirlenirken atık veya bozulma göz önünde bulundurulmalıdır. Örneğin, bir sandalye gibi bir ürün malzeme gerektiriyorsa, koltuğun şekli ve kumaşı genellikle tam olarak aynı olmadığından, sandalye için gerekenden daha fazla malzeme sipariş edilmelidir.Sandalye bu özel kumaşla üretildiği için önlenemeyen malzeme artıklarına atık denir. Malzemenin tamamının maliyeti standart maliyet olarak kullanılır çünkü atığın başka bir kullanımı yoktur.Benzer şekilde, çalışma saatleri dikkate alındığında, bakım veya çalıştırma nedeniyle üretimden kaynaklanan duruş ve mola süresi, bir ürünün yapılması için gereken saat sayısına dahil edilmelidir. Standartlar oluşturulduktan sonra, standartlardan fiili maliyet sapmalarının nedenlerini analiz etmek ve belirlemek için kullanılırlar.Varyanslar, bir ürünü imal etmek için kullanılan malzeme veya saat miktarında veya malzeme veya işçilik maliyetinde olabilir. Genel giderler normalde bazı temellere göre uygulandığından, genel giderleri dağıtmak için kullanılan dolarlardan oluşan toplam genel gider havuzu veya faaliyet düzeyi (örneğin, doğrudan işçilik dolarları veya saatleri) planlanandan farklı olduğu için genel giderlerdeki farklılıklar ortaya çıkar.Bütçelerin hazırlanmasında standart maliyetler kullanıldıktan sonra, uygun önlemin alınabilmesi için varyansın nicelikten mi yoksa fiyattan mı kaynaklandığı hakkında yönetime bilgi sağlamak için varyans analizi kullanılabilir.Maliyet farkı analizinin nasıl çalıştığını göstermek için, spor salonlarında beyzbol oynamak için bir dizi yumuşak taban yapan bir şirket olan Bases, Inc.'in fabrika müdürü olduğunuzu varsayalım. Bütçe, yılda 150.000 set baz üretileceğini varsayar.Önceden belirlenmiş 1,30 $'lık genel gider oranı, üretilen her bir baz setine tahsis edilen 0,65 $'lık ek yük ile sonuçlanacaktır. (Belirlenen saat başına 0,5 doğrudan çalışma saati çarpı saat başına 1,30 ABD Doları kullanılarak hesaplanır.)Varyans Analizi1.175 $'lık olumsuz aylık varyansı anlamak için, bileşen parçalarına göre analiz edilmelidir: doğrudan malzeme sapmaları, doğrudan işçilik sapmaları ve genel gider sapmaları. Bu varyansların her biri ayrıca bir fiyat (oran) varyansı ve bir miktar (kullanım veya verimlilik) varyansına bölünebilir.Doğrudan malzeme farkları, doğrudan işçilik farkları ve değişken genel gider farkları için kullanılabilecek genel bir şablon, varyansları hesaplamak için temel olarak fiili, esnek bütçe ve standart olmak üzere üç tutar kullanır.Fiili maliyetler esnek bütçe maliyetlerinden daha azsa, fiyat farkı olumludur. Esnek bütçe maliyetleri standart maliyetlerden düşükse miktar farkı uygundur. Fiili maliyetler standart maliyetlerden düşükse, toplam varyans olumludur.
Vergi Faktörü
Bir şirketin birleşmesi veya bölünmesinde vergiler önemli bir husus mudur? Cevap, genellikle bir denizcinin uzak ufkunda bir bulut yaması gibi yalnızca mütevazı bir öneme sahip bir şey olarak başladıkları, ancak anlaşma ilerledikçe hayati hale gelme eğiliminde olduklarıdır.
Aslında, genellikle başka türlü uygulanabilir bir anlaşmayı yok ederler veya kapanıştan çok sonra ortaya çıkabilecek vergi yükümlülüklerinin sorumluluğunu taraflara bırakırlar. Vergilerin anlaşmayı nasıl etkileyeceği konusunda erken tavsiye almak bu sorunları önleyebilir. O zaman bile, vergilerin daha sonraki müzakerelerin en azından bir kısmında merkez sahneye çıkmasını bekleyin.
Birazdan okuyacaklarınız, temel kuralların basitleştirilmiş bir versiyonudur. Ne olacağını okuyarak bir vergi uzmanı olmayacaksınız, ancak size vergi uzmanlarıyla sohbet etmenize ve temel kavramları takdir etmenize yardımcı olacak bir kelime dağarcığı verecektir.
Tüm bu alandaki iyi haber şu ki, alandaki uzmanlar genellikle anlaşmayı federal gelir vergisi yasalarının gerekliliklerini karşılayacak şekilde yapılandırarak vergi kedisinin derisini yüzdürmek için herhangi bir sayıda yol bulabilirler.
Büyük resim açısından bakıldığında, bir satın almanın vergilendirilebilir ve vergilendirilemez olmak üzere iki temel gelir vergilendirme modeli vardır:
• Vergiye tabi formatta, edinen şirket, satıcının öz sermayesini satın alır ve satıcı, sermaye kazancı üzerinden genellikle yüzde 15 vergi ödeyen bir sermaye kazancı veya kaybı bildirir veya devralan şirket, satan şirketin varlıklarını satın alır; bu durumda, Satıştan doğan kazançların vergisini ödeyen satış şirketi.
• Vergiye tabi olmayan formatta, devralan kurum bedel olarak kendi hisselerini kullanır. Doğru yapıldığında, kimse vergi ödemiyor ve her şey sanki hiçbir şey olmamış gibi. Hedefin hissedarları, satın alan şirketin hisse senetlerine sahip olur.
Bunların iktisap eden şirket hisselerini elde tutma süreleri, hedefteki eski hisse senetlerinin elde tutma sürelerine eklenir. Hisse senedinin satışından doğan kazanç veya kayıpları, devralan şirketin hisselerini satana kadar ertelenir. Aynı şekilde, hedef vergi ödemez ve bir birleşme veya konsolidasyon yoluyla ortadan kalkar veya devralan şirketin bir iştiraki olarak devam eder.
Elden çıkarmalar da vergilendirilebilir veya vergilendirilemez. Elden çıkarma vergiye tabi olmayan kategoriye giriyorsa, tüm taraflar için sonuç, cari vergi değil, elden çıkarılan şirketin veya elden çıkarmayı yapan şirketin hisselerinin satışına ilişkin gelecekteki vergi potansiyelidir.
Bu iki uç arasında, satış yapan hissedarların veya hedef şirketin, vergiye tabi olmayan bedele ek olarak nakit gibi niteliksiz bedelleri olduğu için kısmen vergilendirilebilir bir birleşme veya bölünme işlemine girdiği karışık durumlar vardır.
Vergi gelirlerinin artması olumlu mu
Vergi kapasitesi nedir
Vergi kapasitesi ve vergi gayreti
Vergi kapasitesini ETKİLEYEN FAKTÖRLER
Laffer Eğrisi
Vergi gayreti
Gelir eşitsizliği panel veri
Vergi harcaması nedir
Aynı şekilde elden çıkarmalarda da yol genellikle mevcut veya yeni kurulmuş bir bağlı ortaklığın vergiden muaf veya vergiye tabi bir yöntemle elden çıkarılmasına açıktır. Eskiden bir yan kuruluş bölünebilir ve daha sonra onun veya kalan şirketin bir şirket satın alımında hedef olmasına izin verilebilirdi.
ABD Kongresi son zamanlarda kendi bilgeliğine göre bunun çok fazla iyi bir şey olduğuna karar verdi ve vergiden muaf bir bölümün ardından her iki şirketin de vergiden muaf veya masa başı satın alınmasıyla devam edebilmesi için iki yıllık bir sakinleşme süresi gerektirdi. Bu, aşağıda daha ayrıntılı tartışılmaktadır.
Önemli bir gerçeğe dikkat edin. Vergiden muaf olduğu iddia edilen bu anlaşmalar, vergi muafiyetleri değil, gerçekten vergi ertelemeleridir. Basit bir örnek verecek olursak, size 1.000$’a mal olan bir Dell Bilgisayar hissesine sahip olduğunuzu ve IBM’in, IBM hissesi karşılığında Dell’i devraldığını varsayalım.
Duman dağıldığında, 6.000 $ değerinde IBM hissesine sahip olduğunuzu varsayalım. IBM tarafından devralınmanın vergiye tabi olmayan bir kurumsal yeniden yapılanma olduğunu varsayalım. Sonuç olarak, IBM hissesindeki temeliniz (vergi yatırımı), eski Dell hissenizdekiyle aynı 1.000 ABD doları olacaktır.
Yeniden yapılanmadan birkaç gün sonra IBM hissesini 6.000$’a satarsanız, 5.000$’lık kazanç üzerinden vergilendirileceksiniz. Bu, anlaşmayı vergiden muaf bir yeniden yapılanma değil, vergisi ertelenmiş bir yeniden yapılanma haline getiriyor.
Küçük Bir Vergi Tarihi
Modern kurumlar vergisi, pek çok vergi gibi bir savaşın ürünüydü. Her zamanki gibi, vergi savaştan sonra yürürlükten kaldırılmadı, aksine yaşadı ve güç kazandı.
Bununla birlikte, en başından beri ABD Kongresi, kurumlar vergisinin iş ortamındaki değişiklikleri karşılaması gerektiğini fark etti ve İç Gelir Yasasını revize ederken genel olarak iş dünyasının ihtiyaçlarını karşıladı.
Bu arada, burada ne zaman “IRC”, “Kod” veya “vergi kodu” terimi kullanılıyorsa, bu İç Gelir Kodu anlamına gelir ve Bölüm numaralarının tümü, İç Gelir Yasası’nın bölümlerine yapılan atıflardır.
İlk kurumsal satın alma hükümleri, Birinci Dünya Savaşı’nın sona ermesi ve Amerikan endüstrisinin savaş dönemindeki temellerinden barışçıl bir dünyaya doğru kaçınılmaz olarak yeniden yapılandırılması beklentisiyle 19181 tarihli Gelir Yasasında yer aldı.
Dönemin Senato Komitesi’nin belirttiği gibi, yasa “tamamen kağıt bazı işlemlerde vergi beyanını geçersiz kılacaktır.” Başka bir deyişle, kurumsal yeniden yapılanma sadece aynı hissedarlar ve ayakta kalan iş ile yasal biçimlerin yeniden düzenlenmesi olsaydı, vergi olmayacağını garanti ederdi.
Bu, bir New Jersey şirketinin kendisini bir Delaware şirketi olarak yeniden birleştirmekten ve hissedarlarına eski New Jersey hisseleri karşılığında yeni Delaware hisseleri ihraç etmekten başka bir şey yapmaması gibi tamamen teknik bir değiş tokuşun vergilendirilebileceği önceki yasaların panzehiriydi. hisseler.
Öte yandan 1918 yasası çok muğlaktı; sadece bir “yeniden yapılanma”nın vergiye tabi olmadığını söyledi. Kongre durup dünyaya bir yeniden örgütlenmenin ne olabileceğini söyleme zahmetine katlanmadı. Sonuç olarak, mahkemeler bölgedeki en önemli doktrinlerden bazılarını geliştirmek zorunda kaldı.
Daha sonraki gelir kanunları, “yeniden yapılanma” teriminin tanımını rafine etti ve tüm bu adli doktrinleri açık bir şekilde kapsamayan ancak nitelendirilebilecek işlem türlerini sürekli olarak genişletti.
Bugün bile “yeniden yapılanma” tanımı iki unsurdan oluşmaktadır. Biri, Kanun’un 368. maddesinde bulunan çeşitli nitelikli hisse senedi ve varlık mübadelelerinin mekanik açıklamasıdır.
