Maliyet Akışı
Envanter muhasebesinin LIFO (son giren ilk çıkar) prosedürü, en son satın alınan malların maliyetini gider olarak kaydeder. Bu, biten envanterde görünen malların maliyetinin, satın alınan en eski malların maliyeti olacağı anlamına gelir.
Bu, dönem boyunca açılış envanteri artı eklemeler (veya daha az kesintiler) olacaktır. Yıllar içinde satın alınan malların maliyetinde değişiklikler olmuşsa, bu envanter rakamı, eldeki malların fiili maliyetinden veya bugünkü değerinden çok farklı olabilir. Satılan malların maliyeti, eski fiyatlarla eski envanter satılmadıkça makul bir ölçüdür (satışlar envantere düşer).
Örnek
Örnek Şirketin bir LIFO prosedürü kullandığını varsayalım. Satılan malın maliyetini ve biten envanteri hesaplayın.
Sonuçlar, biten envanter ve satılan malların maliyeti (1.095$ + 410$ = 1.505$) eklenerek kontrol edilebilir. Bu, açılış envanteri artı dönem boyunca satın alınan malların maliyetine eşit olmalıdır (200$ + 1.305$ = 1.505$).
LIFO, değişen fiyat sorununa bir çözüm gibi görünse de, ciddi sınırlamaları vardır. Belirli bir dezavantaj, biten envanterin değerlemesidir. En son satın almaların maliyetleri brüt kar marjının belirlenmesi için gider olarak kaydedilmesine rağmen, biten stok rakamı, geçmiş zaman dilimlerinin daha düşük satın alma maliyetlerine dayanabilir.
Bu nedenle, LIFO kullanımından kaynaklanan varlık rakamının, stokta kalan malların cari değerlerini yansıtması muhtemel değildir. Envanteri ayarlamayı başaramayan LIFO, fiyat değişikliklerinden kaynaklanabilecek kazanç ve kayıpları tanıyamaz.
Bu ekonomik kazanç ve kayıplar, yönetsel performansın değerlendirilmesinde dikkate alınmalıdır. Bunlar yönetimin kontrolü dışında olsa bile, normal faaliyet sonuçlarının daha etkin bir şekilde değerlendirilebilmesi için ayrı ayrı rapor edilmelidir. Bu unsurlar bir dereceye kadar yönetim tarafından kontrol edilebilir ise, bunların belirlenmesi yönetimsel raporlama sürecinin bir parçasını oluşturmalıdır.
FIFO envanter varsayımı, bu piyasa kazançlarının ve kayıplarının, tek bir brüt kar marjında olağan operasyonların sonuçlarıyla karışmasına neden olur. LIFO kullanıldığında, piyasa kazançları ve kayıpları genellikle brüt kar marjından çıkarılır, ancak yine de ayrı olarak belirlenmezler.
Bir firmanın federal gelir vergilerini hesaplamak için LIFO kullanılıyorsa, o zaman ABD’de firmanın finansal tabloları için de LIFO kullanması gerekir.
Ağırlıklı Ortalama Maliyet
Dönem boyunca satın alınan malların ve açılış envanterinin maliyetlerinin ortalamasını giderecek envanter masraflarının muhasebeleştirilmesine ilişkin ağırlıklı ortalama maliyet prosedürü. Kapanış envanter rakamı da bu ortalamaya dayanmaktadır. Bu ağırlıklı bir ortalamadır. Aşağıdaki örnek, ağırlıklı ortalama prosedürünün uygulamasını göstermektedir.
Örnek
Örnek Şirketin bir ağırlıklı ortalama maliyet prosedürü kullandığını varsayalım. Satılan malın maliyetini ve biten envanteri hesaplayın.
Ağırlıklı ortalama maliyet hesaplama
Ağırlıklı ortalama maliyet Yöntemi
Ağırlıklı ortalama maliyet yöntemi Excel
Hareketli ortalama maliyet Yöntemi
Hareketli ortalama maliyet Yöntemi soru çözümü
Hareketli Ağırlıklı ortalama maliyet Yöntemi
Hareketli ortalama maliyet Yöntemi Excel
Hareketli Ağırlıklı ortalama maliyet Yöntemi örnekleri
Belirli Birimlerin Maliyetlerinin Belirlenmesi
Bazı durumlarda, muhasebeciler belirli birimlerin gerçek maliyetlerini belirleyecektir. Çoğu durumda bu prosedür çok pahalı olacaktır; ve bazı durumlarda imkansız olacaktır. Böyle bir sistemin faydaları, en iyi ihtimalle, yüksek maliyetli kalemlerin satıldığı ve belirli kalemlerin maliyetinin kolayca izlenebildiği durumlar dışında şüphelidir.
Her bir belirli birimin maliyeti belirlenebilse bile, belirli bir tanımlamanın arzu edilen bir muhasebe prosedürü olacağı açık değildir. Olası gelir manipülasyonuna kapı aralayacak ve böylece muhasebe verilerinin güvenilirliğini azaltacaktır. Şirketin belirli bir dönemde gelirinin daha yüksek veya daha düşük olmasını istemek için bir nedeni varsa, teslim edilecek belirli birimleri seçerek bu hedefi gerçekleştirebilir.
Maliyet Akışı Varsayımlarının Değerlendirilmesi
Envanter maliyetinin belirlenmesinde kullanılan maliyet akışı varsayımı, bir şirketin herhangi bir yılda rapor ettiği gelir üzerinde etkili olabilir. Yöntem seçiminde izin verilen büyük bir esneklik vardır ve uygulamada birçok yöntem kullanılmaktadır.
FIFO’nun maliyet akışı varsayımı, malların firma içindeki normal fiziksel hareketine yakından paraleldir. Ayrıca, bilanço stok bakiyesinin mevcut değere oldukça yakın olması muhtemeldir. LIFO kullanıldığında, bilanço rakamı yıllar önce satın alınan malların fiyatlarına dayanabilir, bu da çoğu zaman bilanço bakiyelerinin bugünün fiyatları açısından gerçekçi olmadığı anlamına gelir.
LIFO prosedürünün gelir tespiti açısından avantajları olduğu iddia edilmektedir. Bir şirket işinde kalacaksa, belirli bir envanter seviyesini korumalıdır.
Bu nedenle, bir ürün satıldığında, yenisiyle değiştirilmesi gerekir ve satıştan elde edilen kârın, orijinal maliyetinden ziyade, ürünün yenilenme maliyetine dayanması gerektiği iddia edilebilir. En son satın almaların maliyetlerinin mevcut yenileme maliyetlerini yansıttığı ölçüde, LIFO bu bakış açısını somutlaştıran bir işletme geliri ölçüsü sağlayacaktır. Ancak LIFO, piyasa kazançlarını ve kayıplarını kaydetmede başarısız oluyor.
LIFO’nun önemli bir dezavantajı, envanterin fiziksel hacminde muhasebe döneminin başlangıcındakinin altına bir düşüş olduğunda, cari gelire yansıtılan maliyetlerin daha önceki satın alma maliyetlerini içerecek olmasıdır.
Bu maliyetler, çok eski alımları temsil eden fiyatlarda belirtilebilir ve bu nedenle mevcut yenileme maliyetlerini ölçmez. Fiziksel envanter hacmine olan bu bağımlılık, satın almaların zamanlaması yoluyla bir miktar gelir manipülasyonuna izin verebilir.
LIFO, fiyatların yükseldiği zamanlarda gelir vergilerini düşürmede gerçek avantajlara sahiptir. Bunun nedeni, daha yeni, daha yüksek fiyatlı satın alımların gider olarak kaydedilmesi ve böylece gelirin normalde olacağından daha düşük olmasıdır.
Bununla birlikte, fiyatlar düşerse, LIFO, FIFO’dan daha yüksek gelir (ve dolayısıyla daha yüksek vergiler) ile sonuçlanacaktır. Mevcut ABD gelir vergisi düzenlemeleri, LIFO’yu vergi amaçlı kullanan şirketlerin muhasebe raporlarında da bu akış varsayımını kullanmalarını şart koşmaktadır.
FIFO, LIFO ve ağırlıklı ortalama maliyet prosedürlerinin tümü, biten envanterin maliyetinin belirlenmesiyle ilgilidir. Maliyet veya piyasayı uygulamak için FIFO veya ortalama maliyet kullanılıyorsa, maliyet (bu prosedürlerden biri kullanılarak belirlenen) kalemin piyasa fiyatıyla karşılaştırılmalı ve envanterin değerlemesi için daha düşük olan miktar alınmalıdır.
Bu prosedür, muhafazakar bir envanter rakamıyla sonuçlanır, çünkü envanter pazara göre yazılır, ancak asla pazara göre yazılmaz. Tutarsızlık, kayıpları tanıyan, ancak gerçekleşene kadar kazançları tanımayan kuralla açıklanabilir. Bir stok kalemi piyasaya yazıldıktan sonra, piyasa daha sonra ilk maliyeti aşarsa, maliyete yazılmaz.
Pazara değer düşüklüğünü kaydetmek için yevmiye kaydı çeşitli biçimler alır. Borç, satılan malların maliyeti veya bir zarar tutarı olabilir. Alacak, Envanter hesabına veya beyan amacıyla Envanter hesabından düşülen bir kontra varlık hesabına, Piyasa Değerleme Ödeneği olabilir.
